MasukEP.2 คู่ปรับ
Prat บีน่า
มหาวิทยาลัย
ภายใต้อาคารเรียนของคณะบริหารธุรกิจ มีหญิงสาว3คนและชาย1คนกำลังนั่งคุยกันอยู่ที่โต๊ะหินอ่อน ซึ่งหนึ่งในนั้นคือ บีน่า ลูกสาวของคามิน และเธอนั้นพึ่งจะวางสายจากคิริวไปเมื่อสักครู่นี้เอง
“แกนี่ก็กวนประสาทเขาได้ดีจริงๆนะบี” เป็นเสียงของไอด้าที่พูดขึ้น เมื่อเธอนั้นได้ยินทุกคำที่เพื่อนของเธอคุยโทรศัพท์กับปลายสาย
“ก็เขาตั้งใจไม่มารับฉัน! ทำอย่างกับฉันอยากอยู่ร่วมบ้านเดียวกันกับเขาอย่างนั้นแหละ! ถ้าไม่ติดเพื่อความสบายใจของดี๊กับมี๊ ฉันก็ไม่ไปอยู่บ้านป้าชาร์หรอก!”
“ก็บอกว่าเดี๋ยวกูไปส่งบ้าน มึงก็ไม่ยอม” หิน พูดขึ้นซึ่งเขานั้นคือเพื่อนผู้ชายเพียงคนเดียวในกลุ่ม
“เขามีหน้าที่มารับฉัน เขาก็ต้องมาสิ”
“เอาแต่ใจจริงๆเลยคุณนาย~” ธิดาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย้าแหย่ก่อนจะหันไปสนใจทำงานของตัวเองต่อเพื่อรอเวลากลับบ้าน
ปี๊น! เวลาล่วงเลยผ่านไปราว10นาที เสียงแตรรถของใครบางคนก็ได้ดังขึ้น ฉุดให้ทุกคนที่อยู่ในละแวกนั้นต่างต้องมองไปที่รถคันนั้น ซึ่งเป็นรถของคิริวนั่นเอง
“เขามาแล้ว ไปสิย้ะ!”
“งั้นฉันไปก่อนนะ พรุ่งนี้เจอกัน” เด็กสาวว่าพลางหยิบกระเป๋าของตัวเองขึ้นมาสะพายก่อนจะรีบเดินตรงไปที่รถด้วยความรวดเร็ว
“ทำไมลุงมารับหนูช้าจังคะ?” เมื่อรถแล่นออกมาจากรั้วมหาวิทยาลัยเด็กสาวจึงเอ่ยถามคิริวขึ้นทันที
“อย่ามาเรียกฉันลุง!”
“ก็ตอบสิคะ ชอบปล่อยให้หนูรอตลอด”
“ทำตัวเป็นเด็ก!”
“หนูโตแล้ว!”
“หึ! โตแล้วแต่ยังต้องให้ฉันคอยไปรับไปส่ง!”
“ก็ป้าชาร์ให้พี่ทำนี่คะ หนูไม่ผิด!”
“ใครพี่เธอ!”
“ลุงก็ไม่ให้เรียก! พี่ก็ไม่ให้เรียก! จะให้เรียกอะไร ปู่หรือไงคะ อายุก็ไม่ใช่นะ.. อื้อๆ!” ไม่ทันที่เด็กสาวจะได้พูดจบเธอนั้นก็ถูกมือหนาของคิริวปิดเข้าที่ปากทันที ทำให้เธอนั้นทำได้แค่ส่งเสียงอื้อๆอ้าๆออกมาและพยายามที่จะดึงมือของชายหนุ่มตรงหน้าออก
“หุบปาก! ทำตัวเป็นเด็กอยู่ได้ ฉันรำคาญ!”
