تسجيل الدخولمشاركة
4 รุ่นน้อง
تاريخ النشر:
2026-02-11 10:12:18ตอนเย็น
รดาเดินออกมาจากตึกเรียนแล้วสาวเท้าไปยังลานจอดรถ เธอเดินไปที่รถหรูของรุ่นพี่ตัวสูงก็เห็นเขาเปิดประตูออกมาพอดี รดาที่เห็นก็เม้มปากทำตัวไม่ถูกและรู้สึกประหม่า ก่อนเสียงทุ้มเรียบนิ่งของเลออนจะเอ่ยออกมา “มาขึ้นรถสิ” “ขึ้นรถ? รุ่นพี่จะพารดาไปไหนเหรอคะ” หญิงสาวจ้องมองไปยังใบหน้าหล่อเหลาพร้อมกับเอ่ยถามด้วยสีหน้าสงสัย “ฉันจะไปส่งเธอที่บ้าน” สีหน้าราบเรียบ “อ้อค่ะ ว่าแต่…รุ่นพี่จะคบกับรดาจริงๆเหรอคะ” “อืม” “คือ…รดายังไม่ได้รู้จักชื่อของรุ่นพี่เลยค่ะ” “ชอบฉัน แล้วทำไมถึงไม่สืบชื่อของฉัน” “รดาไม่กล้าถามใครค่ะ” “งั้นเธอก็เรียกฉันว่ารุ่นพี่ต่อไปก็แล้วกัน” “ค่ะรุ่นพี่” “ไปขึ้นรถ” “ค่ะ” ว่าแล้วคนตัวเล็กก็เดินไปเปิดประตูรถแล้วเข้าไปนั่งก่อนที่ร่างสูงจะขับรถออกไปด้วยความเร็ว บนรถ เมื่อเลออนขับรถออกมาได้สักพักเขาก็เอ่ยถามขึ้น “บ้านเธออยู่กันกี่คน” “รดาอยู่บ้านคนเดียวค่ะ” “แล้วพ่อแม่เธอ?” “พ่อกับแม่เสียหมดแล้วค่ะ” เมื่อสองปีก่อนพ่อขับรถไปทำธุระกับแม่ที่ต่างจังหวัด พอขากลับก็เกิดอุบัติเหตุรถพลิกคว่ำจึงทำให้พ่อกับแม่เสียชีวิตทันที หลังจากพ่อกับแม่เสียเธอก็ได้ใช้เงินประกันชีวิตที่พ่อกับแม่ของเธอได้ทำไว้หลายปีแล้ว ดังนั้นเรื่องค่าใช้จ่ายต่างๆและค่าเทอมเธอจึงไม่เดือดร้อน และไม่ต้องออกไปทำงานพาร์ทไทม์ แต่เธอก็ใช้เงินอย่างประหยัดเพราะยังอีกสามปีกว่าเธอจะเรียนจบ “ทำไมถึงเสีย” “อุบัติเหตุรถพลิกคว่ำตอนขับรถกลับจากต่างจังหวัดค่ะ” จากนั้นเขาก็ไม่ถามอะไรต่อ จนกระทั่งรถหรูเคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าบ้านชั้นเดียวของเธอ “ขอบคุณมากนะคะรุ่นพี่ที่มาส่ง” เธอเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มปลื้มปริ่มเมื่อคนที่ตัวเองชอบมาส่ง “เมมเบอร์โทรของเธอและแอดไลน์ให้ฉันด้วย” “ได้ค่ะ” จากนั้นทั้งสองก็จัดการแลกเบอร์โทรและแอดไลน์กัน จึงทำให้รดารู้ว่าเขาชื่อเลออน ก่อนเลออนจะเอ่ยขึ้น “ถ้าวันไหนฉันมีเรียน ฉันก็จะมาส่งเธอทุกวัน” เขาไม่ได้หันมามองเธอ “ค่ะพี่เลออน รดาเข้าบ้านก่อนนะคะ ขอบคุณมากค่ะ” เธอบอกด้วยรอยยิ้มสดใสแล้วลงจากรถไป ก่อนที่เลออนจะออกรถมุ่งหน้าไปยังคอนโดของเขา วันต่อมา ตอนเย็น เมื่อรดาออกมาจากตึกเรียน โทรศัพท์ของเธอก็มีเสียงแจ้งเตือนเข้ามาจากข้อความไลน์ เธอหยิบออกมาดูจึงเห็นว่าเป็นข้อความที่รุ่นพี่ร่างสูงส่งมา เลออน : เลิกเรียนยัง รดา : รดากำลังไปที่รถของพี่ พี่เลออนอยู่ที่รถใช่ไหมคะ เลออน : อืม บนรถ “ก่อนกลับบ้าน แวะหาอะไรกินที่ห้างกันก่อนนะ” “ได้ค่ะ” จากนั้นเลออนก็ขับรถมุ่งหน้าไปยังห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่ง ร้านพิซซ่า เลออนพาคนตัวเล็กเข้ามาในร้านพิซซ่าก็เจอกับอลินนั่งอยู่คนเดียว เลออนที่เห็นอย่างนั้นจึงไม่รอช้าที่จะเดินไปหาผู้หญิงที่อยู่ในใจของเขาตลอดเวลาทันที “อลิน” “อ้าว เลออน นายมากับใครเหรอ” อลินหันถามเพื่อนร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างตัวเองด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “ฉันมากับรุ่นน้อง” “ไหนล่ะรุ่นน้อง” “ยืนอยู่โน่น” เลออนหันไปมองรดาที่ยืนอยู่แล้วบอกอลิน “อ๋อ น้องเขาเรียนอยู่ปีไหนเหรอ” “เขาเรียนปีสอง คณะเดียวกับเรา” “อ๋อ” “แล้วคู่หมั้นเธอไม่มาด้วยเหรอ” เขาถามพลางในใจก็ลุ้นว่าขอให้เธอบอกว่าคู่หมั้นไม่มา “วันนี้เขาป่วยก็เลยลาน่ะ นั่งด้วยกันสิเลออน” ว่าแล้วเลออนก็เดินไปบอกรดาให้มานั่ง ร่างสูงหย่อนตัวนั่งข้างคนในใจ ก่อนที่ร่างเล็กของรดาจะหย่อนสะโพกนั่งฝั่งตรงข้ามคนทั้งสอง และอลินก็พูดกับรดาด้วยท่าทีเป็นกันเอง “น้องชื่ออะไร” “ชื่อรดาค่ะ” รดาตอบด้วยรอยยิ้มบางๆ “พี่ชื่ออลินนะ เป็นเพื่อนของเลออน” “อ๋อค่ะ รดายินดีที่ได้รู้จักพี่อลินนะคะ” “พี่ก็ยินดีที่ได้รู้จักน้องรดาเหมือนกัน” แล้วเลออนก็เอ่ยขึ้น “เธอได้สั่งของกินยัง” “ฉันเพิ่งเข้ามานั่ง ยังไม่ได้สั่งเลย” ว่าแล้วทั้งสามคนก็ดูเมนูแล้วสั่งอาหารไปคนละสองอย่าง “ตั้งแต่ฉันหมั้น เราก็ไม่ได้ไปไหนกันเลยนะเลออน” เมื่อสั่งอาหารกันเสร็จ อลินก็หันพูดกับเพื่อนตัวสูง “อืม” เขาพยักหน้าพลางสีหน้าหม่นลงเมื่อคิดว่าเธอมีคู่หมั้นแล้ว ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วถามเธอออกไป “เดี๋ยวเธอกลับรถอะไร” “แท็กซี่” “เดี๋ยวฉันไปส่ง” “ขอบคุณนะเลออน” เมื่ออาหารถูกนำมาเสิร์ฟ จากนั้นทั้งสามคนก็ลงมือรับประทานกัน เลออนกับอลินคุยกันไปและกินไปเรื่อยๆ สายตาของเขาที่มองอลินนั้นฉายแววออกมาอย่างชัดเจนว่าชอบเธอ รดาที่นั่งฝั่งตรงข้ามก็รับประทานไปอย่างเงียบๆพลางจ้องมองไปยังคนทั้งสองที่พูดคุยกันกระหนุงกระหนิงราวกับว่าเป็นคู่รักกัน ถ้าเธอไม่รู้มาก่อนว่าพวกเขาเป็นเพื่อนกัน เธอคงคิดว่าทั้งสองคงเป็นแฟนกัน
أحدث فصل
เลออนลวงรัก 27 ขอบคุณที่ให้อภัย (จบ)
