LOGINเวลาผ่านไปเป็นเดือน เอมมาลินใช้ชีวิตอยู่กับฌอร์นที่คฤหาสน์หลังใหญ่โดยที่ไม่ได้มีโอกาสได้กลับบ้านตัวเองเลย แต่ช่วงหลังมานี้เธอสังเกตเห็นฌอร์นยุ่งๆ ทำงานหนัก กลับบ้านดึก บางวันเธอยังเห็นเขานั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะกินข้าวตอนดึกด้วย ใบหน้าของเขาหมองคล้ำลงอย่างเห็นได้ชัด
ขณะเดียวกันเธอก็อ่านหนังสือหนักขึ้น เพราะจะต้องไปเรียนปรับพื้นฐานที่มหาวิทยาลัย เธอไม่อยากเรียนไม่ทันเพื่อนจึงต้องขยันอ่านหนังสือและขวนขวายหาความรู้เพิ่มเติม ซึ่งเธอคิดว่าเป็นจังหวะที่เหมาะสม เพราะเขาไม่ได้เรียกเธอเข้าไปทำหน้าที่นางบำเรอ ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่มีเวลาเป็นส่วนตัวแน่นอน
เธอสอบเข้าคณะศิลปกรรม สาขาวิชาการออกแบบแฟชั่นและสิ่งทอได้อย่างง่ายดาย ช่วงนี้เธออยากได้จักรเย็บผ้าและเครื่องมือในการเย็บผ้าด้วย เธอหาจังหวะช่วงที่ฌอร์นไม่เครียด เดินเข้าไปหาเขาที่ห้องนอน
ก๊อกๆๆ
เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นขณะที่ชายหนุ่มกำลังนอนอยู่ ฌอร์นอดนอนมาหลายคืนติดกัน พอกลับมาถึงบ้านในช่วงบ่ายเขาก็ใช้เวลานี้นอนพักผ่อนเต็มอิ่ม ช่วงเดือนที่ผ่านมาค่อนข้างหนักหนาสาหัสพอสมควร เพราะสภาพเศรษฐกิจทรุดตัวอย่างหนักและยังมีปัญหาภายในบริษัท จากการที่ลูกน้องทรยศเอาข้อมูลลับของบริษัทไปขายต่อให้บริษัทคู่แข่ง เขาจึงต้องแก้เกมกันเป็นพัลวัน
ชายหนุ่มลืมตาตื่นขึ้นช้าๆ เสียงเคาะประตูแบบนี้มีเพียงคนเดียวเท่านั้น เขาเดินไปเปิดประตูห้อง เห็นเด็กสาวในชุดนอนสีชมพูแบบกระโปรงยืนยิ้มอย่างออเซาะ ทำให้เขาใจกระตุก
“มีอะไร” เขาถามสั้นๆ ไล่สายตามองเด็กสาวตั้งแต่หัวจรดเท้า ผมยาวๆ ของเธอถูกปล่อยจนถึงกลางหลัง กลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยมาเตะจมูกเขาทันที
“ชะเอมมีเรื่องจะรบกวนพี่ฌอร์นน่ะค่ะ”
“เรื่องอะไร”
“ชะเอมอยากได้จักรเย็บผ้า กับอุปกรณ์ตัดเย็บเสื้อผ้า” เธอทำเสียงอ้อน ฌอร์นได้ยินแบบนั้นก็อมยิ้มเบาๆ นึกว่าเรื่องใหญ่โตอะไร ที่แท้ก็เรื่องจักรเย็บผ้านี่เอง
“เข้ามาคุยกันข้างในก่อนสิ”
“มะ... ไม่เป็นไรค่ะ คุยตรงนี้ก็ได้ ชะเอมไม่อยากรบกวนเวลาพักผ่อนของพี่” เธอถอยหลัง สายตาหวาดระแวงแบบสุดๆ
“ฉันพักพอแล้ว วันนี้นอนไปหลายชั่วโมง” เขาบอกและดึงมือเธอเข้ามาในห้อง เอมมาลินขัดขืนแต่ถูกเขาฉุดทีเดียวตัวเล็กๆ ก็ปลิวเข้ามาในห้องนอนเขาเสียแล้ว ฌอร์นล็อกประตูห้องอย่างแน่นหนาและจ้องมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความต้องการ
“เอ่อ...”
