Masukเลขาหนุ่มที่นั่งข้างหน้า สะกิดให้คนขับหาที่ปลอดคน ก่อนที่รถจะมาจอดในซอยเปลี่ยว แล้วเดินออกมาปล่อยให้สองผัวเมียตักตวงความสุขให้กันและกันอย่างเต็มที่ลิ้นร้อนค่อยๆ เลียวนดูดกินน้ำหวานอย่างหิวกระหาย ไม่ได้กินเป็นเดือนรสชาติสาปสาวของจารวีก็ยังเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน ปลุกสัญชาตญาณของเสือร้ายให้ตื่นขึ้น“อ
เช้าวันรุ่งขึ้น ภวินท์ก็มารับที่บ้านของจารวี และได้รู้ความจริงเกี่ยวกับเรื่องราวของครอบครัวเมีย แต่ถึงอย่างนั้นทั้งคู่ก็มองว่าแม้ว่าชาติกำเนิดจะเป็นเช่นไร ก็ไม่สำคัญเมื่อพวกเขาได้รู้จักและรักกัน“พี่หมอ ถอยไปหน่อยได้ไหมคะ”จารวีพูดบอกขณะที่ตัวเองถูกอีกฝ่ายโอบกอดแน่น เพราะตั้งแต่เข้ามานั่งในรถ ภวินท์
“พอเถอะนะคะคุณฟ้ารุ่ง”ดวงใจหันมาเอ่ยกับฟ้ารุ่งที่ยืนไม่รู้ร้อนรู้หนาว“แกจะทำอะไรฉันนังดวงใจ”“ดวงใจไม่ทำอะไรคุณหรอกนะคะ แค่ทุกวันนี้คุณก็ได้รับผลกรรมมากพอแล้ว อย่าก่อบาปต่ออีกเลย”คุณนายฟ้ารุ่งที่ได้ฟังก็ถลึงตาใส่ ใช่แล้วว่าตอนนี้เธอไม่เหลือใคร แม้กระทั่งลูกสาวก็หนีเธอไปอยู่กับแฟนที่ทำงานอยู่บาร์โ
เสียงกรีดร้องของผู้คนแถวนั้นดังลั่น เมื่อมีคนร้ายถืออาวุธหมายจะทำร้ายสองสาว ทว่ากลับถูกชายรูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าคมคราม เตะอัดเอาที่ใบหน้าจนมีดพกหลุดกระเด็นแล้วตามด้วยการเข้าไปรัวหมัดใส่ชายคนนั้นไม่มียั้ง จารวีที่พึ่งรู้สึกตัวจากอาการช็อก รีบตรงดิ่งเข้าไปห้ามปรามชายที่มาช่วยเธอ เพราะกว่าว่าคนร้ายจะตาม
เธอเลือกที่สานฝันของตัวเองมาออกแบบและขายของออนไลน์เต็มตัว ถึงเงินจะไม่ได้มากมายแต่ก็พอจะเลี้ยงปากท้องเธอกับลูกน้อยให้อิ่มท้องที่เธอมาอยู่ที่นี่ได้ มีที่ซุกหัวนอนอุ่นๆ และคนดูแลก็เพราะเมธาวีและจันทร์จ้าวที่ให้ความช่วยเหลือเธออย่างเต็มที่ แม้นว่าเธอจะตัดสินใจเดินออกมาจากบ้านหลังนั้นพร้อมกับทายาทของพว
ภวินท์ใช้เวลาเกือบสองสัปดาห์ในการเคลียร์งานตัวเองให้แล้วเสร็จ ก่อนจะให้ลูกน้องจองตัวบินด่วนเป็นไฟท์ที่เร็วที่สุดให้ กว่าที่จะกลับมาถึงบ้านพักที่กรุงเทพก็เป็นเวลาเกือบสามทุ่มแล้ว ป่านนี้คนตัวเล็กที่แสนคิดถึงคงนอนหลับปุ๋ยไปแล้วบ้านหลังใหญ่ปิดไฟมืด มีเพียงป้าสมใจเดินเข้ามาด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วนเอ่ยถา
“แกเห็นข่าวนั้นไหม ที่ว่าคุณหมอวินสามีของยัยจี้ไปกินข้าวกับเมียเก่าอีกแล้ว”“นั่นสิ สงสารยัยจี้เนาะ ฉันจำได้ว่าคุณหมอเคยให้สัมภาษณ์เรื่องที่ชอบคนแก่กว่าด้วย ไม่รู้นึกยังไงถึงมาชอบเด็กได้”“ก็รู้ๆ อยู่ว่าแม่นางเป็นพวกชอบจับเศรษฐียอมเป็นเมียน้อยมาได้ตลอดยี่สิบปี ยัยคนลูกก็คงไม่ต่างกัน หน้าเงิน หมายมั่
วันต่อมาภวินท์ก็ไม่ได้ไปตามนัดที่จารวีเรียกร้องโดยอ้างว่าตนนั้นไม่มีแรงที่จะเซ็นใบหย่าเพราะแขนยังเจ็บอยู่ รอให้หายก่อนแล้วค่อยคุยเรื่องนี้อีกที เล่นเอาจันทร์จ้าวถึงกับส่ายหัวให้ลูกคนนี้เลย หาข้ออ้างปัญญาอ่อนเพื่อถ่วงเวลาไว้ รั้งให้เมียยังอยู่กับตน“วันนี้ไม่มีอะไรกินเหรอ”ภวินท์เอ่ยถามภรรยาสาวขณะที่
“ถ้าพี่หมอจะคิดเองเออเองก็ตามสบายค่ะ จี้เหนื่อยแล้ว จี้ขอตัวก่อนแล้วกัน”พูดตัดบทกำลังจะหมุนตัวเดินหนี ทว่ากลับถูกมือใหญ่ดึงข้อมือไว้ ดวงตาของเขาวาวโรจน์ ยิ่งจารวีไม่อธิบายคุณหมอหนุ่มก็ยิ่งเดือดดาล ขณะที่จารวีรับรู้แรงบีบที่เพิ่มมากขึ้น เธอพยายามที่จะสะบัดให้หลุด แต่ยิ่งดิ้นอีกฝ่ายก็ยิ่งเพิ่มแรงจนเธ
ดวงตากลมเบิกโพลงในความมืด หลังจากที่ผ่านสมรภูมิรบอย่างดุเดือดมาได้นั้น ยากที่จะข่มตาหลับได้ลง“ข่าวเขาลือกันว่อนเน็ตว่ามึงออกเดตกับเมียเก่า นี่กูยังงงอยู่เลยว่าทำไมจี้ถึงใจเย็นทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น”คำพูดของภวินท์และไมเคิลที่สนทนากันเมื่อตอนเช้าจารวีได้ยินหมดทุกคำพูด เธอไม่มีเจตนาที่แอบฟังทั้งสอ