“ถ้าเธอจะนอนก็นอนนะ พี่ไม่กวนแล้ว” ชายหนุ่มผละจากร่างอรชรแล้วเอ่ยออกไป“ค่ะ” ว่าแล้วรดาก็ทิ้งตัวนอน จากนั้นร่างสูงจึงออกจากห้องไปเลออนหยิบโทรศัพท์โทรหาอลินเพราะอยากรู้ว่าที่เธอโทรมาเมื่อกี้จะพูดอะไรตู๊ด‘นั่นนายอยู่ไหน’‘อยู่บ้าน’‘นายกลับบ้านเหรอ’‘ฉันอยู่บ้านรดา’‘นายทิ้งฉันเพื่อจะไปอยู่กับน้องรดาเนี่ยนะ’‘เธอจำรดาได้ด้วยเหรอ ก็ไหนบอกว่าความจำเสื่อม จำได้แต่ฉันคนเดียวไง’‘อ เอ่อ คือ ตอนนี้ความทรงจำของฉันเริ่มกลับมาบ้างแล้วละ’ อลินพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักเมื่อถูกจับผิด อันที่จริงเธอไม่ได้ความจำเสื่อมหรอก แต่เธอโกหกพ่อกับแม่ว่าความจำเสื่อม จำใครไม่ได้เลยนอกจากเลออน ที่เธอต้องโกหกเพราะอยากให้เลออนมาอยู่กับเธอ‘ฉันดีใจด้วยนะอลินที่ความทรงจำของเธอเริ่มกลับมาแล้ว’ เลออนพูดออกไปอย่างยินดีพลางคิดในใจว่าอลินอาจจะแกล้งความจำเสื่อมเพื่อให้ได้อยู่ใกล้เขาก็ได้‘แล้วตอนเย็นนายจะเข้ามาหาฉันไหม’‘ฉันคงไม่ได้เข้าไปแล้วนะ’‘ทำไมล่ะ’‘รดาไม่สบาย ฉันต้องอยู่กับเขา’‘น้องรดาไม่สบายเป็นอะไร’‘รดาร่างกายอ่อนเพลีย เพราะเขาท้อง’‘น้องรดาท้อง! น้องรดาท้องกับนายงั้นเหรอ’ อลินหัวใจหล่นฮวบเมื่อรู้ว่ารดาท้อง
เลออนลวงรัก 26 ไม่มีที่ว่างให้ใครอีกแล้ว
รดาเข้าครัวมาทำอาหาร เลออนเดินเข้ามาแล้วเอ่ยถาม“ทำอะไรกินเหรอ เดี๋ยวฉันช่วย”“ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือ ฉันจะทำเอง”“คนเป็นผัวก็ต้องช่วยเหลือเมียสิ”“…” เธอตวัดสายตามองร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างๆด้วยแววตานิ่งดุ“ฉันพูดผิดตรงไหน” คิ้วหนาเลิกขึ้นพร้อมมุมปากหยักยกยิ้มอ่อนๆ“ใครจะอยากเป็นเมียผู้ชายที่ชอบโกหกหลอกลวง”สิ้นเสียงหวานเอ่ยเลออนก็ดึงร่างเล็กเข้ามาโอบกอดด้วยความอ่อนโยนพลางยกมือข้างหนึ่งลูบหัวเล็กเบาๆพร้อมกับพูดออกไปด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล“พี่ขอโทษที่เคยพูดโกหกและหลอกคบเธอ พี่ขอโทษที่เมื่อก่อนไม่เคยให้ความสำคัญกับเธอ ขอโทษที่ทำอะไรโดยไม่แคร์ความรู้สึกของเธอเลย”“…” เธอหัวใจสั่นไหวเมื่อได้ยินสรรพนามที่เขาพูดแทนตัวเองว่าพี่ และน้ำเสียงที่พูดนั้นอ่อนโยนกว่าปกติมาก“พี่เคยมองข้ามเธอ แต่มาตอนนี้รดาคือคนสำคัญของพี่นะ” เขาพูดพลางจูบที่ศีรษะของเธอแผ่วเบา“…”“รดาช่วยยกโทษและเปิดโอกาสให้คนเลวคนนี้อีกสักครั้งจะได้ไหม แล้วพี่จะไม่ทำให้เธอต้องผิดหวังและเสียใจอีก”“…”“พี่ขอโทษที่ไปอยู่เฝ้าอลินหลายวัน อลินความจำเสื่อมพี่ก็เลยสงสาร พี่จะกลับตั้งแต่วันแรกนั่นแหละ แต่อลินขอไว้ พี่ก็เลยจำต้องอยู่กับเขา
