บทนำ 3

            “คนบ้าหาว่าเราเป็นเด็กเสี่ย”

            ไอริณบ่นเบา ๆ ใบหน้าของเขาขมวดคิ้วเป็นปมเมื่อเห็นเธอ ไอริณอดกลั่นแกล้งไม่ได้ ถ้าจีบเขาเป็นแฟน เขาจะยอมเธอไหมนะ ขอเจออีกครั้งด้วยเถอะนะ เดี๋ยวหนูไอริณคนนี้จะจับให้อยู่หมัดเลย ใครบอกอยากให้ทำหน้าโหดนัก

            ผับเคเค

            “ลุงมีไม่เข้าไปด้วยเหรอคะ เข้าไปดูเด็ก ๆ เต้นกันเผื่อลุงมีอยากมีแฟนเหมือนคนอื่นเขาบ้าง” ไอริณเอ่ยชวนลุงบุญมีคนขับรถสุดอบอุ่น

            “ไม่ดีกว่าครับคุณหนู คนแก่ ๆ อย่างผมคงไม่เหมาะหรอกครับ”

            บุญมีหัวเราะเบา ๆ กับคุณหนูจอมแสบแม้ว่าอายุเขาจะห่างจากบิดาของเธอแค่ไม่กี่ปี เขาอดเอ็นดูในตัวของเด็กสาวไม่ได้ ไอริณเป็นคนน่ารักให้เกียรติเขาไม่ต่างจากบิดาของเธอ เหมือนกับทิเบตที่นับถือเขาเป็นพี่ชายเสมอ จนบางทีเขาไม่อยากสนิทสนมกับคุณหนูจอมแสบมากเกินไปเดี๋ยวจะไม่มีใครเข้ามาจีบไอริณ

            “ไม่ไปจริงเหรอ ๆ” ไอริณเขย่าแขนของลุงบุญมีสุดหล่อเบา ๆ ก่อนจะเดินเข้ามาในผับ ไอริณมองหาเพื่อนสาวก็ยังไม่เจอ หญิงสาวไม่คิดอะไรมากก่อนจะไปนั่งที่โต๊ะพร้อมกับสั่งเครื่องดื่มแบบอ่อน ๆ มาดื่ม

            พลันสายตาอันว่องไวเหลือบไปเห็นชายหนุ่มที่คุ้นตา สาวน้อยรีบลุกขึ้นไปหาทันที ก่อนที่จะถึงตัวชายหนุ่มก็มีสาวสวยแสนเซ็กซี่ตัดหน้ามาทำความรู้จักกับชายหนุ่มเสียก่อน

            ไอริณอ้าปากค้างกับการกระทำของหญิงสาวที่กล้าตัดหน้าเธอ

            “สวัสดีค่ะ มาคนเดียวเหรอคะ”

            ไอริณไม่รอช้าเดินไปข้างกายของชายหนุ่ม

            “เขากับกับเมียจ๊ะป้า” ไอริณไม่พูดเปล่า เธอขยับตัวเข้าไปใกล้ชายหนุ่มอาศัยจังหวะที่ชายหนุ่มมึนงงนั่งตักแกร่งของเขาพร้อมกับทำท่าทำทางสนิทสนมจนสาวใหญ่ยอมถอยห่างออกไปง่ายดาย

            “อือ คนบ้า เนื้อหอมมากรู้ไหม” ไอริณกระซิบข้างหู

            “อือ ปล่อยนะยัยเด็กบ้า แล้วใครสั่งใครสอนให้แต่งตัวแบบนี้เนี่ย” ภูชิตกวาดสายตามองเรือนร่างที่กำลังนั่งบนร่างกายของเขาอย่างพินิจพิเคราะห์ กางเกงยีนขาสั้นเสื้อกล้ามสีขาวเขาแอบเห็นเสื้อชั้นในตัวเล็กของเธออยู่ร่ำไร แถมลูกส้มโอสองลูกก็ช่างยั่วตายั่วใจเขาเหลือเกิน

            “หนูไม่ปล่อย จนกว่าพี่จะบอกมาก่อนว่ามีแฟนหรือยัง” เด็กสาวยังถามไม่เลิก

            “จะมีได้ยังไงล่ะ เด็กบ้าเกาะติดขนาดนี้” ภูชิตบ่นเบา ๆ พยายามไม่มองเรือนร่างของเด็กสาว ทว่าใบหน้าของเจ้าหล่อนกับยื่นหน้ามาใกล้ ๆ เขาจนปลายจมูกชิดกับแก้มสาก ๆ ของเขา ทำเอาอวัยวะส่วนล่างเริ่มทำงานอย่างหนักขึ้นมาเสียดื้อ ๆ

            “อยากเป็นเด็กเสี่ยมากหรือไงหึ” ภูชิตถามด้วยน้ำเสียงแหบห้าว เขาไม่อยากจะคิดว่าหญิงสาวคนนี้เป็นเด็กเสี่ย หรือเด็กป๋า

