Librairie
Rechercher
Accueil / วาย / เมื่อข้าทะลุมิติไปเป็นตี้จวินบนสรวงสวรรค์ / ตอนที่ 20 ตัวจริงของผีร้าย(3)

Share

ตอนที่ 20 ตัวจริงของผีร้าย(3)

Auteur: ไป๋หมิงอิ๋ง
last update Dernière mise à jour: 2026-02-14 22:01:57

เห็นสองคนนั้นไม่มีท่าทียินยอม หงฮุ่ยหลิงจึงหันไปหยีตาให้เสวี่ยเฟิง ส่งสายตาปริบ ๆ แล้วเอ่ยเสียงอ้อน
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Previous Chapter Next Chapter
Chapitre verrouillé

Latest chapter

  • เมื่อข้าทะลุมิติไปเป็นตี้จวินบนสรวงสวรรค์   ตอนที่ 21 หรือท่านรังเกียจที่ข้าเป็นปีศาจ

    “หืม” เสวี่ยเฟิงเลิกคิ้วเล็กน้อย เอียงใบหน้ามาเหยียดยิ้มราวมิได้ทำอะไรแม้แต่น้อย “เลี่ยงเซียนว่าเช่นไร”หงฮุ่ยหลิงกลืนน้ำลายฝืดลงคอ ใบหน้าชาไปครึ่งส่วน ริมฝีปากสั่นระริก พยายามควบคุมมิให้แสดงอาการตื่นตกใจอย่างยากเย็น “เมื่อครู่เจ้า..อาวุธนั้น...หลี่เสวี่ยเทียน”เสวี่ยเฟิงเอียงศีรษะเล็กน้อย โน้มตัวลงมาเอ่ยแทบชิดใบหน้า ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ “อาวุธอะไรหรือ? ท่านพูดถึงราชาแดนปีศาจเช่นนี้ หรือแท้จริงแล้วท่านคิดถึงเขา”หงฮุ่ยหลิงสะดุ้งโหยง ก่อนกระพริบตาปริบ ๆ ติด ๆ กันหลายสิบครั้ง กลายเป็นว่าภาพเบื้องหน้าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นทั้งสิ้น หนิงอิงที่แหลกสลายไปแล้วกำลังต่อสู่อยู่กับทวยเทพทั้งสองอย่างดุเดือด ฝูงซากศพเข้าล้อมลู่ซิงเยียนไว้ตรงกลาง สถานการณ์ดูตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัดภาพเมื่อครู่หายไปหงฮุ่ยหลิงยกพัดตบหน้าผากตัวเองทีหนึ่งเพื่อเรียกสติไม่จริง เป็นไปไม่ได้ เมื่อกี้ผมเห็นจริง ๆ ไม่ได้ตาฝาดแน่นอน แต่ทำไมล่ะ? ทำไมดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย ถึงจะพยายามเพ่งมองอย่างไร ภาพตรงหน้าก็ไม่เปลี่ยน ความสับสนงุนงงกัดกินจิตใจจนปั่นป่วน หันสายตาไปทางเสวี่ยเฟิง เห็นอีกฝ่ายยังทำตัวราวทองไม่รู้ร้อน ราวมิ

  • เมื่อข้าทะลุมิติไปเป็นตี้จวินบนสรวงสวรรค์   ตอนที่ 20 ตัวจริงของผีร้าย(3)