เลออนลวงรัก 25 คนสำคัญ
สามวันผ่านไปเป็นเวลาสามวันแล้วที่เลออนอยู่เฝ้าอลินที่โรงพยาบาลโดยไม่ได้กลับมาที่คอนโดเลยด้านรดาในระยะสามวันที่ผ่านมานี้เธอคิดดีแล้วว่าควรจะลาออกจากบริษัทของเขา แล้วไปทำงานที่อื่นบริษัทก๊อกๆรดาเคาะประตูห้องทำงานของทนงศักดิ์แล้วเปิดเข้าไปพร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ“ท่านประธานคะ”“หนูรดามีธุระอะไรจะคุยกับฉันเหรอ นั่งก่อนสิ” รดานั่งลงแล้วพูดออกไปด้วยท่าทีลำบากใจเมื่อจะต้องลาออกจากงานก่อนครบสัญญา“ถ้ารดาจะขอลาออก…” เธอยังพูดไม่ทันจบประโยคทนงศักดิ์ก็เอ่ยขึ้น“ถ้าหนูรดาจะลาออกก่อนจะครบสัญญาก็ลาออกได้เลย และฉันก็จะไม่เรียกร้องอะไรจากหนู” เขารู้ว่าหญิงสาวคงรู้สึกลำบากใจเกี่ยวกับเรื่องลูกชายของเขาจึงอยากลาออก“รดาขอขอบคุณท่านประธานมากนะคะ” รดาเอ่ยพร้อมกับยกมือไหว้คนตรงหน้าอย่างนอบน้อม“ฉันเข้าใจหนูรดานะ หนูคงรู้สึกลำบากใจเกี่ยวกับเลออน…”“งั้นเดี๋ยวฉันจะช่วยหางานที่อื่นให้หนูทำนะ”“ไม่เป็นไรค่ะท่านประธาน พอดีรดามีงานที่จะทำแล้วค่ะ” เธอไม่อยากรบกวนจึงบอกว่ามีงานทำแล้ว“อ๋อ งั้นฉันก็ขอให้หนูรดาโชคดีนะ”“ขอบคุณมากค่ะท่านประธาน รดาขอตัวนะคะ สวัสดีค่ะ” เธอยกมือไหว้บอกลาเสร็จก็ออกไปจากห้องท
เลออนลวงรัก 24 อยากพามาอยู่ใกล้ตัว
โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งแผนกสูตินรีเวชห้องตรวจ“ตอนนี้คุณตั้งครรภ์ได้สี่สัปดาห์แล้วนะคะ ยินดีด้วยค่ะคุณแม่” หมอสาวบอกผลตรวจด้วยรอยยิ้มยินดี“…” รดาที่ได้ยินอย่างนั้นก็เหมือนกับวิญญาณหลุดออกไปจากร่าง เธอท้องจริงๆงั้นเหรอ แล้วทีนี้เธอจะทำยังไงดี“เดี๋ยวหมอจัดยาบำรุงให้ไปทานหนึ่งเดือนก่อนนะคะ เดือนหน้าหมอจะนัดมาตรวจอีกที”“ค่ะ” เธอเอ่ยเสียงแผ่วเบาพลางดวงตาเหม่อลอย“คุณพ่อมาด้วยหรือเปล่าคะวันนี้”“อ เอ่อ ไม่มาค่ะ”“งั้นก็ไปรอรับยาได้เลยนะคะ”“สวัสดีค่ะคุณหมอ” เธอยกมือไหว้หมอสาวแล้วออกจากห้องไปก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่แม่ของเลออนออกมาจากห้องตรวจห้องข้างพอดี นงค์ฤดีที่เห็นรดาจึงเข้าไปทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้มทันที“หนูรดามาทำอะไรเหรอ”“อ อ้อ เอ่อ คือ” รดาที่กำลังใจลอยอยู่ถึงกับสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงทักทายจากแม่ของเขาก่อนจะพูดออกไปด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก“หนูรดาเป็นอะไรถึงได้มาหาหมอ”“รดา…กระเพาะปัสสาวะอักเสบน่ะค่ะ”“อ๋อ”“แล้วคุณป้ามาตรวจอะไรเหรอคะ”“ป้ามาตรวจภายในน่ะ”“อ๋อค่ะ งั้นรดาขอไปรับยาก่อนนะคะ”“ป้าก็จะไปห้องการเงินเหมือนกัน เราไปพร้อมกันนะ”“ค่ะ” จากนั้นทั้งสองจึงพากันเดินออกไปยังห
