ใต้อาณัติเรน Under the Rain

ใต้อาณัติเรน Under the Rain

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-27
Oleh:  เอลยาTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
88Bab
952Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เขาเป็นสายลับ ชีวิตเต็มไปด้วยอันตราย ความรักเป็นเรื่องไกลตัวและไม่อยู่ในแพลน

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1 ฟ้าไม่ชอบฝน

ณ มุมหนึ่งของโลก เมื่อหลายเดือนก่อน

ร่างสูงสมาร์ตและกำยำแต่งชุดดำทั้งชุดเปิดประตูเข้ามาในอะพาร์ตเมนต์ส่วนตัว ภารกิจลับเพิ่งเสร็จสิ้นอย่างสวยงาม เป็นงานที่เขากำลังตัดสินใจว่า...จะให้มันเป็นภารกิจสุดท้ายหรือไม่

เรนถอดเสื้อผ้าโยนใส่ตะกร้าแล้วเดินโทงๆ เข้าไปในห้องน้ำกว้าง ร่างสูงสง่ายืนหันหน้าเข้าผนัง เปิดน้ำอุ่นไหลรินผ่านร่างเปลือยเปล่าตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า

อาชีพที่เขาทำอยู่นี้มันอันตรายประดุจนั่งอยู่บนหลังเสือ และมันยากที่จะหาทางลงได้โดยไม่ให้โดนเสือมันขย้ำเอา แต่เขาก็โชคดีที่มีพ่อและพี่ชายฝาแฝดผู้เคยเป็นสายลับ ทั้งคู่ทำให้ดูเป็นตัวอย่างมาแล้วว่าควรลงอย่างไรให้อยู่รอดปลอดภัยจากกงเล็บสัตว์ร้าย ที่ผ่านมาเรนยังรู้สึกสนุกกับงานสายลับอยู่ จึงทำมันปีแล้วปีเล่า จวบจนเวลานี้อายุก็ย่างเข้าวัยสามสิบตอนปลายแล้ว ร็อค พี่ชายฝาแฝดของเขาก็แต่งงานมีลูกตั้งแต่อายุไม่ถึงสามสิบ และน้องสาวคนเล็กเช่นเดียวกัน

เหลือเพียงเขานี่แหละที่แม่ยังเป็นห่วงอยู่ และครั้งสุดท้ายที่ได้เจอหน้ากันครบทั้งครอบครัวก็ผ่านมาเป็นปีแล้ว เขาควรจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่นี่อย่างไรดี ควรจะไปต่อ หรือพอแค่นี้? บางทีเขาอาจจะต้องคุยกับพ่อและร็อคสำหรับเรื่องนี้อย่างจริงจังเสียที

เรนอาบน้ำเสร็จก็นุ่งผ้าเช็ดตัวเดินออกจากห้องน้ำ แล้วเขาก็ต้องชะงักตัวแข็ง มือที่กำลังถือผ้าเช็ดตัวขยี้ผมหยุดนิ่งราวกับหุ่น ดวงตาเบิกกว้างกับภาพตรงหน้า...

"ฟัค!"

แน่นอนว่าภาพตรงหน้าเขามันไม่ใช่ภาพปกติ ไม่อย่างนั้นสายลับฉายา ไอ้ฝนกรดพันหน้า อย่างเรนคงไม่ตกตะลึงตัวแข็งขนาดนี้

ก็จะไม่ให้เขาตกใจจนแทบช็อกได้อย่างไรในเมื่อผนังห้องตรงหน้ามันปรากฏอุโมงค์ดำกำลังหมุนติ้วๆ และมีร่างสูงร่างหนึ่งก้าวเดินออกมายืนอยู่เบื้องหน้าเขา!

"พี่เชนทร์!"

ร่างสูงใหญ่สวมชุดขาวประดุจเจ้าชายแขก ดวงหน้าคมสันนิ่งประดุจภาพวาด มีเพียงดวงตาสีเขียวมรกตประกายทองที่ไหวนิดหนึ่ง คิ้วเข้มหนาเลิกขึ้นเล็กน้อย

ใช่จริงๆ!

เชนทร์ มนุษย์ผู้อยู่มีอิทธิฤทธิ์ยิ่งกว่า The Xmen แม้แต่เทวดายังเกรงใจ!

