MasukShare
ใครจะกลับมา
Tanggal publikasi:
2025-09-14 23:20:12ใบหน้าด้านชาถึงกับกระตุก เมื่อได้ยินอีกฝ่ายพูดแบบนั้นก็ถึงกับจี๊ด! จี๊ดมากพ่อเอ้ย!
“เหอะ ฉันก็ไม่ได้อยากเจอเธอนักหรอก มันบังเอิญแค่นั้นแหละ” อวัยวะทุกส่วนบนใบหน้าของเขาฉายชัดว่ากำลังหงุดหงิดขั้นสุด น้ำค้างที่นั่งข้างหันมาอีกทีก็มีสะดุ้ง ปกติหน้าเขาก็บูดเป็นข้าวข้ามคืนแล้ว เวลานี้แทบจะดูไม่ได้ “ชิ!” เขาโมโหทั้งยังน้อยใจ อุตส่าห์ยื่นมือเข้ามาช่วยเพราะกลัวเธอเป็นลม อากาศก็ร้อนแดดก็แรง ถึงแม้เขาจะเกลียดเธอก็เถอะ พูดจาไม่ดีบ้างแต่เธอก็ไม่ควรมาไล่เขาขนาดนี้นี่ คนที่ควรถูกไล่ควรจะเป็นเธอมากกว่า น้ำค้าง!! “ตอนพี่อยู่กรุงเทพสบายดีไหมจ๊ะ?” เธอเห็นเขาดูท่าไม่ดีจึงเปลี่ยนเรื่อง แต่อีกฝ่ายกลับยังมีอารมณ์ค้าง ตอบกลับเธอแบบตรงกันข้ามกับความเป็นจริง หนำซ้ำยังใช้น้ำเสียงที่ไม่น่าฟังเท่าไรนัก “สบายสุด ๆ ชีวิตฉันดีมาก” แต่แปลกมากที่น้ำค้างกลับยิ้มน้อย ๆ ราวกับว่าดีใจเหลือเกินที่เขาหนีไปทำใจที่กรุงเทพแล้วเป็นเรื่องดี เหอะ! เธอคงสะกดคำว่าประชดไม่เป็นสินะ “แล้วลูกเมียพี่ไม่มาด้วยหรือจ๊ะ?” เธอยังคงถามต่อด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม แม้ใจจะสั่นอยู่บ้างทว่าเธอกลับไม่แสดงออกให้เขาเห็น “ไม่มี!!” เขาพูดออกไปตรง ๆ ทั้งยังเหมือนจะงับหัวเธอซะงั้น ถามคำถามที่มีสาระหน่อยเถอะ ขอร้อง! เขาโมโหจะตายห่าอยู่แล้วเธอยังจะมายิ้มอีก! “พี่พูดจริงหรือจ๊ะ?” ร่างบางข้างกายเอ่ยอย่างคนตื่นเต้น คงจะหัวเราะเยาะเขาล่ะสิที่ป่านนี้ยังไม่มีเมีย ก็ใครใช้ให้เธอเป็นคนสร้างบาดแผลในใจให้เขาล่ะ ฝังใจฉิ_หาย! แฟนจะไปแต่งงานกับเพื่อนสนิท ไม่เป็นบ้าแก้ผ้าเดินตามถนนก็บุญหัวแค่ไหนแล้ว “หน้าฉันเหมือนคนโกหกหรือไง ฉันไม่ใช่เธอนะน้ำค้าง” “หนูก็ไม่เคยโกหกพี่นะ” แต่ในตอนนั้นหนูแค่พูดไม่ได้แค่นั้นเอง… น้ำค้างพูดจบก็ไม่รอมองหน้าคนนั่งข้าง เธอกลัวตัวเองจะเผลอแสดงส่วนที่อ่อนแอออกไปให้เขาเห็น ที่เธอบอกว่าขอให้เขาและเธอเจอกันน้อยลง ก็เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายมีครอบครัวแล้วมันอาจจะไม่ดีเท่าไหร่ เธอไม่คิดเรียกร้อง ไม่คิดต้องการสิ่งใดจากเขา