“เรื่องนั้นฉันจะจัดการให้ อยากได้จักรเย็บผ้าแบบไหน รุ่นไหน อยากได้อุปกรณ์เย็บผ้ายังไงก็จดมา ฉันจะให้ลูกน้องไปซื้อให้”
“ขอบคุณมากเลยนะคะ” เธอยกมือขึ้นไหว้ เธอเพิ่งเห็นว่าเขาใจดีก็วันนี้แหละ
“จะเอาอะไรเพิ่มอีกไหม”
“เอาค่ะ!” เธอรีบบอก เพราะตอนนี้เป็นจังหวะดีที่เธอจะสามารถจะขออะไรเขาก็ได้
“เอาอะไร”
“ชะเอมอยากไปซื้อผ้าค่ะ อยากไปเดินเลือกด้วยตัวเอง พี่ฌอร์น อนุญาตให้ชะเอมไปซื้อผ้ากับเพื่อนๆ นะคะ” เธอเข้าไปเกาะแขนเขาเป็นเด็กๆ แววตาออดอ้อนของเด็กสาวทำให้เขาใจอ่อนยวบ
“ไปเมื่อไหร่”
“เสาร์นี้ค่ะ”
“ได้ ฉันอนุญาต แต่ต้องให้สิณเป็นคนขับรถไปให้นะ ไปแล้วก็ห้ามเถลไถล” เขาพูดดักคอเธอไว้ก่อน เอมมาลินพยักหน้า แววตาของเธอเป็นประกายไปหมด เพราะตั้งแต่เธอมาอยู่กับเขา เธอไม่เคยได้ออกไปเที่ยวกับเพื่อนๆ เลยสักครั้ง
“ค่ะ ชะเอมสัญญาว่าจะไม่เถลไถล ชะเอมมีเรื่องที่จะรบกวนพี่ฌอร์นเท่านี้แหละค่ะ ขอตัวไปนอนก่อนนะคะ” เธอจังหวะเผ่น ก่อนที่จะไม่ได้กลับไปนอนห้องตัวเอง แต่เขาไวกว่าคว้าแขนเธอไว้หมับ
“จะไปไหน...”
“ปะ... ไปนอนไงคะ” เธอบอก นัยน์ตาของเธอตื่นกลัวนิดๆ เขายิ้มและดึงตัวเธอมากอดไว้แน่น
“คืนนี้นอนที่นี่ นอนกับฉัน” เขาพูดเสียงทุ้มต่ำ หัวใจดวงน้อยของเด็กสาวหวั่นไหววูบวาบ
“ตะ... แต่...”
“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น วันนี้มาขออะไรฉันตั้งเยอะแยะ ไม่คิดจะตอบแทนน้ำใจฉันหน่อยหรือไง” เขากระซิบถามข้างใบหู เอมมาลินขนลุกชูชันไปหมด เขาพาเธอไปที่เตียงนุ่ม เด็กสาวนั่งลงบนเตียงอย่างเขินอาย ขณะที่เขาทิ้งกายนอนลงอย่างสบายใจ พร้อมกับดึงกางเกงนอนขายาวของตัวเองลงมา เผยให้เห็นความเป็นชายที่เริ่มขยับเขยื้อนบ้างแล้ว
“เร็วสิ” เขาเร่ง เอมมาลินกลืนน้ำลายก้อนโตลงคอ เธอใช้มือลูบๆ คลำๆ แท่งเนื้อและรูดมือขึ้นลงอย่างที่เขาเคยสอน ก่อนที่จะใช้ปลายลิ้นเลียยอดหัวมังกรช้าๆ เขามองลีลารักที่ยังไม่ค่อยเป็นประสาของเด็กสาวอย่างพึงพอใจ อย่างน้อยเธอก็มีพัฒนาการที่ดีขึ้นเรื่อยๆ
“อื้ม... นั่นแหละดี... ดีมาก” เขาชม เอมมาลินเริ่มใจกล้าขึ้น เธอดูดๆ เลียๆ มังกรยักษ์อยู่พักใหญ่จนเขาพึงพอใจ จึงเริ่มเปลื้องผ้าของตัวเองออก ฌอร์นมองคนรู้งานอย่างชอบใจ เธอเริ่มมีเสน่ห์ความสาวและความยั่วยวนในระดับหนึ่ง
เขาถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก และจับเธอนอนลง ฌอร์นเลีย กลีบกายสาวและเอาความเป็นชายสอดใส่โพรงปากของเธอ เอมมาลินตื่นเต้นกับท่ารักแบบใหม่ที่ไม่เคยพบเห็นและไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน เขากระแทกกายเข้าหาโพรงปากเธอรัวๆ จนเธอสำลักน้ำลายตัวเอง แม้จะอยากร้องครวญครางเพื่อปลดปล่อยและระบายอารมณ์ของตัวเองสักเท่าไหร่ แต่ความใหญ่โตที่คับแน่นโพรงปากทำให้เธอได้แต่ส่งเสียงในลำคอเท่านั้น
“อื้อๆๆๆ” เขากระแทกกายเข้าโพรงปากเพียงไม่นาน ก็ไม่อาจทานทนต่อความเสียวซ่านของตัวเองได้ คงเป็นเพราะเขาห่างหายจากการปลดปล่อยมาเกือบเดือน ทำให้ฌอร์นถึงกับปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปเต็มปากเธอ
เอมมาลินดูดกลืนน้ำรักจนหมดสิ้นทุกหยาดหยด พอเขาเสร็จแล้ว ก็หันมาสนใจกับกลีบกายสาวที่เปียกชุ่มไปจนหมด ฌอร์นสอดนิ้วมือเข้าไปในตัวเธอและเลียไปพร้อมๆ กัน เอมมาลินร้องครางเสียงหวานแหลม เพียงไม่นานเธอก็เสร็จตามเขาไปติดๆ
ฌอร์นนอนกอดหญิงสาวแน่น เอมมาลินรู้สึกหวั่นไหวและอบอุ่นในคราวเดียวกัน อ้อมกอดของเขาสร้างความอบอุ่นปลอดภัยให้กับเธอ แม้ว่าเขาจะใจร้ายและชอบข่มเหงรังแก ไม่นับรวมคำพูดถากถางทำร้ายจิตใจ แต่เธอกลับรู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่ใกล้กับเขา ชายหนุ่มโอบกอดนวดคลึงหน้าอกอวบๆ ทั้งสองข้างของเธอ เจ้าน้องชายตัวใหญ่ของเขาเริ่มขยับเขยื้อนขึ้นมาอีก
“อื้อ... พี่ฌอร์น” เธอหันหน้าไปหาเขา ฌอร์นก้มลงจูบริมฝีปากบางสีชมพูอิ่มเอิบ ชายหนุ่มรุกเร้าเธออีกครั้ง ความหอมหวานติดตรึงใจที่เขามอบให้เธอยังคงค้างคาในความต้องการของเธอ เด็กสาวเอื้อมมือไปโอบกอดแนบชิดกับชายหนุ่มจนร่างทั้งสองเบียดประสานซึ่งกันและกัน แม้แต่สายลมก็ไม่สามารถพัดผ่านไปได้
เขาซุกซอกคอหญิงสาวและขบเม้มเบาๆ ไม่ต้องการให้เกิดรอยแดงจางเพราะพรุ่งนี้เธอจะต้องไปโรงเรียน เอมมาลินนอนทับกายแกร่งและเป็นฝ่ายจูบรุกเขาเสียเอง ฌอร์นนอนยิ้มอย่างพึงพอใจ เขาปล่อยให้เธอบรรเลงเพลงสวาทนี้ต่อไป เอมมาลินค่อยๆ เลียหัวนมแข็งเป็นตุ่มไตของเขา อย่างที่เขาชอบทำกับเธอ และใช้มือเล็กสาวความยาวใหญ่ขึ้นลง
“อือ...” เสียงทุ้มห้าวครางต่ำเบาๆ เธอขยับกายขึ้นคร่อมร่างอันแข็งแกร่งและโยกเอวหมุนวนอยู่แบบนั้น ฌอร์นยิ้มอย่างพอใจ เขาเอื้อมมือไปกอบกุมหน้าอกอวบทั้งสองข้างและใช้นิ้วเขี่ยหัวนมของเธอ
“อ๊า... พี่ฌอร์น ชะเอมเสียว” เธอบอก และสะดุ้งตัวยามเขาเขี่ยหัวนมสีชมพูเล่น
