MasukShare
Episode-01 รุ่นพี่
Terakhir Diperbarui:
2024-12-17 14:53:55“พี่คนนั้นน่ารักว่ะ”
“ดูสารรูปตัวเองก่อนมึงค่อยไปชอบเขา” “กูแค่บอกว่าน่ารักเอง” “ฮ่า ๆ อีควาย! ไม่ดูตัวเองเลย อย่าว่าแต่ชอบอย่างมึงจะมีคนมองหรือเปล่าก็ไม่รู้” แน่นอนว่าประโยคชั่วร้ายนี้ถูกพ่นออกมาจากปากของเพื่อนในกลุ่ม พร้อมกับเสียงหัวเราะที่ระเบิดดังลั่นไปทั่วโรงอาหาร แต่ว่าฉันไม่โกรธหรอกนะคะที่พวกมันพูดก็เรื่องจริง เร็ว ๆ นี้จะมีการจัดกีฬาสีของโรงเรียนค่ะ และตอนนี้ก็ถึงเวลาจับฉลากคัดเลือกสีแล้วด้วย “เอ็งอยู่สีอะไรวะ” ไอ้หมูเอ่ยถาม “ข้า จูน อีต้นและก็กิ๊บอยู่สีส้ม” “จริงดิ กรี๊ด...!! ยินดีด้วยจ้ะเพื่อนมึงได้อยู่สีเดียวกับพี่ทิวค่ะ” หมูมันว่าพลางทำท่าทีดี๊ด๊าใส่ “เอ็งรู้ได้ไงว่าพี่เขาอยู่สีส้ม” “ชอบใครสักคนแค่นี้คงไม่ใช่เรื่องยาก” “...” เหรอวะ? ได้แต่คิดในใจก่อนจะจับสังเกตอะไรบางอย่าง “น้ำตาล เอ็งอย่ามองข้าแบบนี้ดิ” มันว่ายิ้ม ๆ “มีอะไรอยากบอกไหม?” “ข้าแอบปลื้มพี่ริวอยู่เขาน่ารักมากเลย” พี่ริวเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันกับพี่ทิวค่ะ “เอ็งอย่าบอกพวกมันนะ ข้าไม่อยากได้ยินอะไรแย่ ๆ” “เออ เอ็งก็เก็บอาการหน่อยไม่ใช่มายืนบิดเป็นเลขแปดแบบนี้” “คิกคิก ก็เขาน่ารัก!” “หมูแต่พี่ริวมีแฟนแล้วไม่ใช่เหรอ แฟนเขาอยู่มอสาม” “ก็เรื่องของเขาดิ วันข้างหน้าเดี๋ยวก็เลิกกัน เพราะข้าแอบแช่งอยู่” “ไอ้ห่า!” “ฮ่า ๆ ชีวิตยังอีกยาวไกล อะไรก็ไม่แน่นอนหรอก เราไปเรียนกันดีกว่า” หมูมันหมูสมชื่อค่ะ ตัวสั้น ๆ ปุ๊กปิ๊กมากเลย ในกลุ่มเหมือนจะมีแค่ฉันกับมันนี่แหละที่โดนโจมตีบ่อย ในทุก ๆ วันก็วนเวียนอยู่แบบนั้นจวบจนใกล้ถึงวันกีฬาสีก็จะมีกิจกรรมเข้าสีค่ะ ซ้อมเชียร์แหกปากร้องเพลงจนเสียงแหบเสียงแห้งกันไป “สวัสดีค่ะน้อง ๆ พี่ชื่อเมย์นะคะ วันนี้เราจะมาตามหาดรัมเมเยอร์ของสีกัน มีน้องคนไหนอาสาไหมคะยกมือขึ้นมาได้เลย เราจะให้เสียงส่วนมากค่ะ คนไหนคะแนนโหวตมากที่สุดพี่จะเลือกคนนั้น” ในจินตนาการถ้าเป็นฉันก็คงจะดี แต่ในความเป็นจริงไม่ได้เลย! “มึงว่าใครได้” เสียงไอ้จูนเอ่ยถาม “พี่ก้อยมั้ง” “ก้อยไหนวะ” “พี่มอสามนั่นไง” ฉันว่าพลางชี้มือไปให้มันดู “ไอ้ทิว ลงตะกร้อกับกูหน่อย” เสียงใครคนหนึ่งดังเข้ามาในหูฉัน ไม่ได้เบือนหน้าไปมองหรอกค่ะ แค่ฟังเฉย ๆ “เสียใจด้วย กูลงบอลไปแล้ว” “อะไรวะ” น้ำเสียงของพี่คนนั้นหัวเสียพอสมควรต่างจากใครอีกคนที่ชิวมาก “ไอ้ทิว! มาช่วยพวกกูเลย ไม่ต้องมาเนียนแอบต่อแถวน้อง” พี่เมย์ตะโกนเรียกทำให้ทุกสายตาจับจ้องมาทางฉัน เห็นแบบนั้นฉันจึงหันไปมองด้านหลังตัวเองทำให้ปะทะเข้ากับสายตาเฉี่ยวคมคู่หนึ่งตึกตัก! ตึกตัก!