เพราะเมื่อก่อนเป็นคนในครอบครัวเธอเองที่เห็นแก่ได้ ทำให้เขาต้องเจ็บปวดและเสียใจ เธอโทษตัวเองมาตลอดที่ไม่สามารถตัดสินใจได้ เป็นเธอที่ควรชดใช้ให้เขา หากทำไม่ได้ก็ยิ่งไม่ควรพาเขามายุ่งยากลำบาก “เหอะ!” เสียงหัวเราะในลำคอ แต่ทว่าหน้ากลับบึ้งตึงขั้นสุด “...” “...” ไร้เสียงพูดคุย ภายในรถเริ่มเต็มไปด้วยบรรยากาศน่าอึดอัด เธอก็หันหน้าออกด้านนอก ส่วนเขาก็ได้แต่ฮึดฮัดในใจ อยากหมุนศีรษะคนตัวเล็กให้หันมามองหน้าตัวเองก็ทำไม่ได้! มองทำไมข้างนอก มองเขานี่! และสิ่งที่ทำให้เขาหงุดหงิดเพิ่มมากขึ้นเป็นเท่าตัว ก็เพราะคนข้างกายแสดงออกชัดว่าสนใจคนในบ้านที่เขากำลังจะขับผ่าน เธอยืดตัวเอาหน้าแนบกระจกมองผ่านออกไปยังด้านนอก ดูตื่นเต้นดีใจซะเหลือเกินเมื่อถึงบ้านไอ้ก้อง! ไอ้ห่ารากนั่น!! “อยากเจอหน้ามันมากหรือไง” “พะ พี่!” น้ำค้างตกใจหันขวับ เมื่อจู่ ๆ คนขับก็ลดกระจกลงโดยไม่บอกกล่าว แถมยังหยุดรถตรงหน้าบ้านของก้องพอดิบพอดี ทำเอาเธอหน้าซีดทันที เธอไม่ได้อยากให้เขาจอด ให้ชาวบ้านเห็นว่าเธอกับเขามาด้วยกัน “อยากดูมันก็ดูให้เต็มตา” เขาประชดเธอนั่นแหละ เขาคิดว่าเธอต้องยังอาลัยอาวรกับไอ้ก้องผัวเก่าเธอเป็นแน่ ถึงได้ทำท่าทีตื่นเต้นขนาดนั้น ขนาดเขานั่งข้างยังแสดงออกชัด แต่เขาจะโมโหทำไมเล่า! ก็ไม่ได้เป็นอะไรกันนี่จะโมโหไปเพื่ออะไร? “พี่กล้าคือ_” “เข้าในเมืองมาเหรอน้ำค้าง?” น้ำค้างยังไม่ทันพูดอะไรต่อก็มีเสียงหญิงท้องแก่เอ่ยทักขึ้น คนที่เอ่ยทักทายเธอคือ‘พี่จอย’ เมียของพี่ก้อง น้ำค้างไม่กล้าเสียมารยาทจึงหันไปยิ้มตอบด้วยท่าทีสดใสร่าเริง “ใช่จ้ะพี่จอย ไปซื้อของให้ลูกมาน่ะจ้ะ” น้ำค้างยิ้มกว้าง แต่เพียงไม่นานก็ต้องหุบยิ้ม เมื่อจู่ ๆ ก็ถูกยิงคำถามเข้าจัง ๆ จนหน้าเปลี่ยนสี “กลับมาอยู่ด้วยกันแล้วเหรอน้ำค้าง?” คำถามนั้นคนที่ถามคือแม่พี่ก้องที่ยื่นหน้าออกมาพอดี ไม่นานพี่ก้องที่ได้ยินเสียงพูดคุยก็รีบเดินออกจากบ้านตามมา ท่าทางดูตกใจไม่ใช่น้อย จะไม่ให้ตกใจได้อย่างไรเล่า! ใครจะคิดว่าภาพนี้จะเกิดขึ้นได้นี่ กล้ามากับน้ำค้าง คนไม่อึ้งก็ลองดูสิ “อะ เอ่อ…เปล่า ๆ จ้ะ พี่กล้าอาสามาส่งน่ะ” น้ำค้างตอบตามความจริง เธอกับเขาคงไม่มีวันนั้นแล้ว ต่อให้เขาจะไม่มีครอบครัว