“ชอบไหมล่ะ” เขาถาม เอมมาลินพยักหน้า เธอโยกตัวจนเสร็จไปแล้วหลายรอบ ฌอร์นดึงตัวเธอลงมาและตีก้นเธอเบาๆ เขากระแทกกายเข้าหาเธอเร็วขึ้นๆ
“อ๊าๆๆ” เสียงหวานร้องครางไม่หยุด ตอนนี้อารมณ์ความต้องการของเขาพุ่งทะยานขึ้นสูง เขาพลิกกายเธอให้นอนหงายและกระแทกกายเข้าหา ริมฝีปากชายหนุ่มบดจูบเรียวปากเล็กของเธอ บางครั้งก็ขบกัดเบาๆ บางครั้งก็ดูดลิ้น เอมมาลินเสียวไปหมดทั้งตัว เขายกขาเธอขึ้นสูงและอ้ากว้าง เอมมาลินเสียววาบและจุกที่ท้องน้อย เนื่องจากความเป็นชายของเขาใหญ่โตจนเกินไป
“พี่ฌอร์น อ๊าๆๆ” เธอเริ่มหายใจไม่ทัน เขารักเธอย้ำๆ ที่เดิม ก่อนจะพลิกตัวเธอให้นอนคว่ำและสอดกายเข้าไปในช่องทางด้านหลังที่ไม่ใช่ทางปกติ เอมมาลินกำผ้าห่มแน่น
“อื้อ... อ๊าย!” เสียงหวีดร้องดังลั่นห้อง แม้ว่าจะถูกเขารักผ่านช่องทางนี้หลายครั้ง แต่เธอก็ยังไม่ค่อยชินสักที
“อู้ว!”
“อื้อ... พี่ฌอร์น... อ๊าๆ” เสียงร้องหวานแหลมดังลั่น เขาสอดกายเข้าประสานจนเธอรู้สึกวาบหวามไปหมดทั้งตัว ขณะเดียวกันเขาก็เอานิ้วมือสอดเข้าไปในช่องทางรักด้านหน้าด้วย เอมมาลินหน้าแดงก่ำไปหมด ชายหนุ่มกระแทกกายเข้าหาไม่ยั้ง เขายกสะโพกขึ้นสูง เธอเท้าแขนไปด้านหน้า รู้สึกได้ถึงหน้าอกที่แกว่งไกวไปมา ก่อนที่เขาจะจับแขนทั้งสองข้างรวบเอาไว้ และกระแทกกายรัวๆ
“อ๊าๆๆๆๆๆ” เสียงร้องครวญครางดังขึ้นเรื่อยๆ เธอเสียวเสียยิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น เอมมาลินถึงจุดสุดยอด เธอหมดแรงฮวบลงไปบนเตียงนอน ขณะที่เขายังคงรักเธอไม่หยุด หญิงสาวปล่อยให้เขากระแทกกายเข้าหาตามที่เขาพอใจ เวลาผ่านไปเนิ่นนาน เขาเปลี่ยนท่วงท่าลีลารักจนเธอเหนื่อยหอบ ก่อนที่สุดท้ายเขาจะเอาความเป็นชายสอดเข้าโพรงปากของเธอและปล่อยน้ำรักออกมาเละเต็มหน้า
“โอ้...” เสียงครางยาวดังขึ้น เขาชอบที่ปล่อยน้ำใส่หน้าใส่ปากของเธอ ใบหน้าสวยน่ารักน่าเอ็นดูของหญิงสาวใต้ร่างช่างกระตุ้นอารมณ์ดิบเถื่อนได้เป็นอย่างดี เอมมาลินค่อยลุกขึ้นนั่ง เธอเอื้อมมือไปหยิบกระดาษทิชชูมาซับน้ำรักที่เลอะเต็มใบหน้าของตัวเองออก พอเช็ดเสร็จเขาก็รวบตัวเธอให้นอนลง และคืนนั้นเขาก็นอนกอดเธอทั้งคืน
