All Chapters of เมียแลก: Chapter 1 - Chapter 10

รถยุโรปสมรรถนะเยี่ยมขับเข้ามาภายในอาณาบริเวณบ้านหลังใหญ่สีงาช้างสไตล์คลาสสิกที่ผสมผสานศิลปะกรีกและโรมัน เหนือหลังคาโดมตรงกลางมีรูปปั้นพญาอินทรีกางปีกเกาะอยู่แสดงถึงความสูงส่งอำนาจบารมีและความยิ่งใหญ่ของผู้เป็นเจ้าของ ก่อนจะถึงตัวบ้านมีถนนคอนกรีตยาวกว่าร้อยเมตรสองข้างทางเป็นสนามหญ้าโล่งสีเขียว ตรงกลางหน้าบ้านเป็นวงเวียนลานน้ำพุปภังกรเป็นบุตรชายคนโตในจำนวนพี่น้องทั้งหมดสี่คนของตระกูล ‘อมรทรัพย์สิรินุกุล’ เขาไม่ได้เกิดจากภรรยาที่จดทะเบียนสมรสของบิดา ทว่าเกิดจากภรรยาคนแรกที่เจ้าสัวแสงชัยผู้เป็นบิดารักมากที่สุด ปภินดาหรือหลันฮวามารดาของเขาเสียชีวิตไปแล้วเมื่อสิบปีก่อน และถึงแม้เขาไม่ได้เกิดจากภรรยาที่เจ้าสัวจดทะเบียนสมรสด้วยแต่ปภังกรกลับได้ขึ้นดำรงตำแหน่งประธานกลุ่มบริษัทผู้ผลิตและจำหน่ายอุปกรณ์เกี่ยวกับแสงสว่างและในบรรดาพี่น้องทั้งหมดเขาเป็นผู้ที่ถือหุ้นมากที่สุดร่างสูงสง่า ใบหน้าหล่อเหลาสไตล์หนุ่มจีนพิมพ์นิยม เรือนผมดกดำ ดวงตาเรียวยาวหางตาชี้ขึ้นเล็กน้อยแบบที่เรียกว่าตาหงส์ จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากบางสีแดงตัดกับผิวขาวจัด กรอบหน้าชัด เปิดประตูลงมาจากรถด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย หลังจากที่ซื้

จอมแก้วเข้าไปสั่งอาหารรอในร้านแล้ว อยู่กันมาสามปีกับอีกหกเดือนเธอรู้ใจเขาหมดว่าชอบอะไรไม่ชอบอะไร ก็อีกบทบาทหนึ่งของเธอคือผู้ช่วยส่วนตัวเขานี่นาหญิงสาวสั่งสเต็กเนื้อวากิวให้เขา เมื่อชายหนุ่มเข้ามานั่งก็บอกพนักงานให้นำอาหารมาเสิร์ฟได้เลยส่วนตัวเธอซึ่งรับประทานอิ่มแล้วระหว่างรอก็นั่งยิ้มมองเฉย ๆ ทำให้คนที่มองต้องถอนหายใจ อีกฝ่ายทำตัวเหมือนอยากจะไปจากเขาเร็ว ๆ อย่างนั้นเมื่อต้นปีผู้หญิงที่อยู่ด้วยกันมาสามปีเต็มเดินเข้ามาหาเขาในห้องทำงานบนเพนต์เฮาส์ส่วนตัว สีหน้าแววตาจริงจัง บอกกับเขาว่า“เฮียกั้งคะ นี่ก็ผ่านมาสามปี เข้าปีที่สี่แล้ว จอมอยากจะขอไปใช้ชีวิตของจอมได้มั้ยคะ”ความจริงสัญญาทาสที่เธอเต็มใจอยู่ในเงื่อนไขของเขาจบลงตั้งแต่สองปีแรกแล้ว ซึ่งตามที่ตกลงกันเขาจะปล่อยเธอให้เป็นอิสระกลับไปใช้ชีวิตปกติเหมือนคนทั่วไปหรือตามยถากรรมของเธอแต่พอเธอเอ่ยปากบอกประโยคเดียวกันเมื่อครบสองปี เขากลับชักสีหน้าตึง บอกเธอด้วยวาจาดุ แววตามาดร้ายราวกับว่าถ้าเธอดื้อดึงจะไป เขาจะไม่รีรอที่จะตามล่าตัวเธอ“ฉันยังไม่อนุญาตให้เธอไปตอนนี้จอมแก้ว อยู่กับฉันก่อน”จอมแก้วในวันนั้นก้มหน้านิ่ง สายตาดุคู่นั้นทำให้เธอหว

