บทที่ 3 ไอ้คนเลว

แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาผ่านหน้าต่างบานใหญ่ในห้องตรวจของโรงพยาบาล มีเสียงฝีเท้าของพยาบาลและผู้มาใช้บริการคนอื่นเดินเข้าออกภายในห้องตรวจ ในตอนนี้คุณหมอเจย์ริวกำลังดูแลคนไข้ที่มาใช้บริการ เขายังไม่ได้เรียนต่อแพทย์เฉพาะทางก็จะสามารถวินิจฉัยได้เพียงเบื้องต้นเท่านั้น ส่วนถ้าเป็นอะไรหนักก็อาจจะต้องส่งไปเฉพาะทางเพื่อให้คุณหมอคนอื่นดูแลต่อ

"สวัสดีครับคุณหมอ"

เจย์ริวเงยหน้าขึ้นมองสบตากับคุณลุงที่เดินเข้ามาใหม่ ชายหนุ่มผายมือเชิญให้คนไข้นั่งลงที่เก้าอี้ก่อนจะเอ่ยถามทันที

"สวัสดีครับคุณลุง วันนี้เป็นอะไรมาครับไหนบอกอาการหมอหน่อยซิ"

เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและมองผู้ป่วยด้วยสายตาเต็มไปด้วยความใส่ใจเป็นพิเศษ คุณลุงเงยหน้าขึ้นมองสบตากับคุณหมอจากนั้นก็เริ่มบอกอาการเบื้องต้นของตัวเอง

"คุณหมอลุงรู้สึกอึดอัดในท้องมาหลายวันแล้ว แล้วก็รู้สึกเหมือนมีกรดขึ้นมาจากกระเพาะด้วย"

"มีอาการแสบร้อนตรงหน้าอกหรือเปล่าครับ"

"มีสิลุงรู้สึกแสบคอแล้วก็จุกหน้าอกตลอดเวลา"

คุณลุงเอ่ยออกมาพร้อมกับหยุดกระแอมไปพักหนึ่งเพราะรู้สึกแสบร้อนตรงกลางหน้าอก

"บางครั้งก็คอแห้งแล้วก็เหมือนอาหารไม่ย่อย"

"คุณลุงมีอาการอย่างอื่นอีกไหม"

หมอเจย์ริวเริ่มวิเคราะห์อาการเบื้องต้นของคนไข้ซึ่งจากที่ตรวจดูน่าจะเป็นอาการเกี่ยวกับโรคกรดไหลย้อน

"รู้สึกแน่นหน้าอกด้วย"

"จากที่ดูอาการเบื้องต้นคุณลุงน่าจะเป็นโรคกรดไหลย้อน โรคนี้เกิดจากกรดในกระเพาะอาหารไหลย้อนขึ้นมาสู่หลอดอาหารทำให้รู้สึกแสบร้อนหรือบางครั้งอาจจะมีอาการจุกเสียดแล้วก็แน่นหน้าอกได้"

เขาอธิบายเกี่ยวกับโรคเบื้องต้นซึ่งคุณลุงเองก็รู้สึกว่าตัวเองมีอาการคล้ายประมาณนี้ คุณหมอหันไปพิมพ์รายละเอียดลงไปในคอมพิวเตอร์ตรงหน้าจากนั้นก็หยิบสเต็ทโตสโคปมาตรวจคนไข้เบื้องต้นก่อนจะยิ้มออกมา

"โดยปกติแล้วโรคกรดไหลย้อนจะมีปัจจัยกระตุ้นหลายอย่าง อาจจะเป็นอาหารการกินที่เรากินเข้าไป หรือกินข้าวเสร็จเราอาจจะนอนทันที ความเครียดที่สูงเกินไปก็อาจจะทำให้เกิดโรคแบบนี้ได้"

"ลุงรู้สึกไม่โอเคเลยตอนนี้ ลุงจะต้องทำยังไงบ้างครับคุณหมอ"

"ถ้าคุณลุงปล่อยไว้นานอาจจะเกิดอาการเรื้อรังและทำให้หลอดอาหารเกิดการอักเสบได้ เอาเป็นว่าเดี๋ยวหมอจะจ่ายยาลดกรดให้คุณลุงไปกินและแนะนำให้หลีกเลี่ยงอาหารที่มีการกระตุ้นอาการก่อน อย่างเช่นพวกอาหารเผ็ดของมันหรือพวกที่มีส่วนผสมของคาเฟอีน หลังจากที่คุณลุงกินข้าวเสร็จเดินย่อยอาหารซักแป๊บนึงก่อนนะครับอย่าเพิ่งนั่งหรือว่านอนพักไม่อย่างนั้นอาการจะกำเริบอีก"

คุณลุงได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มออกมาทันทีก่อนจะเอ่ยขอบคุณคุณหมอ เขารู้สึกไม่ดีแบบนี้มาหลายวันแล้วโชคดีที่มาโรงพยาบาลทันไม่อย่างนั้นไม่รู้ว่าจะเป็นหนักกว่านี้หรือเปล่า

"ขอบคุณมากเลยนะครับคุณหมอ ลุงจะหลีกเลี่ยงอาหารพวกนั้นไม่กินแน่นอน"

