ใต้อาณัติเรน Under the Rain

ณ มุมหนึ่งของโลก เมื่อหลายเดือนก่อน

ร่างสูงสมาร์ตและกำยำแต่งชุดดำทั้งชุดเปิดประตูเข้ามาในอะพาร์ตเมนต์ส่วนตัว ภารกิจลับเพิ่งเสร็จสิ้นอย่างสวยงาม เป็นงานที่เขากำลังตัดสินใจว่า...จะให้มันเป็นภารกิจสุดท้ายหรือไม่

เรนถอดเสื้อผ้าโยนใส่ตะกร้าแล้วเดินโทงๆ เข้าไปในห้องน้ำกว้าง ร่างสูงสง่ายืนหันหน้าเข้าผนัง เปิดน้ำอุ่นไหลรินผ่านร่างเปลือยเปล่าตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า

อาชีพที่เขาทำอยู่นี้มันอันตรายประดุจนั่งอยู่บนหลังเสือ และมันยากที่จะหาทางลงได้โดยไม่ให้โดนเสือมันขย้ำเอา แต่เขาก็โชคดีที่มีพ่อและพี่ชายฝาแฝดผู้เคยเป็นสายลับ ทั้งคู่ทำให้ดูเป็นตัวอย่างมาแล้วว่าควรลงอย่างไรให้อยู่รอดปลอดภัยจากกงเล็บสัตว์ร้าย ที่ผ่านมาเรนยังรู้สึกสนุกกับงานสายลับอยู่ จึงทำมันปีแล้วปีเล่า จวบจนเวลานี้อายุก็ย่างเข้าวัยสามสิบตอนปลายแล้ว ร็อค พี่ชายฝาแฝดของเขาก็แต่งงานมีลูกตั้งแต่อายุไม่ถึงสามสิบ และน้องสาวคนเล็กเช่นเดียวกัน

เหลือเพียงเขานี่แหละที่แม่ยังเป็นห่วงอยู่ และครั้งสุดท้ายที่ได้เจอหน้ากันครบทั้งครอบครัวก็ผ่านมาเป็นปีแล้ว เขาควรจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่นี่อย่างไรดี ควรจะไปต่อ หรือพอแค่นี้? บางทีเขาอาจจะต้องคุยกับพ่อและร็อคสำหรับเรื่องนี้อย่างจริงจังเสียที

เรนอาบน้ำเสร็จก็นุ่งผ้าเช็ดตัวเดินออกจากห้องน้ำ แล้วเขาก็ต้องชะงักตัวแข็ง มือที่กำลังถือผ้าเช็ดตัวขยี้ผมหยุดนิ่งราวกับหุ่น ดวงตาเบิกกว้างกับภาพตรงหน้า...

"ฟัค!"

แน่นอนว่าภาพตรงหน้าเขามันไม่ใช่ภาพปกติ ไม่อย่างนั้นสายลับฉายา ไอ้ฝนกรดพันหน้า อย่างเรนคงไม่ตกตะลึงตัวแข็งขนาดนี้

ก็จะไม่ให้เขาตกใจจนแทบช็อกได้อย่างไรในเมื่อผนังห้องตรงหน้ามันปรากฏอุโมงค์ดำกำลังหมุนติ้วๆ และมีร่างสูงร่างหนึ่งก้าวเดินออกมายืนอยู่เบื้องหน้าเขา!

"พี่เชนทร์!"

ร่างสูงใหญ่สวมชุดขาวประดุจเจ้าชายแขก ดวงหน้าคมสันนิ่งประดุจภาพวาด มีเพียงดวงตาสีเขียวมรกตประกายทองที่ไหวนิดหนึ่ง คิ้วเข้มหนาเลิกขึ้นเล็กน้อย

ใช่จริงๆ!

เชนทร์ มนุษย์ผู้อยู่มีอิทธิฤทธิ์ยิ่งกว่า The Xmen แม้แต่เทวดายังเกรงใจ!

"พี่เชนทร์"

"จะเรียกอีกนานไหม"

"พี่... มายังไง" เรนถามทั้งที่สายตาก็จ้องมองอุโมงค์หลุมดำหมุนติ้วๆ อยู่ตรงหน้า อุโมงค์เวลาที่เรียกว่า เวิร์มโฮล

"ก็มาอย่างที่เห็น ไปกันเถอะ"

"ไปไหนพี่"

เรนจับปมผ้าเช็ดเอาไว้มั่น ในขณะที่เชนทร์หันหลังเดินกลับไปยังอุโมงค์อย่างคนขี้เกียจอธิบาย

"ตามมาเรน... มันถึงเวลาของแกแล้ว ฉันต้องรีบเอาแกไปส่งที่หนึ่ง ก่อนจะถูกไอ้เด็กนั่นจุดธูปเรียก"

เชนทร์กล่าวพร้อมกับก้าวเข้าไปในกำแพง ปากหลุมดำกำลังแคบลงทุกที เรนงุนงงกับสิ่งที่ได้ยิน ไปส่งเขาที่ไหน? และไอ้เด็กนั่นที่จุดธูปเรียกเชนทร์เป็นใคร? แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเขา?

