Masukบรรยากาศภายในห้องอาหารญี่ปุ่นวีไอพีส่วนตัว กลับมาครื้นเครงและอบอวลไปด้วยความสุขอีกครั้ง เมนูอาหารญี่ปุ่นพรีเมียมละลานตาถูกทยอยลงมือจัดการอย่างเอร็ดอร่อย เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะเคล้าคลอไปกับเสียงดนตรีบรรเลงเบา ๆ ช่วยผ่อนคลายความเหนื่อยล้าจากทริปสวนสนุกเมื่อช่วงกลางวันได้เป็นอย่างดี อิศราที่นั่งอ
แสงแดดยามบ่ายคล้อยค่อย ๆ เคลื่อนต่ำลง ท้องถนนในเมืองหลวงเริ่มมีรถราหนาแน่นขึ้นเล็กน้อย ภายในรถโดยสารกว้างขวางโอ่อ่าของรถตู้โตโยต้าอัลพาร์ดสีขาวมุก บรรยากาศกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง ตลอดระยะเวลาการเดินทางขากลับจากสวนสนุก สองสาวที่ใช้พลังงานไปกับการกรีดร้องและเดินเที่ยวเล่นจนแทบหมดแรง ต่างพากันเอนกายหล
หลังจากวิ่งดุ๊กดิ๊กถือขวดน้ำเปล่าเย็นเจี๊ยบแยกตัวออกมาจากอิศราและม่านฟ้า พิมพ์ก็รีบสาวเท้าตรงดิ่งไปยังม้าหินอ่อนใต้ร่มไม้ใหญ่ทันที ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือภาคิน อาหนุ่มผมทองสุดกวนที่ตอนนี้กำลังนั่งคอตก หน้าซีดเผือดราวกับไก่ต้ม สภาพหมดมาดเพลย์บอยหนุ่มเจ้าสำราญไปโดยสิ้นเชิง มือข้างหนึ่งกุมขมับ ส่วนอีกข
เสียงเครื่องเล่นเรือไวกิ้งลำยักษ์ค่อย ๆ ลดความเร็วลงจนหยุดนิ่งสนิท ทันทีที่เหล็กกั้นถูกปลดล็อก สี่ชีวิตก็ทยอยก้าวลงมาจากเครื่องเล่นด้วยสภาพที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง พิมพ์และม่านฟ้าเดินลงมาด้วยรอยยิ้มสดใสและเสียงหัวเราะคิกคัก ผิดกับอิศราที่สีหน้าปกติสุขดีเยี่ยม ทว่าสภาพของภาคินกลับยับเยินจนแทบไม่เหล
เสียงดนตรีสนุกสนานและเสียงหัวเราะของผู้คนรอบข้างค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยเสียงเครื่องยนต์กลไกขนาดใหญ่และเสียงเหล็กกระทบกันดังเอี๊ยดอ๊าด เมื่อสี่ชีวิตเดินมาถึงหน้าเครื่องเล่นยอดฮิตอย่าง เรือไวกิ้งลำยักษ์ที่ตั้งตระหง่านท้าทายสายตาผู้คน ความสูงตระหง่านของมันทำให้ภาคินถึงกับกลืนน้ำลายลงคออึ่กใหญ่ ขาสั่นพับ ๆ
สิ่งพิมพ์ชี้และกำลังตื่นเต้นอยากไปเล่นเสียเหลือเกิน ไม่ใช่เครื่องเล่นเด็ก ๆ หรือม้าหมุนที่ไหน แต่มันคือเรือไวกิ้งลำยักษ์ที่ตั้งตระหง่านเสียดฟ้า เวลาเหวี่ยงขึ้นไปสูงลิ่วเกือบตั้งฉากกับพื้นโลก เรียกเสียงกรีดร้องหวาดเสียวของผู้คนได้ดังลั่นสวนสนุก "ไปเล่นอันนั้นกันเถอะค่ะคุณอา! นู่น ๆๆๆ เรือไวกิ้งลำนั




![มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


