LOGINเธอแอบรักพี่ชายข้างบ้านมาหลายปี เมื่อวนกลับมาเจอกันใหม่อีกทีจึงเสนอตัวให้เขาลองเสียเลย
View Moreส่วนคนสุดท้องเป็นผู้ชายอีกเช่นกัน ตอนนี้หนูน้อยวัยแปดเดือนอยู่ในเป้อุ้มบนหลังของผู้เป็นพ่ออย่างธนัช “โชคดีจังที่แต่งกับพี่” ญานิศาเอ่ยเสียงหวานพลางหยอกล้อกับลูกชายคนสุดท้อง ธนัชช่วยเธอเลี้ยงลูกตลอด เธอเป็นคุณแม่ลูกสามที่ไม่เหนื่อยเลยสักนิด ได้ทำงานเต็มที่ นอนเต็มอิ่ม รูปร่างหน้าตาก็ยังดูดี ไม่โทรมเหมือนคุณแม่คนอื่น ๆ เพราะมีเขาคอยเป็นทุกอย่างให้ ไหนจะเหล่าปู่ย่าตายายที่แทบจะแย่งกันเลี้ยงหลานญานิศารู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้หญิงที่โชคดีมาก ๆ“งั้นมีลูกเพิ่มอีกสักคนดีไหม คราวนี้ขอลูกชายนะ” ธนัชกระซิบเสียงพร่า นัยน์ตาคมเจือแววหื่นกระหายมองภรรยา นับวันญานิศาจะสวยเกินไปแล้วนะ สวยจนเขาไม่อยากให้ก้าวออกจากบ้านไปไหนสมกับที่เป็นเจ้าของสถาบันสอนบุคลิกภาพจริง ๆ ยิ่งโตยิ่งสวยสง่า หากทว่าก็ยังมีความน่ารัก น่าทะนุถนอมอยู่มากสำหรับเขา ในขณะที่เขาต้องพยายามดูแลตัวเองอย่างหนักเพราะอายุห่างจากหญิงสาวหลายปี ผิวก็คล้ำ กลัวจะดูแก่ไปจนคนมองว่าเป็นพ่อลูกกัน“ทะลึ่งมากค่ะคุณพ่อ” ปากบอกว่าเขาทะลึ่งแต่มือไม้เธออยู่สุขเสียที่ไหน ลูบไล้อยู่ที่สีข้างเขาแล้วกรีดกรายปลายเล็บจิกลงเบา ๆ ทำเอาคนหื่นอยากจะอุ้มเม
“อยากแต่งขนาดนั้นเลย” จรูญถาม“ครับ”“มั่นใจแล้วนะ” ว่าที่พ่อตาถามย้ำ ทำธนัชชักหวั่น“ทำไมอะพ่อ” ตอนนี้เขาเองก็เรียกบิดาของคนรักว่าพ่อแล้วเหมือนกัน“กูยังไม่ค่อยมั่นใจในตัวมันเลย” จรูญแสร้งทำหน้าขยาดใส่ลูกสาวเรียกเสียงฮาจากทุกคน“พ่ออะ! จิ๊บสวยขนาดนี้ พี่บอมต้องมั่นใจอยู่แล้วแหละ ใช่ไหม” จะเปลี่ยนใจก็ไม่ทันแล้วนะ ในท้องนี่สองเดือนกว่า ๆ ต้นปีหน้าก็จะลืมตามาดูโลก“ว่าแต่ไอ้จ๊อชมันหายหัวไปไหน”“ไม่รู้มัน พอโตแล้วก็ไม่ค่อยจะอยู่บ้าน” จรูญถอนหายใจ ธนัชเลยช่วยคลี่คลายไม่อยากให้สถานการณ์ที่กำลังดี ๆ อยู่ตึงเครียด กลัวเมียเครียดไปด้วย ลูกเขาก็อาจจะเป็นอันตราย“เด็กชาย ๆ ก็งี้แหละครับ ธรรมดา”“นั่นสิคะ” จินดาเข้าข้าง“นี่ก็คนนึง มันดื้อใส่ออกบ่อยก็เข้าข้างอยู่นั่น” จรูญบ่นเมีย“ก็พี่รูญว่าลูกบ่อยแล้ว ถ้าจินไม่เข้าข้างเดี๋ยวจะสูนพ้น[1]เอานะคะ อย่าบ่นแรงตะ เดี๋ยวเส้นเลือดในสมองแตก” คำพูดติดตลกของจินดาทำให้เกิดเสียงหัวเราะขึ้นอีกครั้ง“จิ๊บ กับจิน ชื่อแม่กับชื่อพี่จิ๊บตัว จ.