"พี่เชนทร์"

"จะเรียกอีกนานไหม"

"พี่... มายังไง" เรนถามทั้งที่สายตาก็จ้องมองอุโมงค์หลุมดำหมุนติ้วๆ อยู่ตรงหน้า อุโมงค์เวลาที่เรียกว่า เวิร์มโฮล

"ก็มาอย่างที่เห็น ไปกันเถอะ"

"ไปไหนพี่"

เรนจับปมผ้าเช็ดเอาไว้มั่น ในขณะที่เชนทร์หันหลังเดินกลับไปยังอุโมงค์อย่างคนขี้เกียจอธิบาย

"ตามมาเรน... มันถึงเวลาของแกแล้ว ฉันต้องรีบเอาแกไปส่งที่หนึ่ง ก่อนจะถูกไอ้เด็กนั่นจุดธูปเรียก"

เชนทร์กล่าวพร้อมกับก้าวเข้าไปในกำแพง ปากหลุมดำกำลังแคบลงทุกที เรนงุนงงกับสิ่งที่ได้ยิน ไปส่งเขาที่ไหน? และไอ้เด็กนั่นที่จุดธูปเรียกเชนทร์เป็นใคร? แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเขา?

"ไปไหนพี่เชนทร์ ผมเพิ่งกลับมาจากแอฟริกานะ" เขายังไม่ทันหายเหนื่อยเลย แถมยังเหยียบห้องนี้ได้ไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ

"กลับเมืองไทย มีคนรอแกอยู่ที่นั่น ไปเร็ว ถ้ายังเสือกช้าอยู่อีกสามวิ แกก็จองตั๋วเครื่องบินไปเองก็แล้วกันนะ"

พูดจบเชนทร์ก็เดินหายเข้าไปในอุโมงค์นั่น ทำให้เรนต้องรีบวิ่งพรวดไปยังผนัง แล้วกระโดดพุ่งหลาวตามเข้าไปทันที เขาทันเวลาอย่างเฉียดฉิวก่อนที่อุโมงค์เวลาจะปิดลงในวินาทีต่อมา

ฟึบ!

เรนกระเด็นหลุดออกจากแรงดึงดูดมหาศาล ล้มกลิ้งไปบนพื้นพรมสีเทาควันบุหรี่ เขารีบตะครุบผ้าเช็ดตัวที่พันอยู่ตรงเอวก่อนมันจะหลุด ทั้งเนื้อทั้งตัวก็มีอยู่เพียงแค่นี้ แล้วนี่เชนทร์เอาเขามาปล่อยไว้ที่ไหนกัน?

ชายหนุ่มกวาดสายตามองไปโดยรอบ มันมีเพียงแสงนวลจากโคมไฟหัวเตียง มันคือห้องของโรงแรม และบนเตียงก็มีหญิงสาวคนหนึ่งนอนหลับอยู่

เดี๋ยวนะ... หลับเหรอวะ ไม่น่าใช่... หญิงสาวปรือตาขึ้นมามอง แล้วมือเธอก็เริ่มดึงทึ้งเสื้อผ้าตัวเอง เท่านั้นยังไม่พอ เจ้าหล่อนยังลูบไล้คลึงเคล้นหน้าอกตนเองอย่างเต็มไปด้วยอารมณ์อย่างว่า

ฉิบหายแล้ว! แม่นี่โดนยาปลุกเซ็กซ์!

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเขาวะนี่!

ไอ้พี่เทพเชนทร์เอาเขามาโยนไว้ทำไมตรงนี้

"เชนทร์ เทพเชนทร์โว้ย มารับผมเดี๋ยวนี้เลยนะโว้ย ผมไม่อยากยุ่งเรื่องชาวบ้านเว้ย"

เขาตะโกนในใจ เพราะเชื่อว่าเชนทร์ต้องได้ยินความคิดของเขาอย่างแน่นอนเนื่องจากเชนทร์เป็นมนุษย์เหนือมนุษย์ อย่างที่คนสนิทใกล้ชิดให้ฉายาว่าเทพเชนทร์นั่นแหละ

เรนนิ่งฟัง... แต่ไม่มีสัญญาณตอบรับจากคนที่เขาเรียก ไอ้พี่เทพเล่นพิเรนทร์อะไรวะนี่?