“…” เมื่อเด็กสาวถูกคิริวตะโกนใส่หน้าทำให้เธอนั้นถึงกับต้องนิ่งเงียบไปทันที ซึ่งคิริวเองก็รีบเอามือออกจากปากของเธอเช่นกัน ก่อนจะหันไปสั่งนิ๊กมือขวาของตนที่กำลังทำหน้าที่ขับรถอยู่
“แวะส่งกูที่คอนโด”
“ครับนาย” เมื่อนิ๊กได้รับคำสั่งเช่นนั้นเขาจึงเปลี่ยนเส้นทางไปส่งนายของตัวเองที่คอนโดก่อนทันที แล้วค่อยขับไปส่งเด็กสาวที่บ้านของโรมัน
เมื่อเด็กสาวกลับมาถึงบ้านของโรมันเธอนั้นก็รีบวิ่งเข้าไปในบ้านทันที ทำให้นิ๊กต้องถอนหายใจออกมาเหมือนทุกครั้ง เพราะทั้งสองนั้นไม่ได้มีปากเสียงกันแค่ครั้งนี้ แต่มีปากเสียงกันมาตั้งแต่วันแรกที่เด็กสาวย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่แล้ว
“กลับมาแล้วเหรอลูก”
“สวัสดีค่ะป้าชาร์~” ถึงแม้ว่าเด็กสาวจะรู้สึกไม่ประสบอารมณ์มากสักแค่ไหน เธอก็ไม่ลืมที่จะทำความเคารพผู้ใหญ่ในบ้าน
“เป็นอะไรล่ะเรา ทะเลาะกับพี่ริวมาอีกแล้วเหรอ”
“ค่ะ~”
“อย่าไปถือสาพี่เขาเลยนะ ตาริวก็ปากร้ายไปงั้นแหละ จริงๆก็คงจะเป็นห่วงและรักน้องสาวอย่างเราไม่น้อย”
“ค่ะ~”
เด็กสาวเออ ออ ไปอย่างไม่คิดอะไรเพื่อที่ชาร์ลอคต์จะได้ไม่ต้องเอ่ยถามอะไรเธอต่อ ในขณะเดียวกันก็มีใครบางคนกำลังเดินลงมาจากบันไดชั้นสอง ซึ่งเขาคนนั้นก็คือคิรันน้องชายฝาแฝดของคิริวนั่นเอง
“สวัสดีค่ะพี่รัน”
“…” ด้วยความที่คิรันมีบุคลิกเป็นคนที่เงียบนิ่งและสุขุมไม่ต่างจากพี่ชาย เขาจึงไม่เอ่ยทักทายเด็กสาวกลับไปแต่เดินตรงไปหามารดาของตัวเองแทน
“จะไปไหนอีกคนล่ะตารัน”
“สนามครับ”
“งั้นไปเถอะ ขับรถขับราดีๆล่ะ”
“ครับ” คิรันหันมาสบตากับเด็กสาวอีกครั้งก่อนจะเดินออกไปเงียบๆ ทำให้เด็กสาวต้องถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ก่อนจะรีบขอตัวขึ้นห้องนอนของตนเอง
“คนพี่ก็ปากร้าย! คนน้องก็ไม่พูดด้วย! อยู่ยากจริงๆเรา เฮ้อ~” เธอบ่นออกมาอย่างรู้สึกเหนื่อยหน่ายก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาบิดาของตัวเองด้วยความคิดถึง
“สวัสดีค่ะแด๊ดดี๊~ มามี๊เป็นยังไงบ้างคะ~”
“วันนี้มี๊เราดีขึ้นเยอะเลย อีกไม่นานก็คงจะได้กลับไปหาหนูแล้ว”
“จริงเหรอคะ คิดถึงมี๊กับดี๊จัง~”
“เป็นอะไรหรือเปล่า”
“เปล่าค่ะ~ แค่เหนื่อยๆอยากกอดมี๊กับดี๊เฉยๆ~”
“ดี๊กับมี๊ก็คิดถึงหนูนะ ตั้งใจเรียนนะคะคนเก่งของดี๊”
“ค่ะ หนูไม่ทำให้ดี๊ผิดหวังแน่นอนค่ะ~”
“ดีมากค่ะ”
“งั้นหนูไปอาบน้ำก่อนนะคะ”
“ค่ะ ดูแลตัวเองด้วยนะตัวแสบ”
“รับทราบค่ะ”
ตู๊ดดดดดๆ เมื่อสายตัดไปเด็กสาวจึงทิ้งร่างของตัวเองนอนลงบนที่นอนทันทีพร้อมกับหลับตาลงก่อนจะทำให้เธอนั้นเผลอหลับไปในชุดนักศึกษาตลอดทั้งคืน
