เข้าใกล้อีกนิด

เวลา 07 : 00 น.

วันนี้ฟางเดินทางออกจากบ้านเพื่อไปสมัครงาน ณ โรงงานแห่งหนึ่ง เป็นโรงงานผลิตถุงมือแพทย์ขนาดกลาง เธอเห็นเขาประกาศรับสมัครพนักงานใหม่หลายอัตราน่าจะพอมีสิทธิ์ แต่สุดท้ายเธอก็หมดสิทธิ์ตั้งแต่ยังไม่ทันจะสมัคร เพราะทุกแผนกที่ประกาศเอาไว้ได้คนเต็มหมดแล้วตั้งแต่เมื่อวาน เธอมาช้าไปแค่ก้าวเดียวเท่านั้น

หญิงสาวพกพาความผิดหวังกลับบ้าน หล่อนเรียนจบแล้วและอยากทำงานเพื่อจุนเจือครอบครัวทางบ้าน พ่อกับแม่หมดเงินไปกับการส่งเสียให้เธอเรียนมาก็มาก เมื่อเรียนจบแล้วแทนที่จะได้งานทำดันมาตกงาน มารดาเดินเข้ามาปลอบขวัญเมื่อเห็นลูกสาวเดินคอตกทำหน้าเป็นหมาหงอยกลับเข้ามาในบ้านเหมือนทุกๆ วัน

“อย่าเสียใจไปเลยนะฟาง เดี๋ยวแม่จะลองถามนายหัวซันให้ ว่าพอจะมีตำแหน่งว่างบ้างไหมพวกเสมียนอะไรพวกนั้นดีกว่าไม่มีงานทำ”

“จ้ะ”

หล่อนเงยหน้าขึ้นมองมารดาอย่างมีความหวัง ดวงตาแดงก่ำเพราะผ่านการร้องไห้ออกมาอย่างหนักนั้นทอประกายขึ้นมาอีกครั้ง หญิงสาวอยากทำงานเพื่อปลดเปลื้องภาระทางบ้าน หวังว่านายหัวซันจะมีตำแหน่งว่างให้เธอสักตำแหน่งเถอะนะ หญิงสาวได้แต่ภาวนา

ตอนค่ำมารดาได้โทรศัพท์ไปหาแม่บ้านของนายหัวซันที่ชื่อป้านีเพื่อไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบและฝากฝังเรื่องงาน ได้รับการตอบรับจากฝ่ายนั้นอย่างดีและน่าจะพอมีหวัง

ป้านีวางสายโทรศัพท์จากมารดาของฟาง หันกลับมาเจอเข้ากับนายหัวซันพอดี ป้านียิ้มแก้มปริ

“นายหัวคะ เชิญทางนี้หน่อยค่ะ พอดีป้ามีเรื่องอยากจะปรึกษากับนายหัวค่ะ”

“ได้สิครับป้า มีอะไรเหรอครับ”

“คือพรมันโทรมาถามว่านายหัวรับคนเพิ่มรึเปล่าน่ะค่ะ หนูฟางที่เอาแกงมาให้ป้าเมื่อวันก่อน เขาเพิ่งเรียนจบแล้วอยากหางานทำ”

“แล้วเขาจบอะไรมาล่ะครับ”

“เห็นว่าจบปวส.บัญชีค่ะนายหัว”

“ปวส.บัญชีเหรอ ก็พอมีงานอยู่นะครับ ให้เขามาทำบัญชีเงินสวนยางให้ผมก็แล้วกัน ถ้าจะทำก็ให้มาฝึกดูกับพี่น้อยคนที่รับผิดชอบงานส่วนนี้อยู่”

“ค่ะนายหัว ขอบคุณนะคะ”

“ครับ”

ชายหนุ่มเดินออกไปจากตรงนั้น หญิงชราก็ต่อสายโทรศัพท์ไปหาแม่ของฟางทันที

“พร..ฉันมีข่าวดี”

“ข่าวดีอะไรเหรอจ๊ะพี่” ปลายสายตอบกลับทันทีอย่างมีความหวัง

“ก็เรื่องงานของหนูฟางที่แกให้ฉันถามนายหัวซัน นายหัวรับนะ เขาให้หนูฟางมาทำบัญชีเงินสวนยาง พรุ่งนี้ให้รีบมาทำงานเลย”

“จริงหรือจ๊ะ โอ๊ย! ฉันดีใจจังเลย ฟางมันจะได้ทำงานใกล้ๆ ไม่ต้องขี่รถออกไปไกล ขอบคุณพี่มากนะจ๊ะที่ช่วยเป็นธุระให้จนฟางมันได้งานทำ”

“ไม่เป็นไรจ้ะ เราใช่คนอื่นคนไกลกันเสียที่ไหนล่ะ”

หญิงชราก็พลอยดีใจที่หญิงสาวได้งานทำ เพราะฟางเป็นเด็กน่ารัก ขยัน วันหยุดเสาร์อาทิตย์ก็ช่วยพ่อแม่ทำงาน ไม่เคยมีข่าวเสียหายเรื่องผู้ชาย

เช้าวันถัดมา...

