รักลองแล

รักลองแล

last updateLast Updated : 2026-03-17
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
100Chapters
661views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เธอแอบรักพี่ชายข้างบ้านมาหลายปี เมื่อวนกลับมาเจอกันใหม่อีกทีจึงเสนอตัวให้เขาลองเสียเลย

View More

Chapter 1

1

“Nay, lo mau ke mana sih buru-buru banget?” tanya Mia, sahabat dekat Naya sejak mereka duduk di bangku SD.

“Gue disuruh buru-buru pulang. Nggak tahu mau ngapain,” ucap Naya. “Lo ‘kan tahu sendiri kalau Bunda lagi ngomel, udah kayak petasan mercon.” Naya bangun dari duduknya sambil menjilati es krim coklat kesukaannya. Kemudian ia pergi meninggalkan sahabatnya di kedai es krim.

“Ya udah lo hati-hati!” Mia melambaikan tangannya pada sang sahabat yang sudah berjalan menjauh darinya.

“Sampai jumpa besok!” teriak Naya sembari menoleh ke belakang membalas lambaian tangan sahabatnya. Hingga tanpa sengaja ia menabrak pemuda yang sedang berjalan berlawanan arah dengannya.

“Kalau jalan tuh pakai mata!” Hardik sang pemuda yang memakai kemeja berwarna putih, dan karena kecerobohan Naya, baju pemuda itu menjadi kotor akibat bersentuhan dengan es krim Naya.

“Yah, es krim gue.” Naya tidak memedulikan pemuda yang ditabraknya, tapi ia malah menatap es krimnya yang terjatuh.

“Heh anak kecil! Kamu harus tanggung jawab!” bentak Gilang sambil membersihkan bajunya yang kotor karena es krim pakai tisu. ‘Nggak mungkin ‘kan aku pulang dulu buat ganti baju,’ batin Gilang.

“Maaf, Om, saya lagi buru-buru,” ucap Naya sambil menjilati sisa es krim yang masih menempel di stik kayu itu.

“Kalau udah rabun, pakai kacamata!” bentak Gilang sambil mengayunkan langkah kakinya menjauhi Naya.

Ia sangat kesal pada gadis yang menabraknya. Sudah mengotori kemeja, menyebutnya dengan sebutan Om, membuat Gilang tambah kesal. Selama ini belum pernah ada wanita yang menolak pesonanya. Baru kali ini ada seorang gadis yang tidak tertarik dengan pesonanya, bahkan memanggilnya dengan sebutan Om kepada sang pecinta wanita itu.

“Yeh gitu aja sewot. Tuh cowok kasar banget sih,” ucap Naya sambil terus menatap punggung pemuda itu yang semakin menjauh. “Jangan sampai gue punya suami kayak gitu. Amit-amit dah.” Naya mengetuk keningnya dengan jari telunjuk yang ditekuk. Kemudian ia segera berlari ke parkiran.

“Gara-gara dia nih gue jadi telat gini.” Naya melihat jam di ponselnya. Lalu dengan cepat ia memasukan kembali ponsel itu ke dalam tas. Setelah memakai helm, Naya segera menancapkan gas motor matiknya.

Setengah jam kemudian Naya sampai di rumah yang sederhana. Sudah ada dua mobil mewah terparkir di halaman rumahnya.

Ia turun dan membuka helmnya, kemudian menyangkutkannya di spion motor. Naya melangkahkan kakinya masuk ke dalam rumah sambil terus menatap mobil mewah yang terparkir di depan rumahnya.

“Nih, mobil bangus bener ya,” ucap Naya sambil mengusap-usap kendaraan mewah berwarna hitam mengilat itu.

“Bun, aku pulang!” teriak Naya. Sudah menjadi kebiasaannya saat pulang ke rumah pasti teriak-teriak memanggil sang bunda.

“Nay, jangan teriak kayak gitu, malu ada tamu,” sahut sang bunda saat anak gadisnya hendak menghampirinya di ruang tamu.

“Maaf, Bun. Udah kebiasaan soalnya,” ucap Naya sambil mencium tangan sang bunda.

