ตอนที่ 1

#สวนสาธารณะใจกลางเมือง

“ลิน พี่ป้อง...”

ฉันเอ่ยเรียก ลินดา เพื่อนสนิทและพี่ปกป้องแฟนหนุ่มของฉัน พร้อมกับก้มมองไปยังมือที่ทั้งสองคนจับประสานกันไว้แน่น

หลังจาก ที่เมื่อช่วงเย็นมีผู้หวังดีส่งรูปภาพและคลิปการพลอดรักของทั้งสองคนมาให้ฉัน ทำให้ฉันต้องขับรถมาดูเพื่อยืนยันด้วยสายตาของตัวเอง จนฉันแทบไม่อยากจะเชื่อว่ามันคือเรื่องจริง 

“หลินหลิน?”

ปกป้อง หันกลับไปมองทางด้านหลังของตัวเอง ก็ต้องแปลกใจเล็กน้อยเมื่อเห็น หลินหลิน สาวตัวอ้วนกลมที่เป็นแฟนสาวของเขากำลังยืนมองด้วยท่าทางตื่นตะลึงตกใจ 

“พวกเธอสองคนกำลังทำอะไรกัน”ฉันพูดถามขึ้นพร้อมกับแววตาเต็มไปด้วยความผิดหวังก่อนจะได้ยินเสียงของลินดา เพื่อนสนิทของฉัน เอ่ยแทรกดังขึ้นมา

 “เฮ้อ!! ในเมื่อความลับมันแตกแล้ว ฉันก็อยากจะพูดความจริงกับแกเลยก็แล้วกันหลินหลิน” 

ลินดา ถึงกับถอนหายใจออกมาเบาๆ พร้อมกับพูดขึ้นราวกับทุกอย่างเป็นเรื่องปกติสำหรับเธอ ไม่ได้รู้สึกผิดหรือเสียใจกับการกระทำของเธอสักนิดเดียว

“ความจริงอะไร” ฉันเอ่ยถามขึ้นและจ้องมองไปยังลินดาอย่างรอคำตอบ

“ความจริงที่ว่า ตอนนี้ฉันกับพี่ปกป้องกำลังคบกัน แบบเป็นผัวเป็นเมียน่ะ”

ลินดาพูดตอบอย่างจีบปากจีบคอและจับมือประสานกับพี่ปกป้องยกชูขึ้นราวกับต้องการย้ำสถานะที่แท้จริงให้เพื่อนของเธอได้รับรู้สักที

“แต่แกก็รู้ว่าพี่ป้องเป็นแฟนฉันและแกก็คือเพื่อนสนิทของฉันนะลินดา” ฉันเอ่ยถามอย่างตะกุกตะกักเพราะรู้สึกช็อกจนแทบจะพูดอะไรไม่ออกโดยน้ำตาที่กลั้นไว้ก็ไหลออกมาแทบจะทันที 

“เพื่อนงั้นเหรอ? อย่าสำคัญตัวผิดไปเลยหลินหลิน ฉันยอมลดตัวคบเธอเป็นเพื่อนก็ถือว่าเธอโชคดีแล้วนะ ส่วนเรื่องที่แกได้คบกับ พี่ปกป้องมันก็แค่เรื่องบังเอิญหรอกนะ เพราะจริงๆพี่ปกป้องเขาเข้ามาคุยกับแกเพื่อหลอกเงินแกก็เท่านั้น และที่สำคัญพี่ป้องเขารักฉันไม่ใช่แก ยัยหลินปิง!! อ้วนแล้วยังไม่เจียมตัวอีก”

“ฉันอ้วนแล้วไปหนักส่วนไหนของเธอ อีเพื่อนทรยศ!!เธอกล้าพูดมากเลยนะที่บอกว่า ยอมลดตัวมาคบกับฉัน มันน่าจะเป็นฉันมากกว่าที่ยอมลดตัวไปคบกับเธอ หรือเธอลืมไปแล้วว่า เธอไปเอากับแฟนคนอื่นและเขามาประจานถึงห้องเรียนจนเธอไม่มีใครคบ”

ฉันพูดตะคอกใส่ลินดาด้วยแววตาเต็มไปด้วยความโกรธจัด 

“ไม่จริง!! แกมันพูดโกหก”

“เธอจะดูหลักฐานไหมล่ะ ลินดา” 

“พอเถอะ!!หลินหลิน พี่ว่าเธอกลับบ้านไปเถอะ แล้วต่อไปนี้เราสองคนไม่มีอะไรต้องเกี่ยวข้องกันอีก เราเลิกกันเถอะ!!”

