Teilen

เฮงซวย...4/2

last update Veröffentlichungsdatum: 20.04.2026 20:19:04

บรรยากาศมาคุอึมครึมปกคลุมปภังกรกับจอมแก้วเข้าวันที่สาม ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมลดทิฐิเป็นฝ่ายง้อก่อน จอมแก้วไม่รู้ว่าเขาหงุดหงิดใส่เธอด้วยสาเหตุอะไร และคร้านจะเข้าไปตอแยสอบถาม ส่วนปภังกรก็ถือว่าจอมแก้วต้องเป็นฝ่ายมาง้อ เพราะถึงเขาจะพาลใส่เธออย่างไร แต่เธอก็ต้องเป็นฝ่ายโอนอ่อนเข้าหาก่อน เพราะที่เธอมีชีวิตอยู่สุขสบายแบบทุกวันนี้ได้ก็เป็นเพราะเขาทั้งนั้น แต่ก่อนเธอว่าง่ายน่ารักเหมือนลูกแมวขี้อ้อน เอาใจใส่ดูแลเขาไม่ขาดตกบกพร่อง ตั้งแต่หมดสัญญาทาสสองปีนั่นและเธอบอกว่าอยากได้อิสระ เธอก็ออกจะดื้อรั้น ไม่ตามใจง้องอนออดอ้อนเขาเหมือนเก่า

คอยดูเถอะ ถ้าเขามีเมียใหม่ขึ้นมาเมื่อไหร่ จะเฉดหัวทิ้ง คราวนี้อย่ามาร้องห่มร้องไห้เกาะแข้งเกาะขาขอเป็นเมียอีกคน จะให้อยู่แบบสงบเสงี่ยมเจียมตัวในเพนต์เฮาส์นี่

ทั้งหมดทั้งมวลเป็นความคิดของปภังกรล้วน ๆ จอมแก้วไม่ได้รู้อะไรกับเขาด้วย

จอมแก้วที่เตรียมแซนด์วิชอยู่ในครัวหมุนตัวกลับมาเจอเขากำลังยืนจ้องเธอแล้วยิ้มก็พลันนิ่วหน้าเป็นคำถาม ทำให้คนที่เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองยิ้มหุบยิ้มแทบไม่ทัน

กำลังโกรธกันอยู่นี่หว่า

เขาแต่งตัวเหมือนจะออกไปข้างนอก แต่คงไม่ใช่เข้าบริษัท เพราะเครื่องแต่งกายไม่ได้ดูเป็นทางการ เซตผมง่าย ๆ หญิงสาวไม่ถามว่าเขาจะออกไปไหน เพราะเธอไม่อยากจะรู้ และไม่อยากจินตนาการด้วยว่าเขาจะไปทำอะไร เธอรู้ตัวว่าเวลาของเธอใกล้หมดลงแล้ว และเธอจะไม่ขอต่อเวลาใด ๆ อีก

หญิงสาวถือจานแซนด์วิชที่ทำไว้สองชิ้นใหญ่มานั่งกินหน้าทีวีที่เปิดทิ้งไว้ เป็นรายการเรียลลิตีของประเทศเกาหลีที่กำลังสัมภาษณ์ศิลปิน หนึ่งในศิลปินที่กำลังให้สัมภาษณ์อยู่นั้นเป็นศิลปินชายคนโปรดของเธอ พลางหยิบแซนด์วิชเข้าปากแล้วกัดคำใหญ่ เคี้ยวด้วยสีหน้าเอร็ดอร่อยโดยที่ไม่หันไปมองคนที่ยืนหน้านิ่วคิ้วขมวดจ้องอยู่ตรงนั้น

เธอไม่ทำเผื่อเขา ไม่เรียก ไม่ถาม ไม่อะไร ๆ ทั้งนั้น ตั้งแต่ผิดใจกันด้วยเรื่องเล็กน้อยเมื่อสามวันก่อน