ชายหนุ่มเหลือบตาไปมองผู้หญิงบนเตียง เขามองไม่เห็นหน้าเจ้าหล่อนเพราะมีหน้ากากแฟนซีสวมอยู่ แถมผมเผ้าก็ปิดเอาไว้อีกครึ่งหน้า

แต่แล้วเรนก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าคุณเธอกำลังปลดชุดออกจากร่าง

เวรแล้วไอ้เรน!

ร่างสูงรีบก้าวไปยังเตียงเพื่อจะห้าม แต่แม่สาวแรงสูงกลับเอื้อมมือมากระชากเขาลงไปนอนทับร่างเจ้าหล่อน แล้วทันใดนั้นไฟก็ดับลงจนห้องทั้งห้องมืดสนิท

"เชี่ย!" เรนสบถออกมากับสิ่งที่เกิดขึ้นในเวลานี้ เขากำลังถูกใครเล่นงานหรือเปล่า สัญชาตญาณป้องกันตัวตื่นเพริดทันใด แต่ทำไมพี่เชนทร์ถึงพาเขามาที่นี่ แต่ความคิดของเขาต้องสะดุดลงเมื่อผ้าเช็ดตัวที่พันท่อนล่างอยู่ถูกดึงจนหลุดออกจากร่าง

"เฮ้ย..."

“ช่วยด้วย... ร้อน...ฮืออ...”