ใจเต้นแรงเป็นบ้าเลยค่ะ ได้สบตากับเขาด้วย “ขี้เกียจ! จบนะ” “สัส! กินแรงฉิบหาย” ถูกเพื่อนด่าก็ยังคงนั่งชิวอยู่ จนกระทั่งหมดชั่วโมงกิจกรรมพวกเราก็แยกย้ายกลับบ้าน “กลับเลยหรือเปล่า” ฉันหันไปถามไอ้จูน “มึงกลับไงกูต้องไปรออ้อซ้อมเต้นอีก” “วินมั้ง รถเมล์คนเยอะฉิบหายขี้เกียจรอด้วย” “เออ ถึงบ้านแล้วโทรหากูด้วย” พูดจบมันก็เดินไปทางห้องดนตรี แฟนมันเป็นแดนเซอร์ของโรงเรียนไง คล้อยหลังไอ้จูนฉันก็แยกตัวมาเข้าห้องน้ำและจังหวะนรกก็เกิดขึ้นจริง ๆ ดันเป็นวันนั้นของเดือน ที่สำคัญมันเลอะกระโปรงนักเรียนตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เพื่อนก็กลับไปหมดแล้ว ร้านค้าในโรงเรียนก็ปิดหมด แล้วแบบนี้จะกล้าเดินออกไปได้ยังไง นานมากที่เก็บตัวอยู่ในห้องน้ำ ชะเง้อออกไปเป็นระยะว่าด้านนอกยังมีคนอื่นหลงเหลืออยู่ไหม ซึ่งตอนนี้เป็นเวลาห้าโมงเย็นแล้ว ประตูโรงเรียนจะปิดแล้วด้วย เมื่อเห็นว่าปลอดคนฉันจึงค่อย ๆ ก้าวเท้าออกมา... “ยังไม่กลับอีกเหรอ” “...” “เป็นอะไรหรือเปล่า” พี่ทิวพูดขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นฉันเอาแต่เงียบ “เปล่าค่ะ แล้วพี่ยังไม่กลับอีกเหรอคะ” “ซ้อมบอลน่ะ” “อ๋อ...” “น้องก็กลับได้แล้วครับ” “ค่ะ” ล้างหน้าเสร็จเขาก็วิ่งกลับไปหากลุ่มเพื่อนทันที กวาดสายตาไปรอบบริเวณบรรยากาศมันโคตรจะเงียบเลย วังเวงแปลก ๆ มองซ้ายที ขวาทีตั้งสติแล้วก้าวเท้าออกจากตรงนี้ให้ไวที่สุด พรึบ! เสื้อแขนยาวตัวโคร่งพาดลงบนบ่าฉัน “กระโปรงน้องเลอะครับ เอาเสื้อพี่ผูกเอวไปก่อนแล้วกัน” โคตรอายเลยค่ะแต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากยกมือไหว้แล้วกล่าวขอบคุณกับเขาแทน “ขอบคุณนะคะ หนูจะรีบซักมาคืน” “อืม” หลังจากนั้นอีนี่ก็ก้มหน้าก้มตาเดินอย่างเดียวเลยค่ะแต่ก็ไม่วายได้ยินประโยคเจ็บ ๆ อยู่ดี “ไอ้ทิว! มึงชอบใหญ่ ๆ แบบนี้เหรอวะ” ... : ฮ่า ๆ “เหี้ยไรมึง กูก็แค่หวังดี” “กูนึกว่าชอบของแปลก” ก็แค่อ้วนเอง มันแปลกมากเลยสินะ
Bab terbaru
เมื่อรักออกเดินทาง Episode-52 ตอนพิเศษ ชีวิตหลังแต่งงาน