            “ถ้าหนูเป็นเด็กเสี่ยแล้วจะยอมเลี้ยงหนูปะ หนูกินเยอะนะ จะบอกให้” ไอริณทำหน้าราวกับภูมิอกภูมิใจนักหนากับการเป็นเด็กเสี่ย ต่างจากชายหนุ่มที่ทำหน้าเหนื่อยหน่ายใจ

            “อยากเป็นเด็กเสี่ยจริง ๆ เหรอ”

            “แล้วคิดว่าหนูเป็นเด็กเสี่ยจริง  ๆ เหรอ” หญิงสาวถามกลับอย่างอยากรู้บ้าง พอมองเขาใกล้ ๆ แล้วช่างมีเสน่ห์เหลือเกินคนอะไร ยิ่งทำหน้าโหดเธอก็ยิ่งหลงเสน่ห์เขาเข้าไปอีก

            “ของแบบนี่มันต้องลองกันหน่อย” ชายหนุ่มพูดขึ้นราวกับเป็นคนละคน น้ำเสียงของเขาเหมือนหนุ่มหื่นที่เคยมาขายขนมจีบให้เธอบ่อย ๆ แววตามีประกายเจ้าเล่ห์ปนหื่นกาม

            “แล้วอยากลงไหมล่ะคะ”

            ไอริณถามอย่างยั่ว ๆ โดยไม่รู้ว่าตัวเองกำลังเล่นกับอะไรอยู่ ปกติเธอก็มักบริหารของเธอเป็นประจำแต่กลับผู้ชายตรงหน้านี้เธอรู้สึกพิเศษอย่างบอกไม่ถูก

            “อายุเท่าไหร่แล้วเรา ถึงต้องมาเป็นเด็กเสี่ยเนี่ยหึ”

            ภูชิตถามอย่างจริงจัง เขาไม่อยากยุ่งกับผู้หญิงที่อายุยังไม่ถึงสิบแปด ทว่าเสี้ยวหน้าบางส่วนของหญิงสาวกลับทำให้เขานึกถึงเด็กดื้อบางคนที่ทั้งขี้อ้อนขี้อ่อยไม่แพ้เธอเลย กลิ่นตัวอ่อน ๆ ของเธอเด็กสาวทำให้เขากระวนกระวายอยากสัมผัสเรือนร่างของเธอให้มากกว่านี้ 

            “หนูอายุเลยสิบแปดมานานแล้วนะ ตอนนี้จะยี่สิบแล้ว” เด็กสาวบอกก่อนจะแก้มป่อง ๆ เมื่อชายหนุ่มทำท่าทางไม่เชื่อเธอ

            “เชื่อได้อย่างนั้นเหรอ”

            “เชื่อได้นะ หนูนะอะไร ๆ ก็พร้อมหมดแล้ว หนูอยากจะมีสามีแล้วนะ”

            ตอนนี้เขาคิดเข้าข้างตัวเองว่าเด็กสาวคงเมาแล้วพูดอะไรไปเรื่อยเปื่อย แต่เขากลับไม่ได้กลิ่นแอลกอฮอล์จากตัวเธอเลยสักนิด

            “เบื่อเด็กแก่แดด” ภูชิตพูดออกตรง ๆ พลางมองหญิงสาวที่นั่งบนตักด้วยสายตายากจะคาดเดา

            “อือ ลองจูบหนูดูสิ แล้วจะรู้ว่าหนูไม่เด็กแล้ว” ไอริณบอกพร้อมเผยอริมฝีปากเล็กน้อย อย่างยั่วเล็กน้อย พร้อม ๆ กับลูบลำแขนแกร่งของชายหนุ่ม

            “อ่า...เด็กบ้า ถ้าไม่อยากตายคาอกฉันก็คอยดู” ชายหนุ่มครางเสียงแหบพร่า เขาควบคุมตัวเองไม่ไหว

            “อือ หนูขอโทรไปบอกลุงบุญมีก่อนนะคะ”

            เมื่ออยากจะเล่นกับไฟแล้วก็ต้องเล่นให้ถึงที่สุดนะไอริณ เขาทั้งหล่อทั้งถูกใจเธอแบบนี้ ภูชิตไม่ว่าอะไรขยับตัวให้หญิงสาวคุยโทรศัพท์อย่างสบายใจ ถ้าเป็นไปได้เขาอยากจะเป็นเสี่ยเลี้ยงของหญิงสาวเพียงคนเดียว

            “เสร็จแล้วค่ะ”

            ไอริณหันมาส่งยิ้มให้ชายหนุ่ม พลางเกาะแขนเขาเอาไว้แน่น  จากนั้นสายตาคมกริบก็จ้องมองหญิงสาวไม่วางตา สาวน้อย ไอริณไม่รู้จะทำอย่างไรนอกจากแกล้งดื่มน้ำเมาตรงหน้า พอดื่มได้เล็กน้อยแก้มสาวก็แดงซ่านขึ้นมาทันที ชายหนุ่มโอบเอวบางไว้ไม่ห่าง เมื่อมีสายตาหนุ่มมองเธอตาเป็นมัน