“Kenalin nih, Tante Tyas sama Om Rizky dan juga anaknya.” Bunda Maya memperkenalkan tamunya pada Naya.

“Naya, tante.” Naya menyalami Tante Tyas. “Naya, Om.” Kini ia menyalami Om Rizky.

Saat Naya menatap Gilang, ia berusaha mengingat-ingat wajah laki-laki tampan yang penuh pesona berdiri di hadapannya sambil menatapnya tajam.

“Kamu! Anak kecil yang mengotori kemejaku ‘kan.” Gilang mengarahkan jari telujuknya pada Naya sembari menatapnya tidak suka.

“Eh, Om yang tadi ya,” ucap Naya sambil menyeringai. “Maaf, Om, tadi aku buru-buru karena Bunda mendadak nyuruh pulang.” Naya menundukkan kepalanya. Ia merasa tidak enak hati, ternyata orang yang ditabraknya adalah tamu sang bunda.

“Lang, sudahlah, Naya juga nggak sengaja,” ucap Mami Tyas.

Gilang adalah laki-laki dengan sejuta pesona, ia sangat memerhatikan pakaian untuk mendukung penampilannya.

“Naya juga udah minta maaf ‘kan.” Kini Papi Rizky menimpali. “Kayaknya kamu yang kayak anak kecil. Naya udah berbesar hati meminta maaf sama kamu,” lanjut Papi Rizky sambil tertawa pelan.

Naya mengulurkan tangannya pada Gilang. “Maafin Naya, Om.” Naya tulus meminta maaf pada laki-laki gagah itu.

Gilang mengembuskan napasnya dengan kasar. “Jangan panggil Om!” Gilang menerima uluran tangan Naya. “Panggil Gilang!” ucapnya sambil melepas tangan Naya.

“Iya, Mas Gilang, maaf,” ucap Naya. Lalu kembali duduk di samping sang bunda.

“Maksud kami datang ke sini, untuk memperkenalkan calon suamimu, Nay,” ucap Mami Tyas sambil tersenyum pada Naya.

“Calon suami?” Naya terlihat kebingungan. Ia menatap Ayah dan bundanya, mereka hanya tersenyum sambil menganggukkan kepala.

 'Seriusan gue dijodohin sama om-om?!' batin Naya.

“Ayah sama Om Rizky udah sepakat menjodohkan kamu dengan Nak Gilang.” Kini Ayah Naya yang berkomentar.

“Kok Ayah nggak bilang-bilang sih!” protes Naya pada ayahnya.

“Emangnya Naya udah punya pacar?” tanya Mami Tyas dengan lembut pada calon menantunya.

“Belum sih, Tante,” jawab Naya pelan. Kini Naya menoleh pada bundanya. “Pacaran aja belum pernah ngerasain, masa udah nikah aja sih, Bun. Aku ‘kan mau ngerasain pacaran sama laki-laki yang Naya suka,” rengek gadis tomboy itu pada wanita yang sudah melahirkannya.

‘Ya ampun, masa gue harus pacaran sama tuh orang. Cakep sih cakep, tapi kasar gitu. Bisa sawan gue dibentakin dia terus kalau sampai pacaran sama cowok angkuh itu,’ ucap Naya dalam hatinya.

“Ya udah kalian pacaran dulu aja! Biar kalian tambah deket. Nikahnya juga masih beberapa bulan lagi ‘kan,” usul Mami Tyas yang disetujui semuanya. Kecuali, Naya dan Gilang.

“Gimana, Lang?” tanya sang mami pada putra semata wayangnya.

‘Nggak bisa nolak juga ‘kan,' batin Gilang. “Gilang setuju, Mi,” ucapnya sambil tersenyum. Walaupun merasa sangat terpaksa.

‘Gue iyain aja deh. Nanti ‘kan gue bisa menolak perjodohan ini kalau tuh orang bersikap kasar sama gue.’ Naya memantapkan hati untuk menjadi pacar dari laki-laki yang baru dikenalnuya.

“Gimana, Nay? Kamu juga ‘kan pengin cepet-cepet punya pacar.” Kini sang bunda yang bertanya.