ไม่มีลูกเมียที่รอเขาอยู่กรุงเทพ แต่ทว่าเรื่องก่อนหน้าก็คงทำเขาเกลียดเธอเข้าไส้ไปแล้ว “กลับมางั้นเหรอ? ใครมันจะกลับมารักผู้หญิงแบบนี้วะ เหอะ” เสียงหัวเราะที่เหมือนจะเย้ยหยัน แต่ฟังดูดี ๆ กลับเหมือนกำลังตัดพ้อซ้ำยังเหมือนกำลังต่อสู้กับใจตัวเองอยู่ “…” น้ำค้างได้ยินเต็มหู เขาเป็นคนเสียงดังอยู่แล้ว แต่แน่นอนว่าเขาไม่ได้พูดดังจนคนที่อยู่ด้านนอกได้ยิน น้ำค้างกลืนน้ำลายอย่างฝืดเคือง เธอยังคงฝืนยิ้มให้พี่จอยพี่ก้องและแม่พี่ก้อง ก่อนจะโบกมือลาและกล้าเองก็ขับรถออกมาจากตรงนั้น เขาไม่อยากอยู่นานนักเพราะเขาไม่กินเส้นกับก้อง ไอ้เพื่อนรักหักเหลี่ยมที่ล่อเมียเขา ไม่สิ เคยล่อต่างหาก เพราะตอนนี้ทั้งคู่น่าจะเลิกกันแล้ว แถมคนที่ท้องแก่นั่นก็คงจะเป็นเมียใหม่มันล่ะสิท่า “จะลงไปซื้อของไหม?” เป็นเขาที่เอ่ยถามเอง แต่กลับดูท่าหงุดหงิดไม่หาย หน้าบึ้งตึงอยู่ตลอดเวลา “ไม่ล่ะจ้ะ ฉันจะไปเอาของที่นาก่อนแล้วค่อยกลับมาซื้อตอนมารับต้นไผ่ก็ได้จ้ะ” น้ำค้างตอบเขาแต่ไม่ยอมมองหน้า มือเรียวบีบกันแน่นจนเหงื่อซึม เธอกำลังคิดบางสิ่งบางอย่างในหัว แต่กลับพูดอะไรออกไปไม่ได้ “กลัวคนถามว่ากลับมาอยู่กับฉันล่ะสิ?” เขาชิ่งเปิดเรื่องก่อนเลย แม้จะจี๊ดในใจก็เถอะ แต่เขาก็อยากรู้นี่ “น้ำค้างไม่กลัวหรอกจ้ะ คนก็ถามไปอย่างนั้น กลัวแต่พี่จะคิดมากเอาน่ะจ้ะ” ดวงหน้าหวานหันกลับมาส่งยิ้มให้เขา รอยยิ้มนั่น! บ้าเอ้ย เดี๋ยวหักเข้าข้างทางแม่ง! “คนแบบฉันไม่คิดมากเรื่องเธอหรอก คนถามฉันก็จะบอกตรง ๆ ว่าฉันไม่กลับมาเอาเธอเด็ดขาด ชาตินี้ชาติหน้าฉันก็จะไม่เอา” เขาพูดผิดไปหน่อย ชาตินี้เขาเคยเอาแล้ว เอาไปหลายทีด้วย แต่หมายถึงว่านับจากนี้จนถึงชาติหน้าเขาจะไม่เอาผู้หญิงแบบเธอกลับเข้ามาในชีวิตอย่างแน่นอน “อึก~” เสียงสะอึกจากคนตัวเล็กข้างกาย เธอฝืนกลืนก้อนความเจ็บปวดที่จุกแน่นมาถึงคออย่างยากลำบาก แต่ทว่ากลับไม่แสดงออกให้เขาเห็น
Bab terbaru
เมื่อใจ(ไม่)อยากหวนรัก บทส่งท้าย