เมื่อต้นปีที่จอมแก้วบอกจะไปจากเขา เขาบอกกับเธอว่า“อย่าเพิ่งไป อยู่ด้วยกันต่อก่อนจะรีบไปไหน”“แล้วเฮียกั้งจะให้จอมอยู่ไปถึงเมื่อไหร่ จอมอยากออกไปใช้ชีวิตของจอมบ้าง”“ก็จนกว่า...ฉันจะแต่งงานกับเจ้าสาวของฉันไงล่ะ ฉันขอให้เธออยู่ต่ออีกปีเดียว”“แล้วถ้าจอมไม่อยากอยู่กับเฮียแล้วล่ะ”จอมแก้วถามด้วยสีหน้าจริงจัง เธออยากจะออกไปใช้ชีวิตอิสระของเธอเต็มทีแล้ว ชายหนุ่มโน้มใบหน้าเข้าใกล้ มุมปากหยักยกยิ้มขึ้น แววตาที่เห็นประกายความขี้เล่นแปรเปลี่ยนเป็นเอาจริง เอ่ยว่า“ถ้าเธอไม่ยอมอยู่ตามที่ฉันสั่ง สิ่งของที่เธอได้มาฉันจะยึดให้หมด รวมถึงอายัดเงินในบัญชีทุกบัญชีที่เธอมี ถ้าจะไปก็ไปแต่ตัว”“เฮียกั้ง! เฮียนี่มัน...”จอมแก้วโกรธจนมือสั่น อยากตะกุยอกแกร่งผู้ชายคนนี้ให้ทะลุลงไปถึงหัวใจ อยากจะเห็นหัวใจของเขานักว่ามันทำด้วยอะไร เป็นสีอะไร ทำไมถึงได้ร้ายกาจขนาดนี้“อย่าคิดหนีจากฉันถ้าฉันไม่อนุญาตยัยจอมแก้ง ฉันสร้างเธอได้ ฉันก็ทำลายเธอได้เหมือนกัน แล้วถ้าฉันทำลายรับรองเธอไม่เหลือแม้แต่ซากแน่”“เฮียมันตัวร้ายชัด ๆ ไม่เคยคิดว่าเฮียจะใจร้ายขนาดนี้”“หึ ก็ฉันไม่ชอบเล่นบทพระเอก เรื่องเมตตาคนที่ไม่มีประโยชน์ ฉันไม่

จอมแก้วเข้ามาดูบัญชีที่คลับในเวลาบ่ายโมงครึ่ง เธอได้รับความไว้วางใจจากปภังกรผู้ที่ถือหุ้นมากที่สุดของคลับนี้ให้เป็นคนคุมบัญชีตั้งแต่ปีแรกที่เธอเอาตัวมาอยู่กับเขา หญิงสาวจบมาทางสายบัญชีโดยตรงจึงทำบัญชีและงบค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ในร้านได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง หลังจากนั่งตรวจบัญชีไปสักพักจอมแก้วก็ลุกไปเข้าห้องน้ำ ระหว่างทางเดินไปหญิงสาวก็แวะทักทายพนักงานบางคนที่เข้ามาจัดเตรียมเปิดร้านในช่วงค่ำ หญิงสาวไปใช้ห้องน้ำสำหรับพนักงานหญิงโดยเฉพาะที่อยู่ด้านหลังร้าน มีห้องน้ำทั้งหมดห้าห้องจอมแก้วเลือกใช้ห้องในสุด หลังทำธุระเสร็จเรียบร้อยกำลังจะเปิดประตูออกมาก็ได้ยินเสียงคนพูดคุยกันและบังเอิญเป็นเรื่องที่เกี่ยวพันถึงเธอ ราวกับฉากหนึ่งในละครดรามาหลังข่าว สองคนนั้นคงไม่ได้สังเกตว่ามีคนกำลังใช้ห้องน้ำอยู่เพราะไม่ได้ยินเสียงผิดปกติอะไร อีกทั้งประตูห้องน้ำทุกห้องก็ปิดสนิทเหมือนกัน“นี่แกเห็นนังนั่นเข้ามาในร้านมั้ย หึ คงนั่งชูคอได้อีกไม่นานหรอก เพราะอีกหน่อยก็ต้องกลายเป็นหมาหัวเน่า ยังไงก็โดนเขี่ยทิ้งแน่ เมื่อคืนฉันเข้าไปบริการห้องคุณกั้งกับเพื่อน ได้ยินเต็มสองหูว่าคุณกั้งกำลังจะแต่งงาน เห็นว่าคู่หมั้นกลับมาจา

หญิงสาวเปลื้องเสื้อผ้า รวบผมยาวทั้งหมดไว้บนศีรษะด้วยกิ๊บหนีบผมรูปผีเสื้อ เดินเข้าไปในห้องน้ำ ส่องกระจกดูความเรียบร้อยบนใบหน้าของตัวเองก่อนจะหยุดแล้วสบกับดวงตาอีกคู่ของตนเองที่สะท้อนอยู่ในกระจก ถ้อยคำนินทาจากพนักงานสองคนในร้านเมื่อตอนบ่ายแวบเข้ามาในหัวทั้งที่ไม่อยากจะเก็บมาใส่ใจนัก เธอรู้ว่าคนในร้านจำนวนไม่น้อยที่ไม่ชอบหน้าเธอและรอเหยียบซ้ำให้จมดินในวันที่เธอตกจากตำแหน่งผู้หญิงของเฮียกั้ง ถ้าเธอไม่ได้เสนอตัวให้เขาในวันนั้นหากรอดจากพวกเจ้าหนี้นอกระบบพวกนั้นได้ ดีสุดตอนนี้ก็คงเป็นได้แต่เด็กเชียร์เหล้าในผับจอมแก้วรู้สถานะตัวเองดีว่ามาจากไหน เธอเกิดในสลัม ยังดีที่ดิ้นรนจนเรียนจบปริญญาตรีมาได้ แต่ก็เลือกงานที่มันทำเงินได้ดีและนอกจากเงินเดือนก็มีทิปทุกคืนไม่ได้ ถึงได้พยายามหักห้ามใจไม่ให้เผลอมีใจให้กับคนที่อยู่สูงกว่าตลอดเวลาแบบนี้ขณะที่หญิงสาวกำลังเข้าไปอยู่ในภวังค์ความคิด รู้สึกตัวอีกทีก็เมื่อมือของปภังกรกุมหัวไหล่มนทั้งสองข้างพร้อมใบหน้าก้มลงมาประชิดที่ซอกคอ ตอนเข้ามาในห้องน้ำเธอไม่ได้ล็อกประตูเพราะเป็นความเคยชิน เขาบอกตั้งแต่แรกที่เธอมาอยู่กับเขาว่าไม่ให้ล็อกประตูห้องน้ำ เพราะเป็นเรื่อ