2 เดือนผ่านไป... “โอ๊ย! พี่ฌอร์น ช่วยชะเอมด้วย ชะเอมเจ็บท้อง โอ้ยยย” เสียงร้องของหญิงสาว ปลุกฌอร์นให้สะดุ้งตื่นมากลางดึก เขารับเปิดไฟในห้องนอนทันที“ชะเอม เป็นยังไงบ้าง” เขาถามเพราะก่อนหน้านี้เอมมาลินเจ็บท้องเตือนบ่อยๆ“เจ็บค่ะ เจ็บถี่ๆ ไม่ไหวแล้วค่ะ โอ้ย!” เอมมาลินร้องลั่น เรียกทุกคนในบ้านให้ออกมาดู ฌอร์นก้มลงมองที่หว่างขา เห็นน้ำไหลออกมาไม่หยุด เขาเบิกตากว้าง“ชะเอม น้ำเดินแล้ว!” เขาร้องอุทาน ทำตัวไม่ถูก เอมมาลินร้องด้วยความเจ็บปวดจนหน้าดำหน้าแดง“ฌอร์น รีบพาชะเอมไปโรงพยาบาลเร็ว!” อวสรบอก ฌอร์นรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้า และพาเอมมินไปโรงพยาบาล เขาขับรถอย่างเร่งรีบ แต่ก็ระมัดระวังความปลอดภัยด้วย ชายหนุ่มทั้งสงสารและตื่นเต้นในคราวเดียวกัน พอถึงโรงพยาบาล เอมมาลินถูกนำตัวส่งเข้าห้องคลอด โดยมีเขาตามเข้าไปติดๆ เพราะก่อนหน้านี้เขาแสดงความจำนงกับหมอแล้วว่าจะขอเข้ามาตอนทำคลอดด้วย“อื้อ... โอ้ย... เจ็บเหลือเกิน!”“ชะเอม อดทนหน่อยนะ อดทนนะ” เขาจับมือเธอแน่นอย่างให้กำลังใจ ตอนนี้เอมมาลินเหงื่อแตก น้ำตาไหลพราก“ฮือออ พี่ฌอร์น ชะเอมกลัว!”“ไม่ต้องกลัว ฉันอยู่นี่ จะไม่ทิ้งเธอไปไหน” เขาพูดปลอบประโลม“ปาก
ภัทรดนัยกลับไปแล้ว ตอนนี้อวสรกับสุภัทราก็เตรียมจึงขึ้นนอนแล้ว ส่วนเอมมาลินเดินกลับขึ้นห้องไปได้พักใหญ่ ฌอร์นกระดกเหล้าแก้วสุดท้ายเข้าปาก แล้วความคิดดีๆ ก็เกิดขึ้น เขาเดินไปที่ห้องเอมมาลิน ก่อนจะเคาะประตูสองสามครั้ง เธอถึงเปิดประตูออกมา“มีอะไรคะ” เธอถาม ฌอร์นผลักประตูและแทรกกายเข้าไป เขาล็อกประตูไว้แน่นหนา และโอบกอดเธอไว้แน่น“พี่ฌอร์น จะทำอะไรคะ!”“คิดถึง อยากกอด” เขาว่า แล้วก้มลงซุกไซ้ซอกคอ เอมมาลินผลักเขาออก“พี่ฌอร์น เมาแล้วนะคะ ไปอาบน้ำนอนเถอะค่ะ” เธอพูดเสียงดุ หลังได้กลิ่นเหล้าจากตัวเขา“ชะเอม... ฉันรักชะเอมนะ” เขาบอก และดึงตัวเธอเข้ามากอดไว้ เอมมาลินพยายามผลักเขาออก ฌอร์นจึงรวบตัวเธอไว้แน่น กดริมฝีปากจูบหญิงสาวแนบสนิท บดขยี้เรียวปากอย่างดูดดื่ม ลิ้นฉกาจสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากของเธอ“พี่... อย่า... อื้อ...” เสียงเธอขาดเป็นห้วงๆ เพราะรู้สึกสยิวกับสัมผัสที่เขามอบให้ ฌอร์นอุ้มเธอไปที่เตียง เขากอดรัดฟัดเหวี่ยงกับเธอเนิ่นนาน ริมฝีปากลากไปทั่วทั้งกายของหญิงสาว เธออาบน้ำเสร็จมาใหม่ๆ กลิ่นกายหอมกรุ่นยั่วใจเขาดีเหลือเกิน ยังไม่นับรวมกับหน้าอก สะโพกที่ขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิมอีก มือหนากุมหน้า