และหลังจากนั้น...ก็ไม่ต้องพูดถึงว่ามันเกิดอะไรขึ้น

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
88 Bab
บทที่ 1 ฟ้าไม่ชอบฝน
ณ มุมหนึ่งของโลก เมื่อหลายเดือนก่อนร่างสูงสมาร์ตและกำยำแต่งชุดดำทั้งชุดเปิดประตูเข้ามาในอะพาร์ตเมนต์ส่วนตัว ภารกิจลับเพิ่งเสร็จสิ้นอย่างสวยงาม เป็นงานที่เขากำลังตัดสินใจว่า...จะให้มันเป็นภารกิจสุดท้ายหรือไม่เรนถอดเสื้อผ้าโยนใส่ตะกร้าแล้วเดินโทงๆ เข้าไปในห้องน้ำกว้าง ร่างสูงสง่ายืนหันหน้าเข้าผนัง เปิดน้ำอุ่นไหลรินผ่านร่างเปลือยเปล่าตั้งแต่ศีรษะจรดเท้าอาชีพที่เขาทำอยู่นี้มันอันตรายประดุจนั่งอยู่บนหลังเสือ และมันยากที่จะหาทางลงได้โดยไม่ให้โดนเสือมันขย้ำเอา แต่เขาก็โชคดีที่มีพ่อและพี่ชายฝาแฝดผู้เคยเป็นสายลับ ทั้งคู่ทำให้ดูเป็นตัวอย่างมาแล้วว่าควรลงอย่างไรให้อยู่รอดปลอดภัยจากกงเล็บสัตว์ร้าย ที่ผ่านมาเรนยังรู้สึกสนุกกับงานสายลับอยู่ จึงทำมันปีแล้วปีเล่า จวบจนเวลานี้อายุก็ย่างเข้าวัยสามสิบตอนปลายแล้ว ร็อค พี่ชายฝาแฝดของเขาก็แต่งงานมีลูกตั้งแต่อายุไม่ถึงสามสิบ และน้องสาวคนเล็กเช่นเดียวกันเหลือเพียงเขานี่แหละที่แม่ยังเป็นห่วงอยู่ และครั้งสุดท้ายที่ได้เจอหน้ากันครบทั้งครอบครัวก็ผ่านมาเป็นปีแล้ว เขาควรจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่นี่อย่างไรดี ควรจะไปต่อ หรือพอแค่นี้? บางทีเขาอาจจะต้องคุยกับพ่อและร็อ
Baca selengkapnya
บทที่ 2 ฟ้าไม่ชอบฝน
เจ้าหล่อนเบียดตัวเข้าหาเขาอย่างหนัก ปกติเรนไม่ใช่คนใจง่ายที่จะนอนกับใครก็ได้ แต่ ณ จุดนี้ ต้องยอมรับว่าแม่สาวเนื้อนุ่มที่จงใจเบียดร่างใส่เขาอยู่นี้มีแรงดึงดูดบางอย่างและกลิ่นหอมกรุ่นลึกล้ำที่ทำให้เขารู้สึก ตื่น มากกว่าปกติ บวกกับการที่เชนทร์เป็นคนพามาส่งถึงเตียง เรนเลยคิดว่ามันต้องมีเหตุผลอะไรสักอย่างที่ไอ้พี่เชนทร์ทำแบบนี้พอมือนุ่มลูบคลำสะเปะสะปะไปที่กล่องดวงใจระหว่างขา เรนก็เลยช่างแม่ง... ปล่อยเลยตามเลยไปตามสถานการณ์และครรลองของอารมณ์ตามธรรมชาติ แรงดึงดูดจากผู้หญิงปริศนามีมากจนเขาไม่อาจหยุดตัวเองได้ ส่วนเหตุผลว่าทำไมเชนทร์ถึงหอบเขามาที่นี่นั้น เอาไว้เสร็จกิจเสียก่อน แล้วเขาจะตามไปรีดเอาคำตอบกับไอ้พี่เทพมันเองปัจจุบันลมยามเย็นพัดต้นมะพร้าวน้ำหอมที่ปลูกเรียงรายติดแนวรั้วใกล้ท่าน้ำจนลู่ไหวเอน ทำให้หญิงสาวร่างเพรียวบางในเสื้อยืดและกางเกงขาสั้นซึ่งกำลังนั่งพิมพ์งานอยู่ระเบียงชั้นบนต้องลุกขึ้น เมื่อเงยหน้ามองท้องฟ้าก็เห็นว่าเมฆฝนกำลังตั้งเค้าทะมึน คาดว่าคืนนี้คงจะตกหนักเหมือนคืนก่อนหน้านี้แน่ เธอรีบวิ่งลงมายังชั้นล่างเพื่อดึงราวเสื้อผ้าเข้าไปเก็บใต้ชายคาบ้านซ่า...ซ่า..."ตกอะไรนักหนานะ