"ดีมากเลยครับคุณลุงยังไงขอให้หายไวๆ นะครับ ถ้าเกิดว่าทานยาครบที่หมอกำหนดให้แล้วยังรู้สึกไม่ดีขึ้นหรือระหว่างกินยามีอาการแปลกอะไรรีบกลับมาที่โรงพยาบาลนะครับ"

"ได้เลยครับคุณหมอ"

"เดี๋ยวเอาเอกสารนี้ไปให้พยาบาลที่หน้าห้องนะครับ รอรับยาแล้วก็กลับบ้านได้เลย"

"ขอบคุณครับคุณหมอ"

คุณลุงรับกระดาษจากมือของคุณหมอก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นแล้วเดินออกไปจากห้องตรวจทันที หมอเจย์ริวบิดขี้เกียจอยู่ในห้องตรวจก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นจากนั้นก็ถอดชุดกาวน์พาดไว้ตรงเก้าอี้ เพราะนี่ได้เวลาพักเที่ยงแล้วเขาจะไปหาอะไรกินสักหน่อย ช่วงบ่ายจะไปราวน์วอร์ดต่อ

"หาอะไรกินดีกว่า"

ชายหนุ่มเดินออกมาจากห้องตรวจยังไม่ทันได้ออกไปไหนก็ได้ยินเสียงของคุณหมอธิชาเรียกไว้เสียก่อน

"เจย์ริวจะไปกินข้าวเหรอ"

"อืม"

เขาหันไปมองคุณหมอธิชาก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อย หมอธิชาได้ยินแบบนั้นก็รีบขอไปกินข้าวกลางวันด้วยทันที

"ถ้าอย่างนั้นเราไปด้วยได้ไหม ไปกินด้วยกันหลายคนสนุกนะ"

"อืม ไปสิ"

เขาไม่ได้ปฏิเสธอะไรเพราะเมื่อคืนค่อนข้างเสียมารยาทกับเธอไม่น้อย วันนี้ก็เลยจะยอมไปกินข้าวด้วยเป็นการชดเชยถือว่าเขาขอโทษกับเรื่องเมื่อคืนก็แล้วกัน

ทั้งสองคนเดินออกมาจากห้องตรวจตรงไปยังร้านอาหารที่อยู่ด้านข้างโรงพยาบาล และเมื่อมาถึงทั้งสองคนก็สั่งของอร่อยมากินคนละ 2-3 อย่าง

"เมื่อคืนเมาหนักมากเลยนะรู้สึกดีขึ้นหรือยัง เอายาแก้แฮงหรือเปล่า"

"ไม่ต้องหรอกเราดีขึ้นแล้ว"

"ถ้างั้นรอแป๊บหนึ่งนะเดี๋ยวเราจะไปเอาชาร้อนมาให้ จะได้รู้สึกดีขึ้น"

"มะ...ไม่ต้อง"

เขากำลังจะร้องห้ามแต่ทว่าหญิงสาวเดินออกไปจากโต๊ะเสียก่อน หมอเจย์ริวถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะยกน้ำเย็นขึ้นดื่ม เอาจริงเขาก็รู้สึกรำคาญเหมือนกันแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะยังไงเราสองคนยังต้องทำงานร่วมกันอีกนาน ถ้าจะหักหน้าไปเลยก็กลัวจะเป็นเรื่องราว

และในระหว่างที่หมอธิชาเดินเข้ามาที่โต๊ะก็วางแก้วชาร้อนไว้ให้เขาตรงหน้า

"มาแล้ว"

"ขอบคุณมากนะคราวหลังไม่ต้องหรอกเราเกรงใจ"

"ไม่เป็นไรเลยเรายินดีอยู่แล้ว"

ระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังนั่งคุยกันก็มีผู้หญิงอีกคนเปิดประตูเดินเข้ามาพอดี วันนี้เธอพาลูกชายมาตรวจร่างกายเพราะเมื่อคืนเจ้าตัวเล็กมีไข้ไม่ยอมลดช่วงเช้าเธอจึงรีบพามาหาคุณหมอทันที

"เดี๋ยวแม่ซื้อน้ำให้นะ"

หญิงสาวเอื้อมมือไปลูบผมลูกชายด้วยความเอ็นดูก่อนจะหันไปซื้อน้ำที่อยู่ในตู้แช่จากนั้นก็ชำระเงินให้กับเจ้าของร้าน

เธออุ้มเจ้าตัวเล็กไว้ในอ้อมแขนกำลังจะสั่งของอร่อยกลับไปกินที่ห้องแต่ทว่าก็ต้องชะงักเมื่อสายตาบังเอิญไปเห็นใครคนหนึ่งที่คุ้นตา และแน่นอนว่าเมื่อเธอเห็นใบหน้าของเขาความคิดแรกที่แวบเข้ามาในหัวก็คืออยากจะเข้าไปบีบคอเขาให้ตายเสียตรงนั้น

"ไอ้ผู้ชายเลวนี่นา...! ทำคนอื่นท้องแล้วไม่รับผิดชอบยังมายิ้มหน้าระรื่นกับผู้หญิงคนอื่นอีก สาระเลวที่สุด...! กลับมาไม่บอกกล่าวคงเพราะเจอผู้หญิงคนใหม่สินะ

ชาตินี้ฉันไม่ให้อภัยนายหรอกไอ้บ้าเจย์ริว..!"