“ก็มันเหม็นจริง ๆ นี่ ตั้งแต่เช้าจนค่ำพี่คิดจะอาบน้ำบ้างไหมเนี่ย?”น้ำค้างเริ่มหงุดหงิดจนสีหน้าแสดงออกชัด ปกติเธอมักจะอ่อนโยนและอ่อนหวานกับเขาเสมอ แต่มาช่วงนี้เพียงเห็นหน้าก็หงุดหงิดอารมณ์เสีย ยิ่งพอเขาเข้าใกล้ก็เหม็นจนอ้วกแทบพุ่ง“พี่อาบสามรอบแล้ว” กล้ารีบยกจั๊กกะแร้ดมอย่างร้อนใจ เขาอาบสามรอบแล้วจริง ๆ จะเหม็นได้อย่างไรกัน พอโดนทักแบบนี้ก็เสียทรงเหมือนกัน ยิ่งพอเมียทำหน้าหยี ๆ ราวกับว่าเขาเป็นขยะเปียกก็ยิ่งน่าตกใจ“แม่เป็นอะไรเหรอครับ?” ต้นไผ่ที่เดินมาหาผู้เป็นแม่พร้อมกับเอ่ยปากถามอย่างห่วงใย“แม่แค่เหม็นคนไม่อาบน้ำน่ะ มาแม่หอมไผ่ทีสิจ๊ะ”น้ำค้างยิ้มกว้างให้กับลูกชายตัวน้อยที่ปีนขึ้นมาบนตัวเธอ เธอดึงตัวลูกเข้ามากอดมาหอมจนชื่นใจ เนื้อนุ่ม ๆ ขาว ๆ ของต้นไผ่ช่างน่าขย้ำเสียจริง ต่างจากคนที่ยืนทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อยู่มาก ยิ่งทำปากคว่ำแบบนั้นยิ่งไม่น่าดูเข้าไปใหญ่ ทำเสียสายตาจริง ๆ“ฟอด~~~ ชื่นใจ”“ชื่นใจได้ยังไง! นะ นั่นต้นไผ่ยังไม่อาบน้ำเลยตั้งแต่เมื่อเช้า มอมแมมเป็นลูกหม
เมื่อใจ(ไม่)อยากหวนรัก เหม็นผัว
หนึ่งเดือนต่อมา…“พ่อจะอยู่กับไผ่กับแม่นานไหม?”“ก็ตลอดไป”“ตลอดไปคืออะไรครับพ่อ?”“ก็คือพ่อจะไม่ไปไหนไงครับ”สองพ่อลูกที่เล่นของเล่นกันจนเหนื่อยส่งเสียงพูดคุยดังเป็นระยะ น้ำค้างที่ทำกับข้าวเย็นอยู่ที่ครัวหลังบ้านได้แต่อมยิ้มกับประโยคพูดคุยในแต่ละวัน ช่วงนี้ทั้งสองคนดูเหมือนจะเข้าขาและพูดคุยกันดีขึ้นกว่าเมื่อก่อน ต้นไผ่ที่เคยต่อต้านเขาก็หายขาดเป็นที่เรียบร้อย อีกอย่างทั้งสองคนก็มีเวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น เพราะพี่กล้าเป็นคนดูแลลูกในช่วงที่เธอเข้าไปเรียนเสริมสวยในเมือง เขากลับมาทำหน้าที่พ่อของลูกได้ดีเลยทีเดียว“กับข้าวมาเเล้วจ้า” แม่ครัวที่สองหนุ่มเฝ้ารอคอยว่าเมื่อไหร่หนาจะเป็นมื้อเย็น ในที่สุดก็ทำกับข้าวเสร็จพร้อมเสิร์ฟกับข้าวที่ยกมาวางบนแคร่วันนี้มีถึงสามอย่าง ทอดปลาตัวใหญ่ ๆ ที่พ่อบอกว่าไปจับมาแต่แท้จริงซื้อจากก้องเพื่อนสนิท เพราะตนนั้นเมาหลับไปก่อน ส่วนอีกอย่างก็เป็นตำแตงกวาและแกงจืดของต้นไผ่เอง มื้อที่สุดแสนจะธรรมดาทว่ากลับอร่อยมาก ตั้งแต่กลับมากินกับข
เมื่อใจ(ไม่)อยากหวนรัก แก๊งข้าวหลาม
