ตอนที่4

ตอนที่4

“ก็แปลว่าฉันใช่มั้ย? ที่เป็นคนอื่น” และเขาก็ไม่ตอบคำถามของเธอเหมือนเดิม

“คุณอย่าลืมนะว่าคุณมิลินเธอมีสามีแล้ว นั่นมันเรื่องในครอบครัวของเขา คุณไม่มีสิทธิ์เข้าไปยุ่งด้วยซ้ำ” โยษิตาพูดออกมาอย่างเหลืออด และหวังให้เขาหูตาสว่างเสียที ว่าเวลานี้เขาอยู่ในฐานะอะไร

“ที่มิลินต้องเป็นแบบนี้ก็เพราะคุณ”

“เกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ การที่เขาถูกสามีตัวเองทำร้าย มันเกี่ยวอะไรกับฉัน!” มิลินมีเรื่องทะเลาะกับปวินท์ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง เพราะความเจ้าชู้ของปวินท์ที่มิลินรับไม่ได้ หนักข้อขึ้นก็ถึงกับลงไม้ลงมือกับเธอ และทุกครั้งมิลินก็มันจะมาหาที่พักพิงจากปรมะ และเขาก็พร้อมที่จะเข้าช่วยเหลือทุกครั้งที่เธอร้องขอ แต่ครั้งนี้ดูว่ามันคงจะหนักเกินไป เพราะปรมะถึงกับถูกอีกฝ่ายทำร้ายมาด้วยแบบนี้

“ก็ที่มิลินต้องแต่งงานกับนายปวินท์ ก็เป็นเพราะผมต้องมารับผิดชอบผู้หญิงอย่างคุณไง!” ปรมะหันกลับมาพูดกับเธออย่างไม่ไว้หน้า

“เพราะฉันเหรอ? คุณลืมไปหรือเปล่าว่าคุณมิลินแต่งงานกับนายปวินท์ก็เพราะความต้องการของครอบครัวเธอ ครอบครัวของคุณมิลินไม่ได้ชอบคุณแม้แต่นิดเดียว” โยษิตาบอกกับเขาให้ได้สติ เพราะเขาเองก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจว่าครอบครัวของมิลินไม่ได้อยากที่จะให้ลูกสาวคบหากับเขาสักเท่าไหร่ ที่ผ่านมาเขากับมิลินต้องคอยแอบคบกัน ไม่ให้ทางผู้ใหญ่ของเธอรับรู้มาตลอด เพียงหวังว่าสักวันพ่อกับแม่ของเธอจะยอมรับเขาในฐานะคนรักของลูกสาว แต่ก็ยังไม่ทันที่เขาจะสมหวัง กลับต้องมาตกที่นั่งลำบาก เผลอทำเรื่องเลวร้ายกับโยษิตาลูกสาวเจ้านายเสียก่อน

ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับมิลิน จึงยิ่งห่างกันออกไป แถมมิลินยังต้องแต่งงานกับปวินท์คนที่ครอบครัวหาให้ เขากับเธอจึงยากที่จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม ตอนนี้มีเพียงแค่ความหวังดีให้กันเท่านั้น เพราะปรมะก็คงไม่คิดที่จะเข้าไปทำลายครอบครัวของเธอเพียงเพราะความต้องการของตัวเองได้หรอก ถึงเขาจะเป็นห่วงมิลินที่ต้องแต่งงานกับมาเฟียอย่างปวินท์ ที่ชอบทำร้ายร่างกายเธออยู่บ่อยๆ ก็ตาม

“แล้วผู้หญิงอย่างฉันมันเป็นยังไง? ฉันมีอะไรที่สู้คุณมิลินไม่ได้”

“คุณสู้มิลินไม่ได้เลยต่างหาก”

“ปอ!”

“ผู้หญิงที่ใช้วิธิสกปรกในการจับผู้ชายแบบคุณ สู้ผู้หญิงดีๆ อย่างมิลินไม่ได้เลยสักนิดเดียว”