LOGINShare
5 ยอมผิดคำพูด
publish date:
2026-02-11 10:12:54เวลาต่อมา
เมื่อเลออนจ่ายเงินค่าอาหารเสร็จ ทั้งสามคนก็พากันออกไปจากร้าน เลออนเดินเคียงข้างกับอลิน ส่วนรดาเดินตามหลังคนทั้งสอง เลออนหยุดฝีเท้าแล้วหันมาพูดกับรดาด้วยสีหน้าเรียบเฉยซึ่งผิดกับที่เขาคุยกับอลินเมื่อครู่ “เดี๋ยวฉันต้องไปส่งอลิน เธอหารถกลับเองก็แล้วกันนะ” “อ๋อ ได้ค่ะ งั้นรดาขอตัวนะคะ” เธอรับคำอย่างไม่เรื่องมากแล้วสาวเท้าออกจากห้างสรรพสินค้าไปขึ้นรถไฟฟ้าที่อยู่ใกล้กับห้าง เมื่อรดาเดินออกไปแล้ว อลินก็เอ่ยถามทันที “น้องรดาเป็นแฟนของนายเหรอ คบกันตอนไหน” “เขาไม่ได้เป็นแฟนฉันหรอก ฉันก็แค่…คบแก้เหงาน่ะ” ความจริงเขาอยากจะบอกอลินว่าคบเพื่อไม่ให้คิดถึงเรื่องของเธอต่างหาก “แล้วมีแนวโน้มจะคบน้องเป็นแฟนไหม ฉันดูๆแล้วน้องเขาก็น่ารักดีนะ ดูท่าทางนิสัยก็ดีด้วย” “ฉันไม่ได้ชอบใครง่ายๆหรอกนะ แต่ถ้าฉันได้ชอบใครแล้ว ฉันก็จะไม่เลิกชอบง่ายๆเหมือนกัน” นัยน์ตาคมจับจ้องไปยังใบหน้าสวยของผู้หญิงในใจนิ่ง หวังจะสื่อความในใจของเขาพร้อมกับพูดออกไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “จะว่าไป…ตั้งแต่ฉันเป็นเพื่อนกับนายมาสามปี ฉันก็ไม่เคยเห็นนายพาผู้หญิงคนไหนไปไหนมาไหนกับนายเลยนะ นอกจากน้องรดา ถ้าไม่นับฉันอะนะ” “ถึงฉันจะพาเขาไปไหนมาไหนด้วย แต่ฉันก็ไม่ได้ชอบเขาหรอกนะ ฉันบอกเธอแล้วไงว่าคบแก้เซ็งเท่านั้นแหละ” “นายมีเรื่องอะไรที่ทำให้เซ็งงั้นเหรอ ก่อนหน้านี้ฉันก็เห็นนายดูสนุกสนานดี ไม่น่าจะมีเรื่องให้เซ็ง” “ก็มีบ้างแหละ ถ้าสิ่งไหนที่มันไม่เป็นไปตามที่เราหวัง มันก็รู้สึกเซ็งแล้วก็เบื่อแบบนี้แหละ” “นายผิดหวังเรื่องอะไรเหรอ” “ไม่มีอะไรหรอก เรากลับกันเถอะ” ชายหนุ่มพูดตัดบท จากนั้นทั้งสองจึงพากันไปขึ้นรถแล้วเขาก็ไปส่งเธอที่คอนโดก่อนจะกลับคอนโดของตัวเอง หนึ่งเดือนต่อมา มหาวิทยาลัย ตอนเย็น เป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่เลออนจะไปส่งรดาที่บ้านทุกวันที่เขามีเรียน ถ้าวันไหนเขาไม่มีเรียนเธอก็กลับเอง เมื่อรดาเรียนเสร็จก็รีบออกจากห้องทันที เธอรู้ว่าคนตัวสูงรออยู่ที่รถแล้วเพราะเขาส่งข้อความมาบอกเธอเมื่อครู่ เมื่อรดาเดินมาถึงรถสปอร์ตหรูของเขาก็เห็นว่าคนตัวสูงยืนอยู่กับพี่อลิน เลออนที่เห็นรดาเดินมาจึงพูดออกไป “วันนี้ฉันไม่ได้ไปส่งเธอแล้วนะ” “พี่เลออนจะไปส่งพี่อลินเหรอคะ” เธอถามอย่างนึกรู้ “อืม” รดาสีหน้าสลดลงเล็กน้อยเมื่อคิดว่าเขาเลือกที่จะไปส่งเพื่อนของเขา แต่ไม่ไปส่งเธอทั้งที่เขาพูดกับเธอเอาไว้ก่อนแล้ว รดาปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วพูดออกไป “งั้นก็ไม่เป็นไรค่ะ รดาขอตัวนะคะ” บอกจบเจ้าของร่างบอบบางก็สาวเท้าออกไปจากมหาวิทยาลัย “ขึ้นรถเถอะอลิน” “อืม” จากนั้นทั้งสองก็ขึ้นรถ อลินเพิ่งบอกเลออนเมื่อกี้ว่าวันนี้คู่หมั้นของเธอไม่ได้มาเรียนเพราะไม่มีเรียน เลออนที่รู้ว่าคู่หมั้นของอลินไม่มาก็รู้สึกดีใจ แล้วเขาก็ชวนเธอกลับกับเขา ซึ่งตอนนั้นเลออนได้ส่งข้อความไปบอกรดาก่อนแล้วว่ารออยู่ที่รถ แต่เขายอมผิดคำพูดกับรดาเพราะเขาคิดว่าเธอไม่ได้มีความสำคัญมากไปกว่าอลินที่เป็นผู้หญิงในใจของเขา บ้านรดา เมื่อรดามาถึงบ้านโทรศัพท์ของเธอก็มีสายโทรเข้าจากมินตา เธอจึงกดรับสายทันที ‘ว่าไงมินตา’ ‘เมื่อกี้ฉันเห็นเธอเดินไปหน้ามหาลัย แล้ววันนี้พี่เลออนไม่ได้ไปส่งเธอเหรอ’ ‘พี่เลออนไปส่งเพื่อนเขาน่ะ’ ‘ไปส่งเพื่อนคนไหน’ ‘พี่อลิน’ ‘พี่เลออนส่งข้อความบอกเธอว่ารอที่รถไม่ใช่เหรอ’ ‘ใช่’ ‘เขาเลือกเพื่อน แล้วยอมผิดคำพูดกับเธอเนี่ยนะ เขาเห็นเพื่อนสำคัญกว่าเธอที่กำลังคบอยู่งั้นเหรอ’ ‘ฉันไม่ถือสาพี่เลออนเขาหรอก หนึ่งเดือนมาแล้วนะที่เขามาส่งฉันทุกวัน เขาจะไปส่งเพื่อนบ้างก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย’ ‘แต่เขาก็น่าจะแคร์ความรู้สึกของเธอบ้างนะ มาขอคบเธอเอง แล้วมาทิ้งเธอแบบนี้ได้ไง’ ‘อย่าไปว่าพี่เขาเลยมินตา ฉันไม่ได้อะไรหรอก’ ปากบอกว่าไม่ได้อะไรที่เขาเลือกไปส่งพี่อลินและให้เธอกลับเอง ทว่าในใจลึกๆก็รู้สึกน้อยใจเขาเหมือนกัน ‘ถ้าต่อไปพี่เลออนเขาเลือกเพื่อนแล้วทิ้งเธอเหมือนกับวันนี้อีก เธอก็เลิกคบกับเขาเถอะ’ ‘ฉันไม่อยากเลิกคบกับพี่เลออนเพราะเรื่องนี้หรอกนะ เพราะฉันคิดว่าที่เขาให้ความสำคัญกับเพื่อน เพราะเขาสองคนเป็นเพื่อนกันมานานแล้ว ส่วนฉันเป็นคนมาทีหลัง แล้วที่สำคัญฉันยังไม่ได้เป็นแฟนกับเขาเลย’ ‘งั้นฉันก็แล้วแต่เธอตัดสินใจแล้วกัน พอดีฉันเป็นคนวู่วามน่ะ เธอไม่ต้องฟังฉันหรอก’ ‘ฉันขอบคุณเธอมากนะที่เตือน’ ‘งั้นแค่นี้นะรดา’ ว่าแล้วการสนทนาก็จบลง รดากดวางสายแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆพลางคิดในใจว่าเขาคิดยังไงกับเธอกันแน่ เขาจะชอบเธออย่างที่เธอชอบเขาหรือเปล่า จะว่าไปเขาเป็นฝ่ายขอคบกับเธอก่อน ดังนั้นเขาก็คงชอบเธอแหละ ถ้าเขาไม่ชอบเธอแล้วเขาจะมาขอคบกับเธอทำไมล่ะ รดาปลอบใจตัวเอง
Latest chapter
เลออนลวงรัก 27 ขอบคุณที่ให้อภัย (จบ)