‘Emang sih gue pengin punya pacar, kayak orang-orang yang berkencan saat malam minggu, tapi gue penginnya berpacaran dengan laki-laki yang gue cintai,’ batin Naya.

Naya menarik napas dalam-dalam, lalu mengembuskannya secara perlahan. “Iya deh, Naya mau pacaran dulu sama Mas Gilang.

“Nah sekarang kalian resmi pacaran,” ucap Mami Tyas sembari menyunggingkan sudut bibirnya membentuk lengkungan indah di wajahnya.

‘Kayaknya baru gue doang deh, pacaran diresmikan sama calon mertua,’ ucap Naya dalam hatinya. ‘Kalau gue nikah sama dia, terus gue hamil dan punya anak. Gue nggak jadi kuliah dong, masa iya baru delapan belas tahun udah bunting. Temen-temen gue asyik belajar, kencan dengan orang yang dicintai, jalan-jalan ke mana pun yang kita sukai. Sementara gue lagi duduk selonjoran sambil mengusap-usap perut yang membesar seperti badut.’ Naya tenggelam dalam lamunannya.

“Nay, kenapa melamun?” Sang bunda menepuk bahu gadis tomboy itu.

“Eh nggak, Bun, Naya cuma lagi bayangin kencan pertama Naya dengan Mas Gilang.” Naya berbohong pada kedua orang tuanya dan sang calon mertua.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
100 Chapters
1
ผมบอม ธนัช เด็กใต้ป้ายสงขลา เกิดและเติบโตที่ใต้ก่อนจะไปเรียนต่อระดับมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศที่เมืองหลวง สาขาวิศวกรรมเครื่องกล จนจบแล้วก็ทำงานต่อยาว ๆ ไปนอกเหนือจากเวลางานก็ไม่พ้น เที่ยว ดื่ม กิน ขี้ ปี้แอร์โฮสเตสและพริตตี้ไปวัน ๆ บ้านช่องไม่กลับจนเพื่อนมักด่าว่าทำตัวเหมือนเด็กมีปัญหาก็แค่ไม่อยากกลับบ้านไปรับช่วงสานต่อกิจการที่ผมไม่รักไม่ชอบและไม่ถนัด ไอ้พวกสวนยาง สวนปาล์ม แพปลา ไหนจะสวนสารพัดสารเพที่พ่อแม่ได้สร้างไว้ให้นั่นผมเคยทำเสียที่ไหนและผมเองก็มีความฝัน งานที่ผมรักคือสายวิศวกรรม การซ่อมเครื่องบิน นี่แหละตัวตนผม มันรู้สึกท้าทาย แต่พ่อก็ไม่เคยเข้าใจ‘ต่อให้มึงเรียนจบตายายอะไรมา สุดท้ายก็ต้องกลับมาอยู่บ้าน ไม่งั้นกูจะสร้างทุกอย่างไว้ทำเปรตอะไรล่ะ ถ้าไม่มีใครมารับช่วงสานต่อ!’นั่นคือคำพูดของพ่อในตอนที่ผมสอบเข้ามหาวิทยาลัยไกลบ้าน ยิ่งได้วิศวะอย่างที่ตั้งใจพ่อก็พูดต่ออีกว่า…‘เออ! อยากเรียนตายายอะไรก็ตามใจมึงเถอะ เรียนวิศวะก็ได้ แต่สุดท้ายก็หนีไม่พ้นวิศวะสวนยางแหละวะ!’ผมจึงตั้งใจเรียนมาก จบด้วยเกรดเกือบสี่เพื่อที่จะได้ทำงานดี ๆ เงินเดือนสูง ๆ แลกกับอิสรภาพในช่วงวัยที่