ชีวิตหลังแต่งงานเป็นอะไรที่มีความสุขมาก ทอฝันเลี้ยงง่ายไม่อ้อนเลย ตอนนี้เพิ่งสิบเดือนเริ่มเกาะยืนแล้ว ดูท่าทางอีกไม่นานคงวิ่งจับไม่ไหวแน่นอน“คนสวย แม่ไปทำงานแล้วนะคะ หนูอย่างอแงกับพ่อนะ” พูดจบก็ก้มไปฟัดแก้มลูกสาวจนหนำใจเลยทีเดียว “หอมแต่ลูก ไม่หอมพ่อของลูกบ้างเหรอครับ”“ไม่ค่ะ!” ปากบอกปฏิเสธแต่ก็หอมครับ ว่านอนสอนง่ายจะตาย วันนี้เป็นวันหยุดผม หลังจากส่งน้องเสร็จก็แวะมาบ้านไอ้ริวต่อเลย รับปากมันไว้ว่าจะเข้ามาไง “เมื่อก่อนพกเมีย เดี๋ยวนี้พกลูก” ไอ้แบคเอ่ยแซวทันทีที่เห็นผมกับน้องทอฝัน“แล้วมึงเมื่อไหร่จะมี”“ทักได้เจ็บใจมาก” มันอยากมีครับ แต่ไอ้เกตุไม่ท้องสักที “น้ำยาไม่ดีก็แบบนี้แหละ”“ขยี้กันเข้าไป ได้ทีเอาใหญ่เลยนะ”... : ฮ่า ๆ“ไอ้ริว แล้วลูกมึงไปไหน”“อยู่ในเปลโน่น สองขวบกว่าแล้วยังติดเปลอยู่เลย ไปโรงเรียนกูว่าร้องตาย” น้ำเสียงมันเหมือนสิ้นหวังมากเลย“เอาน่ะค่อย ๆ ฝึกให้นอนพื้นทีหลังก็ได้”“ไม่หรอก ลูกกูอารมณ์แปรปรวนเก่งมาก แต่ไม่ซนนะ”“เป็นยังไงวะอารมณ์แปรปรวน”“อยู่ดี ๆ ก็ร้องไห้ ร้อง ๆ อยู่ก็เปลี่ยนเป็นหัวเราะได้อีกด้วย บางวันเดาอารมณ์ไม่ถูกเลย”“ไม่ลองปรึกษาหมอวะน่าจะช่วยได้
เมื่อรักออกเดินทาง Episode-51/2 บทส่งท้าย
หลายเดือนผ่านไปใกล้ได้เห็นหน้ากันแล้วครับ แอบกระซิบหน่อยว่าท้องใหญ่มาก และด้วยขนาดหน้าท้องที่ใหญ่เกินตัวจึงมีผลต่อการใช้ชีวิตประจำวันของน้องพอสมควร เหนื่อยง่ายทำอะไรไม่สะดวกเหมือนเมื่อก่อน “หนูลาคลอดเมื่อไหร่”“ยังเลยค่ะ หนูว่าจะทำจนคลอดเลย”“ว่าไงนะ” ไม่ได้หูฝาดไปแน่ ๆ ครับ“หมายถึงทำจนเจ็บท้องใกล้คลอดเลยค่ะ ลาได้เก้าสิบวันหนูอยากอยู่กับลูกนาน ๆ นี่ถ้าลาล่วงหน้าเป็นเดือนกลัวได้ใช้เวลาอยู่กับลูกน้อย” เห็นไหมครับ ไม่ได้มีแค่ผมสักหน่อยที่เห่อลูก“เข้าใจ แต่พี่อยากให้พักเดินจะไม่ไหวอยู่แล้วนะ”“แต่หนู...”“คุณแม่ดื้อเหรอครับ?”