บทที่ 6 : ประมูล

เมื่อชายหนุ่มกลัดมันทุกคนได้เห็นนรินทร์ธิราเต็มตาถึงกับร้องว้าวออกมา ทุกคนต่างพร้อมประมูลแย่งชิงสาวน้อยหุ่นเซ็กซี่มาครอบครอง

ลอเรนโซ่มองเนื้อสดสาวน่ากินด้วยสายตาประหนึ่งราชสีห์หมายปองเหยื่อ แท่นทรงกลมที่เธอยืนอยู่หมุนอวดโฉมความงาม ทำให้เขามองเห็นสรีระนรินทร์ธิราได้อย่างชัดเจนและเต็มตา ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา ทรวดทรงองค์เอวเพียงแค่ว่า ความกระสันก็วูบวาบในกาย ความเป็นชายตอบสนองอารมณ์เขาทันใด

ลอเรนโซ่ไม่ใช่ผู้ชายลุกเร็วเพียงแค่เห็นหน้าหรือรูปร่าง เขาต้องได้สัมผัสกลิ่น และถูกเล้าโลมกายชายถึงจะลุกสู้ ทว่าตอนนี้ไม่ใช่ น้องชายเขาตื่นขึ้นมาแล้วพองขยายอยู่ในกางเกง ราวกับว่ามันกำลังสื่อสารบอกลอเรนโซ่ว่า จะเอาผู้หญิงคนนี้ และต้องพากลับบ้านให้ได้ด้วย

ราคาเริ่มต้นที่เทเรซ่าประกาศคือ ห้าหมื่นยูโร แน่นอนชายทั้งหลายแข่งขันกันสู้ประมูลกันอย่างดุเดือด เพราะนอกจากนรินทร์ธิราจะสวยไร้ที่ติ เธอยังมีพรหมจรรย์ที่ชายทุกคนต่างอยากได้ครอบครอง ลอเรนโซ่เรียกอองรีให้เข้ามาในห้อง ก่อนพยักหน้าอย่างรู้กัน อองรีโค้งศีรษะเล็กน้อยก่อนเดินออกไปจากห้องเพื่อไปจัดการตามเจ้านายต้องการ

“หนึ่งแสนห้าหมื่นยูโรค่ะ มีใครให้มากกว่านี้ไหมคะ ฉันจะให้เวลาตัดสินใจอีกหนึ่งนาที แล้วจะเคาะการประมูลค่ะ” เสียงเจ้าของผับส่งมาตามสาย ขณะนั้นอองรีกับโยเซฟได้เดินไปตามห้องอื่นๆ เพื่อพูดบางประโยคกับคนที่กำลังร่วมประมูลสินค้ามีชีวิต “นับหนึ่งค่ะ นับสองค่ะ...”

เทเรซ่าเว้นวรรคเผื่อว่าจะมีเสียงใครบอกราคาประมูลที่มากกว่านี้ แล้วก็มีจริงๆ

“หนึ่งแสนแปดหมื่น” เทเรซ่ามองดวงไฟสีแดงที่ขึ้นห้องเจ้าของเสียง เธอยิ้มเมื่อรู้ว่า ห้องนั้นมีใครนั่งอยู่

“หนึ่งแสนแปดหมื่นครั้งที่หนึ่งค่ะ หนึ่งแสนแปดหมื่นครั้งที่สอง หนึ่งแสนแปดหมื่นครั้งที่สาม คุณลอเรนโซ่ได้นีน่าไปครองค่ะ” การประมูลปิดลงอย่างสวยงามด้วยตัวเลขที่สูงกว่าที่เทเรซ่าคาดไว้ 

“นีน่าจะไหวไหมเนี่ย” ลิซ่าที่นั่งข้างพี่สาวเอ่ยขึ้น เทเรซ่าหันไปมองน้องสาว

“อะไรของแก”

“ฉันกลัวว่านีน่าจะไม่ไหวน่ะสิ พี่ก็รู้ดีนี่ว่า คุณลอเรนซ์เป็นยังไง กินดุแค่ไหน” ลิซ่าตอบให้พี่สาวเข้าใจ เทเรซ่านิ่งอึ้งไปชั่วขณะหนึ่ง เธอมัวแต่ดีใจที่ถอนทุนคืนได้เกินคาด หนี้สินของมารดานรินทร์ธิราหนึ่งแสนสองหมื่นยูโร แต่ถูกใช้ไปจนเหลือเจ็ดหมื่นยูโร ซึ่งเรื่องนี้คนที่รู้มีเพียงสามคนคือ ลูกหนี้ เจ้าหนี้และลิซ่า นั่นหมายความว่า เทเรซ่าได้กำไรหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นยูโร แต่ถ้าหากคิดเงินค่าเลี้ยงดูนรินทร์ธิรามาตั้งแต่สิบขวบ เทเรซ่าก็ยังได้กำไรอยู่ดี เทเรซ่าจึงลืมนึกถึงกิตติศัพท์ทางด้านเซ็กซ์ของลอเรนโซ่เสียสนิท “ขนาดเอมม่าเก่งงานจะตายกลับมายังนอนสลบ นีน่าทั้งใหม่ทั้งสดไม่ถูกกินทั้งคืนเหรอพี่ หลับสามวันสามคืนแน่ๆ”

“ก็คงต้องบอกให้นีน่ารู้ตัวก่อน จะได้เตรียมรับมือ” เทเรซ่าเอ่ยขึ้น “คนเราก็ต้องมีครั้งแรกเสมอ ครั้งแรกผ่านไปได้ ครั้งต่อไปก็สบาย รับมือได้อยู่แล้ว”

เทเรซ่าวาดหวังว่าเป็นเช่นนั้น

“แกพานีน่าไปแต่งตัวเถอะ จะได้ส่งตัวให้คุณลอเรนซ์ รายนี้ไม่ชอบอะไรชักช้าด้วย”

“จ้ะพี่” ลิซ่าทำตามคำสั่ง เดินไปอีกห้องหนึ่งเพื่อให้นรินทร์ธิราแต่งตัว และจะได้บอกเรื่องที่อีกฝ่ายต้องรู้ จะได้เตรียมตัวเตรียมใจรับมือชายกำหนัดที่กินดุ กินจุและขึ้นชื่อว่า ชายพลังช้าง