ดี เชิดให้ตลอด โดนทิ้งเมื่อไหร่อย่ามาร้องไห้ขี้มูกโป่งให้เห็นล่ะ ไม่เช็ดน้ำตาให้หรอกนะ อ้อ แล้วไอ้หมอนั่นในทีวีที่บอกว่าปลื้มนักปลื้มหนา อยากจะซื้อบัตรไปงานแฟนมีตติงให้ได้สักครั้งในชีวิต แต่ติดที่เขาไม่ให้ไปเพราะเคยบอกใส่หูหลายครั้งแล้วว่า ถ้าจะไปดูหน้าหมอนั่นให้ดูหน้าเขาแทน เพราะเขามั่นใจว่าหน้าเขาหล่อกว่าหลายริกเตอร์ ไทป์เดียวกันแต่เขาหล่อกว่า สูงกว่า หุ่นล่ำกว่า กว่าทุกตรง จะเสียเงินไปดูมันทำไม

คิดกับตัวเองจบเขาก็ไม่คิดจะพูดอะไรกับเธอ กัดแซนด์วิชที่อยู่ในมือเธอคำหนึ่งแล้วเดินออกไปจากห้องโดยที่ไม่บอกเหมือนกันว่าจะไปไหน ทำอะไร ก็อยากไม่ถามเองนี่ จะเปิดปากพูดก่อนทำไมให้เสียฟอร์ม

ลับร่างสูงไปรอยยิ้มที่ปั้นขึ้นมาขณะดูรายการเรียลลิตีอยู่ก็หุบลง ดวงตาที่ทำเป็นไม่อยากมองหน้าเขากลับหันไปมองทางที่เขาจากไป แววตาฉายถึงความอาลัยบางอย่างออกมา ก่อนจะเก็บมันไว้ในใจทั้งหมด พยายามหลอมรวมหัวใจที่มีรอยร้าวลึกขึ้นเรื่อย ๆ ให้กลับมาสมานดังเดิม

ที่ภัตตาคารอาหารชื่อดังที่นัดหมายดูตัวของสองครอบครัวเชื้อสายจีนตระกูลใหญ่ที่กำลังจะเกี่ยวดองสมานฉันท์กันอย่างแน่นแฟ้นด้วยการให้ทายาททั้งสองสกุลแต่งงานกันตามที่ได้คุยกันไว้ตั้งแต่เนิ่นนานมาแล้ว ปภังกรเดินทางมาพบกับบิดาตามที่นัดหมายไว้ ผู้ใหญ่ของอีกตระกูลก็มากันพร้อมแล้ว ทว่าลูกสาวที่จะให้มาพบปะดูตัวกันเหมือนจะยังไม่มา

“ขอโทษแทนน้องหยกด้วยนะจ๊ะคุณกั้ง เห็นบอกว่ารถติดมากเลยยังมาไม่ถึง”

“ไม่เป็นไรครับ”

มีเสียงพูดคุยกันไถ่ถามสารทุกข์สุขดิบจากผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย รวมถึงคุยเรื่องธุรกิจการค้าขายขยายกิจการกันไปเรื่อย ปภังกรร่วมในวงสนทนานั้นด้วยอย่างลื่นไหลจนกระทั่งคนสำคัญอีกคนของวันนี้มาถึง

“มาแล้วค่ะป๊า ม้า ขอโทษทุกคนด้วยนะคะที่มาช้า”

หยก หรือหยาดพิรุณ อัศวไพศาลเดชากุลทายาทอันดับหนึ่งของนักธุรกิจเชื้อสายจีนตระกูลดังที่มีชื่อเสียง ประกอบธุรกิจเกี่ยวกับการนำเข้าและผลิตทองแดงรายใหญ่ที่สุดของประเทศ หญิงสาวในวัยยี่สิบเจ็ดปีบริบูรณ์มีความสาวสะพรั่งดูคล่องแคล่วและเป็นผู้ใหญ่สมวัย สายตาของหนุ่มสาวสบกันตั้งแต่วินาทีแรกที่เธอย่างกรายเข้ามาในห้องอาหารแบบส่วนตัว เหมือนมีอะไรบางอย่างจุดติดขึ้นในทันทีเมื่อทั้งคู่เมื่อสายตาประสานกัน ภาพความหลังในวัยเยาว์ที่เคยหยอกล้อเล่นกันผุดขึ้นมาหลายเหตุการณ์ก่อนที่ทั้งคู่จะไม่ได้พบเจอกันอีกเกือบยี่สิบปี