“ก็ได้ค่ะ” กำหนดคลอดเดือนหน้าแต่อะไรมันก็เกิดขึ้นได้เสมอ อาจจะคาดเคลื่อนก็ได้ต้องเตรียมตัวเอาไว้ก่อนครับพวกเราย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านใหม่แล้วและรับแม่กับยายมาอยู่ด้วยชั่วคราวเพราะไม่อยากให้น้องอยู่คนเดียวไง ไม่ต้องห่วงนะครับว่าผิดที่ผิดทางแล้วยายผมจะเหงา เพราะเพื่อนบ้านก็มีคุณตาคุณยายอายุไล่เลี่ยกัน คุยกันถูกคอประหนึ่งว่ารู้จักมานานแรมปี“พี่ทิว”“ครับ?”“หนูอยากกินไข่ปลาทอด” ฉีกยิ้มกว้างอย่างมีความหวังเชียว“มันหาซื้อได้ที่ไหน” ไข่ปลาน่ะรู้จักครับ แต่มันไม่ได้ม
เมื่อรักออกเดินทาง Episode-51/1 บทส่งท้าย
บรรยากาศในงานเต็มไปด้วยความรู้สึกอบอุ่นแบบที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน ถ้าพ่ออยู่ตรงนี้ด้วยก็คงจะดี... ตอนแรกตั้งใจจะเชิญแค่ญาติคนสนิทแต่ตากับยายคัดค้านค่ะ ให้เหตุผลว่าแม่เป็นลูกคนเล็กญาติทางนั้นก็สำคัญ ญาติทางนี้ก็สำคัญ ป้าบ้านนั้น น้าบ้านนี้ เยอะแยะไปหมด เป็นคนเก่าคนแก่ที่มีคนรู้จักนับถือเยอะก็อย่างนี้แหละ ไม่เป็นไรเอาที่ตากับยายสบายใจเลย พี่แบคกับพี่เต้อาสาเป็นพิธีกรให้ และไม่วายถูกตั้งคำถามประหลาด ๆ ตามเคย“เจ้าบ่าวครับ เห็นคุณผู้หญิงโต๊ะนั้นไหมครับ?” พี่แบคเอ่ยพลางชี้ไปที่คนกลุ่มหนึ่ง เป็นรุ่นน้องที่ทำงานของพี่ทิวนั่นแหละค่ะ“เห็นครับ”“สวยไหม?”“สวย”“คุณ! นี่งานมงคลของคุณนะครับ คุณกล้าชมผู้หญิงคนอื่นต่อหน้าภรรยาเชียวเหรอ” คำถามกวนอารมณ์ถูกเอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้ม“ก็ไม่ได้รู้สึกอะไร มองแล้วเห็นว่าเป็นคนสวยปกติก็คือเป็นคนสวยเท่านั้นเอง กลับกันถ้าเราอยู่ใกล้คนที่เราชอบต่อให้หน้าตาธรรมดายังไงในสายตาเราเขาก็สวยที่สุดอยู่ดี” ประโยคหลังพี่ทิวหันมาพูดกับฉันทำเอาผู้คนในงานเอ่ยแซวเสียงดังไปทั่วบริเวณ“เจ้าสาวครับ”“ค่ะ”“คุณผู้ชายโต๊ะนั้นหล่อไหมครับ”“หล่อค่ะ”“แล้วระหว่างทางนั้นกับทางนี้ ใครหล
เมื่อรักออกเดินทาง Episode-50 ครอบครัวของเรา