    เห็นสองคนนั้นไม่มีท่าทียินยอม หงฮุ่ยหลิงจึงหันไปหยีตาให้เสวี่ยเฟิง ส่งสายตาปริบ ๆ แล้วเอ่ยเสียงอ้อนเบา “เสวี่ยเฟิง ตี้ตี้ (น้องชาย) สุดที่รักของข้า ที่ข้าพูดไปเป็นความจริงหรือโกหก เจ้าคงยืนยันให้ข้าได้กระมัง”เสวี่ยเฟิงที่กอดอกอยู่พลันชะงักไปเล็กน้อย ค่อย ๆ หันไปมองลู่ซิงเยียนแวบหนึ่ง ในใจละล้าละลังอยู่บ้าง แต่คำว่า ‘ตี้ตี้สุดที่รัก’ ยังดังเข้ามากลบทุกความลังเล“แน่นอน ที่เลี่ยงเซียนพูดล้วนเป็นความจริง”หงฮุ่ยหลิงคลี่ยิ้มที่มุมปากเป็นรอยยิ้มเย็นอย่างพอใจ เอนใบหน้าเข้าไปกระซิบกระซาบเสียงเบาที่ได้ยินกันเพียงสองคน “ดีมาก”เสวี่ยเฟิงยกยิ้มบาง โน้มตัวลงมาใกล้กว่าเดิมเล็กน้อย จนสันจมูกแทบชนกัน “เพียงท่านพอใจ ต่อให้โกหกทั้งโลกา ก็มิใช่เรื่องใหญ่สำหรับข้า”“...”หงฮุ่ยหลิงรีบเบือนหน้าไปอีกทางทันควัน หน้าตึงแทบจะในวินาทีนั้น หัวใจเต้นแรงโดยใช่เหตุ คลี่พัดโบกไล่ความร้อนพัลวัน พยายามทำตัวปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้เฉินเนียนเค้นเสียงเย็นชา “หึ พวกเจ้าสองคนเป็นพวกเดียวกัน ย่อมช่วยกันโกหกเป็นเรื่องธรรมดา มีเพียงคนโง่เท่านั้นแหละที่จะหลงเชื่อ”หนิงอิงไม่รู้เคลื่อนย้ายไปยืนเบื้องหน้าเฉินเนียนตั้งแต่เมื

  • เมื่อข้าทะลุมิติไปเป็นตี้จวินบนสรวงสวรรค์   ตอนที่ 19 ตัวจริงของผีร้าย (2)

    หงฮุ่ยหลิงตอบโดยไม่แม้แต่จะชายตาหันไปมอง “ก็ตามที่เจ้าได้ยิน”เฉินเนียนแทบระเบิดโทสะอยู่รอมร่อ “เจ้า!”ลู่ซิงเยียนสังเกตการณ์มาตั้งแต่ต้น เห็นพลังวิญญาณอันแข็งแกร่งผิดกับเซียนจื่อทั่ว ๆ ไป ทั้งการพูดการจาและการเอ่ยถึงเรื่องทวยเทพโดยไม่มีใครสักคนแสดงตัวว่าเป็นเทพ ก็รีบฉุดแขนเสื้อเฉินเนียนกระซิบเสียงเบา“เฉินเนียน ไม่แน่ว่าพี่ชายเซียนจื่อท่านนี้อาจเป็นตี้จวิน ก่อนพวกเราจะมาที่นี่ พระองค์ส่งฉวนอินมาหาข้า ไม่เช่นนั้นกว่าพวกเรากว่าจะหาที่นี่พบอาจต้องใช้เวลาหลายวัน ข้าว่าท่านระวังคำพูดหน่อยดีกว่า”พอคำว่า ‘ตี้จวิน’ ออกจากปากลู่ซิงเยียน กอปรท่าทีสูงส่งไม่สะทกสะท้านนั้น แผ่นหลังของเฉินเนียนพลันตึงเปรี๊ยะขึ้นมาทันที รีบหุบปากฉับโดยไม่ต้องให้ใครเตือนรอบสองหงฮุ่ยหลิงมิได้สนใจ ไม่คัดค้าน ไม่แม้แต่จะแก้ตัว เพียงหันไปเอ่ยกับเสวี่ยเฟิงเสียงเรียบ “หากเจ้าอยากอยู่ช่วยพวกเขาก็ตามใจเจ้า แต่ข้าขอตัวกลับก่อน”เสวี่ยเฟิงก้าวตามทันที “หากเลี่ยงเซียนกลับ ข้าก็จะกลับเช่นกัน”ทั้งที่อยากให้เป็นเช่นนั้นแท้ ๆ แต่หนิงอิงกลับไม่ยินยอม หายตัวจากตำแหน่ง มายืนขวางเบื้องหน้าทั้งสองไว้ ใบหน้างามบิดเบี้ยว นัยน์ตาฉายแวว

