EP.15 ตัวจริงของเขา

19.00 น

เจนนินทร์เดินฮำเพลงเดินเข้ามาในบ้านด้วยความรู้สึกที่สุดแสนจะอารมณ์ดี เมื่อได้ทานของอร่อย หลังจากเหน็ดเหนื่อยจากการฝึกงาน ที่ไม่ต่างจากการไปออกรบทุกครั้ง ที่ย่างกายเข้าบริษัท

บอดีการ์ดอย่างนที รู้ว่าวันไหนที่เจ้านายสาวอย่างเจนนินทร์อารมณ์ไม่ดี จะต้องเอาใจเธอเช่นไร  วันนี้นทีเลยเลือกที่จะพาเจนนินทร์ไปกินซีฟู๊ดร้านเด็ด   พร้อมกับบิงซูทุเรียนร้านโปรดก่อนพากลับเข้าบ้าน  ซึ่งการเอาใจแบบนี้แน่นอนว่าเจนนินทร์ชอบมาก

เจนนินทร์มุ่งหน้าไปยังห้องดูหนังเป็นสถานที่แรก เพราะเธออยากผ่อนคลายอารมณ์ก่อนจะกลับขี้นห้องและอาบน้ำเข้านอน แต่ยังก้าวขาไปไม่ทันถึงไหนเรียวขาสวยก็เป็นอันต้องหยุดชะงัก เมื่อเสียงขู่ของสุนัขตัวใหญ่สองตัว ที่กำลังยืนประจันหน้าพร้อมกับแยกเขี้ยวขู่ใส่เธอ

เจนนินทร์ถึงกับขาสั่นผับๆ เมื่อความทรงจำเกือบ 2 เดือนก่อนมันแล่นเข้ามาในหัว ภาพสุนัขทั้งสองตัวกำลังช่วยกันรุมขย้ำเหยื่อ แล้วเธอจะเป็นเหมือนผู้ชายคนนั้นไหม ที่ต้องถูกสองสุนัขดุร้ายจัดการจนตาย

แล้วตลอดเวลาที่ผ่านมาสองตัวนี้มันหายไปไหน ถึงได้โผล่มาโดยที่เธอไม่ทันได้เตรียมใจตั้งรับแบบนี้ หรือเอเดนกำลังใช้วิธีนี้กำจัดเธอทางอ้อมเพราะเบื่อเธอแล้ว

“พวกแกสองอย่างมาเอาเปรียบฉันนะ สองรุมหนึ่งเขาเรียกหมาหมู่รู้จักไหม” ไม่รู้ว่าสุนัขของเอเดนฟังออกหรือเปล่า แต่ขอด่าก่อนก็แล้วกัน

“ถ้าฉันมีชีวิตรอดจากพวกแกออกไปได้ แกสองตัวไม่ได้ตายดีแน่ อยากเป็นหมาหันไหม หรือจะไปเป็นหมาวัดแทน”

กรร... กรร...

เจนนินทร์พยายามประครองสติเลือกที่จะก้าวถอยหลังช้าๆ ปากก็ก่นด่าหมาของเอเดนไม่หยุด อย่างน้อยๆ หากพาตัวเองออกไปนอกบ้าน บอดีการ์ดที่ยืนรักษาความปลอดภัยบริเวณนั้น ต้องเห็นและเข้ามาช่วยเธอได้ทัน แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันมันก็เกิดขึ้น เมื่อเธอถอยหลังไปชนแจกันล่วงแตก เป็นเหตุให้สุนัขทั้งสองยิ่งตกใจ กระโจนเข้าใส่เจนนินทร์ทั้งสองตัวพร้อมกัน

เสียงข้าวของตกแตก ตามด้วยเสียงกรีดร้องของผู้เปรียบเสมือนนายหญิงของบ้าน ทำเอานทีที่พึ่งกลับมาจากนำรถไปเก็บ กลับเข้ามาทันเห็นเหตุการณ์ตรงหน้าเข้าพอดี

หัวใจของนทีล่วงไปอยู่ที่พื้น

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด

“ลีโอ โคอี้หยุด!”