“ถ้าเธอจะนอนก็นอนนะ พี่ไม่กวนแล้ว” ชายหนุ่มผละจากร่างอรชรแล้วเอ่ยออกไป“ค่ะ” ว่าแล้วรดาก็ทิ้งตัวนอน จากนั้นร่างสูงจึงออกจากห้องไปเลออนหยิบโทรศัพท์โทรหาอลินเพราะอยากรู้ว่าที่เธอโทรมาเมื่อกี้จะพูดอะไรตู๊ด‘นั่นนายอยู่ไหน’‘อยู่บ้าน’‘นายกลับบ้านเหรอ’‘ฉันอยู่บ้านรดา’‘นายทิ้งฉันเพื่อจะไปอยู่กับน้องรดาเนี่ยนะ’‘เธอจำรดาได้ด้วยเหรอ ก็ไหนบอกว่าความจำเสื่อม จำได้แต่ฉันคนเดียวไง’‘อ เอ่อ คือ ตอนนี้ความทรงจำของฉันเริ่มกลับมาบ้างแล้วละ’ อลินพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักเมื่อถูกจับผิด อันที่จริงเธอไม่ได้ความจำเสื่อมหรอก แต่เธอโกหกพ่อกับแม่ว่าความจำเสื่อม จำใครไม่ได้เลยนอกจากเลออน ที่เธอต้องโกหกเพราะอยากให้เลออนมาอยู่กับเธอ‘ฉันดีใจด้วยนะอลินที่ความทรงจำของเธอเริ่มกลับมาแล้ว’ เลออนพูดออกไปอย่างยินดีพลางคิดในใจว่าอลินอาจจะแกล้งความจำเสื่อมเพื่อให้ได้อยู่ใกล้เขาก็ได้‘แล้วตอนเย็นนายจะเข้ามาหาฉันไหม’‘ฉันคงไม่ได้เข้าไปแล้วนะ’‘ทำไมล่ะ’‘รดาไม่สบาย ฉันต้องอยู่กับเขา’‘น้องรดาไม่สบายเป็นอะไร’‘รดาร่างกายอ่อนเพลีย เพราะเขาท้อง’‘น้องรดาท้อง! น้องรดาท้องกับนายงั้นเหรอ’ อลินหัวใจหล่นฮวบเมื่อรู้ว่ารดาท้อง
เลออนลวงรัก 26 ไม่มีที่ว่างให้ใครอีกแล้ว
รดาเข้าครัวมาทำอาหาร เลออนเดินเข้ามาแล้วเอ่ยถาม“ทำอะไรกินเหรอ เดี๋ยวฉันช่วย”“ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือ ฉันจะทำเอง”“คนเป็นผัวก็ต้องช่วยเหลือเมียสิ”“…” เธอตวัดสายตามองร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างๆด้วยแววตานิ่งดุ“ฉันพูดผิดตรงไหน” คิ้วหนาเลิกขึ้นพร้อมมุมปากหยักยกยิ้มอ่อนๆ“ใครจะอยากเป็นเมียผู้ชายที่ชอบโกหกหลอกลวง”สิ้นเสียงหวานเอ่ยเลออนก็ดึงร่างเล็กเข้ามาโอบกอดด้วยความอ่อนโยนพลางยกมือข้างหนึ่งลูบหัวเล็กเบาๆพร้อมกับพูดออกไปด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล“พี่ขอโทษที่เคยพูดโกหกและหลอกคบเธอ พี่ขอโทษที่เมื่อก่อนไม่เคยให้ความสำคัญกับเธอ ขอโทษที่ทำอะไรโดยไม่แคร์ความรู้สึกของเธอเลย”“…” เธอหัวใจสั่นไหวเมื่อได้ยินสรรพนามที่เขาพูดแทนตัวเองว่าพี่ และน้ำเสียงที่พูดนั้นอ่อนโยนกว่าปกติมาก“พี่เคยมองข้ามเธอ แต่มาตอนนี้รดาคือคนสำคัญของพี่นะ” เขาพูดพลางจูบที่ศีรษะของเธอแผ่วเบา“…”“รดาช่วยยกโทษและเปิดโอกาสให้คนเลวคนนี้อีกสักครั้งจะได้ไหม แล้วพี่จะไม่ทำให้เธอต้องผิดหวังและเสียใจอีก”“…”“พี่ขอโทษที่ไปอยู่เฝ้าอลินหลายวัน อลินความจำเสื่อมพี่ก็เลยสงสาร พี่จะกลับตั้งแต่วันแรกนั่นแหละ แต่อลินขอไว้ พี่ก็เลยจำต้องอยู่กับเขา
เลออนลวงรัก 25 คนสำคัญ