คิริวไม่ได้สนใจที่เด็กสาวด้านล่างร้องขอเลยสักนิด เพราะเค้ายังคงเอาแต่จ้องมองไปที่เรือนร่างและหน้าอกของเธอ “อ๊าส์ๆ อึก อ๊าส์~” ยิ่งเด็กสาวคางดังขึ้นมากเท่าไหร่ก็ยิ่งทำให้คิริวนั้นรู้สึกอยากขย้ำเธอมากขึ้น เพราะตอนนี้เขานั้นรู้สึกมันเขี้ยวจนอยากจะกระแทกให้เธอร้องขอชีวิต“ฉะ..ฉี่จะแตกแล้ว อ๊าส์ๆ~”“ถ้าฉี่ใส่ฉัน ฉันจะเอาให้เธอคลานไปเรียน!”“อื้ออๆ! อึก มะ..ไม่ไหวแล้ว อร๊ายยย~” คำขู่ของคิริวไม่สามารถทำให้เด็กสาวนั้นหยุดการกระทำได้ แต่ทว่าสิ่งที่เธอปลดปล่อยออกมานั้นไม่ใช่ปัสสาวะแต่เป็นน้ำรักของเธอต่างหาก“เธอเสร็จ แต่ฉันไม่เสร็จ!” เมื่อคิริวพูดจบเขาจึงขยับสะโพกของตัวเองต่อทันที กิจกรรมครั้งนี้ไม่รู้จบเมื่อไหร่รู้เพียงแต่ว่าเด็กสาวนั้นทนไม่ไหวจนเธอนั้นสลบไปในที่สุด Prat บีน่าเช้าวันใหม่ติ๊ดๆๆๆ ติ๊ดๆๆๆๆ (เสียงนาฬิกาปลุก) “อื้ออ~” เช้านี้เด็กสาวต้องตื่นขึ้นเพราะเสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์ ฉุดให้เธอนั้นต้องเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มากดปิดเสียง แต่ทว่าก็ต้องทำให้เธอนั้นสะดุ้งตื่นขึ้นไปด้วย“เห้ย! กลับมาได้ไงว่ะ โอ๊ย!” ทันทีที่เด็กสาวลุกขึ้นนั่งบนเตียง ความเจ็บปวดและความทรงจำอันเลือนรางจากเรื่อ
EP.6 พรหมจรรย์ NC+ Prat คิริว&บีน่า เนื้อหาต่อจากเดิมความมึนเมาทำให้เด็กสาวนั้นปล่อยเนื้อปล่อยตัวไปตามอารมณ์โดยที่ไม่รู้เลยว่าชายคนที่เธอกำลังจะมีอะไรด้วยเขาเป็นใคร “ปล่อยเนื้อปล่อยตัวขนาดนี้ คนจะโดนจนพรุนหมดแล้วสินะ หึ!” “อื้ออ~ พูดอะไรคะไม่ได้ยินเลย~” “พูดมาก!” คิริวพูดพลางถอดเสื้อผ้าของเด็กสาวออกอย่างเร่งรีบโดยไม่ลืมที่จะถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกด้วย ทำให้ตอนนี้ทั้งสองนั้นอยู่ในสภาพที่เปลือยเปล่า เรือนร่างของเด็กสาวนั้นทำให้คิริวรู้สึกประหลาดใจไม่น้อย เพราะเขานั้นไม่คิดว่าเด็กสาวที่ดื้อด้านเถียงคำไม่ตกฟากแบบเธอจะมีหุ่นที่เซ็กซี่ขนาดนี้ “ก็ใหญ่ดี คงผ่านมาเยอะ!” คิริวพูดขึ้นอย่างเหยียดหยามก่อนจะขึ้นคร่อมร่างของเด็กสาวเอาไว้พร้อมกับยกขาทั้งสองข้างของเธอขึ้นมาพาดที่หน้าขาของเขา โดยที่เขาไม่ลืมที่จะสวมใส่ถุงยางอนามัยที่หยิบมาจากเก๊ะหน้ารถด้วย “อื้อ~ ทำอะไรคะ~”“ตอบสนองความต้องการของเธอไง!” เมื่อคิริวพูดจบเขาจึงจับแก่นกายของตัวเองรูดขึ้นลงสองสามครั้งก่อนจะถูไปที่ใจกลางของเด็กสาวที่ไร้ขนปกคลุม“อื้ออ!” เมื่อเด็กสาวรับรู้ได้ถึงการถูกรุกล้ำของสงวนเธอนั้นก็ร้องท้วงขึ้นทันที แต่ทว่าเธอน