ก่อนหน้านี้ประจำเดือนฉันมาสามวันค่ะ ปกติจะห้าหรือไม่ก็เจ็ดวัน แต่ไม่ได้คิดอะไรเพราะเป็นคนมีรอบเดือนไม่ปกติอยู่แล้ว แต่คราวนี้คงปล่อยผ่านไม่ได้แล้วแหละเลิกงานฉันซื้อที่ตรวจครรภ์มาด้วยห้าอัน อันละยี่ห้อไปเลยค่ะ มาถึงบ้านอาบน้ำเสร็จก็ตรวจเลย คุณหมอแนะนำมาว่าควรเป็นฉี่แรกของวันเพื่อผลที่แม่นยำ แต่มันตื่นเต้นไงอยากรู้จึงลองตรวจดูก่อนในความคิดฉันถ้าท้องจริงตรวจตอนไหนคงขึ้นสองขีดเหมือนกัน อันนี้คิดเอาเองนะคะลอบถอนหายใจออกมาเบา ๆ ก่อนจะจุ่มที่ตรวจลงไป ใจเต้นแรงเป็นบ้าเลยค่ะ วินาทีที่แถบสีชมพูเริ่มเห็นชัดขึ้น ...“สะ สองขีด” เหมือนหยุดหายใจไปชั่วขณะ ขีดที่สองมันจางมากแต่มองผ่าน ๆ ก็คือเห็นว่าเป็นสองขีด ไม่ใช่ว่าไม่ดีใจนะคะแค่ไม่คิดว่าจะมาเร็วแบบนี้ฉันเพิ่งหยุดกินยาคุมเมื่อสองเดือนก่อนเอง ใครจะคิดว่าจะติดรวดเร็วทันใจขนาดนี้ล่ะ แล้วต้องทำยังไงต่อต้องบอกใครเป็นคนแรก?เช้าอีกวัน ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความหิว ใช่ค่ะ! หิวจริง ๆ ลืมตามาก็อยากกินข้าวเลย ทำธุระส่วนตัวเสร็จออกมาข้างนอกเห็นแม่ทำกับข้าวอยู่ก่อนแล้ว“วันนี้ไม่ไปใส่บาตรเหรอ” “หนูตื่นสายเลยไม่ได้ไป แม่...”“ว่า?”“...”“เรียกแล้วไม่พูดนะ” พูด
เมื่อรักออกเดินทาง Episode-49 การเดินทางของเราสองคน
หลังจากทริปทะเลจบลงพวกเราก็กลับสู่บทบาทหน้าที่ตัวเองกันอีกครั้ง แอบเขินไปหลายวันเลยเรื่องที่เข้าใจผิด อย่างที่บอกเป็นใครก็ต้องคิดจริงไหม? ส่วนไอ้อาการหน้ามืดโลกหมุนของฉันก็ดีขึ้นมากแล้ว พี่ทิวดูแลดียิ่งกว่าหมอซะอีก“พอแล้วมั้งคะ” ถึงกับต้องเอ่ยปรามขึ้นเมื่อเห็นเขาหยิบผลไม้ใส่รถเข็นจนเยอะแยะไปหมด“อันนี้มีประโยชน์”“รู้... แต่หนูไม่ชอบนี่แค่อันนี้อย่างเดียวก็พอค่ะ” ฉันว่าพลางชี้มือไปที่กล่องสตอวเบอร์รี่“ครับ ซื้อเข้าห้องไปเลยแล้วกันเผื่อพรุ่งนี้พี่เลิกดึก”“โอเคค่ะ”ทุกครั้งที่เงินเดือนออกเราจะซื้อของเติมตู้เย็นเสมอ ค่าใช้จ่ายต่อเดือนในส่วนเฉพาะของสดประมาณสองพันบาท ค่าน้ำ ค่าไฟอีกสองพันบาท จิปาถะยิบย่อยรวมทั้งหมดแล้วประมาณห้าพันอันนี้ฉันคำนวณเองนะ ส่วนค่าน้ำมันรถหรือของที่จำเป็นอื่น ๆ ยังไม่ได้คิดค่ะ ที่กล่าวมานี้อยู่ในความรับผิดชอบของพี่ทิวทั้งหมดฉันเคยบอกแล้วว่าเรื่องในครัวฉันรับผิดชอบเองได้แต่เขาไม่ยอมและให้เหตุผลว่าผู้นำครอบครัวเขาไม่มาแบ่งจ่ายกันหรอก ในเมื่อค้านอะไรไม่ได้ก็เลยใช้วิธีแยกซื้อต่างหากโดยที่พี่ทิวไม่รู้ ตั้งแต่คบกันมาสาบานได้ว่าฉันไม่เคยก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเขาเ
เมื่อรักออกเดินทาง Episode-48 มากกว่ารัก
หมดกันเซอร์ไพรส์ของผม แอบรู้สึกผิดเหมือนกันนะเนี่ยทำน้องร้องไห้ไปหลายวันเลย ผมไม่ได้ตั้งใจ ที่ตั้งใจจริง ๆ คือบ้านต่างหากที่ดินตรงนั้นผมซื้อมันตั้งแต่ก่อนไปญี่ปุ่นหลายเดือนแล้วแต่ไม่ได้บอกน้องเพราะตั้งใจจะปลูกบ้านก่อน บวชแล้วค่อยแต่งไง แต่มันผิดแผนนิดหน่อย ปิดมาได้ตั้งนานดันมาตกม้าตายตอนบ้านเสร็จซะงั้น ครืด...ครืด…“ว่าไง”(จะเพิ่มเติมตรงไหนอีกหรือเปล่ากูจะได้บอกช่างถูก)“แก้ตรงสีไม่เสมออย่างเดียวก็พอ”(เออ ผัวกูถามว่ามึงจะเข้ามาดูไหม)“เข้าแหละ น่าจะพรุ่งนี้บ่าย”(กูถามจริงแฟนมึงไม่สงสัยบ้างเหรอ ถ้าเป็นกูคงจับได้ตั้งแต่ผัวกลับบ้านไม่ตรงเวลาละ)“จะเหลือเหรอ”(ฮ่า ๆ กูว่าแล้วเซอร์ไพรส์ไม่เคยสำเร็จ แล้วเขาว่าไง)“เปล่าหรอก เข้าใจผิดนิดหน่อย”(ไม่ใช่คิดว่ากูเป็นกิ๊กมึงหรอกนะ)“ประมาณนั้น”(ฉิบหาย!)“เกือบได้ฉิบหายจริง ๆ แต่ตอนนี้คุยกันเข้าใจแล้ว ไว้พรุ่งนี้กูพาไปด้วยเลย ไหน ๆ ก็รู้แล้วนี่”(เออ ไว้เจอกัน)ลูกหว้าเป็นเพื่อนร่วมงานครับ เราอยู่ทีมเดียวกันแต่คนละฝ่าย รู้จักกันตั้งแต่ฝึกงานไม่มีอะไรมากไปกว่านี้เลย ส่วนที่น้องคิดไปไกลคงเป็นเพราะพฤติกรรมของผมมากว่า เรื่องนี้แม่กับยายก็รู้นะครั
Anda juga akan menyukai
ท่านประธานขาพาหนูลงจากเตียง เอ๊ย! คานที
ผลิกา(เลอบัว)48.0K Dibacaหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย311.7K Dibacaสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา363.2K Dibaca3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X77.0K Dibacaล่ามร้ายพันธะหัวใจ
ลั่นทมสีเลือด717 Dibacaฟ้าของน่านน้ำ NC24++
ลมหนาวปลายตุลา168 Dibacaทาสรัก ประธานร้าย
พริ้มพราว210 Dibacaหนี้รักนายหัว
เฮียกังฟู260 Dibaca