ปกป้องที่ยืนฟังอยู่นานก็ร้องห้ามออกมาด้วยท่าทีเต็มไปด้วยความรำคาญและอยากจะไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุดเพราะผู้คนที่เดินผ่านไปมา เริ่มหยุดเดินและมองมาทางที่พวกเขายืนอยู่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“เฮอะ!! คำพูดนั้นมันต้องเป็นหลินต่างหากที่ต้องเป็นคนพูด พวกเราเลิกกันเถอะ!! และพี่ก็ช่วยคืนเงินเจ็ดแสนที่ยืมหลินไปเมื่อวันก่อนมาคืนให้หลินด้วย แล้วต่อจากนี้หลินจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับพวกเธอสองคนอีกต่อไป”

ฉันพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงและแววตาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว แม้ว่าภายในใจของฉันจะเจ็บปวดและเสียใจมากก็ตาม

“คืนเงิน? ทำไมพี่ต้องคืนด้วยล่ะ ในเมื่อเธอเป็นคนให้พี่เอง นิยามของพี่ให้แล้วไม่มีคำว่าคืน  ผู้หญิงหน้าโง่แบบเธอมันหลอกง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปากเสียอีก หลินหลิน”

ปกป้อง เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าและแววตาเต็มไปด้วยความเย้ยหยันก่อนจะถูกมือป้อม ๆ ตบลงที่หน้าของเขาอย่างแรง

 เพียะ!!

“ไอ้หน้าตัวเมีย มึงหลอกกู!!”

ฉันยกมือฟาดลงบนแก้มของผู้ชาย ที่ฉันหลงผิดคิดว่าเขารักฉันมาตลอดอย่างแรงด้วยความเสียใจ 

“กล้าตบหน้าพี่เลยเหรอ หลินหลิน” ปกป้อง พูดขึ้นด้วยความตกใจก่อนจะยกมือฟาดลงที่แก้มของหลินหลินและผลักเธอจนล้มลงไปกองกับพื้นทันทีด้วยความโมโห

เพียะ!!

“โอ๊ย!! ตุ๊บ”

“หน้าตาขี้เหร่แถมตัวก็อ้วนกลมแบบนี้ เธอคิดจริงๆเหรอว่าพี่จะรักเธอได้ลง พี่ก็แค่ต้องการเงินจากเธอก็เท่านั้นเอง คนรวยมีเงินเหลือกินเหลือใช้แบบเธอแบ่งมาให้พี่สักนิดจะเป็นไรไป”

ปกป้อง พูดขึ้นและใช้สายตา กวาดมองไปยังใบหน้าของหลินหลินที่มีกระและฝ้าจากการตากแดดออกงานอีเว้นท์และทำงานอย่างหนักรวมทั้งรูปร่างที่อ้วนกลมด้วยแววตาเต็มไปด้วยความรังเกียจ

“ไอ้สารเลว!!”

“พี่จะแนะนำให้ก็ได้นะว่าถ้าเธออยากจะสวยชาตินี้หมอที่ไหนก็คงช่วยไม่ได้แล้ว เธอก็คงต้องไปตายแล้วเกิดใหม่ พี่ว่าเธออาจจะดูดีและเป็นคนมากขึ้นกว่านี้ก็ได้นะ “น้องหลินปิง” หึหึ”

ปกป้องพูดขึ้นและหัวเราะออกมาอย่างเย้ยหยัน ก่อนจะยกแขนโอบไหล่ของลินดาเมียรัก

เดินฝ่าผู้คนที่ยืนมุงอยู่เป็นกลุ่มก้อนออกไปอย่างรวดเร็วโดยไม่สนใจ อดีตแฟนสาวของตัวเองอีกเลย

“กรี๊ด!!! ฉันชื่อหลินหลินโว้ย!! ไอ้ปกป้อง ไอ้ผู้ชายชิงหมามาเกิด!!” ฉันกรีดร้องตะโกนออกมาด้วยความโกรธแค้นและเจ็บใจตัวเองเป็นอย่างมากที่ถูกหลอกจนกลายเป็นคนโง่เขลาได้ถึงขนาดนี้  

ฉันจ้องมองผู้ชายที่เคยรักและเพื่อนที่ไว้ใจเดินโอบกอดกันไปอีกทางอย่างเคียดแค้นก่อนจะค่อยๆพาตัวเองลุกขึ้นแล้วรีบเดินออกจากสวนสาธารณะด้วยความเสียใจ