บทที่ 4

เธอเป็นน้องสาวคนเดียวของเขาที่รั้งตำแหน่งรองผู้อำนวยการใหญ่ในบอร์ดสายการบินของบริษัท แม้จะอยู่ห่างไกลกันด้วยเหตุผลที่เขาทุ่มเทให้กับงานและเดินทางไปทั่วโลกตลอดเวลาโดยมีที่พักเกือบถาวรอยู่ในประเทศฝรั่งเศสหากเขากับน้องสาวก็จะติดต่อและพูดคุยกันเสมอ ซึ่งก่อนหน้านั้นแทบไม่มีเค้าลางใดเลยว่าไมลี่จะคิดสั้นและเขารู้เพียงว่าไมลี่กำลังปลูกต้นรักกับดาราหนุ่มชื่อดังที่มีกิตติศัพท์เรื่องความเป็นเพลย์บอย จนงานศพผ่านพ้นไปและเขาได้รับรู้เรื่องราวในภายหลังว่าเหตุใดไมลี่จึงคิดฆ่าตัวตาย ซึ่งชนวนเหตุสำคัญอยู่ตรงหน้าเขานี่แล้ว

นี่นะหรือคือ รีส เบคเลอร์

ดาราสาวผู้เป็นดวงดาวที่กำลังจรัสแสงในโลกมายา...เมมฟิสจับจ้องดวงหน้ารูปไข่งดงามนั้น ใบหน้าสวยหวานและดวงตากลมโตเป็นประกายภายใต้เมคอัพบางเบาแต่ดึงดูดจับจิต รูปร่างของเธอเล็กและบอบบางมากด้วยเชื้อสายของชาวเอเชีย และเธอก็อาจรู้ตัวว่าตอนนี้กำลังอยู่ภายใต้ชุดราตรีเกาะอกที่มันดึงดูดสายตาคมเข้มคู่นั้นให้จับจ้องเนื้อนวลตั้งแต่ใบหน้าลงมาถึงไหปลาร้าและไหล่เปลือยจรดเรียวแขนกลมกลึงราวลำเทียน

สำหรับเขาแล้วไม่อาจปฏิเสธว่า รีส เบคเลอร์ เป็นดาราสาวที่สวยมากเกินกว่าที่เขาคาดเดาไว้ก่อนหน้าจะมาพบตัวจริง แต่มันก็เป็นธรรมดาอยู่แล้วที่ผู้หญิงพวกนี้จะต้องหน้าตาดี แต่นี่อาจเป็นนาทีสุดท้ายของดวงดาราที่จะถูกกระชากลงมาจากฟ้าสู่หุบเหวที่ลึกที่สุด รอยยิ้มเหยียดจุดขึ้นบนริมฝีปากหยักหนา

“ผมจะไม่อ้อมค้อมกับเรื่องที่จะมาคุยกับคุณในวันนี้ คุณรีส เบคเลอร์...ผมคิดว่าคุณคงไม่เคยรู้จักผม”

“ค่ะ...ฉันไม่เคยรู้จักคุณ”

“ใช่...คุณไม่รู้จักผมหรอก แต่คุณต้องรู้จักไมลี่ แคเมอรอน แน่ๆ!”

น้ำเสียงห้าวหนักที่กระแทกกระทั้นในตอนท้ายทำเอาหญิงสาวสะดุ้ง นุชนาถมือเย็นเฉียบขณะมองหน้าเขาตรง ๆ เหมือนมีอะไรบางอย่างแล่นขึ้นมาจุกคอหอยจนทำให้เธอพูดไม่ออก เมมฟิสยังจ้องใบหน้าสวยหวานตลอดเวลาขณะยกแก้วไวน์ขึ้นจิบอย่างเยือกเย็น สันกรามแกร่งนูนขึ้นเป็นสันเพราะแรงขบ ใบหน้าของเขาเคียดขึ้งนัยน์ตาข้นคลั่กเหมือนบ่อโคลน

“เธอเป็นน้องสาวของผม...คุณรู้จักเธอดี เพราะไมลี่พึ่งขึ้นหน้าหนึ่งบนหนังสือแทบลอยด์เมื่อไม่ถึงสัปดาห์มานี้เรื่องที่เธอฆ่าตัวตายเพราะผิดหวังจากนีล เทอร์เนอร์ดาราชื่อดังที่แอบคั่วกับดาราสาวหน้าใหม่ที่ชื่อรีส เบคเลอร์!”