Read more
2
‘ฮึก...ฮือ... บอม กลับบ้านเราเถอะลูก แม่มีลูกคนเดียว เกิดพรุ่งนี้แม่เป็นโควิดตายแล้วจะทำยังไง อย่างน้อยก็ให้เราได้อยู่ด้วยกันบ้าง แม่อยากอยู่กับแกก่อนตายนะ แคก ๆ’เพราะแม่ผู้ที่คอยให้ท้ายผมตลอดและคอยเบรกพ่อทุกครั้งที่ผมไม่ยอมกลับบ้าน โทรมาร้องห่มร้องไห้แล้วบอกว่ากลัวตาย ไหนที่ท่านบอกว่าเหมือนจะไม่สบายนั่นอีก ร้องไห้สลับไอจนผมอดรู้สึกผิดไม่ได้สุดท้ายก็หนีไม่พ้น ‘วิศวะสวนยาง’ อย่างที่เสี่ยทศเคยประกาศกร้าวเอาไว้จนได้“เฮ้อ!”ผมถอนหายใจหนัก ๆ เมื่อยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิด จากหนุ่มเมืองหลวง กลับบ้านมากรีดยาง ตัดปาล์ม ร้อนก็ร้อน หนักก็หนัก เหนื่อยฉิบหาย!วันนี้ต้องมาคุมคนงานตัดปาล์มรอบใหม่ ร้อนจะตายชัก ไม่ทันได้หย่อนก้นลงนั่งก็ต้องสะดุ้งโหยง หันขวับไปทางเสียงเรียกที่ดังซ้อนกับเสียงมอเตอร์ไซค์“ลูกพี่!” “เอ้อ!” ผมตะโกนตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด เมื่ออยู่ ๆ ลูกน้องในอาณัติคนหนึ่งที่ขับมอเตอร์ไซค์เข้าสวนปาล์มมาตะโกนเรียกมาแต่ไกลทั้งที่ยังไม่ทันได้จอดรถเลยด้วยซ้ำ ทำตาขวากระตุกรัว ตั้งแต่ย้ายกลับมาอยู่บ้านแม่งเรื่องให้จัดการเยอะฉิบหาย!“วัวใครโฉ้[1]กินยอดยางสวนที่ติดห้วยหมดแล้วโด้!”น
Read more
3
ขาเรียวยาวพาฝ่าเท้าหนัก ๆ ก้าวลงจากรถกระบะที่ถูกดัดแปลงให้มีคอกกั้นและใช้บรรจุทลายปาล์มกว่าครึ่งคัน เขาก้าวเท้าหนัก ๆ มาหยุดตรงหน้าชายชราที่ใบหน้าแดงก่ำอย่างเห็นได้ชัด ทั้งที่เป็นคนผิวดำคล้ำตามแบบฉบับชาวใต้“เมา?” ชายหนุ่มกระแทกลมหายใจหงุดหงิด ทั้งที่ไม่ต้องถามก็พอจะเดาออก ก็กลิ่นละมุดจากสุรากลั่นแบบพื้นบ้านสี่สิบห้าดีกรีตีเข้าจมูก ไหนจะท่าทางที่ยืนไม่ตรงเสียขนาดนั้น“โทษทีนะไอ้บ่าว เอิ้ก..! วัวหนุ่มมันไม่ทันรู้สาที [1]แต่ไม่พรื่อ ๆ แค่นี้ไม่มีปัญหา บาย ๆ อยู่แล้ว” ชายชราโบกมือโบกไม้แล้วบอกว่าไม่เป็นไรบาย ๆ อะไร ใครบาย ไม่ใช่กูคนนึงแล้ว!