จานเหมือนกันเลยค่ะ” ยายลูกหมูเอ่ยขึ้นมา เรียกรอยยิ้มจากทุกคนในบ้านได้“เอ๊า พูดได้ด้วยเหรอเรา พี่จิ๊บก็คิดว่าแม่เราลืมใส่ถ่
ได้ความว่าทั้งคู่รู้จักกันเพราะเรื่องราวที่จินดาได้เคยช่วยญานิศาไว้ คราวนั้นหญิงสาวได้เอากระเช้าเครื่องดื่มบำรุงร่างกายและอาหารทะเลสด ๆ จากแพปลาเก่าของธนัชจากปัตตานีไปขอบคุณทุกคนที่ช่วยเธอเอาไว้วันนั้น จินดากับจรูญเลยได้มีโอกาสรู้จักหน้าค่าตากันสองปีให้หลังก็ได้เจอกันบ่อยครั้งเพราะจินดาและลูกสาวมาเช่าบ้านในซอยตรงข้ามบ้านเสี่ยทศ ทั้งคู่เลยมีโอกาสได้ทำความรู้จักกันจนสานสัมพันธ์ ที่ผ่านมาจรูญไม่กล้าบอกลูกสาวเพราะยังไม่มั่นใจและจินดาขอเอาไว้จินดาเป็นผู้หญิงเจียมตัวคนหนึ่งเพราะคิดว่าตัวเองเป็นแค่แม่หม้ายลูกติด ไม่มีสมบัติอะไรติดตัวด้วยซ้ำ มีเพียงรถมอเตอร์ไซค์เก่า ๆ หนึ่งคันกับลูกสาวที่ตอนนี้อยู่ในวัยมัธยมต้น ในขณะที่บ้านของจรูญมีมากกว่า มีคนนับหน้าถือตา มีลูก ๆ ที่เก่งและเป็นความภาคภูมิใจ เธอกลัวมาตลอดว่าคนจะครหาว่าตนมาจับจรูญเพราะหวังอะไร จนมาวันนี้ที่ทั้งคู่คบหาดูใจกันได้กว่าสี่ปีแล้ว จรูญถึงได้ขอให้เปิดเผยความสัมพันธ์แล้วย้ายมาอยู่ด้วยกันอย่างเป็นทางการ“ดีใจจังที่พ่อจะมีเมียสักที จะได้ไม่ต้องบ่นจิ๊บมาก” ญานิศาแซวไปอย่างนั้น“จิ๊บดีใจนะคะที่เป็นน้าจิน”“น้าก็ดีใจนะที่จิ๊บไม่รังเกียจน้
“เนี่ย แม่เลือกไม่ผิดจริง ๆ เลย” กานดาชมตัวเองที่เล็งญานิศาไว้ตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย พอหอยเริ่มเท่าฝ่าตีนก็พยายามให้ได้ลงเอยกับลูกชายตัวดีให้ได้“น้องดาเมียพี่โคตรเก่ง” นี่ก็อีกคนที่ชมเมียตัวเองเก่งมากธนัชมองบิดามารดาที่ผลัดกันชื่นชมไม่ขาดปากก็เบ้หน้า “ผมต่างหากเลือกเมียเก่ง”“ไม่ต้องเลยมึงไอ้บอม แรกก่อนมึงบอกไม่เอาไม่สนใจ รำคาญ แม่จำได้ขึ้นใจเลยจิ๊บ” นางกานดาเถียงกลับเสียงดัง ซ้ำยังหันไปฟ้องญานิศาอีกต่างหาก“โหแม่ อย่าพูดงี้ดิ เดี๋ยวจีบเครียด ไม่ดีต่อหลานแม่นะ” ธนัชรีบยกสองมือปิดหูคนรักแล้วเถียงมารดา “อย่าไปฟังนะจิ๊บ แม่ไร้สาระ”แล้วชายหนุ่มก็หาจังหวะรีบอุ้มภรรยาที่กำลังจะกลายมาเป็นแม่ของลูกขึ้นรถกลับบ้านตนไปทันใด หากอยู่นานกว่านี้มีหวังน้องดาเมียพี่ทศได้ลากไส้เขาออกมาชำแหละให้เมียดูเป็นแน่ญานิศายิ้มขำ เธอไม่คิดมากสักนิดเพราะรู้ว่าเขาไม่ได้ชอบเธอตั้งแต่แรก แต่ภูมิใจมากกับความพยายามของตัวเองที่ล่อเขามาเป็นพ่อของลูกได้สำเร็จในวันนี้ด้วยวิถีทางของตัวเองใครบอกเป็นผู้หญิงต้องนั่งสนิมสร้อยให้ใครมาเลือก ในเมื่อเราสามารถเลือกเองได้ เคยเจอผลวิจัยที่ว่าผู้หญิงที่เลือกจีบผู้ชายก่อนมักจะเจอคู่ชี
“ฮา! ไอ้ลูกเปรต มึงทำไหรผู้หญิงวะ!” พวกลุง ๆ ป้า ๆ เริ่มจะเสียงดังและมีอารมณ์ไม่พอใจ ชุมพลที่เคืองหนักก็ยกมือขึ้นชี้หน้าหญิงสาว กรามแกร่งขบแน่นไม่พูดอะไรทั้งนั้น ทว่าสายตามองเธออย่างอาฆาต แล้วก็รีบพุ่งขึ้นรถก่อนจะทะยานออกไปด้วยความเร็วสูงจนฝุ่นฟุ้งกระจาย“เป็นไรไหมลูก” หญิงแม่ลูกอ่อนถาม ด้วยตนเองก็
“ค่ะ” ญานิศาที่พยักหน้าแล้วตอบรับ ใบหน้าสวยยิ้มกว้างแล้วพูดต่ออย่างไม่กระดากเลยสักนิดว่า“จิ๊บเป็นหลานป้าดาแม่พี่บอมค่ะ นี่อาจารย์รู้จักกับพี่หนูด้วยเหรอคะ” ญานิศาตาวาวแสดงออกถึงความประหลาดใจและดีใจในทีจนชายหนุ่มที่เพิ่งได้ชื่อว่าพี่มุมปากกระตุก อยากจับยายเด็กนี่ตีก้นให้เข็ด บอกว่าเขาเป็นพี่ กล้าพู
“น่ากลัวจัง งั้นฉีดเลยเถอะ” หญิงสาวหัวเราะคิก ทีเรื่องทะลึ่งตึงตังละมีเรี่ยวแรงขึ้นมาทันที แต่ไม่นานเธอก็หลับไปธนัชยิ้มเอ็นดูแล้วก็นั่งลงบนพื้นข้างโซฟาเพื่อที่ญานิศาจะได้จับมือเขาไว้ถนัด เธอขยับตัวแล้วดึงมือเขาไปรองแก้มแทนหมอนจนแก้มบี้ไปข้าง ปากอิ่มเผยอท่าทางน่ารักน่าชังเขาก็ขู่ไปอย่างนั้นเองเข็ม
พัก! ล้มเลิกความคิดเรื่องนี้ไปได้เลยไอ้บอม“แต่จิ๊บเบื่อ ขอไปด้วยนะพี่บอมนะ นะคะ นะ น้า...” อยู่ ๆ ญานิศาก็ทำเสียงออดอ้อนหน้าซื่อตาใส“เบื่อก็ไปหาอะไรทำ” ที่ไม่ต้องมายุ่งวุ่นวายกับเขา ธนัชคิดในใจ“ก็เนี่ย กำลังจะทำตัวให้มีประโยชน์อยู่ ช่วยงานฟรีเงินไม่ต้องจ่าย แต่ถ้าอยากตอบแทนจิ๊บรับค่าตัวเป็นหัวใจ