เลออนลวงรัก 23 ตอนนี้ชอบแล้ว
รดาที่อยู่ในชุดเดรสสั้นสีสวยออกจากห้องมาด้วยสีหน้าปกติ เลออนที่เห็นก็ยกยิ้มแล้วทั้งสองก็พากันออกไปขึ้นรถหน้าบ้านบนรถ“เธออยากไปกินร้านไหน” ใบหน้าหล่อเหลาหันถามเจ้าของร่างบอบบางสมส่วนด้วยสีหน้ายิ้มแย้มที่วันนี้เธอยอมออกมากับเขา“ไปกินที่ห้างก็ได้” เธอพูดด้วยน้ำเสียงปกติ“ได้” ว่าแล้วเลออนก็เหยียบคันเร่งก่อนรถหรูจะพุ่งทะยานไปยังห้างสรรพสินค้าชื่อดังห้างสรรพสินค้า“เธออยากกินร้านไหน” ร่างสูงหันถามร่างเล็กที่เดินเคียงข้างตัวเองด้วยความเอาอกเอาใจ“ฉันอยากกินอาหารญี่ปุ่น”“งั้นก็ไปกัน” ว่าแล้วทั้งสองก็พากันไปยังร้านอาหาร แต่ทันใดนั้นก็มีเสียงคุ้นเคยเรียกขึ้นมาจากทางด้านหลัง“เลออน” เลออนกับรดาหันไปตามต้นเสียงพร้อมกันจึงเห็นว่าเป็นอลินที่อยู่ในชุดเดรสสั้นสีสวย“นาย…ไปรับน้องรดาที่บ้านเหรอ” อลินปั้นหน้าฝืนยิ้มแล้วถามออกไป“ใช่”“ทำไมนายถึงไม่โทรชวนฉันด้วยล่ะ”“ขอโทษนะที่ไม่ได้ชวน”“นั่นนายจะเดินไปไหนเหรอ”“ฉันจะขึ้นไปกินอาหารญี่ปุ่นน่ะ”“ปกตินายไม่ชอบกินอาหารญี่ปุ่นไม่ใช่เหรอ” อลินรู้ว่าเลออนไม่ชอบกินอาหารญี่ปุ่นเพราะเขาเคยบอกเธอรดาที่รู้ว่าเขาไม่ชอบอาหารญี่ปุ่นก็หันมองร่างสูง แล้วเลออนก็
เลออนลวงรัก 22 ไม่มีชีวิตชีวา
หลายอาทิตย์ต่อมาเป็นเวลาสามเดือนแล้วที่รดามาทำงานในบริษัทของเลออน ตั้งแต่วันนั้นที่เขาจูบเธอแล้วพ่อของเขากับอลินออกมาเห็น หลังจากนั้นเลออนก็ไม่เข้ามาวุ่นวายกับรดาอีกห้องทำงานเลออน“เลออน คืนนี้เราไปดื่มกันนะ นานแล้วที่เราไม่ได้ไปดื่มกัน” อลินที่นั่งอยู่บนโซฟาเอ่ยกับร่างสูงที่นั่งทำงานอยู่ หลังจากที่อลินเห็นเลออนจูบกับรดา เธอก็มาหาเลออนทุกวันเพราะเธออยากให้เลออนอยู่ในสายตาของเธอตลอดเวลา ซึ่งเป็นเวลาสามอาทิตย์มาแล้วที่เธอมาอยู่กับเลออน และเธอก็ไม่เห็นว่าเลออนไปยุ่งกับรดาอีก เธอรู้สึกสบายใจมากที่เลออนไม่ไปวุ่นวายกับรดา“ก็ได้ งั้นเธอก็โทรชวนกัปตันกับเจไดด้วยแล้วกันนะ” ชายหนุ่มพูดด้วยสีหน้าเอื่อยๆช่วงสองสามอาทิตย์ที่ผ่านมานี้เขารู้สึกเบื่อๆ เกือบเดือนแล้วที่เขาไม่ไปวุ่นวายกับรดา ที่เขาไม่อยากเข้าใกล้เธอเพราะกลัวว่าตัวเองจะพลั้งมือทำแบบนั้นกับเธออีก แล้วก็เกรงใจพ่อด้วยถ้าพ่อเกิดมาเห็นอีก ช่วงนี้เขาจึงอยู่แต่กับอลินทุกวัน ตอนเย็นเขาไปส่งอลินที่คอนโดทุกวัน ทว่าเขาก็ยังรู้สึกเบื่ออยู่ดี ทั้งที่อลินมาอยู่กับเขาทุกวัน“คืนนี้นายห้ามกลับก่อนเหมือนวันนั้นอีกนะ” อลินพูดกำชับ“ฉันไม่กลับก่อนหร