Baca selengkapnya
บทที่ 3 ฟ้าไม่ชอบฝน
"อีกวันสองวันฝนก็น่าจะหมดแล้วล่ะ ตอนนี้พายุมันเข้าด้วยน่ะ ว่าแต่เราไม่เป็นอะไรแน่นะ"เมฆามองน้องสาวด้วยความรู้สึกเป็นห่วงในส่วนลึก ฟ้าใสเหมือนกำลังมีเรื่องบางอย่างอยู่ในใจ หลายเดือนก่อนน้องหายไปค่อนคืน แล้วกลับมาถึงบ้านในสภาพที่ไม่ค่อยปกตินัก เขาถามแต่น้องบอกว่าไม่มีอะไร เมฆาจึงรอให้เธอพร้อมที่จะเล่าให้ฟังในสักวันหนึ่ง"ฟ้าโอเคค่ะ""ดีแล้ว งั้นเข้าบ้านเถอะ มายืนให้ละอองฝนมันกระเซ็นใส่แบบนี้เดี๋ยวจะไม่สบายเอา"เขาเอื้อมมือไปจับศีรษะน้องโยกไปมาก่อนจะโอบไหล่พากันเข้าไปในตัวบ้าน บ้านริมคลองหลังนี้พวกเขาอยู่กันมาตั้งแต่เกิด และได้ซ่อมแซมรักษาเป็นอย่างดีจึงยังสวยงามและแข็งแรงอยู่มาได้หลายสิบปี ส่วนบ้านข้างๆ ที่เคยเป็นบ้านของคุณยายช้องนางและแม่นั้น เมฆาได้สร้างบ้านโฮมสเตย์ชื่อ บ้านยายช้อง ตามชื่อของคุณยายให้แขกมาพัก เพราะมันอยู่ริมน้ำมีบรรยากาศดีมาก ซึ่งก็มีลูกค้าจองไม่ขาดสาย"เออ ฟ้าไปเช็กบ้านยายช้องหรือยัง" เพราะลูกค้าล่าสุดเพิ่งเช็กเอาต์เมื่อบ่ายนี้"เช็กแล้วค่ะ ทุกอย่างเรียบร้อยดี""ดีแล้วล่ะ เพราะลูกค้าคนใหม่จะเช็กอินเวลาไหนก็ไม่รู้ แต่จองต่อเอาไว้ตั้งแต่วันพรุ่งนี้แหละ"เมฆามีทั้งบ้าน ค
Baca selengkapnya
บทที่ 4 รหัส R
ยามค่ำคืนในเมืองท่องเที่ยวริมทะเลเต็มไปด้วยสีสันจากแสงไฟระยิบระยับสวยงาม น่าตื่นตาตื่นใจสำหรับนักท่องราตรี ขณะที่ผู้คนกำลังดื่มกินและเสพสุขกันอย่างสนุกสนานเต็มคราบนั้น อีกมุมหนึ่งของเมืองร่างสูงกำยำในชุดดำทั้งชุดกำลังขับสปีดโบ๊ตไปกลางทะเลเพื่อทำภารกิจบางอย่าง เมื่อไปถึงจุดหมายที่ปักหมุดเอาไว้ อุปกรณ์ดำน้ำก็ถูกนำมาใช้ เขาค่อยๆ ลงไปใต้ผืนน้ำอย่างเงียบๆสามชั่วโมงต่อมา... ร่างสูงสมาร์ตก็กลับขึ้นฝั่งอีกครั้งทำราวไม่มีอะไรเกิดขึ้น ในขณะที่เรือสำราญลำหนึ่งกลางทะเลกำลังโกลาหลวุ่นวายอย่างยิ่งเพราะลูกสาวเจ้าของเรือที่กำลังนั่งชมดาวอยู่ดีๆ นั้น จู่ๆ ก็เป็นลมหมดสติไป จนต้องรีบนำส่งโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วนสาวน้อยสาวใหญ่ที่นั่งอยู่แถวชายหาดกพากันลอบมองชายหนุ่มฝรั่งหน้าหล่อ ผมของเขายาวระต้นคอดูเซอร์ๆ มีเครารอบแก้มส่งให้ใบหน้าเข้มคมมากขึ้น เขาเดินถือกระป๋องเบียร์จิบมาตามทางด้วยท่วงท่าผ่อนคลายเหมือนนักท่องเที่ยวทั่วไป เดาว่าที่มาเดินอยู่ตรงนี้นั้น เขาน่าจะกำลังมองหาผู้หญิงเพื่อความสำราญนั่นเองแล้วต่อมาคนหล่อก็หยุดคุยกับหญิงสาวนุ่งชุดเกาะอกสีดำที่ยืนอยู่ใต้เงาของต้นมะพร้าว สักพักคงตกลงราคากันได้ จึงควง