สติสุดท้ายของเจนนินทร์วูบดับลง ไปพร้อมกับความเจ็บปวดที่หยุดนิ่ง เมื่อเธอเป็นลมล้มพับไปกับพื้น โดยมีปากของโคอี้ที่ฝังคมเขี้ยวเข้าที่แขนของเจนนิทร์ เนื่องจากเธอยกขึ้นมาบดบังใบหน้าของตัวเอง ทิ้งความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในคฤหาสน์หลังใหญ่ ให้บอดีการ์ดนับ 20 คนต่างวิ่งหัวหมุนช่วยกันจัดการความวุ่นวาย และเตรียมรับระเบิดลูกใหญ่ที่กำลังจะกลับมาเผาไหม้พวกเขาให้เป็นจุณ

ณ โรงพยายบาล

เจนนินทร์ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลในทันที เหตุการณ์แบบนี้พึ่งเคยเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก แม้แต่นที ยังแทบไม่มีสติลนลานทำอะไรไม่ถูก

นทีไม่รู้เลยว่าสองสุนัขตัวโปรดของนายกลับมาตอนไหน หากรับรู้คงไม่ปล่อยให้เจ้านายสาวอย่างเจนนินทร์กลับเข้าบ้านคนเดียว จนเจอกับเหตุการณ์ที่โคตรอันตรายเช่นนี้ หากเข้าไปไม่ทัน  นทีไม่อยากจะคิดไปถึงสภาพของเจ้านายสาวต่อไปเลย  ไม่ตายยก็คงสาหัสเอาการ  เพราะสุนัขทั้งสองถูกเลี้ยงมาเพื่อสังหารศัตรูโดยเฉพาะ

แกร๊ก! 

“ มันเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นได้ยังไง” เค้นเสียงเหี้ยมถามลูกน้องด้วยความโมโห หลังกระชากประตูห้องพักพื้นของโรงพยาบาลเข้ามาด้านใน เจนนินทร์มีสิทธิ์ตายได้หากนทีเข้าไปห้ามไม่ทัน

ก่อนจะกวาดสายตามองลูกน้องตัวเองทีละคนอย่างคาดโทษ

“ผมเป็นคนจัดการพาโคอี้และลีโอเข้าบ้านเรียบร้อยแล้วนะครับ หากไม่เชื่อนายเข้าไปเช็กกล้องในบ้านดูได้เลย ผมไม่รู้ว่าทั้งสองออกมาจากห้องได้ยังไง” ลูกน้องก้มหน้ารายงานอย่างสำนึกผิด 

“มันมีมือเปิดประตูออกมาได้มั้ง” ถ้าเก็บเข้าห้องแล้ว สุนัขทั้งสองไม่มีทางออกมาจากห้องได้  เว้นเสียแต่จะมีใครเป็นคนเปิดมันออกมา

“............” ลูกน้องนับสิบต่างก้มหน้าไม่กล้าโต้เถียงต่อ เพราะรับรู้แรงอารมณ์เจ้านายในตอนนี้ดี ถึงเอเดนจะเป็นคนมีเหตุผล บางที่เขาก็อาจจะฆ่าคนทิ้งได้อย่างไร้เหตุผลเช่นกัน

“ไสหัวออกไปจากห้องพักของเมียกูให้หมด ส่วนมึงอยู่ก่อนไอ้นที”

“ครับนาย”

เอเดนเดินผ่านหน้านที ไปกระแทกตัวลงนั่งยังโซฟา ชะโงกหน้ามองคนที่กำลังนอนหลับบนเตียงผู้ป่วยด้วยความรู้สึกที่เป็นห่วง  มองใบหน้าขาวซีดที่กำลังหลับใหลอยู่บนเตียงอย่างไม่วางตา

“เหตุการณ์ในบ้านปกติดีใช่ไหม” ยอมรับว่าช่วงนี้เอเดนกับจีโน่ยุ่ง แทบจะโฟกัสเรื่องอื่นไม่ได้เลย นอกเหนือจากงานที่กาสิโนที่กำลังปรับเปลี่ยนเป็นคลับ

“ตอนที่ผมอยู่ปกติครับ แต่ก็จะพยายามหาสาเหตุที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้ได้”

“แล้วไอ้องศามันไปไหน”

“มันลาพักร้อนกลับบ้านไปหาครอบครัวครับ”

หากเป็นไปได้เอเดนก็อยากที่จะให้มันเป็นแค่อุบัติเหตุ หากเกลือเป็นหนอนจริง เขาก็คงจะรู้สึกแย่ไม่น้อย

“ฝากดูแลเมียกูด้วยนะ กูต้องขึ้นเหนือไปหาโอลิเวีย” เอเดนยกนาฬิกาข้อมือหรูขึ้นมาดูเวลา ก่อนจะถอนลมหายใจออกมาหนักๆ นี่ก็เมีย นั้นก็น้อง ใจอยากจะอยู่ที่นี่ต่อรอ กระทั่งเจนนินทร์รู้สึกตัวตื่น แต่เหมือนทุกอย่างมันจะไม่ได้เป็นแบบนั้น

ก๊อกๆ 

 แกร๊ก! 