“มาแล้วจ้ะ ๆ” สาวงามที่ถูกกล่าวถึงก่อนหน้าเดินมาพร้อมกับรอยยิ้มแป้น เธอมองเห็นเขากับลูกตั้งแต่ไกล ก่อนหน้าก็เห็นยิ้มแย้มดีแต่พอเข้ามาใกล้ ๆ กลับพบว่าสีหน้าเขาดูอธิบายยากสุด ๆ“พี่กล้าเป็นอะไรหรือเปล่าจ๊ะ?” เธอสังเกตเห็นความผิดปกติบนใบหน้าจึงเดินเข้ามาใกล้ ๆ เพื่อเอ่ยถาม“พ่อหึงแม่”เขายังไม่ทันเอ่ยสิ่งใดต้นไผ่ในอ้อมแขนก็บอกแม่ก่อนซะแล้ว ทำเอาคนเป็นแม่ยิ้มเขิน ก่อนจะยกมือขึ้นลูบศีรษะของเด็กชายตัวน้อยอย่างเอ็นดู“งั้นเหรอ เดี๋ยวต้นไผ่ไปหาคุณครูก่อนนะลูก ลูกต้องลงแข่งวิ่งนะ”เธอลอบมองหน้าพ่อของลูกก็อดขำไม่ได้ เวลานี้หน้าเขาบึ้งตึงมากเลยทีเดียว แต่ก็อุ้มลูกเดินไปส่งให้คุณครูดูแลต่อ หน้าที่เขาต่อจากนี้ก็คงเป็นการพาคุณเมียไปเปลี่ยนชุด และส่งคืนชุดให้ทางร้านกับช่างแต่งหน้า“ไปเปลี่ยนในห้องน้ำไหม? เดี๋ยวพี่รอ”“พี่หึงหนูเหรอจ๊ะ?” น้ำค้างแกล้งถามพลันเกาแขนแกร่งด้วยท่าทีออดอ้อน เวลานี้เธอทำเช่นนี้ได้โดยไม่อายใครเพราะไม่มีคนพลุกพล่านมากนัก“ไปเปลี่ยนชุดได้แล้ว&r
เมื่อใจ(ไม่)อยากหวนรัก สาวงามในดวงใจ
“งีบก่อนไหมถ้าถึงในเมืองเดี๋ยวพี่ปลุก” เจ้าของเสียงทุ้มที่กำลังจัดชุดและเครื่องประดับทั้งหลายของเมียสุดที่รักไว้ด้านหลังรถแล้วจึงเอ่ยถาม“ไม่เป็นไรจ้ะพี่” เจ้าของร่างที่นั่งเบาะข้างส่งยิ้มพร้อมกับมองเขาด้วยแววตาหวานเยิ้ม เธอมองเขาอย่างไม่วางตาจนอีกคนเริ่มสงสัย“ทำไมมองพี่แบบนั้นล่ะ?”“หนูดีใจ”“หืม?”“หนูดีใจที่พี่คอยดูแลหนูกับลูกไงจ๊ะ” แววตาที่สื่อออกมาล้วนไม่ผิดเพี้ยนไปจากคำพูด เธอทั้งขอบคุณและดีใจที่มีเขาอยู่ข้างกาย ตั้งแต่ได้กลับมารักกันหนนี้เขาดูแลเธอกับลูกดีมาก ชาตินี้ไม่นึกเสียดายหรือเสียใจจริง ๆ ที่ไม่เคยโกรธเคืองเขาได้ลงเลย“ก็ลูกเมียพี่ทั้งคนนี่ รักขนาดนี้จะไม่ดูแลดีได้ไง” คนตัวโตเอ่ยเสียงน่าฟังพร้อมกับยกมือขึ้นลูบเรือนผมนุ่มอย่างเบามือ คล้ายกับอยากทะนุถนอมคนข้างกายเป็นที่สุดเวลานี้เป็นแวลาตีสี่แล้ว เขาต้องพาสาวสวยลูกหนึ่งข้างกายไปแต่งหน้าเเป็นนางป้ายของหมู่บ้าน ในงานแข่งกีฬาตำบลครั้งนี้ ก็เมียเขาสวยมากนี่นา หากไม่บอกใครจะเชื่อว่ามีลูกมาแล้ว
เมื่อใจ(ไม่)อยากหวนรัก ฮีโร่ตัวโต
“ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ!” น้ำค้างดิ้นหนีสุดแรงเกิด เธอใช้แรงทั้งหมดที่มีถีบชายคลั่งคนนั้นออกห่าง ก่อนจะพยายามควานหาอาวุธใกล้มือที่สุด ความกลัวทำเธอเกือบสติหลุด แต่เพราะตอนนั้นเธอต้องเอาชีวิตรอด นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เธอต้องเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้!“แม่~~”“ไผ่อย่าออกมาลูก!”ใจคนเป็นแม่หล่นวูบเมื่อเห็นร่างน้อย ๆ ของลูกชายเริ่มพลิกตัวลุกขึ้นเพราะถูกรบกวนการนอน สิ่งที่ทำให้เธอกลัวต่อจากนี้ไม่ใช่การที่ถูกไอ้คลั่งนี้ทำร้าย แต่เธอกลัวมันจะทำลูกเธอด้วย!“แม่! ปล่อยแม่นะ!”ต้นไผ่ไม่ฟังคำทักท้วง เด็กน้อยเปิดมุ้งออกมาเจอเข้ากับภาพชายท่าทางน่ากลัวกำลังลากตัวแม่อยู่ เด็กน้อยทั้งตกใจและเป็นห่วงแม่ ไม่สนสิ่งใดรีบวิ่งเข้าไปดึงแม่มา แต่ทว่าแรงเด็กก็มีน้อยนิด แรงผู้หญิงตัวเล็ก ๆ หรือจะไปสู้คนกำลังคลั่งยา ใช่! ไอ้บ้านี้เหมือนคนคลั่งยาในข่าวมาก ทั้งหน้าตาก็คุ้นซะเหลือเกิน!“ไอ้เปี๊ยกมึงนี่ตื่นไม่ดูเวลาเลยเว้ย!”ไอ้บ้านี่ไม่สนใจต้นไผ่สักนิดเพียงแต่ตวาดเสียงดัง ส่วนที่มันสนใจก็คือสาวเจ้าคุณแม่ลูกหน
เมื่อใจ(ไม่)อยากหวนรัก ไฟไหม้
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา…“ยังไม่ทันกินเบียร์เลย มึงอย่าลืมเก็บห้าลังนั้นไว้ให้กูนะไอ้กล้า”“โอเค ๆ ”เสียงพูดคุยของคุณพ่อลูกโตแล้วหนึ่งอย่างกล้า กับคุณพ่อป้ายแดงอย่างก้องที่เมียเพิ่งจะคลอดลูกสาวให้เป็นของขวัญ ก้องเพิ่งจะคุยกับกล้าได้ไม่กี่คำก็ต้องเดินไปเอาของต่อ วันนี้เป็นวันผูกข้อมือหนูน้อยสมาชิกใหม่ของบ้าน ชาวบ้านมากมายต่างมารวมตัวกัน กล้าที่นั่งอยู่มุมด้านข้างเขาเห็นหลานแล้วให้ของขวัญหลานเป็นทองเส้นหนึ่ง ตอนนี้ก็นั่งมองเมียตัวเองอุ้มเด็กสาวตัวน้อยอย่างชื่นชม เขาเองก็อดชื่นชมไม่ได้เดี๋ยวพี่เสกเข้าท้องให้อีกคนดีไหมจ๊ะ?“เอามาอีกสักคนไหมล่ะน้ำค้าง ดูท่าต้นไผ่น่าจะชอบนะนั่น”เป็นป้าจันทร์ผู้ใหญ่อีกคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นเอ่ยหยอกล้อน้ำค้างด้วยความเอ็นดู ป้าจันทร์รู้ว่าตอนนี้กล้าดูแลน้ำค้างกับลูกดีมาก คงไม่ต้องห่วงว่าน้ำค้างจะเหนื่อยเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ชาวบ้านที่เห็นน้ำค้างและกล้ามาตั้งแต่ยังเล็กเห็นแล้วก็โล่งใจ แต่บางคนก็ยังหมั่นไส้กล้าไม่เลิกก็ยังมี“น่าจะไม่ไหวหรอกจ้ะป้า” น้ำค้าง
เมื่อใจ(ไม่)อยากหวนรัก จูบนั้น