Baca selengkapnya
บทที่ 5 รหัส R
"ผมเพิ่งอาบน้ำเสร็จครับแม่ ทุกอย่างโอเค ไม่มีอะไรต้องห่วงฮะ""ไม่ห่วงได้ยังไงล่ะเรน ลูกชายแม่กำลังทำงานเสี่ยงชีวิตอยู่นะ""งานสุดท้ายแล้วครับ แล้วพ่อไปไหนล่ะฮะ"เขาเปลี่ยนประเด็นให้ห่างจากเรื่องของตัวเอง"พ่อเรากับร็อคไปบ้านแม็คเคนซีโน่นแน่ะ" น้ำเสียงแม่ดีขึ้นเมื่อเลิกพูดเรื่องของเขา"อ๋อ ครับคงไปดวลปืนกับลุงฟานอีกตามเคย" จริงๆ เรนแสร้งถามไปอย่างนั้นเอง เพราะเขากับพ่อและร็อคนั้นติดต่อกันอย่างลับๆ เสมอ เวลานี้พ่อและพี่ชายก็กำลังประสานงานกับพวกของคนมีอิทธิพลโซนนั้นเพื่อจะกำจัดแก๊งของไอ้แดนนี่ที่อยู่อเมริกาให้สิ้นซาก"แล้วเรนจะไปหาน้องรันเมื่อไหร่ล่ะลูก"รัลดาน้องสาวคนเล็กของเขาแต่งงานกับอธิศแล้วย้ายมาอยู่เมืองไทยอย่างถาวร เวลานี้นมีลูกสองคนแล้ว เรนยังไม่ได้บอกญาติและเพื่อนฝูงทางนี้ว่าเขาอยู่เมืองไทย อยากทำตัวให้เงียบที่สุด รอจัดการภารกิจลับให้เสร็จก่อนถึงค่อยไปเยี่ยมเยือนทุกคนในภายหลัง"ยังครับแม่ ต้องรอให้งานเสร็จก่อน หวังว่าแม่จะยังไม่บอกยายน้องนะ""ยังๆ แต่ถ้ายอดรู้ ยอดอาจจะช่วยลูกได้อีกแรงนะเรน" คนเป็นแม่อดที่จะห่วงลูกไม่ได้ ยอดหรืออธิศนั้นเป็นนายตำรวจที่เก่งกาจและมีชื่อเสียงมากในขณะ
Baca selengkapnya
บทที่ 6 บังเอิญเจอกัน
"เป็นยังไงบ้างลูก"แดนนี่ถามลูกสาวด้วยน้ำเสียงห่วงใยหลังจากที่เมยาร์สลบไสลไปเมื่อคืนนี้ แต่พอมาถึงโรงพยาบาลลูกสาวก็ฟื้นขึ้นมาเอง แพทย์ตรวจเช็กร่างกายและให้นอนพักเพื่อรอฟังผลวินิจฉัยให้แน่ใจอีกครั้ง"รู้สึกมึนหัวนิดหนึ่งค่ะพ่อ" หญิงสาวตอบเสียงแหบเมยาร์เป็นลูกสาวของแดนนี่ที่พอเกิดมาแม่ก็ตายทันที ทำให้เขารักลูกคนนี้มากเพราะถือเป็นตัวแทนของผู้หญิงที่เขารัก แต่ไม่เคยเอาไว้ใกล้ตัวเนื่องจากชีวิตของเขาเต็มไปด้วยอันตราย จึงส่งไปอยู่ที่ห่างไกลเมยาร์ชอบเรียนหนังสือ ตอนนี้เรียนจบปริญญาเอกในวัยแค่ยี่สิบหกปี เขาจึงพาลูกมาฉลองที่เมืองไทยอย่างเงียบๆ เพราะเมยาร์ชอบประเทศนี้เอามากๆ แต่มาถึงก็ได้เรื่องทันที ลูกสาวที่เขารักและหวงแหนมาป่วยไข้กะทันหันโดยหมอตรวจไม่พบสารพิษใดๆ ในร่างกาย เพราะฉะนั้นแดนนี่คิดว่าความลับการมาเมืองไทยในครั้งนี้ของเขาคงรั่วไหลเสียแล้ว และกำลังสงสัยว่ามันเป็นใครกันที่บังอาจมาล้วงคองูเห่าอย่างเขาถึงที่นี่"สงสัยเพราะหนูจะแพ้อาหารบางอย่างแน่เลย" เธอพึมพำต่อ เพราะตอนมื้อค่ำได้ทดลองเมนูอาหารไทยแปลกๆ ไปสองสามอย่าง คนเป็นพ่อจึงพยักหน้าทำท่าเออออเห็นด้วย"น่าจะใช่ นอนพักเถอะลูก ตื่นมาอีก
Baca selengkapnya
บทที่ 7 บังเอิญเจอ