  • เมื่อข้าทะลุมิติไปเป็นตี้จวินบนสรวงสวรรค์   ตอนที่ 18 ตัวจริงของผีร้าย (1)

    “...” หงฮุ่ยหลิงชะงักค้างแทบจะทันทีที่ได้ยินเสียงนั้นซวยแล้วไง ดันโดนเห็นเข้าจนได้ลู่ซิงเยียนมองซ้ายแลขวาไม่พบผู้ใดทั้งสิ้นนอกจากหงฮุ่ยหลิงกับเสวี่ยเฟิงและกลุ่มเงาดำ พลางเอ่ยเสียงอ่อนโยนอย่างมีมารยาท “พี่ชายเซียนจื่อ หรือท่านจะเป็น...”“ตูม!”พูดไม่ทันจบ ประตูไม้พลันระเบิดออก ควันสีดำพุ่งทะยานมาทางพวกเขาราวลูกศรหงฮุ่ยหลิงโบกพัดร่ายคาถาสีทองทรงพลังปกป้องเขากับเสี่ยเฟิงไว้ด้านหลังทางด้านลู่ซิงเยียนกับเฉินเนียน ต่างก็สร้างอาณาเขตป้องกันเช่นเดียวกันสักพักควันก็จางลง กลายเป็นฝูงซากศพนับพันยืนอยู่ตรงหน้า ศพแต่ละตนล้วนถูกควักหัวใจไปทั้งสิ้น ทั้งเหล่าศิษย์ เซียน และชาวบ้านด้านหลังสุดของกองทัพซากศพ แทนที่จะเป็นบุรุษมีอายุหรือชายหนุ่มเซียน แต่กลับเป็นสตรีงามล่มเมือง อายุอานามสิบแปดสิบเก้าปี สวมอาภรณ์สีเทาหม่นชุ่มโชกด้วยโลหิต ใบหน้ารูปงามบิดเบี้ยวด้วยความแค้นฝั่งลึกหงฮุ่ยหลิงเห็นนางก็อุทานในใจ หนิงอิง!ลู่ซิงเยียนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนคลายเขตอาคมออกช้า ๆ เอ่ยเสียงอ่อนโยนประหนึ่งเสียงจากฟากฟ้า “แม่นาง เจ้าคือหนิงอิงใช่หรือไม่”หนิงอิงตวัดสายตาสีชาดขึ้นมองตามเสียง พอเห็นเป็นบุรุษใบหน้างามราว