จากเด็กหญิงที่มีดวงตาแทบจะเป็นขีดเดียวตอนยังเด็ก รูปร่างค่อนข้างอวบ หน้ากลมแก้มแดงยุ้ยเหมือนกุมารีจีนในภาพวาด ดูน่ารักน่าเอ็นดู ตอนนี้เธอโตเป็นสาวแล้วหน้าตาก็เปลี่ยนไปมาก ยอมรับจากใจว่าเธอดูดี จะเรียกว่าสวยก็ต้องบอกว่าสวยแบบทันสมัยไม่ใช่หน้าตาแบบพิมพ์นิยม ตาเรียวเล็กหางตาชี้ขึ้น โหนกแก้มโค้งมน คางเชิดแหลมเล็กน้อย จมูกเล็กมีดั้งแต่ไม่สูง ริมฝีปากบางเคลือบสีนู้ด ใบหน้ามีเอกลักษณ์ เห็นครั้งแรกก็สะดุดตาในทันที ปภังกรพบเจอผู้หญิงสวยมาเยอะ แต่เธอคนนี้นั้นดูสะดุดตาไม่เหมือนคนอื่นถ้าได้แต่งงานกัน...ไม่มีคำว่า ‘ถ้า’ เพราะยังไงเขาก็ต้องแต่งกับเธอ... การได้แต่งงานกับผู้หญิงคนนี้ ส่วนตัวเขาไม่ได้ติดขัดอะไร

^

^

^

Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen

Aktuellstes Kapitel

  • เมียแลก   สามภรรยาสี่อนุ...7/3

    ปภังกรคุยโทรศัพท์เรียบร้อยก็กลับมาที่โต๊ะ คราวนี้เป็นจอมแก้วที่ขอตัวลุกออกไปเข้าห้องน้ำ เธอขอไปหายใจหายคอให้โล่งหน่อยหลังจากได้ยินคำพูดจากปากเจ้าสัวผู้รวยทรัพย์ซึ่งไม่รู้สึกอะไรกับการมีภรรยาหลายคนและคิดว่าเป็นการดีเสียอีกที่จะได้มีลูกหลานมาสืบทอดธุรกิจ เพราะมีพ่อเป็นแบบอย่างนี่เอง ปภังกรถึงมีความคิดในแบบเดียวกันหลังจากที่จอมแก้วลุกออกไปลูกชายจึงบอกกับบิดาด้วยสีหน้าไม่เฉยชาว่า“หยกบอกว่าจะนำของบำรุงจากจีนมาให้ป๊าพรุ่งนี้”“อืม แล้วแกก็ต้องมาที่บ้านด้วย ให้ว่าที่เจ้าสาวเจอหน้า ไม่ใช่มัวแต่ไปขลุกอยู่กับ...”เจ้าสัวละคำพูดแต่ใช้สายตามองที่เก้าอี้ว่างข้างลูกชาย เห็นลูกระบายลมหายใจหนัก ๆ ออกมาก็เอ่ยต่อว่า“เรื่องนี้ต้องจัดการให้เรียบร้อยก่อนจะแต่งกับอาหยกนะ”“ผมไปตกลงกับหยกเรียบร้อยแล้วครับไม่ต้องห่วง แล้วเขาสองคนก็เจอกันแล้วด้วย”“ทีเรื่องอย่างนี้ล่ะเร็วนักนะ แกแน่ใจนะว่าจะไม่มีปัญหา ไอ้กั้ง”ปภังกรนิ่งคิดอยู่ไม่นานก่อนจะตอบ“ไม่มีหรอกป๊า ผมเอาอยู่ มือชั้นนี้แล้ว”“เหอะ มือชั้นนี้ แล้วกูจะคอยดู ว่าใครจะเอาอยู่กันแน่”บิดาทำหน้าเยาะ ลูกชายเบือนหน้าหนีไม่อยากมอง จอมแก้วเดินกลับมาที่โต๊ะ อาห