เสียงห้าวกระแทกหนักพร้อม ๆ กับเสียงแก้วแตกลั่นในมือหนาที่ขย้ำมันดังเปรี๊ยะ นุชนาถแทบลืมหายใจเมื่อเห็นหยดเลือดไหลลงมาบนข้อมือของเขา เธอรู้ว่าเมมฟิสกำลังคั่งแค้นอย่างหนักต่อการจากไปของน้องสาว และเขาก็คิดว่าเธอคือต้นเหตุของโศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้น ร่างแน่งน้อยนั่งแทบไม่ติดเก้าอี้ บุรุษหน้าตาหล่อเหลาที่เธอเห็นคราวแรกได้แปรเปลี่ยนเป็นซาตานไปแล้วหรืออย่างไรและสิ่งที่เธอหวาดหวั่นอย่างที่สุดก็กำลังอุบัติขึ้นในวินาทีที่เธอพยายามข่มความรู้สึกกลัวลงลึกทั้งที่นัยน์ตาทั้งคู่เริ่มฝ้าฟางด้วยรอยน้ำรื้น

บทที่ 2 ฝันที่ดับสลาย

“คุณเมมฟิสคะ...ฉัน...”

“คุณอาจจะมีข้อแก้ตัวมากมายสำหรับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่ผมว่าคุณ...หลีกไม่พ้นสำหรับข้อหามือที่สามที่ทำให้น้องสาวของผมต้องเลือกทางตายเพราะคุณ!”

“หยุดทีเถอะค่ะ”

นุชนาถสวนกลับไปเสียงสั่นทั้งที่กำลังควบคุมตัวเองได้ยากเย็นขึ้นทุกที หญิงสาวจิกปลายเล็บลงบนอุ้งมือตัวเองแต่ก็ไม่เจ็บปวดเท่ากับความไร้เหตุผลที่คนแปลกหน้ามายัดเยียดข้อหาให้เธอถึงที่นี่

“คุณเมมฟิส...ฉันไม่รู้จักคุณ แต่ฉันก็ไม่ปฏิเสธว่าฉันไม่รู้จักน้องสาวของคุณ ใช่ค่ะ...ฉันรู้จักไมลี่ รู้ว่าเธอเป็นผู้จัดการใหญ่ในสายการบินยูเรเชีย แอร์ไลน์”

“และรู้ว่าน้องสาวของผมคบอยู่กับนีล เทอร์เนอร์...ดาราดังที่กำลังเป็นข่าวตอนนี้ มีคนบอกว่าเห็นคุณไปพบน้องสาวของผมก่อนที่เธอจะฆ่าตัวตายผมถึงได้มาที่นี่เพื่อที่จะรู้ความจริงให้ได้ว่าคุณไปพบและพูดอะไรกับไมลี่”

คำพูดนั้นยิ่งทำให้นุชนาถอึ้งไปอีก ใบหน้าสวยซีดลงกว่าเก่าขณะหญิงสาวลำดับความคิดตัวเองในคืนก่อนที่จะเกิดโศกนาฏกรรมแสนเศร้า มันดูเหมือนรักสามเส้าทั้งที่ความจริงเธอตั้งใจจะทำทุกอย่างให้ดีขึ้นทว่าการณ์กลับเป็นว่าทุกอย่างเลวร้ายยิ่งกว่าเดิม เรียวปากอิ่มสวยระริกสั่นเหมือนตัวเธอที่สั่นสะท้านแต่ไม่ทันจะได้อ้าปากพูดอะไรเมมฟิสก็ชิงคำรามใส่เธอเสียก่อน

“ผมยิ่งกว่าแน่ใจว่าคุณเป็นต้นเหตุให้น้องสาวผมฆ่าตัวตาย!”

“ไม่นะคะ...ฉันไม่ได้...”