  • เมื่อข้าทะลุมิติไปเป็นตี้จวินบนสรวงสวรรค์   ตอนที่ 17 เซียนจื่อปริศนา

    จริงด้วย ในนิยายเคยเขียนไว้ว่า...เมื่อไม่กี่ปีก่อนหลังจากชูเชียงหนีเข้าป่าไป ในฤดูเหมันต์ ในช่วงที่หนาวที่สุด แม้น้ำลำธารต่างกลายเป็นน้ำแข็ง ข้าวปลาอาหารเหือดหาย ผู้คนพากันล้มตาย กลับมีเศรษฐีผู้หนึ่งมาท่าทางร่ำรวยย้ายเข้ามาในหมู่บ้านเศรษฐีผู้นี้มากด้วยทรัพย์มหาศาล เขากวาดเงินในกระเป๋าแจกจ่ายให้ชาวบ้านทุกครัวเรือน ครัวเรือนละยี่สิบตำลึงทอง ไม่เพียงแค่นั้น เขายังออกเงินซื้อน้ำและข้าวมากมายมาแจกจ่ายให้แก่ทุกคนที่นี่ เมตตาของเขาทำให้ผู้คนต่างเทิดทูนเขาราวทวยเทพองค์หนึ่งและเมื่อทุกคนในหมู่บ้านรู้ว่าเขาเคยเป็นเซียนจื่อมาก่อน ก็ยิ่งทวีความศรัทธาเพิ่มขึ้นไปอีกหลายระดับทว่าในเวลาต่อมา หมู่บ้านก็เริ่มมีเหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้นไม่เว้นวัน เช่น คนเดินละเมอกลางดึก พอรุ่งสางก็พบว่าตกน้ำเสียชีวิตโดยไร้สาเหตุ ไหนจะผีไร้ศีรษะออกมาเคาะประตูทุกคืน เสียงร้องเพลงของผีเด็ก และเรื่องแปลกประหลาดอีกหลาย ๆ เรื่องถาโถมเข้ามาราวคลื่นน้ำหลาก แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น กลับไม่มีผู้ใดสงสัยเศรษฐีคนนั้นแม้เพียงคนเดียวแบบนี้มันผิดปกติหงฮุ่ยหลิงพอจำได้บ้างว่าบ้านเศรษฐีอยู่ที่ใด แม้ในนิยายจะมิได้ระบุตำแหน่งชัดเจน แต่ดูจากแ

  • เมื่อข้าทะลุมิติไปเป็นตี้จวินบนสรวงสวรรค์   ตอนที่ 16 ตัวข้าพบฝูงซากศพปริศนา

    ประโยคนี้ฟังไม่เข้าหูเท่าใดนัก คิ้วงามของหงฮุ่ยหลิงพลันกระตุกเล็กน้อย เชิดใบหน้าเอ่ยเสียงเยียบเย็น “น้องชาย ข้าอุตส่าห์บอกเล่าในสิ่งที่รู้ให้ฟัง เหตุใดเจ้าจึงเคลือบแคลงในตัวข้าเช่นนี้ หากข้าคือชูเชียงจริง ข้าจะโง่พอขนาดเล่าความเป็นมาของข้าให้พวกเจ้าฟังเพื่อกำจัดข้าหรือ”เฉินเนียนยิ้มหยัน “หึ เจ้าอาจเล่าเพียงเพื่อกลบเกลื่อนตัวตนก็เป็นได้ เจ้าบอกเองมิใช่หรือว่าเหล่าสำนักเซียนต่างหัวหดยกเลิกการช่วยเหลือ แต่เจ้าที่เป็นเซียนจื่อกลับอยู่ที่นี่ หากมิใช่ว่าเจ้าเป็นเทพองค์ใดบนสวรรค์ ก็คงเป็นสุนัขรับใช้ของหลี่เสวี่ยเทียนล่ะสิไม่ว่า ผู้ปกครองของเจ้าก็หาใช่คนดีไม่ คงวางแผนให้เจ้ามาล่อลวงผู้คนเป็นแน่ เลิกสร้างภาพแล้วถอดหน้ากากออกมาเสีย ก่อนข้าจะฉีกมันออกมาเอง”หงฮุ่ยหลิงเลิกคิ้วสูงเฮ้ย ๆ เฉินเนียนเจ้าโง่ปัญญานิ่ม คุณจะพูดอะไรหัดเกรงใจว่าที่ตี้จวินของคุณแบบผมด้วยสิเฮ้อ ตี้จวินนะครับตี้จวิน เดี๋ยวพ่อก็ตบเลือดกลอกปากเลยนี่ลู่ซิงเยียนรีบสะกิดแขนเสื้อเฉินเนียนให้หยุดพูด “เฉินเนียน ท่านพูดเช่นนี้ไม่เท่ากับใส่ความพวกเขาหรอกหรือ ถึงพี่ชายเซียนท่านนี้จะใช่หรือมิใช่คนในแดนปีศาจ พวกเขาก็เมตตาช่วยเหลือพวกเ

Plus de chapitres

Vous vous intéresseriez aussi à

Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status