มุมหนึ่งที่เห็นไกลๆ มีหญิงสาวกับเด็กน้อยคนหนึ่งกำลังก่อกองทรายเล่น ท่าทางที่เด็กน้อยหัวเราะชอบใจตอนที่น้ำทะเลซัดปราสาททรายพังนั้น ทำให้เรนยกมุมปากยิ้มตามเล็กน้อย เจ้าหนูนั่นไม่ได้ร้องโยเยกับการพังทลายของปราสาททรายที่เจ้าตัวบรรจงสร้างอยู่นาน แถมยังยิ้มหัวและมูฟออนด้วยการสร้างมันขึ้นมาใหม่อีกครั้ง นั่นแสดงให้เห็นถึงการเลี้ยงดูที่พ่อแม่ได้ใส่โปรแกรมเรื่องความไม่จีรังยั่งยืนของสิ่งใดๆ และการไม่ยึดติดลงไปในสมองเล็กๆ นั่น ถือว่าเป็นผู้ปกครองที่ใช้ได้เลยทีเดียวแวบหนึ่งที่หวนคิดถึงความหลังเนิ่นนานมา ตอนที่ยังเล็กและได้มาเที่ยวเมืองไทย เขากับร็อคก็ชอบเล่นทรายแบบนี้ แต่พวกเขามีช่วงวัยไร้เดียงสาค่อนข้างสั้น เพราะหลังจากนั้นไม่นาน การเล่นดินเล่นทรายอย่างไร้สาระก็เปลี่ยนไปเล่นอะไรที่จริงจังมากขึ้น ถูกฝึกฝนอย่างหนักเพื่อพุ่งเป้าในการเป็นสายลับขององค์กรใต้ดิน เวลาช่างผ่านไปเร็วจริงๆ เผลอแผล็บเดียวเขาก็อายุล่วงมาถึงวัยสามสิบตอนปลายอย่างที่เห็นเรนถอนสายตาจากภาพเบื้องหน้า ก้มมองนาฬิกา เมื่อถึงกำหนดเวลาที่ตั้งไว้ชายหนุ่มก็หยุดและก้าวลงจากลู่วิ่งไฟฟ้า ใช้ผ้าซับเหงื่อบนใบหน้า พอทอดสายตาไปที่ชายหาดอีกครั้
Baca selengkapnya
บทที่ 8 บังเอิญเจอ
"พี่เห็นจากรีวิวน่ะ แต่ตอนนี้คงไม่ใช่อันซีนแล้วมั้ง ดูสิ โต๊ะเกือบเต็มแล้วตอนนี้" เมฆาตอบพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ"จริงด้วยค่ะ"จากนั้นทั้งสามก็คุยกันสัพเพเหระ ชวนน้องเอิร์ธคุยเรื่องโรงเรียนและเพื่อนของแกระหว่างรออาหาร มีบางจังหวะที่ฟ้าใสหันไปมองโดยรอบ แล้วสายตาก็ไปปะทะเข้ากับชายหนุ่มผมยาวระต้นคอสวมแว่นตา เขานั่งตรงกันข้ามกับแฟนสาวและหันหน้ามาทางเธอพอดีหญิงสาวเมินสายตาไปมองทางอื่นเพื่อไม่ให้เขาคิดว่าเธอกำลังมองเขาอยู่ อาหารมาถึงพอดี ฟ้าใสจึงละความสนใจ หันมาลงมือรับประทานอาหาร เมฆาคอยแกะกุ้งให้ทั้งเธอและน้องเอิร์ธ ส่วนปูนั้นเธอได้สั่งเอาแบบที่แกะเฉพาะเนื้อจึงไม่ต้องลำบากกินได้ครึ่งทาง น้องเอิร์ธก็อยากเข้าห้องน้ำ ขณะที่เมฆามีโทรศัพท์เข้ามาพอดีเป็นสายสำคัญที่พี่ชายต้องรับ ฟ้าใสจึงเป็นคนพาลูกชายไปเองเมื่อก่อนตอนลูกยังเล็กเธอมักพาลูกเข้าห้องน้ำสตรี แต่ในวัยห้าขวบลูกใช้ห้องน้ำสาธารณะเป็นแล้วเพราะฝึกจากโรงเรียน บวกกับเมฆาได้สอนหลานเอาไว้อย่างดีจนรู้ความและช่วยเหลือตัวเองได้"แม่รออยู่ตรงนี้นะครับ เอิร์ธ""โอเคฮะ" เด็กชายขานรับ แล้ววิ่งรี่เข้าไปในห้องน้ำชายทันทีพอไปถึงก็พุ่งตรงไปยังโถปัสสาวะ
Baca selengkapnya
บทที่ 9 ยิ่งแคร์ ยิ่งห่าง