“ที่ไม่รู้สาไม่ใช่วัวหรอก แต่เป็นคนมากกว่านะผมว่า” ชายหนุ่มเริ่มหงุดหงิดติดหมัดกว่าเก่า จากทีแรกที่ว่าจะไม่เอาเรื่องเอาราวให้มากความ กลับต้องมากัดฟันกรอดก็ในตอนที่ตาเฒ่าขี้เมาเอามือสกปรกเลอะดินมาป้ายอกตนแล้วตบไหล่เขาจนแทบจะลามไปเล่นหัวเพียงเพราะเห็นว่าเขาเด็กกว่านี่แหละมาอ้างว่าวัวยังเป็นวัวหนุ่มไม่รู้เรื่องรู้ราว ก็ใช่ แต่ความผิดมันอยู่ที่คนหรือเปล่า มัวแต่เมาหัวราน้ำราดินจนปล่อยให้วัวของตัวเองข้ามแดนมากินพืชผลของคนอื่น“ไม่พรื่อ [2]แค่น
Read more
4
ธนัชมุมปากกระตุกขึ้นมาหน่อย ๆ กับนิสัยแก่นแก้วแก่นกะโหลกเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน ไม่พัฒนาขึ้นตามหน้าตาและขนาด... ตัวเลยสักนิด“ทำไมถึงปล่อยให้คนแบบนี้มา...” มาเลี้ยงวัว...เขาเอ่ยถามหญิงสาวที่ตวัดขาลงจากเบาะมอเตอร์ไซค์ แต่ยังไม่ทันจบประโยคสาวเจ้าก็ก้าวฉับ ๆ อย่างคนร้อนใจผ่านหน้าเขา ตรงไปหยุดต่อหน้าเจ้าวัวตัวปัญหา ราวกับว่าเขาสำคัญน้อยกว่าวัวอย่างไรอย่างนั้น“โถลูก... จะไม่สบายหรือเปล่าเนี่ย พี่จิ๊บสอนแล้วไงว่าอย่ากินอะไรที่ไม่ใช่หญ้าที่พี่จิ๊บหามาให้ ถ้าท้องไส้ไม่ดีน้อนป่วยขึ้นมาจะทำยังไงหืม ไม่เป็นไรนะเด็กดี ไม่เป็นไร ถุยออกมาได้ไหม เร็วเข้า ถุยออกมา”นอกจากหญิงสาวจะไม่สนเขาแล้วยังไปลูบหัววัว กอดตัว จูบหน้าผากปลอบใจมันราวกับเป็นห่วงหนักหนา ทำหนุ่มหล่อพ่อรวยที่มีความมั่นใจสูงลิ่วหน้าชาปราดเดี๋ยวก่อนนะ! เธอควรตกใจที่วัวตัวเองทำให้พืชไร่คนอื่นเสียหายก่อนจะไปห่วงว่าวัวจะไม่สบายหรือเปล่าที่สำคัญคือการเดินผ่านเขาราวกับเป็นอากาศธาตุคืออะไร โคตรไร้มารยาท!เมื่อก่อนยายเด็กนี่ชอบเขาจะตายชัก เห็นเขาทีไรดวงตากลมโตมักจะเป็นประกายทุกครั้งอย่างปิดไม่เคยจะมิด แต่ตอนนี้คืออะไร เห็นวัวดีกว่าเขาว่างั้น‘
Read more
5
ร่วมสัปดาห์แล้วที่ธนัชกลับมาถึงบ้าน และทันทีที่ก้าวย่างเหยียบธรณีชายหนุ่มก็ได้รับหน้าที่อันยิ่งใหญ่ เสี่ยทศผัวน้องดาบิดาของเขามอบหมายงานแทบทุกอย่างของท่านให้เขารับช่วงต่อเริ่มจากที่ธนัชต้องดูแลสวนยาง สวนปาล์ม และไร่สวนต่าง ๆ แทนท่านอย่างไม่มีข้อแม้ โยกโย้ไม่ได้ตั้งแต่วันนั้นจนถึงตอนนี้ธนัชถึงได้ทำงานงก ๆ จนเหงื่อไหลเป็นสายน้ำ ผิวสีน้ำผึ้งที่เคยสะอาดสะอ้านอย่างหนุ่มเมืองหลวงก็เปลี่ยนเป็นดำคล้ำกร้านแดด