"ไปไหนพี่เชนทร์ ผมเพิ่งกลับมาจากแอฟริกานะ" เขายังไม่ทันหายเหนื่อยเลย แถมยังเหยียบห้องนี้ได้ไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ

"กลับเมืองไทย มีคนรอแกอยู่ที่นั่น ไปเร็ว ถ้ายังเสือกช้าอยู่อีกสามวิ แกก็จองตั๋วเครื่องบินไปเองก็แล้วกันนะ"

พูดจบเชนทร์ก็เดินหายเข้าไปในอุโมงค์นั่น ทำให้เรนต้องรีบวิ่งพรวดไปยังผนัง แล้วกระโดดพุ่งหลาวตามเข้าไปทันที เขาทันเวลาอย่างเฉียดฉิวก่อนที่อุโมงค์เวลาจะปิดลงในวินาทีต่อมา

ฟึบ!

เรนกระเด็นหลุดออกจากแรงดึงดูดมหาศาล ล้มกลิ้งไปบนพื้นพรมสีเทาควันบุหรี่ เขารีบตะครุบผ้าเช็ดตัวที่พันอยู่ตรงเอวก่อนมันจะหลุด ทั้งเนื้อทั้งตัวก็มีอยู่เพียงแค่นี้ แล้วนี่เชนทร์เอาเขามาปล่อยไว้ที่ไหนกัน?

ชายหนุ่มกวาดสายตามองไปโดยรอบ มันมีเพียงแสงนวลจากโคมไฟหัวเตียง มันคือห้องของโรงแรม และบนเตียงก็มีหญิงสาวคนหนึ่งนอนหลับอยู่

เดี๋ยวนะ... หลับเหรอวะ ไม่น่าใช่... หญิงสาวปรือตาขึ้นมามอง แล้วมือเธอก็เริ่มดึงทึ้งเสื้อผ้าตัวเอง เท่านั้นยังไม่พอ เจ้าหล่อนยังลูบไล้คลึงเคล้นหน้าอกตนเองอย่างเต็มไปด้วยอารมณ์อย่างว่า

ฉิบหายแล้ว! แม่นี่โดนยาปลุกเซ็กซ์!

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเขาวะนี่!

ไอ้พี่เทพเชนทร์เอาเขามาโยนไว้ทำไมตรงนี้

"เชนทร์ เทพเชนทร์โว้ย มารับผมเดี๋ยวนี้เลยนะโว้ย ผมไม่อยากยุ่งเรื่องชาวบ้านเว้ย"

เขาตะโกนในใจ เพราะเชื่อว่าเชนทร์ต้องได้ยินความคิดของเขาอย่างแน่นอนเนื่องจากเชนทร์เป็นมนุษย์เหนือมนุษย์ อย่างที่คนสนิทใกล้ชิดให้ฉายาว่าเทพเชนทร์นั่นแหละ

เรนนิ่งฟัง... แต่ไม่มีสัญญาณตอบรับจากคนที่เขาเรียก ไอ้พี่เทพเล่นพิเรนทร์อะไรวะนี่?

ชายหนุ่มเหลือบตาไปมองผู้หญิงบนเตียง เขามองไม่เห็นหน้าเจ้าหล่อนเพราะมีหน้ากากแฟนซีสวมอยู่ แถมผมเผ้าก็ปิดเอาไว้อีกครึ่งหน้า

แต่แล้วเรนก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าคุณเธอกำลังปลดชุดออกจากร่าง

เวรแล้วไอ้เรน!

ร่างสูงรีบก้าวไปยังเตียงเพื่อจะห้าม แต่แม่สาวแรงสูงกลับเอื้อมมือมากระชากเขาลงไปนอนทับร่างเจ้าหล่อน แล้วทันใดนั้นไฟก็ดับลงจนห้องทั้งห้องมืดสนิท

"เชี่ย!" เรนสบถออกมากับสิ่งที่เกิดขึ้นในเวลานี้ เขากำลังถูกใครเล่นงานหรือเปล่า สัญชาตญาณป้องกันตัวตื่นเพริดทันใด แต่ทำไมพี่เชนทร์ถึงพาเขามาที่นี่ แต่ความคิดของเขาต้องสะดุดลงเมื่อผ้าเช็ดตัวที่พันท่อนล่างอยู่ถูกดึงจนหลุดออกจากร่าง

"เฮ้ย..."

“ช่วยด้วย... ร้อน...ฮืออ...”

และหลังจากนั้น...ก็ไม่ต้องพูดถึงว่ามันเกิดอะไรขึ้น