INICIAR SESIÓNตอน...พิเศ๊ษพิเศษวันนี้ครอบครัวของสุดโปรดกับสุพรรณวดีถือโอกาสมาทำบุญที่วัด เพื่อระลึกถึงบิดาที่ล่วงลับทั้งสองคน โดยมีคุณแก้วมณีกับคุณสุนีย์เป็นธุระ จัดหาอาหารและข้าวของต่าง ๆ มาถวายพระประเสริฐกับชินภัทรจากไปคนละปี ทว่าจากไปในเดือนที่ไล่เลี่ยกัน ทั้งสองครอบครัวเลยตกลงกันว่าต่อไปนี้จะทำบุญระลึกถึงร่
“เรามีน้องให้เจ้าปลื้มกันนะ เจ้าปลื้มอยากมีน้อง พี่ก็อยากมีเอยตัวน้อย ๆ อีกคน” สุดโปรดเอ่ยขอด้วยเสียงทุ้มนุ่มนวล“แล้วถ้ารอบนี้ได้ผู้ชายอีกล่ะ”“ก็ไม่เป็นไร ถ้าได้ผู้ชาย เราก็ทำใหม่อีก”“แล้วถ้ายังได้ผู้ชายอีกล่ะคะ” สุพรรณวดีลองพูดอีก แล้วรีบพูดดักหน้าก่อนที่เขาจะพูดถึงลูกคนที่สี่ “แต่บอกไว้ก่อนนะว่
ตอนพิเศษ“พี่โปรด เอยถามได้ไหม ทำไมยังเก็บรูปพวกนี้กับของของเอยเอาไว้” เธอผละออกมาเล็กน้อย แล้วเงยหน้าขึ้นไปมองหน้าเขา อันที่จริงเธอตั้งใจจะถามหลายครั้งแล้ว หากไม่มีจังหวะได้ถามเลยพอนึกได้เขาก็ไม่อยู่ให้ถาม พอเขาอยู่เธอก็ดันลืม“ทิ้งไม่ลง” เพราะมันเป็นห้องนอนของเราสองคน ข้าวของมากกว่าครึ่งเป็นของสุ
ตอนพิเศษ 2“อาทิตย์หน้าพี่ต้องไปฝรั่งเศสนะ รอบนี้ว่าจะพาเอยกับลูกไปด้วย” สุดโปรดเอ่ยขึ้นมาในคืนหนึ่ง หลังจากกินข้าวเสร็จและขึ้นมาอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอน เด็กชายปุณยวีร์เห่อนอนกับพ่อแม่แค่ช่วงแรก ๆ เท่านั้น ผ่านไปไม่ถึงเดือนหนุ่มน้อยก็แยกไปนอนห้องของตัวเอง หากก็มีบ้างที่ขอมานอนด้วยอีก แต่ก็ไม่บ่อยนัก
“แล้วตอนนี้ปลื้มอายุเท่าไรฮะ”“แปดขวบแล้วค่ะ”ปุณยวีร์ยกนิ้วทั้งสิบของตนเองขึ้นมากาง แล้วมุ่นคิ้วคิดอยู่สักพัก “เหลืออีกสิบสองปีเหรอฮะ ปลื้มถึงจะเข้าร้านอาพัฒน์ได้”“ใช่แล้วครับ” สุพรรณวดียิ้มกว้างด้วยความภูมิใจ แม้การนับเลขจะเป็นเรื่องปกติของเด็กวัยนี้ หากเธอก็อดชื่นชมลูกไม่ได้อยู่ดี“ก็ได้ฮะ อีกสิ
ตอนพิเศษ 1หลังจากสังเกตพฤติกรรมการเล่นโทรศัพท์และแท็บเล็ตของลูกชายมาสักระยะ ก็พบว่าปุณยวีร์ชักจะติดงอมแงมมากขึ้นทุกวัน สุดโปรดกับสุพรรณวดีที่ใจอ่อนผ่อนปรนให้ลูกเล่นมาตลอด จึงตกลงกันว่าต้องหาทางแก้ไขปัญหานี้อย่างจริงจังก่อนที่ลูกจะติดไปมากกว่านี้ ซึ่งอาจจะส่งผลเสียต่อตัวลูกในอนาคตโดยวิธีแก้แบบเบสิก
พ่อ แม่ ลูก“ก็อย่าบอกพ่อซี ปลื้มจะรีบกินให้หมดก่อนพ่อจะกลับ” ว่าจบเด็กชายก็รีบแกะช็อกโกแลตที่ซื้อมาเข้าปากทันที เพื่อทำลายหลักฐานก่อนที่คุณพ่อจะกลับบ้านสุพรรณวดีที่เดินตามลูกเข้ามาในครัวส่ายหน้ายิ้ม ๆ เอ็นดูในความซุกซนของแก ก่อนจะเดินเข้าไปทักทายแม่บ้านสูงวัยที่เคยคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี “ป้ามาลัยสว
บทที่ 15พ่อ แม่ ลูก“เดี๋ยวเอยช่วยค่ะ” สุพรรณวดีรีบเดินเข้าไปอาสาช่วย เมื่อเห็นแก้วมณีกำลังง่วนเก็บของที่ซื้อมาเข้าชั้นเก็บของในครัว ขณะที่เด็กชายปุณยวีร์นั่งกินข้าวผัดต่อ ตรงหน้าแกมีแท็บเล็ตซึ่งเปิดช่องแคชเกมจากยูทูบเบอร์คนโปรด ตอนนี้แกจึงไม่ได้สนใจมารดากับคุณย่าสักเท่าไร“ไม่ต้องหรอก ไปกินข้าวต่
“จริงเหรอคะ พ่อดุขนาดนั้นเลยเหรอ”“คุณพ่อดุมาก ชอบห้ามไม่ให้ปลื้มซื้อของเล่น ชอบบ่นด้วย” เด็กน้อยถือโอกาสฟ้องแม่เสียเลย“เอ...ถ้าคุณพ่อดุที่สุดในโลก แล้วสำหรับลูกใครใจดีที่สุดในโลกคะ” เธอถามต่อยิ้ม ๆ ทั้งที่รู้คำตอบดีอยู่แล้ว เพราะจะเป็นใครไม่ได้ นอกจาก...“คุณพ่อฮะ ทั้งดุแล้วก็ทั้งใจดีที่สุดในโลกเล
ดึงมาไว้ใกล้ตัว“แฟนเธอไม่ได้อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ” เพราะเขาไม่เห็นวี่แววของผู้ชายคนนั้นกับลูก ไม่เห็นมีของใช้ของผู้ชายหรือเด็กผู้ชายอยู่ในบ้าน อีกทั้งยังไม่ได้ยินใครพูดถึงเลย“คะ!?” คิ้วเรียวสวยเลื่อนเข้าหากันทันทีเมื่อได้ยินคำถามนั้น ก่อนจะถามกลับด้วยใบหน้าฉงน “แฟนเอย ? หมายถึงใครเหรอคะ”“ก็ผู้ชายคนน