หมดกันลุคหนุ่มแบดบอยกร้าวใจแห่งเมืองซิวิไลซ์หลังจากที่สั่งการให้ลูกน้องนับจำนวนต้นกล้ายางที่เสียหายเพื่อจะสั่งกล้าพันธุ์ยางมาลงปลูกใหม่ซ่อมแซมเรียบร้อยแล้ว ธนัชก็ขับรถบึ่งตรงไปยังบ้านของพ่อแม่เพื่อพักกินข้าวเที่ยงที่ตอนนี้เวลาล่วงเลยไปบ่ายโมงครึ่งแล้วใช้ความเร็วเพียงหกสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมงเพราะสวนยางสวนนี้อยู่ไม่ไกลจากบ้านนัก ออกจากซอยแล้วเลี้ยวซ้ายขับต่อไปอีกหน่อยก็ถึงแล้ว รถไม่ติด คนไม่พลุกพล่าน บรรยากาศดีวิถีชนบทมันก็ดีอย่างนี้ สามารถเปิดกระจกรับแอร์ธรรมชาติ ขับกินลมชมวิวสูดอากาศได้สบายในแบบที่หากใช้ชีวิตอยู่ในเมืองหลวงคงทำเช่นนี้ไม่ได้ระหว่างทางชายหนุ่มขับผ่านหน้าบ้านของญานิศาก็อ
Read more
6
“ไปเบิกยางได้แล้วไป” เสี่ยทศไล่ลูกชายคนเดียวที่เพิ่งกลับมาถึงบ้านทั้งที่ยังไม่ดับเครื่องรถเลยด้วยซ้ำให้ไปทำการเปิดหน้ายางพาราเพื่อเริ่มต้นการเก็บเกี่ยวรอบใหม่หลังจากที่หยุดพักในช่วงยางผลัดใบมานานหลายเดือน“เบิกยางใช้ถังได้เรอะ ไม่ได้ใช้มีดตัดยางรึไง!” คนเป็นลูกสวนทันควันทำเอาเสี่ยทศมุมปากกระตุก ส้นตีนก็สั่นคันยิก ๆ“หรือจะให้กูซัด[1]มีดตัดยางใส่หัวมึงแทนเอาไหม แม่ม! เถียงเก่งจริง ๆ ไอ้ลูกเวร!” คนเป็นพ่อเดินสะบัดผ้าถุงที่สวมอยู่จนลู่ลมแล้วมัดเข้ากับเอวพลางก่นด่าลูกชายไปหากฉับพลันหนุ่มใหญ่วัยใกล้จะแซยิดอยู่รอมร่อก็ต้องหุบปากฉับเพราะน้องดาเมียรักเดินตามออกมาหน้าบ้านพร้อมกับจานผลไม้ในมือ เสียงที่เคยเกรี้ยวกราดใส่ลูกก็พลันโอนอ่อนลงทันใด“น้องดาคนดีของพี่” ปากหวานพลางยื่นมือสากไปแย่งจานผลไม้มาถือแทนน้องดาคนดี“จะอ้วก!” ธนัชเบะปากให้กับเสียงสองเสียงสามสุดแสนจะหวานเลี่ยนจนเจียนอ้วกเห็นพ่ออ้อนเมียแล้วก็นึกหมั่นไส้ น้ำเสียงโทนนี้และหน้าตาเหมือนหมาได้กินเพดดิกรีพ่อกูไม่มีทางทำให้ใครเห็นเด็ดขาดยกเว้นน้องดาคนดีคนเดียวนี่แหละ เขาเห็นมาตั้งแต่จำความได้จนตอนนี้อายุ 27 ปีไปแล้วก็ยังไม่อยากจะชินเสียท
Read more
7
“กรี๊ด!” เสียงหวีดร้องดังลั่นบ้านของญานิศาทำเอาคนที่อยู่ปลายสายดึงเครื่องมือสื่อสารออกห่างจากหูแทบไม่ทัน [โอ้ยไอ้จิ๊บ! จะกรี๊ดทำหอกไรของแกเนี่ย หูแทบแตก!]“แก ๆ ๆ พี่เขากลับมาแล้วอะ อ๊ายยยย หล่อมาก หล่อลากดิน หล่อฉิบหาย หล่อจนใจสั่นไปหมด”[ใจเย็น ๆ ก่อนนะเพื่อนรัก พี่คนไหนก๊อนนน!] ตั้งแต่รู้จักกันมาสามปีกว่าในรั้วมหาวิทยาลัย สนิทกันมากพอตัวแต่ไอวี่ก็ไม่เคยเห็นญานิศาสนใจผู้ชายหน้าไหนจนเนื้อเต้นขนาดนี้มาก่อนทั้งที่มีคนรุมจีบเยอะมาก ยกเว้นเสียก็แต่...