เมื่อใจ(ไม่)อยากหวนรัก

“พี่กล้า_”

“พี่กล้ามีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ?”

“ผัวไปไหน?”

“ไม่มีจ้ะ”

“เหอะ”

“มันทิ้งไปมีเมียใหม่ หรือเห็นผู้ชายแล้วบอกว่าตัวเองไม่มีผัวล่ะ?”

กลับบ้านมาคนว่าง ๆ แบบเขาก็ควรจะทำอะไรที่มันมีประโยชน์สักหน่อยสิ อย่างเช่นการไปแอบมองอดีตแบบเธอ ขับรถวนรอบหมู่บ้านอย่างกับรถเติมน้ำเปล่าไม่ใช่น้ำมัน แล้วถามคำถามกวนส้นตี_แบบนี้

เขาสะใจมากที่ได้เยาะเย้ยคนแบบเธอ ผู้หญิงใจร้ายที่ทำเขากินไม่อิ่มหลับไม่เต็มตามาห้าปีเต็ม แต่ไม่รู้ว่าทำไมเวลาเจอหน้ากันเขาต้องใจอ่อน แพ้ให้กับความใสซื่อไร้เดียงสาของเธอตลอด แถมเจ้าเด็กน้อยหน้าหล่อลูกชายที่เกาะเธอหนึบด้วยอีกคน

เขาทั้งเเกลียด ทั้งสงสาร จนกระทั่งวันที่เขาต้องมารู้ความจริงบางอย่าง…

“แล้ว…แล้วถ้าเป็นลูกกูจริงทำไมน้ำค้างถึงไม่บอกกูวะ”

“บอกห่าไร!! มึงบล็อกเบอร์พวกกูสัสเอ้ย! คนทั่วบ้านทั่วเมืองเขารู้หมดว่าต้นไผ่เป็นลูกมึง ยกเว้นควายเรียกพี่แบบมึงนี่แหละที่ไม่รู้เหี้ยไรกับเขา”

“…”

“นะ น้ำค้างท้องตอนไหน?”

“ตอนเอากับมึง”

“ไม่ใช่ไอ้ห่า กูหมายถึงท้องช่วงไหน”

_______________

“พี่ขอโทษ ~”

“ พ่อมันแย่เอง”

“พ่อนี่งอแงจังเลยเนอะแม่ ไม่เห็นเก่งเหมือนไผ่เลย”

“พี่กล้า พี่ช่วยไปร้องไห้อยู่หลังส้วมเถอะจ้ะ อายต้นไผ่”

กล้า

สูง 190 ซม. อายุ 25 ปี

หนุ่มหล่อ ปากหมาแสนเย็นชา

“ขึ้นรถไปเลยไป เดินตากแดดตากลมมาทั้งวันเดี๋ยวก็หน้ามืดชิแหงแก๋ลงตรงนี้ ลูกเธอคงต้องเอาไปไว้สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าล่ะมั้ง”

“มานี่มา ต้นไผ่อยากได้น้องเหมือนพี่จอยใช่ไหมลูก? มาพ่อหอมทีหนึ่งเดี๋ยวพ่อทำให้เลย เรื่องนี้จำเป็นต้องพึ่งพ่อนะ”

น้ำค้าง

สูง 158 ซม. อายุ 23 ปี

สาวงามของหมู่บ้าน นิสัยดี

“เขาสุขสบายหนูก็ดีใจแล้ว ไม่ต้องมาดูแลหนูกับลูกก็อยู่ได้”

“จ้ะ ขอบคุณพี่มากนะที่มาส่ง ที่ช่วยขนของขนรถมาให้ แถมยังมีเงินที่พี่ให้หนูมา แต่หวังว่าจากนี้หนูจะเจอพี่น้อยลงนะจ๊ะ”

ต้นไผ่

แก้วตาดวงใจของแม่น้ำค้าง กับแม่น่ารักอ่อนโยน กับพ่อหยุมได้หยุมแล้ว

“วันนี้ไผ่จะนอนกอดแม่แค่คนเดียว ห้ามใครมายุ่ง”

“ทำไมต้องพึ่งพ่อคนเดียวล่ะ แค่ทำน้อง ไผ่ไปขอให้ลุงชัยช่วยก็ได้นี่”

บทนำ

“มองหน้ากูทำไมไอ้กล้า มึงมองหาหวยหรือไง?” ก้องที่ถูกจ้องอยู่นานก็ทนไม่ไหว รีบเดินมาถามอดีตเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดที่เพิ่งกลับมาบ้านเกิดได้ไม่นานนี้เอง

“กูมองหาจิตสำนึกส่วนดีของมึงไง แต่แม่งเสียดายว่ะ หาไม่เจอ”

“เอ้าไอ้เหี้ยนี่!”