หลังจากที่มาเฟียหนุ่มยัดเด็กสาวเข้ามาในรถแล้ว เขาจึงขึ้นรถและขับออกไปทันที โดยไม่ได้บอกลาเพื่อนๆหรือบอกมือขวาของตนเลย“อื้อ~ ร้อนจัง เปิดแอร์หน่อยสิ~” เด็กสาวที่อยู่ในชุดเสื้อยืดเธอพูดพลางถกเสื้อขึ้นเล็กน้อย จนเผยให้เห็นหน้าท้องที่ขาวใสออร่าของเธอ“อย่ามาทำอนาจารในรถฉัน!”“ใครทำ~ อย่ามาพูดแบบนี้กับฉันนะ รู้ไหมฉันลูกใคร~” เด็กสาวว่าพลางชี้มือชี้ไม้ไปทั่วก่อนจะทำให้ไปโดนที่ใบหน้าของคิวพรึ่บ!“อื้ออ~ บีเจ็บ~” เด็กสาวร้องท้วงขึ้นเมื่อเธอนั้นถูกจับเข้าที่ข้อมืออย่างเต็มแรง“เด็กไม่รู้จักโต!”“ใครเด็ก~ ไม่มีสักหน่อย นมตั้งเต้าแล้วนะ~”“…” คำพูดของเด็กสาวทำให้คิริวต้องขมวดคิ้วขึ้นก่อนจะสะบัดแขนของเธอออกและหันกลับมาสนใจขับรถต่อ“อื้ออ ไม่เชื่อเหรอ~ เปิดให้ดูก็ได้นะ~” เธอว่าพลางถกเสื้อยืดสีฟ้าอ่อนของตัวเองขึ้น ก่อนจะเผยให้เห็นหน้าอกที่ใหญ่เกินขนาดของเธอ ทำให้คิริวที่เห็นเช่นนั้นต้องขมวดคิ้วหนักขึ้นไปใหญ่พร้อมกับเอ่ยต่อว่าเธอขึ้น“โชว์ไปทั่ว! ทำบ่อยหรือไง!”“อื้ออ~ ไม่เคย หนูไม่เคยทำอะไรแบบนั้นเลย~”“เหอะ! น่าเชื่อตาย!”“ลองจูบหน่อยได้ไหม~” ความมืดภายในรถทำให้เด็กสาวต้องพยายามเพ่งเล็งมองที่ใบห
EP.4 ถกเสื้อโชว์นมPrat คิริวเมื่อมาเฟียหนุ่มเดินทางมาถึงคลับของตัวเอง เขาจึงให้นิ๊กจอดที่หน้าร้านทันที ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่โทรศัพท์ของเขาสั่นขึ้นพอดีมีสายเรียกเข้าจาก น้ำริน“อืม”“คุณอยู่ไหนคะ รินเห็นเพื่อนคุณมาที่ร้านคุณ แต่ไม่เห็นคุณ”“กำลังเข้าไป”“รอตรงนั้นก่อนนะคะ รินกำลังจะเดินออกไปเอาของที่รถพอดีค่ะ”“…” มาเฟียหนุ่มไม่ได้ตอบอะไรปลายสายกลับไปแต่กดวางสายของเธอแทนเมื่อมาเฟียหนุ่มเดินลงมาจากรถเขาก็รู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังถูกจ้องมองอยู่ เขาจึงมองไปทางร้านนั่งชิวก่อนจะเห็นว่าคนที่กำลังมองมาทางเขาอยู่คือ บีน่า“ริวคะ” ในขณะเดียวกันเสียงของน้ำรินก็ได้ดังขึ้นฉุดให้เขาต้องมองไปที่เธอ ซึ่งเธอนั้นอยู่ในชุดเดรสกระโปรงสีดำที่ดูเซ็กซี่เอาการ“รินจะไปเอาของที่รถ ไปเป็นเพื่อนได้ไหมคะ”“อืม” มาเฟียหนุ่มตอบออกไปอย่างไม่ใส่ใจนักก่อนจะมองไปที่ร้านนั่งชิวอีกครั้งแต่กลับไม่เห็นเด็กสาวในร้านแล้ว เขาจึงเดินไปที่รถกับผู้หญิงของเค้าทันทีเมื่อคิริวเข้ามาในร้านพนักงานในร้านก็ต่างพากันทำความเคารพเขาทันที ส่วนเพื่อนๆและฝาแฝดของเขานั้นได้นั่งดื่มกันไปก่อนแล้ว“อย่าบอกนะว่าไปเอากันมา” เป็นเสียงของ