[อย่าบอกนะว่า...]“ใช่! พี่บอมคนที่ฉันเคยเล่าให้ฟังนั่นแหละ”[อ๊าย... ก็ว่าอยู่ แต่จะดีใจอะไรกันขนาดน้านนน...]“ไม่ให้ดีใจยังไงล่ะแก วันนี้เจอจัง ๆ เลยนะ อยู่ใกล้กันมากแบบระยะประชิด ใกล้จนได้กลิ่นฟีโรโมนของเขาเลยอะ คนอะไรไม่รู้แค่ใส่เสื้อยืดธรรมดากับกางเกงยีนขาด ๆ รองเท้าบูทเปรอะโคลนก็ยังดูดี เท่ชะมัดเลย พี่เขาน่าจะมาจากสวนปาล์มเหงื่อนี่ท่วมเชียว แต่ยังดูสะอาดเหมือนคนอาบน้ำวันละแปดรอบ งื้อ... รู้ไหมว่ากว่าฉันจะปั้นหน้านิ่งได้เล่นเอากล้ามเนื้อแก้มเกร็งไปหมดเลยวี่”ญานิศาร่ายยาวให้เพื่อนฟังไม่พักหายใจ เธออดลิงโลดไม่ได้ ดีใ
Read more
8
อากาศบริเวณนี้ก็ยิ่งบริสุทธิ์สดชื่น หญิงสาวปั่นจักรยานอย่างสบายใจไม่ว่าแดดจะร้อนแรงแค่ไหน หากก็ไม่แรงเท่ากับไฟร่านที่ลุกโชนในใจของเธอตอนนี้เป็นแน่“อ๊าย! ไอ้จิ๊บ ไซถึงอ้อร้อพันนี้!” ตำหนิตัวเองไปหนึ่งทีทั้งที่กำลังยิ้มแก้มแทบปริที่กำลังจะไปหาผู้ชายเลี้ยวซ้ายออกจากซอยแล้วปั่นตรงไปอีกหน่อยไม่ถึงห้าร้อยเมตรก็ถึงแล้วบ้านเป้าหมายที่ว่า เป็นบ้านสองชั้นหลังใหญ่ขนาดสามห้องนอนสองห้องน้ำทำจากไม้สักทองเกือบทั้งหลัง รอบบ้านมีรั้วต้นมะขามประตูรั้วไม่มี แขกไปใครมาสามารถเข้ามาได้ทันที เพราะแถวนี้ผู้คนไม่พลุกพล่านญานิศาประเมินจากสายตาได้ว่าหากไม่ทำรั้วธรรมชาติเช่นนี้มีหวังถูกลอตเตอรี่หนึ่งใบคงไม่พอสร้างรั้วดี ๆ เป็นแน่ ด้วยมีพื้นที่กว้างมากหากให้รวมกับพื้นที่สวนยางด้วยญานิศาปั่นจักรยานเข้าไปในพื้นที่ตัวบ้านหลังใหญ่ เลือกวางขาตั้งจอดไว้ใต้ต้นชมพู่มะเหมี่ยวที่กำลังติดดอกสีชมพูสะพรั่งเรียกหมู่แมลงภู่ให้มาดอมดมผสมเกสร จนมีเกสรดอกร่วงกราวดาษพื้นใต้ต้น และตอนนี้ก็มีหนุ่มใหญ่วัยกลางคนกำลังนอนอยู่บนตักเมียรักอย่างที่เธอคาดไว้ ซึ่งเป็นภาพที่ได้เห็นเป็นประจำจนชินตาไปเสียแล้ว“อ้าวน้องจิ๊บ!”“ป้าดาขา...” ญาน
Read more
9