ก้องถึงกับหน้าแดงด้วยความโมโห จู่ ๆ ก็ถูกกล้าจ้องหน้าราวกับเขาไปแย่งเมียมันมา ก็ใช่ว่าไม่เคยแย่ง แต่นั่นเมื่อก่อนไง ตอนนี้เขามีครอบครัวใหม่แล้ว ทว่าไอ้เพื่อนอันธพาลนี่ก็ไม่หยุดระรานสักที

“มึงมากวนตีนกูทำไมวะ?” ก้องสูดลมหายใจเข้าอย่างแรง พยายามใจเย็นให้มากที่สุด เขาย่อมรู้ดีว่าอีกฝ่ายหน้ามึนและปากหมามากแค่ไหน ก็เมื่อก่อนเป็นเพื่อนกันนี่ อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่แล้ว

“หึ” ชายหนุ่มยืนพิงต้นไม้พลางหัวเราะเยาะ เขาหมั่นไส้มันมานานแล้ว ยิ่งเรื่องในอดีตฝังใจจนไม่อาจญาติดีได้

“รู้จักแค่เอาแต่ไม่รับผิดชอบเหรอมึงอ่ะ?”

กล้าถามคนตรงหน้าด้วยใบหน้าเรียบเฉย ทว่าแววตาที่มองกลับตรงข้าม เขาเหมือนแค้นเคืองก้องเป็นอย่างมาก หากฆ่าให้ตายได้โดยไม่ติดคุกก็คงทำไปแล้ว

“มึงพูดบ้าอะไรของมึงวะไอ้กล้า พูดอะไรก็ให้มันชัดเจนดิ กูไปเอาใครและไม่รับผิดชอบ เมียกูก็นั่งหัวโด่อยู่บ้านโน่น” ก้องถึงกับยกมือกุมขมับ นี่เขาผิดอะไรอีกล่ะเนี่ย?

“เมียเก่ามึงไง ไม่คิดจะเหลียวแลเลยว่างั้น?”

กล้าที่ดูเย็นชาและหน้าไม่รับแขกคนนี้มายืนเรียกร้องความยุติธรรมให้กับอดีตเมียงั้นหรือ? พูดไปใครจะเชื่อ แม้กระทั่งเขาเองยังไม่รู้สึกตัวเลยด้วยซ้ำ แอบอยากจิกหัวตัวเองอยู่บ้าง

แต่เขาแค่เวทนาเท่านั้น ถ้าให้ทำเพราะเห็นใจผู้หญิงใจร่านที่หักหลังเขาจะไปแต่งงานกับเพื่อนสนิทงั้นเหรอ? ไม่มีทางเด็ดขาด!

เขาเกลียดเธอจะตาย เกลียดจนไม่อยากมองหน้าด้วยซ้ำ แต่ที่สงสารก็เด็กน้อยคนนั้นนั่นแหละ พ่อก็ทิ้งไปมีเมียใหม่ไม่แยแส ต้องอยู่กับแม่สองคน จะน่าสงสารไปหรือเปล่า…

“อ๋อ... กูรู้แล้ว” เพียงแค่นี้ก้องก็รู้ได้ทันทีว่ากล้าหมายถึงใคร

“ถ้าหลานกับน้องสาวกูดูแลอยู่แล้ว แต่บังเอิญจริง ๆ ว่ากูไม่ใช่พ่อเขา ดูแลเท่าที่ดูแลได้ เขาเองก็ไม่ใช่ว่าจะให้ผู้ชายคนอื่นมาแทนที่พ่อของลูกนี่นา” ก้องจงใจเหน็บแนมเขาอย่างไม่ปิดบัง

“มึงพูดแบบนี้หมายความว่าไง?”

ชายหนุ่มที่ตลอดระยะเวลาห้าปีมานี้แทบจะไม่แสดงอาการใด ๆ ออกมา เขาเก็บสีหน้าเก่งจะตาย แต่มาตอนนี้กลับคิ้วขมวดมุ่น แววตาดูมีคำถามเกิดขึ้น

“ก็ไม่ใช่ลูกกูไง”

“ไม่ใช่ลูกมึงแล้วลูกหมาที่ไหน?”

“อ้าว มึงอย่าด่าตัวเองสิ ทำเองแท้ ๆ ยังมาถามคนอื่น มึงนี่นะควายยังเรียกมึงพี่เลย” ก้องยืนด่าเพื่อนเก่าอย่างสาแก่ใจ

พรึด! กล้าเกิดแขนขาอ่อนแรงขึ้นมากะทันหัน หากเขาไม่ตีความหมายผิดเพี้ยนล่ะก็...

ต้นไผ่เป็นลูกของเขางั้นเหรอ!?

Sun Su

:

สวัสดีนักอ่านที่น่ารักทุกคนนะคะ

ไรท์สุมาฝากผลงานอีกหนึ่งเรื่อง

ขออนุญาตสปอยล์ว่าพระเอกไรท์ยืนหนึ่งเรื่องความน่าถีบในช่วงแรก>< นางเอกเรื่องนี้พูดน้อย ใจดี เรื่องนี้เน้นความสัมพันธ์ของคนที่ขึ้นชื่อว่าอดีตคนรักทั้งสอง ดราม่าไม่เยอะมากนะคะ