เลออนลวงรัก 6 เลิกคบ
สามเดือนต่อมาเป็นเวลาสามเดือนแล้วที่เลออนจะไปส่งรดาที่บ้านเกือบทุกเย็น บางวันเขาก็พาเธอแวะกินข้าว เขาก็ยังพูดกับเธอน้อยเหมือนเดิม อาจจะถามเรื่องการเรียนบ้างว่าเรียนยากหรือเปล่า เรียนไหวหรือเปล่า นอกเหนือจากนั้นก็ไม่มีอะไรจะคุยกันตอนนี้รดาอยู่ปีสองเทอมสอง ส่วนเลออนอยู่ปีสี่เทอมสองซึ่งเทอมนี้เขาจะต
เลออนลวงรัก 5 ยอมผิดคำพูด
เวลาต่อมาเมื่อเลออนจ่ายเงินค่าอาหารเสร็จ ทั้งสามคนก็พากันออกไปจากร้าน เลออนเดินเคียงข้างกับอลิน ส่วนรดาเดินตามหลังคนทั้งสอง เลออนหยุดฝีเท้าแล้วหันมาพูดกับรดาด้วยสีหน้าเรียบเฉยซึ่งผิดกับที่เขาคุยกับอลินเมื่อครู่“เดี๋ยวฉันต้องไปส่งอลิน เธอหารถกลับเองก็แล้วกันนะ”“อ๋อ ได้ค่ะ งั้นรดาขอตัวนะคะ” เธอรับ
เลออนลวงรัก 3 ไม่ได้คิดจริงจัง
วันต่อมามหาวิทยาลัย ตอนเย็นเมื่อเรียนเสร็จเลออนก็ออกมาจากห้องเรียนทันทีแล้วลงมารอหน้าตึกบริหารปีสอง เพราะเขาคิดว่าเดี๋ยวสองสาวปีสองคงลงมา เขาใช้เวลารอสามสิบนาทีก็เห็นมินตาเดินมาคนเดียว เลออนขมวดคิ้วนึกแปลกใจก่อนจะสาวเท้าไปหามินตา มินตาที่เห็นรุ่นพี่ตัวสูงผมสีเทาก็มีสีหน้าตกใจแล้วถามออกไป“รุ่นพี่
เลออนลวงรัก 2 คบเล่นๆ
คอนโดเลออนเมื่อเข้ามาในห้องนอนเลออนก็หยิบกระดาษเบอร์โทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อออกมาแล้วขยำทิ้งลงถังขยะอย่างไม่ได้ใส่ใจ ชายหนุ่มหยิบซองบุหรี่แบรนด์นอกออกมาจากกระเป๋ากางเกงพร้อมกับหยิบออกมาจุดไฟ ก่อนจะเดินออกไปสูบที่นอกระเบียง ฟู่ว~ควันสีขาวเทาถูกพ่นออกมาทางเรียวปากหยักสวยและจมูกโด่งได้รูปจนล่อ
قد تعجبك أيضًا
บอสเอวดุ!!!
ซีไซต์316.4K وجهات النظرเรื่องสั้นอีโรติก LOVE NC 25+++
C100.1K وجهات النظرนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก68.4K وجهات النظرท่านประธานกระหายสวาท
กาสะลอง64.2K وجهات النظرบ่วงร้ายพ่ายรอยรัก
ลาเต้หวานมัน800 وجهات النظرประธานภาม... ห้ามรัก
ลิลลี่สีกุหลาบ171 وجهات النظرนางร้ายขอลาออกจากการเป็นบ่อเงินบ่อทอง
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์82 وجهات النظرMy Baddy รักเพื่อนผิดไหม
ไข่ดาวเบคอน12 وجهات النظر