ฟางแต่งตัวออกมาทำงานที่บ้านของนายหัวซัน เธอใส่กางเกงยีนทรงกระบอกกับเสื้อยืดแขนสั้นที่ธรรมดามาก เพราะเป็นการทำงานที่ไม่ใช่สำนักงานนายหัวซันจึงให้เธอใส่ชุดสบายๆ ไม่ได้มียูนิฟอร์มให้สวมใส่

“แม่หนูไปทำงานก่อนนะจ๊ะเดี๋ยวสาย แล้วนี่หนูต้องไปที่บ้านนายหัวหรือไปที่บ่อน้ำยางคะ”

“ไปที่บ้านนายหัวก่อนแล้วกัน ถ้านายหัวจะให้ไปทำบัญชีที่บ่อน้ำยางก็ค่อยว่ากันอีกที”

“ค่ะแม่ งั้นหนูไปก่อนนะคะ”

“โชคดีนะ ตั้งใจทำงานล่ะ”

“จ้ะแม่ ไปล่ะนะ”

มารดาพยักหน้าส่งยิ้มให้ลูกสาวอันเป็นที่รัก เสียงของฟางสตาร์ทรถขี่ออกไปแล้ว เธอเดินทางมาทำงานที่บ้านของนายหัวซันตามที่แม่สั่ง หญิงสาวยืนเก้ๆ กังๆ อยู่ข้างนอกไม่กล้าเข้าไปข้างใน

ป้านีที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากตรงนั้นได้ยินเสียงรถมอเตอร์ไซค์ของฟางก็เลยเดินออกมาดู เจอหญิงสาวยืนเก้ๆ กังๆ อยู่ ทำท่าไม่กล้าเข้าไปข้างใน หญิงชรารับไหว้สาวน้อยแทบไม่ทัน

“สวัสดีค่ะป้านี หนูมาทำงานค่ะ”

“สวัสดีจ้ะหนูฟาง เข้าไปข้างในกันเถอะจ้ะนายหัวซันรออยู่”

“ค่ะป้า”

หญิงชราเดินนำหญิงสาวเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ ที่ภายในตกแต่งเอาไว้ด้วยเฟอร์นิเจอร์ไม้หรูหรา สะดวกสบายและใหญ่กว่าบ้านพักคนงานที่เธออาศัยอยู่กับครอบครัวหลายเท่านัก

“สวยจัง” เธอพึมพำเบาๆ

นายหัวซันนั่งกินกาแฟอยู่ที่โต๊ะกินข้าวแลเห็นหญิงสาวจึงเดินออกมา

“สวัสดีค่ะนายหัว ฟางมารายงานตัวค่ะ ไม่ได้มาสายใช่ไหมคะ”

ชายหนุ่มยิ้มรับกับแววตาเจิดจรัสคู่นั้น ก่อนจะแกล้งทำเป็นดุแบบไม่จริงจัง

“ไม่สายแต่เกือบสาย”

“ห๊ะ! เกือบสายเหรอคะ ฟางว่าฟางมาเช้าแล้วนะคะ”

ชายหนุ่มหัวเราะชอบใจกับท่าทีตกใจนั่น คนอะไรน่าแกล้งชะมัด

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่สายหรอกผมหยอกเล่นนะ"

หญิงสาวจ้องมองใบหน้าที่มีหนวดเคราบางๆ เขาระบายยิ้มอ่อนจนเห็นลักยิ้มที่แก้มบุ๋มหนึ่งข้าง

“ฟางไม่คิดว่านายหัวจะมีมุมขี้เล่นแบบนี้ด้วยนะคะ เห็นหน้าตาเข้มๆ นึกว่าโหด”

“ถึงหน้าผมจะดูโหด แต่บางทีผมก็อยู่ในโหมดคิตตี้แล้วแต่อารมณ์” คนพูดยิ้มกรุ้มกริ่มใส่ฟางไปหนึ่งกรุบ ก่อนจะหุบยิ้มแล้วเข้าสู่โหมดจริงจัง “ไปกันเถอะ เดี๋ยวผมจะพาไปเจอพี่น้อย จะได้ฝึกทำบัญชีกับพี่เขา เธอจะได้แบ่งเบาภาระเพราะพี่น้อยก็ท้องแก่ใกล้คลอดเต็มที พี่น้อยคลอดเธอคงทำบัญชีคล่องแล้ว”

“ค่ะนายหัว”

หญิงสาวตอบรับแล้วเดินตามเจ้านายหนุ่มไปทำงาน ซันแอบมองเด็กสาวอยู่เป็นระยะ แล้วอมยิ้มอย่างพึงพอใจ (เด็กอะไรน่ารักชะมัด)

เอาล่ะสิ นายหัวซันเริ่มจิตใจปั่นป่วนเข้าแล้วล่ะค่ะ ชอบน้องฟางเข้าแล้วใช่ไหม ติดตามอ่านต่อในตอนต่อไปกันค่ะ