  • เมียแลก   สามภรรยาสี่อนุ...7/2

    วันต่อมาเป็นวันหยุดปภังกรไม่ได้ออกไปทำงานที่บริษัทแต่ตอนเย็นนัดเพื่อนอีกสองคนไปเจอกันที่ร้านเนื่องจากเป็นคืนวันเสาร์ นักท่องเที่ยวที่มาจะเยอะกว่าวันธรรมดาจึงอยากเข้าไปดูความเรียบร้อย ส่วนจอมแก้วก็ต้องไปกับเขาด้วย ทั้งที่เมื่อคืนทั้งคู่มีเรื่องโต้เถียงกัน ทว่าตื่นขึ้นมาพบหน้ากันในตอนเช้าจอมแก้วกลับทำตัวปกติ สบตากันเธอก็ยิ้มให้เขาเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ตอนเข้าห้องน้ำเธอก็บีบยาสีฟันไว้ให้ เมื่อเขาเดินออกมาด้านนอกเธอก็เตรียมอาหารไว้รอเขามองข้าวต้มกุ้งส่งกลิ่นหอมอบอวลตรงหน้า หยิบช้อนขึ้นมาคนแล้วตักเข้าปาก อุ่นกำลังพอดีไม่ต้องเป่า แต่กินไปได้ไม่หมดชามเขาก็วางช้อนเพราะนึกอยากกินอย่างอื่นมากกว่าที่ไม่ใช่ข้าวต้ม จอมแก้วที่นั่งกินอยู่ฝั่งตรงข้ามมองอยู่ก็ถามขึ้น“คุณกั้งอิ่มแล้วเหรอคะ”“อืม เดี๋ยวใกล้เที่ยงออกไปกินอาหารจีนกัน อยากกิน แล้วก็เลยไปที่ร้าน”เขาบอกเสียงเรียบพร้อมสบดวงตาคู่หวานที่มองมา จอมแก้วได้ยินคำบอกก็พยักหน้า“ค่ะ”ไม่ใช่ว่าข้าวต้มกุ้งของเธอวันนี้ไม่อร่อย รสชาติมันก็ดีเหมือนเคย แต่ไม่รู้ทำไมอยู่ ๆ วันนี้จึงนึกอยากกินอาหารจีนมากเป็นพิเศษ อยากไปแบบไม่เคยเป็นมาก่อนกระทั่งสิบเอ

  • เมียแลก   สามภรรยาสี่อนุ...7/1

    จอมแก้วกลับมาถึงเพนต์เฮาส์โดยไม่ได้ของอะไรติดไม้ติดมือมาแม้แต่ชิ้นเดียว ภาพที่เขายืนควงคู่กับผู้หญิงสวยคนนั้นยังติดตา พวกเขาดูเหมาะสมกันดีเหมือนหงส์กับมังกร ความเจ็บร้าวซ่อนอยู่ในส่วนลึกสุดของใจ สามปีกว่าที่อยู่ด้วยกันไม่ใช่จะไม่มีความรู้สึกอะไรให้เลย หัวใจเธอไม่ใช่เหล็กใช่หินเป็นเพียงก้อนเนื้อก้อนเล็ก ๆ รู้ตัวอีกทีก็รักเขาไปแล้ว ในความรักก็มีความเข้าใจในสถานะตัวเองดี และไม่คิดอาจเอื้อมเพื่อไม่ปล่อยให้ตัวเองคิดฟุ้งซ่านจอมแก้วจึงลุกเดินไปหาอะไรทำที่เธอสามารถจดจ่อสมาธิอยู่กับมันได้ นั่นก็คือการหาเศษผ้าที่เคยซื้อไว้ เส้นใยไฟเบอร์ลูกปัดหลากสีหลายขนาดที่เดินซื้อจากตลาดสำเพ็งออกมา เตรียมอุปกรณ์ทำงานฝีมือฆ่าเวลา กว่าเขาจะกลับมาหญิงสาวก็ปั้นช้างตัวเล็ก ๆ ออกมาได้หนึ่งตัว มันได้ผล ขณะที่เธอปักปลายเข็มเย็บไปทีละจุดสมาธิก็ต้องจดจ่ออยู่กับสิ่งนั้นหากเผลอเมื่อไหร่ปลายเข็มแหลมคมก็พร้อมจะทิ่มตำปลายนิ้วเมื่อนั้นตุ๊กตาที่ทำจากเศษผ้ามาเย็บปะติดปะต่อกันดูไม่มีราคา หากวางขายตามท้องถนนคงมีราคาไม่เกินสามสิบบาทหรือต่ำกว่านั้น แต่ถ้าเทียบกับใจมันมีคุณค่าสำหรับคนที่สร้างมันขึ้นมาอย่างมากมายปภังกรกลับมาถึงเ

