Mag-log inดลลวิญ์โอบเอวภรรยาแน่น ประกาศเสียงดังฟังชัดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยพลัง“ใช่ครับ... ผมขอประกาศวางมืออย่างเป็นทางการ! ต่อไปนี้หน้าที่หาเงินบริหารอาณาจักรหมื่นล้าน เป็นของเจ้าคิรินและน้อง ๆ ... ส่วนหน้าที่ใช้เงินพาเมียเที่ยวรอบโลก... เป็นของผมแต่เพียงผู้เดียว!”สิ้นเสียงประกาศ พลุกระดาษสีทองถูกยิงขึ้
กวินทร์กวาดสายตามองไปรอบงาน รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏบนใบหน้า เขาไม่ได้มาในฐานะคู่แข่งทางธุรกิจ หรือศัตรูหัวใจอีกต่อไป แต่มาในฐานะ ‘พี่ชาย’ และ ‘ครอบครัว’ ที่สำคัญที่สุดคนหนึ่ง ดลลวิญ์ที่เห็นเขาเดินเข้ามา รีบเดินฝ่าฝูงชนเข้าไปต้อนรับทันที พร้อมกับระรินธรที่ยังคงความงดงามราวกับนางพญาในชุดราตรีสีทองอร่าม“ไง
ค่ำคืนนี้ท้องฟ้าเหนือแม่น้ำเจ้าพระยาถูกแต่งแต้มไปด้วยแสงสีจากพลุดอกไม้ไฟนับพันนัดที่ถูกจุดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองวาระสำคัญ แสงไฟจากโรงแรมหรูระดับห้าดาวส่องสว่างไสว สะท้อนผิวน้ำระยิบระยับราวกับเพชรนับล้านเม็ดที่ร่วงหล่นลงมาจากสรวงสวรรค์ภายในห้องรอยัล บอลรูม ซึ่งเป็นห้องจัดเลี้ยงที่หรูหราและเก่าแก่ที่สุด
“เอ่อ... ครับ ๆ ไม่เป็นไร” รุ่นพี่หน้าเจื่อน ยอมถอยทัพไปอย่างงง ๆ ดีแลนแอบแสยะยิ้มมุมปากใส่รุ่นพี่ลับหลังน้ำหวาน ‘เสร็จโจร...’เมื่อมาถึงคอนโด... น้ำหวานก็ยังคงช่วยพยุงคนร่างสูงที่แกล้งเดินกะเผลกทิ้งน้ำหนักตัวใส่เธอเต็ม ๆ เข้ามาในห้องนอนกว้างขวางที่ตกแต่งสไตล์โมเดิร์น “ค่อย ๆ นั่งนะ...” เธอประคองเข
เจ็ดปีต่อมา... เสียงเชียร์ดังกระหึ่มกึกก้องไปทั่วสเตเดียมขนาดใหญ่ที่จุคนได้นับพัน การแข่งขันบาสเกตบอลประเพณีรอบชิงชนะเลิศกำลังดำเนินไปอย่างดุเดือดในช่วงควอเตอร์สุดท้าย สกอร์บอร์ดแสดงคะแนนที่สูสีกันชนิดหายใจรดต้นคอ แต่ดูเหมือนว่าสายตาของผู้ชมสาว ๆ กว่าครึ่งสนามจะไม่ได้โฟกัสที่ลูกบาสหากแต่โฟกัสไปที่ร่
คำตอบเรียบง่ายนั้นกระแทกใจกลางความรู้สึกของกวินทร์อย่างจัง โลกของเขาเต็มไปด้วยผลประโยชน์และหน้ากาก... แต่กับผู้หญิงคนนี้ เขากลับเป็นแค่ผู้ชายธรรมดา ๆ คนหนึ่ง... เป็นแค่ ‘คุณกวินทร์’ ของเธอ เขาลุกขึ้นเดินไปหาเธอที่เพิ่งปีนลงจากบันไดด้วยความเหนื่อยอ่อน“ขอบคุณนะครับ... ที่มองผมเป็นแค่ผม” กวินทร์ถือวิส
หลังจากเหตุการณ์ป่วนลานจอดรถในวันเสาร์ ดลลวิญ์ก็ไม่รอช้าที่จะเดินเกมรุกในแผนการขั้นต่อไป เขาเดินเข้ามาในห้องทำงานของระรินธรพร้อมแฟ้มเอกสารและตั๋วเครื่องบินในมือ“เก็บของซะ... พรุ่งนี้เราจะไปภูเก็ต”ระรินธรเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร ขมวดคิ้วสงสัย “ไปภูเก็ต? ไปทำไมคะ?”“ไปดูหินอ่อนที่เหมือง... แล้วก็ดูงา
ดลลวิญ์ชะงัก... รอยแดงที่คอ? ภาพเหตุการณ์ในลิฟต์วันก่อนย้อนกลับมา... เขาไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายร่างกายเธอ แต่รอยนั้นเกิดจากความพลั้งเผลอในห้วงอารมณ์บางอย่าง แต่เด็กพวกนี้... เข้าใจว่าเขาตบตีแม่ของแกงั้นเหรอ?ความรู้สึกผิดแล่นริ้วเข้ามาในอก แต่สิ่งที่มากกว่านั้นคือความรู้สึกเอ็นดู เนื่องจากเด็กสองคนนี้ร
บ่ายวันเสาร์ ซึ่งวันนี้เป็นวันหยุดของเด็ก ๆ แต่สำหรับระรินธรแล้วงานในฐานะที่ปรึกษาพิเศษของอัครเดชาไม่มีวันหยุด เธอจำเป็นต้องเข้ามาเคลียร์เอกสารด่วนที่บริษัท โดยมีกวินทร์อาสาพาเด็กแฝดมานั่งรอที่ห้องรับรองแขกด้านล่าง เพราะไม่อยากให้เด็ก ๆ ต้องอุดอู้เฝ้าแม่ทำงานแต่ทว่า... เสือสองตัวย่อมไม่ยอมอยู่ในถ้ำ
หลายวันต่อมา... กระแสข่าวฉาวเรื่องพิมดาวเริ่มซาลงตามกาลเวลา หุ้นของอัครเดชากรุ๊ปเริ่มดีดตัวกลับขึ้นมาสู่แดนบวกอีกครั้ง สร้างความโล่งใจให้กับบอร์ดบริหาร แต่ทว่า... พายุลูกใหม่ในใจของดลลวิญ์กลับกำลังก่อตัวขึ้นเมื่อพีระเดินเข้ามาในห้องทำงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด พร้อมแฟ้มเอกสารปกดำในมือ “บอสครับ... ทีม






![พอหย่าจากคนเลว ผู้ชายทุกคนก็อยากได้ฉัน แม้แต่ผัวเลว [nc 35+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
