chapter.5 ชุดที่แม่ออกแบบ 1/2

“อุ๊ย! ฮะ เฮียเวย์ทำไมตาเขียวแบบนั้นล่ะคะ?” ควีนเอ่ยทักพี่ชายเมื่อเห็นสภาพเขียวช้ำที่เบ้าตา

“เดินชนประตูมาน่ะค่ะ” เขาตอบน้องสาวก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

“เดินชนประตูหรือเดินไปชนหมัดใคร?” เสียงเข้มของผู้เป็นพ่อเอ่ยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะสะใจแปลกๆ

“ป๊าเดาถูกซะด้วย” โรมันเอ่ยก่อนจะเดินมานั่งลงข้างๆ น้องชายฝาแฝดเขายกยิ้มก่อนจะปล่อยขำออกมา

“รันเวย์ตาลูกเป็นอะไร?” โรมที่เข้ามาถึงกับต้องเดินมาจับดู

“โอ๊ย! แด๊ดครับผมเจ็บ!” รันเวย์ร้องลั่นเมื่อโรมยื่นไปแตะเบ้าตาที่เขียวช้ำของเขา “หยุดเลยครับ หยุดถามเรื่องเบ้าตาผมสักที” เขารีบเบรกคำถามของผู้ที่กำลังจะเข้ามาใหม่ทันที ทุกคนต่างพากันขำยกโต๊ะอาหารร่วมถึงแม่ตัวดีที่เป็นคนทำ

“ขำอะไรของเธอ อยากโดนลักหลับอีกใช่มั้ย?” เขาหันไปเอ่ยกับของขวัญด้วยท่าทางหงุดหงิด

“เอาซิถ้านายไม่อยากตาเขียวอีกข้าง เจ็บมากมั้ยคะคุณว่าที่สามี น่าฉงฉานจังเยย” ใบหน้ายียวนทำเขาขบกรามแน่น ‘สักวันเธอจะต้องจำนน!’

“ปากดีไปเถอะ!”

“เอาพอๆ กินข้าวก่อนเย็นหมดแล้ว วันนี้หนูขวัญเป็นคนทำทุกอย่างเลยลองชิมดูสิตาเวย์” มินตราเอ่ยปรามก่อนจะบอกลูกชายตัวเองให้ลองชิมฝีมือของว่าที่ลูกสะใภ