  • เมียแลก   รถไฟชนกันเงียบๆ...6/3

    รอยยิ้มชนิดหนึ่งจุดขึ้นบนมุมปากบางเฉียบของหยาดพิรุณก่อนที่หล่อนจะตวัดสายตามองไปทางชายหนุ่มที่นั่งก้มมองหน้าจอโทรศัพท์อยู่ตรงมุมรับรองลูกค้า เมื่อคิดแผนการออกหญิงสาวก็เดินไปฉุดแขนร่างสูงให้ลุกขึ้น ส่งยิ้มให้แล้วพาเดินเข้าไปยังโซนสินค้าวีวีไอพี ตอนนั้นจอมแก้วหันหลังดูเครื่องประดับชิ้นเล็กชิ้นน้อยแต่ราคาไม่เล็กไม่น้อยตามขนาดอยู่ตรงมุมหนึ่งไม่ทันได้สังเกต จู่ ๆ มือขาวเนียนราวหยกข้างหนึ่งก็ยื่นมาหยิบกำไลข้อมือพิงก์โกลด์ฝังเพชรที่เธอกำลังมองอยู่จอมแก้วหันไปมองเจ้าของมือจึงเห็นว่าเป็นผู้หญิงคนนั้น...เธอยืนอยู่กับปภังกร“อุ๊ย ขอโทษค่ะ คุณดูอยู่เหรอคะ พอดีถูกใจเลยไม่ทันมองว่ามีคนดูอยู่น่ะค่ะ” หยาดพิรุณทำตาโต น้ำเสียงเหมือนรู้สึกผิด แต่แววตามีประกายหมิ่น จอมแก้วยังไม่ทันได้พูดโต้ตอบอะไร หล่อนก็หันไปพูดกับปภังกร“เฮียกั้งคะ หยกถูกใจกำไลวงนี้จัง”“อืม ถูกใจก็ซื้อสิครับ” เสียงเขาตอบอย่างเอาใจ“แต่คุณคนนี้เขามองอยู่ก่อน ลองถามพนักงานว่ามีของอยู่ในสต็อกอีกมั้ยก่อนแล้วกันนะคะ”จอมแก้วหางตากระตุก เหมือนจะดี ทำท่าเหมือนเกรงใจเธอที่ยืนมองสินค้าชิ้นนี้อยู่ก่อน แต่จะดีกว่านี้ถ้าไม่เอื้อมมือมาหยิบของที่คน