“ลมพายุมาเธอจะมาเดินอ้อยอิ่งอะไรเล่า?” เขาดูเหมือนหงุดหงิดไม่ใช่น้อย บ้าบอ! คนอุตส่าห์มาช่วยยังจะมาลีลาอะไรอีก เขาไม่มีเวลามากมายขนาดนั้นหรอกนะ“ฝุ่นเข้าตาหนูจ้ะ มองไม่ชัดจริง ๆ ”น้ำค้างยังคงเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ เธอเจ็บมากจนเผลอยกมือขึ้นขยี้ตา ท่ามกลางเสียงลมฝนอื้ออึงมา เธอก็อยากเดินเร็วอยู่หรอก
เมื่อใจ(ไม่)อยากหวนรัก ให้ลูก
คนตัวโตที่นั่งคอตั้งเริ่มเมื่อยแล้ว เขามองตามแผ่นหลังบางที่ห่างออกไปเรื่อย ๆ เธอเดินไปเก็บมะเขือที่ปลูกไว้เป็นแนวยาวตลอดฝั่งด้านข้างของบ้าน ทำได้เป็นระเบียบและน่าอยู่ใช้ได้นี่ แต่นั่นเธอเดินไปไกลเกินหรือเปล่านะต้องลำบากลงไปตามดูอีกแล้ว เขาแค่จะไปดูเธอเก็บมะเขือหรอกน่า เกิดเก็บลูกเน่าให้ทำไงล่ะ?เข
เมื่อใจ(ไม่)อยากหวนรัก แวะเวียน
หลังจากที่ส่งลูกชายตัวน้อยไปเรียนเสร็จเรียบร้อย น้ำค้างก็จูงจักรยานกลับมาถึงบ้าน เจ้าของร่างบางรีบสวมหมวกสวมเสื้อคลุมเพื่อถางหญ้าออกจากแปลงผักที่ปลูกไว้กินไว้ขาย เธอไม่มีอาชีพเสริมมากมายนอกจากขายผัก เย็บผ้าที่ข้างบ้านแบ่งงานให้ทำเพราะเธอเลี้ยงลูกเอง เธอต้องเผชิญกับความโดดเดี่ยวตั้งแต่่ที่ยายเสียไป
เมื่อใจ(ไม่)อยากหวนรัก แอบมอง
“ไผ่อยากให้พ่อกลับมาเร็ว ๆ จัง พ่อจะต้องเอาของเล่น เอาขนมเป็นเส้น ๆ ยาว ๆ มาฝากไผ่เหมือนพ่อแกงส้มแน่เลย”“อึก ชะ ใช่จ้ะ”ยิ่งได้รับรู้ถึงความหวังที่วาดฝันของลูกเธอยิ่งอยากจะร้องไห้อยู่รอมร่อ ทว่าตั้งแต่มีต้นไผ่มาเธอก็ไม่เคยแสดงความอ่อนแอให้เห็น ต่อให้จะเจ็บปวดมากแค่ไหนก็ฝืนทนฝืนอดกลั้น เธอทนเจ็บได้
Anda juga akan menyukai
คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.1M Dibacaภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว271.0K Dibacaท่านประธานกระหายสวาท
กาสะลอง69.9K Dibacaวิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์164.1K Dibacaข้าคือแม่นางพิษแต่ท่านแม่ทัพดันเสพติดซะงั้น
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์22 Dibacaทาสของหัวใจ |TOXIC |NC20+
ลิลลี่สีกุหลาบ187 Dibacaเงากะรัต
ญาดาวดี ณ รัตติกาล77 Dibacaสามีของฉันต้องการการแต่งงานแบบเปิด
Lunaink40 Dibaca