EP.3 งานขาวดำ Prat บีน่า“เฮ้อ~ เลิกเรียนสักที ปวดหัวจะแย่แล้ว~” เป็นเสียงของบีน่าที่บ่นขึ้น เนื่องจากวันนี้เธอนั้นต้องเรียนวิชาหลักตั้งแต่ช่วงเช้าจนช่วงบ่าย“พวกมึง ไอ้ป้องโทรมาบอกว่าให้ชวนมึงสามคนไปวันเกิดมันวันนี้” หินพูดขึ้นเมื่อเห็นอาจารย์เดินออกไปจากห้องเรียนแล้ว“ป้อง? ที่มันซิ่วไปคณะวิศวะตอนปี2อะนะ” ไอด้าเอ่ยถามขึ้นเมื่อเธอนั้นจำได้รางๆว่าเคยมีเพื่อนชื่อปกป้อง“เออใช่ คืนนี้วันเกิดมัน”“เห็นแจ้งเตือนในเฟสอยู่ ว่าแต่จัดที่ไหนอ่ะ” บีน่าเอ่ยถามพลางเก็บอุปกรณ์เครื่องเขียนและสมุดจดของตัวเองเข้ากระเป๋าสะพายข้าง“ร้านนั่งชิว แถวๆถนน MN ข้างร้านKRอ่ะ รู้จักใช่ป้ะ”“ไม่มีอะไรที่ไอด้าไม่รู้ค่ะคุณธนพล”“ครับคุณไอด้า! ว่าไงบี ไปไหมเดี๋ยวไปขอป้าชาร์ให้ธิด้วย”“อื้ม เอาดิ อยู่บ้านก็เบื่อ”“เดี๋ยวธิขอแม่ก่อนนะ ถ้าได้เดี๋ยวธิไลน์บอก”“โอเค งั้นคืนนี้กูไปรับตอน2ทุ่มครึ่งแล้วกัน”“รับทราบค่า งั้นไปรวมตัวกันที่บ้านป้าชาร์ได้ป่ะบี ไอ้หินมันจะได้ไม่ต้องขับไปรับหลายที่”“ได้ๆ”“งั้นตกลงตามนี้นะ”“รับทราบค่ะ” หลังจากนั้นทุกคนจึงแยกย้ายกันกลับบ้านก่อนทันที ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่นิ๊กมือขวาของคิ
เช้าวันใหม่เช้านี้เมื่อบีน่าแต่งตัวด้วยชุดนักศึกษาเสร็จแล้วเธอจึงรีบลงมาชั้นล่างเพื่อมาทานอาหารเช้าก่อนจะไปมหาวิทยาลัย“อรุณสวัสดิ์ค่ะลุงโรป้าชาร์”“อรุณสวัสดิ์จ่ะ เมื่อคืนป้าไม่เห็นหนูลงมาทานข้าว เป็นอะไรหรือเปล่าลูก”“ไม่เห็นต้องสนใจเลยครับ” เป็นเสียงของคิริวที่ดังขึ้นซึ่งเขานั้นกำลังเดินเข้ามากับคิรันน้องชายฝาแฝดของเขา“พูดอะไรไอ้ลูกคนนี้นี่!”“อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่รัน”“อืม”“มาๆทานข้าวกันได้แล้ว เดี๋ยวไปเรียนไปทำงานสายกันพอดี” เป็นเสียงของโรมันที่เอ่ยสั่งขึ้น หลังจากนั้นทุกคนจึงเริ่มทานอาหารเช้ากันทันทีเมื่อทุกคนทานอาหารกันเสร็จแล้ว ก็ได้เวลาต่างคนต่างต้องไปทำงานของตัวเอง ซึ่งเด็กสาวนั้นจะต้องไปกับรถของคิริวเช่นเดิม ถึงแม้ว่าจะไม่ได้อยากไปกับเขานักก็ตาม“หนูไปเรียนก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ” บีน่าทำความเคารพโรมันและชาร์ลอตค์ก่อนที่เธอนั้นจะรีบเดินตามคิริวออกไปขึ้นรถ ทำให้ชาร์ลอคต์ที่เห็นเช่นนั้นต้องส่ายหัวพร้อมกับบ่นลูกชายของตัวเองขึ้น“ตาริวเนี่ย ได้นิสัยเฮียมาเต็มๆ! ปากร้ายกับน้องได้ตลอดเวลา!”“อ่าว ไหงเป็นเฮียที่ผิดล่ะ”“ก็มันจริง!”“ผมไปทำงานก่อนนะครับ” ในขณะเดียวกันคิรันก็ได้พูดขึ้นก่