ฌอร์นตื่นมาตอนเช้า เห็นเอมมาลินยังหลับอยู่ เขากดริมฝีปากจูบพวงแก้มนุ่มและเอามือลูบท้องเธอเบาๆ เขาลุกขึ้นไปอาบน้ำ แต่งตัว วันนี้เขาจะต้องไปที่บริษัทในเครือ ที่กำลังประสบปัญหาอยู่ มีหลายอย่างที่เขาจะต้องเร่งสะสาง พอออกมาจากห้องน้ำ เธอก็ตื่นพอดี“ตื่นแล้วเหรอ”“ค่ะ”“วันนี้ฉันจะต้องไปบริษัท ถ้ามีอะไรเรียกใช้สิณได้เลยนะ” เขาบอก เอมมาลินไม่ตอบอะไร เพราะเธอเองก็อยู่แต่บ้าน ไม่ได้อยากไปไหนสักเท่าไหร่ฌอร์นกับเอมมาลินลงมากินข้าวพร้อมกัน ทำให้อวสรและสุภัทรามองหน้ากันแล้วก็ยิ้มๆ ตอนนี้เอมมาลินเพลาๆ เรื่องการต่อว่า โวยวายลงไปได้เยอะ เป็นนิมิตรหมายที่ดีที่ฌอร์นกับเอมมาลินจะได้คืนดีกัน“กินข้าวจ้ะ” สุภัทราลุกขึ้นไปตักข้าวต้มหมูร้อนๆ มาให้ทั้งสองคน เอมมาลินนั่งกินเงียบๆ ขณะที่ฌอร์นลอบมองหญิงสาวอยู่บ่อยๆ“วันนี้คุณจะไปไหนเหรอ” อวสรถาม“ผมต้องเข้าบริษัทน่ะครับ บริษัทรับเหมาก่อสร้าง เกิดปัญหานิดหน่อย ต้องเข้าไปดูด้วยตัวเอง” ฌอร์นบอกอย่างสบายๆ แม้ในใจจะวิตกกังวลไม่น้อยเหมือนกัน“เพราะคุณจีหรือเปล่า” อวสรถามอีก เอมมาลินชะงัก ทำเหมือนไม่สนใจ แต่จริงๆ แล้วเธอกำลังแอบฟังอยู่“ครับ ปล่อยข่าวว่าบริษัทผมฮั้วป
“ไปไหนกันมา ได้ของกลับมาเยอะแยะเลย” อวสรเอ่ยถาม เมื่อเห็นเอมมาลินกลับมาพร้อมกับฌอร์น ฌอร์นหิ้วของเข้ามาพะรุงพะรัง จนสิณต้องเข้าไปช่วย“หาหมอเสร็จก็ไปห้างสรรพสินค้าค่ะ มีแต่ของใช้ส่วนตัวกับขนม”“กินข้าวมาแล้วหรือยัง”“เรียบร้อยแล้วค่ะคุณพ่อ”“ไปกินอะไรกันมา บอกพ่อได้ไหม” อวสรถามอีก เขาพยายามทำให้สถานการณ์มันดีขึ้น เพราะลึกๆ แอบสงสารฌอร์นเหมือนกัน ที่ต้องทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อลูกสาวเขาคนเดียว“ปิ้งย่างค่ะ ร้านเดิมที่ชะเอมชอบกิน” เอมมาลินตอบ อวสรร้องอ๋อและหันไปมองหน้าฌอร์นก่อนจะยิ้มให้“ขอบคุณมากนะฌอร์น ที่ดูแลลูกสาวผม”“ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ ผมเต็มใจทำ”“ถ้าอย่างนั้นชะเอมขอขึ้นไปพักก่อนนะคะ”“ได้ลูก วันนี้ไปมาหลายที่คงเหนื่อย”เอมมาลินเดินขึ้นห้องนอนไปแล้ว ฌอร์นมองตามตาละห้อย สองสัปดาห์แล้วที่เขาเข้ามาอยู่ที่นี่ แต่เอมมาลินก็ไม่ใจอ่อนสักที เขาคิดถึงเธอ อยากนอนกอดเธอเหมือนเมื่อก่อน แต่ตอนนี้แม้แต่หน้าห้องเขายังไม่มีสิทธิ์ หากเป็นบ้านเขา เขาจะรีบเอากุญแจสำรองมาไข ไม่ก็พังประตูไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด“เมื่อไหร่ชะเอมจะใจอ่อนเสียที”“ลูกสาวผมเป็นคนเจ็บแล้วจำ คุณต้องทำใจหน่อยนะ” อวสรตบบ่าฌอร