ร่างสูงลงจากรถ เขากดปุ่มกลไกที่ซ่อนอยู่ ผนังก็แยกออกจากกัน เมื่อเดินเข้าไปแล้วประตูก็เลื่อนปิดตามหลังทันที เรนมองนาฬิกา เวลาประมาณเที่ยงคืนแล้วตอนนี้ชายหนุ่มจัดการถอดแว่นออก คลายกระดุมเสื้อ แล้วกดปุ่มบางอย่างที่สมาร์ตวอต์ชบนข้อมือ ในเลนส์ตาของเขามีภาษาโค้ดต่างๆ รันราวกับคอมพิวเตอร์ก็ไม่ปาน ไม่นานใบหน้าคมสันที่แท้จริงก็ปรากฏเทคโนโลยีระดับสูงที่องค์กรลับหวงแหนยิ่งกว่าอะไร และติดตั้งให้แก่สายลับระดับสุดยอดที่ผ่านการทดสอบขั้นเอ็กซตรีมจากหน่วยงานเท่านั้น องค์กรนี้เป็น Ghost Unit มันไม่มีชื่อและถือว่าไม่มีตัวตน แต่มีเครื่องมือไฮเทคล้ำหน้านำสมัยมาก ชนิดที่ชาวโลกส่วนใหญ่คาดไม่ถึงเลยทีเดียวผืนดินที่เป็นสวนกล้วยนั้นชั้นใต้ล่างมีอุโมงค์ลับจากบ้านหลังมาโผล่ที่แถวชายฝั่งซึ่งมีต้นไม้ขึ้นทึบ ถ้ามีคนสังเกตก็จะเห็นร่างสูงของนักท่องเที่ยวฝรั่งคนหนึ่งเดินถือกระป๋องเบียร์จากชายหาดไปตามถนนเพื่อกลับเข้าไปในโรงแรมที่พักเรนเลิกคิ้วเมื่อเห็นว่าร่างเพรียวบางในเสื้อยืดกางเกงขาสั้นกำลังเดินออกมาจากเซเว่นในตอนหลังเที่ยงคืน เขาเดินตามหลังเธอไปอย่างเงียบๆ โดยไม่คิดจะทัก ดึงหมวกแก๊ปลงมาปิดบังใบหน้าอีกนิดหนึ่ง แต
Baca selengkapnya
บทที่ 10 ยิ่งแคร์ ยิ่งห่าง
"เกิดอะไรขึ้นกับเราหือสาวน้อย ไม่เจอกันแค่ไม่กี่ปีเรามีลูกโตเป็นหนุ่มขนาดนี้แล้ว และทำไมพี่ไม่เคยได้ยินเลยว่าฟ้าแต่งงานแล้ว"พอถูกถามเช่นนี้ ใบหน้าของหญิงสาวก็แปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย นัยน์ตาเธอสลดลงโดยไม่อาจปกปิดให้พ้นจากสายตาของเขาไปได้"พี่เรนรู้ได้ไงว่าฟ้ามีลูก""ถึงแม้เราจะไม่ค่อยได้เจอกัน แต่พี่ก็พอได้ยินข่าวคราวจากแม่มาบ้าง" ชายหนุ่มอธิบายตามความเป็นจริงฟ้าใสฟังจบก็ถอนหายใจยาว เพราะความจริงเรื่องพ่อของน้องเอิร์ธนั้น หลังจากที่เธอบอกทุกคนว่าเป็นแฟนเก่าที่เลิกรากันไปแล้ว ก็ไม่มีใครกล้าถามอีก"ฟ้าไม่เคยแต่งงานหรอกค่ะ""อ้อ...โอเค"เรนงึมงำในลำคอ แต่สมองกำลังคิดวิเคราะห์อย่างเงียบๆ... น้องมันหมายถึงท้องกับแฟนแล้วเลิกกันหรือยังไง?"พี่ขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจทำให้ฟ้าไม่สบายใจ ลืมคำถามพี่ไปเถอะนะ"เรนเดินเข้ามาหา แล้วโอบกอดร่างบางที่นั่งหน้าสลดอยู่ แววตาแสนเศร้าของเธอทำให้เรนรู้สึกอยากตบปากตัวเองนักที่ถามในสิ่งที่ไปกระทบใจเธอเข้าให้ ใบหน้าสวยซบลงกับอกของเขา และกอดเอวสอบ ชายหนุ่มจำได้ว่าเขารักฟ้าใสเหมือนน้องน้อยคนหนึ่ง แม้ไม่ได้ติดต่อกันนานเต็มที แต่สายใยนั้นก็ยังคงอยู่ไม่ได้หายไปไหน เมื่อมาเห
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status