เสียงเคาะพร้อมกับประตูที่เปิดออกเรียกสายตาของคนในห้อง  ให้หันมองได้เป็นอย่างดี 

“ว่าแล้วต้องอยู่ที่นี่” เจ้าของใบหน้าสวยโผล่เข้ามาเพียงศีรษะ ก่อนจะย้ายร่างระหงเข้ามาในห้องทั้งตัว

“แล้วเรามีอะไรกับเฮีย” เอเดนเลิกคิ้วมองคุณหมอสาวตรงหน้าแววตาที่มองไปยัง จันทร์เจ้า อบอุ่นละคนเอ็นดู ตามด้วยร่างเล็กที่เดินเข้ามาควงแขนเอเดนด้วยความคุ้นเคย เมื่อเดเดนลุกขึ้นและเดินเข้าไปหาหญิงสาว  ที่เรียบเสมือนน้องสาวอีกคน 

“คิดถึงค่ะ เห็นตะวันบอกว่าเฮียอยู่ที่นี่ก็เลยมาหา”

“ขอความจริงครับ”

“ชิ! รู้ทันตลอดเพราะแบบนี้ไง เจ้าถึงไม่ยอมเป็นแฟนกับเฮีย” จันทร์เจ้าหยิกแก้มสากของรุ่นพี่หนุ่มเบาๆรู้สึกมันเขี้ยวคนรู้ทัน 

“เพราะเฮียไม่ใช่แบบที่เจ้าชอบต่างหาก แล้วสรุปเข้ามาหาเฮียทำไม”

“แวะมาถามค่ะว่าจะไปพร้อมกันเลยไหม เจ้า อยากไปเที่ยวเหนือจะแย่แล้ว ไปถึงเร็วเราจะได้มีเวลาเที่ยวเยอะๆ ไงคะ แล้วใครน่ะที่นอนบนเตียงเด็กเฮียเหรอ”

คุณหมอสาวมองเลยไปยังเตียงคนไข้ ที่กำลังมีหญิงสาวหน้าตาสะสวยกำลังนอนหลับอยู่

เอเดนไม่เคยมีแฟนมาก่อน แม้ตอนที่เอเดนขอเธอคบ มันก็เป็นแค่ความถูกใจในวัยเด็กเท่านั้น และเธอก็มีอีกคนในหัวใจที่ไม่ใช่เขา

ทำให้ทั้งสองไม่ขยับสถานะไปไหน นอกจากพี่น้องที่รักและหวังดีต่อกันเท่านั้น

“ ไม่ใช่เรื่องของเด็ก ”

“ เจ้าไม่เด็ก 30 แล้ว เฮียต่างหากที่แก่ ” คำตอบของคนน้องทำเอาเอเดนถึงกับหลุดขำ มันอาจจะเป็นแบบนั้นจริงๆ นั้นแหละ

ด้านนทีอยากจะเตือนเจ้านายหนุ่มเหลือเกินว่า คนบนเตียงที่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างมองแผ่นหลังเจ้านายหนุ่มตาขวางหมดแล้ว

และเจ้านายอย่างเอเดนก็ไม่ได้อยู่ให้นทีได้มีโอกาสบอก จับมือรุ่นน้องสาวคนสนิทเดินออกไปจากห้องพักฟื้นของเจนนิทร์เรียบร้อยแล้ว

“ตัวจริงของเจ้านายพี่เหรอคะ ว้า...เป็นได้แค่เมียลับๆ จริงๆ ด้วย ” เอ่ยตัดพ้อน้ำตาคลอหน่วย  และเจนนินทร์ไม่ปล่อยให้มันไหลออกมา ยกหลังมือข้างที่ไม่เจ็บขึ้นมาเช็ดน้ำตาออกด้วยความรวดเร็ว

มองตามแผ่นหลังแกร่ง ด้วยแววตาว่างเปล่า

 ที่ถามนทีไม่ได้ต้องการจะเอาคำตอบอะไรหรอก แค่ตอกย้ำความรู้สึกตัวเองว่าให้เข้มแข็งอย่าอ่อนแอแค่เท่านั้น

พ่อเธอก็เป็นแบบอย่างให้ได้เห็น ว่าพวกผู้ชายมันรักเดียวใจเดียวไม่เป็นหรอก !!

🐾 =✪ ᆺ ✪=🐾