ฌอร์นอาศัยช่วงที่เอมมาลินหลับ กลับบ้านไปเก็บเสื้อผ้า ของใช้ส่วนตัว และงานต่างๆ ที่ยังค้างอยู่ เขาจะย้ายสำมะโนครัวไปอยู่บ้านอวสรเป็นการชั่วคราว จนกว่าเมียจะหายโกรธ นัทกับสิณต้องช่วยกันขนของยกใหญ่ สิณได้แต่อมยิ้ม เพราะไม่เคยเห็นเจ้านายตัวเองอยู่ในโหมดนี้มาก่อน“ไอ้สิณ แกยิ้มอะไรของแก” ฌอร์นจับสังเกตลูกน้องได้ก็เอ่ยถาม“เจ้านายเปลี่ยนไปเยอะเลยนะครับ”“เปลี่ยนไปยังไง ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้ตั้งนานแล้ว”“ก็... เปลี่ยนไปตรงที่... ไม่เคยง้อผู้หญิงคนไหนเท่าคุณหนูชะเอมมาก่อน”“แกนี่ก็พูดแปลก นั่นลูกกับเมียฉันนะ ฉันจะปล่อยให้ไปอยู่ไกลหูไกลตาได้ยังไง” เขาส่ายหน้า สิณจึงได้แต่ยิ้มๆ กับนัทสองคน และก้มหน้าขนของต่อ สิณขับรถไปส่งเจ้านายตัวเองที่บ้านอวสร อวสรงงที่เห็นฌอร์นหอบสัมภาระมาที่นี่เยอะแยะ“ฌอร์น...”“ผมจะมาอยู่บ้านคุณนะ หวังว่าคุณคงจะอนุญาต” เขาบอก อวสรเห็นเขาขนของมาขนาดนี้ จะไม่อนุญาตคงไม่ได้แล้ว“ได้สิ วันนี้ผมให้ภรรยาผมทำความสะอาดห้องให้แล้ว ห้องคุณอยู่ตรงข้ามกับห้องชะเอม”“ดีเลย...” ฌอร์นบอก เพราะเขาจะได้หาจังหวะตอนเธอเผลอ เข้าไปนอนกับเธอด้วยบ่อยๆ“ชะเอมตื่นหรือยังครับ”“ยังเลย นอนหลับไม่รู
เขามองหญิงสาวที่กำลังพับผ้าใส่กระเป๋าอย่างเอ็นดู บนตัวเขามีผ้าห่มด้วย อย่างน้อยเธอก็ไม่ใจร้ายกับเขามากจนเกินไป ฌอร์นยิ้มน้อยๆ และมองเอมมาลินอยู่อย่างนั้น ในใจหวนนึกถึงครั้งแรกที่เจอกัน เธอเป็นเพียงเด็กสาววัยมัธยมที่อ่อนแอ ไร้เดียงสา ผ่านมา 4 ปี เธอต้องเจอกับเรื่องราวต่างๆ มากมาย ทั้งดีและแย่ ซึ่งส่วนใหญ่มาจากเขาทั้งนั้น ทำให้เธอเข้มแข็งและดูแลตัวเองได้มากขึ้น ที่สำคัญคือเธอกำลังจะเป็นแม่คนแล้ว“ชะเอม...” เขาเรียกเธอ เอมมาลินหันมามองเขาเป็นเชิงถาม“กลับไปกรุงเทพ ไปอยู่กับฉันเหมือนเดิมนะ” เขาลุกขึ้นนั่ง และมองสบตา เอมมาลินส่ายหน้า“ไม่ค่ะ ชะเอมตัดสินใจแล้ว”“แต่เธอกำลังท้องนะ ท้องกับฉัน เด็กในท้องเป็นลูกฉัน ก็ต้องอยู่กับฉัน”“เด็กในท้องเป็นลูกของชะเอมคนเดียว ไม่ใช่ลูกของพี่!”“ถ้าไม่ใช่ลูกของพี่แล้วเด็กมันจะเกิดมาได้ยังไง เธอจะไปท้องกับกระบอกไม้ไผ่ไม่ได้นะ”“พี่ฌอร์น!” เธอหันมามองเขาตาเขียว ฌอร์นลุกขึ้นเดินไปหาเธอใกล้ๆ และดึงตัวเธอขึ้นมากอดไว้หลวมๆ“อย่าดื้อนักได้ไหม ฉันมารับเธอแล้ว กลับไปอยู่กับฉัน เราจะอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม”“มันไม่เหมือนเดิมแล้วค่ะ พี่ฌอร์นปล่อยชะเอม!”“ฉันบอกแล้วไงว