  • เมียแลก   รถไฟชนกันเงียบๆ…6/2

    ปภังกรเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองเป็นคนอาบน้ำนานก็ต่อเมื่อเดินออกมาพบว่าคนที่ต่อล้อต่อเถียงกับเขาเมื่อครู่หลับตุอุไปแล้ว ผืนเตียงข้าง ๆ ไหวยวบยาบไม่นานก็สงบนิ่งเมื่อคนที่นอนหาท่านอนสบายได้แล้ว และโคมไฟหัวเตียงก็ทั้งสองข้างก็ถูกปิดคนที่นอนอยู่ก่อนจึงเปิดเปลือกตาขึ้นมองในความมืด ทว่าอึดใจต่อมาร่างกายก็สัมผัสกับความเย็นเฉียบจากเครื่องปรับอากาศที่ถูกลดอุณหภูมิลงเหลือยี่สิบสององศาเซลเซียสเมื่อผ้าห่มที่คลุมตัวอยู่ถูกเขาดึงไปห่มเพียงคนเดียว จอมแก้วนอนกัดฟันแน่นกรุ่นด่าเขาอยู่ในใจ รู้แน่ว่าตัวเองถูกแกล้งจากคนตัวโต ทว่าไม่ถึงอึดใจคนที่เพิ่งดึงผ้าห่มออกจากตัวเธอก็พลิกตัวกลับมากอดร่างบางพร้อมกับยกขาขึ้นมาก่ายเกยเหมือนว่าหญิงสาวเป็นหมอนข้างที่เขาจะวางแขนวางขาไว้ตรงไหนก็ได้ พอเธอขยับตัวประท้วงเหมือนอึดอัดแขนขาก็ยิ่งถูกรัดแน่นจนต้องหยุดนิ่ง ต่างคนต่างไม่พูด กระทั่งเวลาผ่านไปสักพักเหตุการณ์สงบลงจอมแก้วก็ผล็อยหลับไปจริง ๆ เขาจึงค่อยคลายวงแขนกับลดขาที่ก่ายร่างบางลงเหลือเพียงใบหน้าที่ซุกซบอยู่ตรงซอกคอปล่อยลมหายใจอุ่น ๆ รินรดกระทั่งต่างคนต่างเข้าสู่นิทราในท่านั้นทั้งคืน จอมแก้วรู้สึกตัวลืมตาขึ้นแต่ยังขยับตั

  • เมียแลก   รถไฟชนกันเงียบๆ…6/1

    หลังพูดคุยเจรจากันก่อนแต่งเป็นอันรู้เรื่องแล้วปภังกรก็กลับมาที่เพนต์เฮาส์อย่างอารมณ์ดี และยิ่งอารมณ์ดีขึ้นไปอีกเมื่อเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนพบกับยัยจอมแก้งของเขานั่งไขว้ขาสวมชุดนอนสายเดี่ยวเสมือนว่ากำลังรออยู่ตรงปลายเตียง ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะเอ่ยคำใดออกมาร่างบางก็ลุกเดินเข้ามาหา มือนุ่มคว้าจับแขนทำสีหน้าออดอ้อน ดวงตาคมจ้องมองด้วยความแปลกประหลาดใจอยู่อึดใจ ก่อนจะยกยิ้มเมื่อเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตกลงอะไรกันไว้ “ทำไมกลับช้าจังคะเฮีย จอมเตรียมน้ำอุ่นไว้รอจนตอนนี้น้ำเย็นหมดแล้ว” น้ำเสียงหวานจ๋อยที่เขาไม่ได้ยินมานานเอ่ยออกมา คนฟังสัมผัสได้ถึงความไม่เป็นธรรมชาติ ใส่จริตแสแสร้งเข้าไปจนเกินพอดี ประกอบกับดวงตาคู่หวานที่กะพริบถี่ ๆ บอกเลยว่าตอนนี้มันเหมือนเธอกำลังทำหน้า ‘ตอแหล’ ใส่ไม่มีผิด ชายหนุ่มทำเสียงในลำคอ ก่อนจะเอ่ย “ต่อไปไม่ต้องเรียกเฮีย” “อ้าว ทำไมล่ะคะ จอมก็เรียกเฮียกั้งแบบนี้มาตลอดนี่” เขาชักสีหน้ามอง จอมแก้วเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย ชายหนุ่มจึงเอ่ยต่อว่า “ก็ตอนนี้ไม่ชอบ” บอกเสียงดุ ๆ ... แต่ก่อนชอบ แต่ตอนนี้ไม่ชอบให้เธอเรียกว่า ‘เฮีย’ แล้ว ไม่อยากให้ซ้ำกับคนอื่น “แล้วจะให้จอมเรีย

Weitere Kapitel
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status