“เวลาเหตุมันเกิดวงจรปิดจะทำอะไรได้ ฮึ” นั่นมันแค่ช่วยเป็นหูเป็นตาเพื่อแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ“เข้าบ้านไปแล้วน้องจะล็อกประตูหน้าต่างให้หมดทุกบานเลย ลุงทศไม่ต้องห่วงน้า...” หญิงสาวตอบเสี่ยทศเสร็จแล้วก็ยิ้มแป้นยกแตงโมที่หยิบติดมือมายื่นให้ป้ากานดา“อย่าเพิ่งพูดไรมาก เข้าบ้านก่อนดีกว่ามา ๆ ๆ น้องจิ๊บเอาลูกแตง[1]มาพอดีเลย หวันเย็น[2]อยู่กินข้าวกับป้าก่อนนะ ป้าคิดถึง แล้วจะได้ไม่ต้องกลับไปทำกับข้าวด้วย” กานดาเดินจูงมือนำญานิศาเข้าบ้าน ส่วนแตงโมเธอยื่นให้เสี่ยทศผัวรักเอาไปจัดการในครัวแล้ว คนรักเมียเดินหน้างอทำตามคำสั่งอย่างปฏิเสธไม่ได้“มาทำไม” เสียงทุ้มกังวานดังออกจากปากลูกชายเจ้าของบ้านทันทีที่เห็นหญิงสาวที่เอาแต่ออดอ้อนมารดาตนเดินเข้าบ้านมา และนั่นทำเอาคนเป็นแม่วาดวงแขนฟาดหลังลูกชายสุดที่รักดังป้าบ“อ้ะ! แม่ตีทำไมเนี่ย” ธนัชร้องเสียงหลง หมดกันที่ทำเข้มมาตั้งนาน เห็นคุณนายกานดาอ่อนหวานราวน้ำตาลอ้อยแบบนี้ แต่ฟาดทีหลังแทบแอ่น มือหนักชะมัด!“ดูคำพูดคำจานะไอ้บอมนะ”นั่นประไร! สองชั่วโมงก่อนเรียกเขาว่าลูกบ่าวอย่างนั้นลูกชายอย่างนี้ พอเด็กนี่มาสรรพนามเรียกขานก็แปรเปลี่ยนเป็น ‘ไอ้’แล้วดูแต่งตัวเข้า
Read more
10
“ป้าดากับลุงทศจะให้น้องชดใช้ยังไงก็ได้ค่ะ” ตากลมโตมองสองสามีภรรยาอย่างออดอ้อน คำพูดหวานหู เอาอกเอาใจ ไหนจะคำแทนตัวเองว่า ‘น้อง’ อีกธนัชเจือขำในคอเย้ยหยัน น้องอย่างนั้นน้องอย่างนี้ ยิ่งฟังยิ่งอดมันเขี้ยวยายเด็กนี่ไม่ได้ คิดว่าตัวเองตัวเล็กมากมั้ง น่ารักตาย!ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมใครต่อใครถึงทั้งรักทั้งเอ็นดูญานิศามากมายนัก โดยเฉพาะพ่อแม่ของเขาที่อยากมีลูกสาวแต่มีไม่ได้ เคยแทบจะจับใส่พานมาให้ดองกันตั้งแต่วัยยังไม่แตกเนื้อสาว ทำเอาเขาขยาด“น้องขอโทษนะคะที่ไม่ได้ดูแลน้องหงส์หยกให้ดี”“ไม่เป็นไรลูก ช่างมัน” นั่น! ผิดจากที่คาดเสียเมื่อไหร่ ซื้อหวยไม่ถูกงี้บ้าง ว่าแต่...น้องหงส์หยกนี่คือใคร ชื่อวัวตัวปัญหานั่นเหรอ? หึ! ตลกชะมัด“ได้ไงกันพ่อ” ชายหนุ่มโวยวายไปอย่างนั้นเอง แม้จะคาดไว้แล้วว่าพ่อแม่เขาต้องไม่เอาเรื่องยายเด็กอยู่เป็น เขาถึงไม่คิดจะบอกอย่างไรล่ะว่าสวนยางที่พ่อเพิ่งลงปลูกไปก่อนที่เขาจะย้ายกลับมาอยู่บ้านโดนแดกไปเรียบร้อยแล้วกว่ายี่สิบต้น“สวนกู ยางกู ทำไมจะไม่ได้” จากเสียงอ่อนใส่ญานิศาก็หันมาเสียงแข็งใส่ลูกชาย “มึงนี่มันจริง ๆ เลยไอ้บอม”“เออตามนั้น ก็แล้วแต่เลยแล้วกัน” ธนัชตีหน้ายุ่ง
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status