สามวันผ่านไปเป็นเวลาสามวันแล้วที่เลออนอยู่เฝ้าอลินที่โรงพยาบาลโดยไม่ได้กลับมาที่คอนโดเลยด้านรดาในระยะสามวันที่ผ่านมานี้เธอคิดดีแล้วว่าควรจะลาออกจากบริษัทของเขา แล้วไปทำงานที่อื่นบริษัทก๊อกๆรดาเคาะประตูห้องทำงานของทนงศักดิ์แล้วเปิดเข้าไปพร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ“ท่านประธานคะ”“หนูรดามีธุระอะไรจะคุยกับฉันเหรอ นั่งก่อนสิ” รดานั่งลงแล้วพูดออกไปด้วยท่าทีลำบากใจเมื่อจะต้องลาออกจากงานก่อนครบสัญญา“ถ้ารดาจะขอลาออก…” เธอยังพูดไม่ทันจบประโยคทนงศักดิ์ก็เอ่ยขึ้น“ถ้าหนูรดาจะลาออกก่อนจะครบสัญญาก็ลาออกได้เลย และฉันก็จะไม่เรียกร้องอะไรจากหนู” เขารู้ว่าหญิงสาวคงรู้สึกลำบากใจเกี่ยวกับเรื่องลูกชายของเขาจึงอยากลาออก“รดาขอขอบคุณท่านประธานมากนะคะ” รดาเอ่ยพร้อมกับยกมือไหว้คนตรงหน้าอย่างนอบน้อม“ฉันเข้าใจหนูรดานะ หนูคงรู้สึกลำบากใจเกี่ยวกับเลออน…”“งั้นเดี๋ยวฉันจะช่วยหางานที่อื่นให้หนูทำนะ”“ไม่เป็นไรค่ะท่านประธาน พอดีรดามีงานที่จะทำแล้วค่ะ” เธอไม่อยากรบกวนจึงบอกว่ามีงานทำแล้ว“อ๋อ งั้นฉันก็ขอให้หนูรดาโชคดีนะ”“ขอบคุณมากค่ะท่านประธาน รดาขอตัวนะคะ สวัสดีค่ะ” เธอยกมือไหว้บอกลาเสร็จก็ออกไปจากห้องท
เลออนลวงรัก 24 อยากพามาอยู่ใกล้ตัว
โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งแผนกสูตินรีเวชห้องตรวจ“ตอนนี้คุณตั้งครรภ์ได้สี่สัปดาห์แล้วนะคะ ยินดีด้วยค่ะคุณแม่” หมอสาวบอกผลตรวจด้วยรอยยิ้มยินดี“…” รดาที่ได้ยินอย่างนั้นก็เหมือนกับวิญญาณหลุดออกไปจากร่าง เธอท้องจริงๆงั้นเหรอ แล้วทีนี้เธอจะทำยังไงดี“เดี๋ยวหมอจัดยาบำรุงให้ไปทานหนึ่งเดือนก่อนนะคะ เดือนหน้าหมอจะนัดมาตรวจอีกที”“ค่ะ” เธอเอ่ยเสียงแผ่วเบาพลางดวงตาเหม่อลอย“คุณพ่อมาด้วยหรือเปล่าคะวันนี้”“อ เอ่อ ไม่มาค่ะ”“งั้นก็ไปรอรับยาได้เลยนะคะ”“สวัสดีค่ะคุณหมอ” เธอยกมือไหว้หมอสาวแล้วออกจากห้องไปก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่แม่ของเลออนออกมาจากห้องตรวจห้องข้างพอดี นงค์ฤดีที่เห็นรดาจึงเข้าไปทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้มทันที“หนูรดามาทำอะไรเหรอ”“อ อ้อ เอ่อ คือ” รดาที่กำลังใจลอยอยู่ถึงกับสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงทักทายจากแม่ของเขาก่อนจะพูดออกไปด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก“หนูรดาเป็นอะไรถึงได้มาหาหมอ”“รดา…กระเพาะปัสสาวะอักเสบน่ะค่ะ”“อ๋อ”“แล้วคุณป้ามาตรวจอะไรเหรอคะ”“ป้ามาตรวจภายในน่ะ”“อ๋อค่ะ งั้นรดาขอไปรับยาก่อนนะคะ”“ป้าก็จะไปห้องการเงินเหมือนกัน เราไปพร้อมกันนะ”“ค่ะ” จากนั้นทั้งสองจึงพากันเดินออกไปยังห
เลออนลวงรัก 23 ตอนนี้ชอบแล้ว
รดาที่อยู่ในชุดเดรสสั้นสีสวยออกจากห้องมาด้วยสีหน้าปกติ เลออนที่เห็นก็ยกยิ้มแล้วทั้งสองก็พากันออกไปขึ้นรถหน้าบ้านบนรถ“เธออยากไปกินร้านไหน” ใบหน้าหล่อเหลาหันถามเจ้าของร่างบอบบางสมส่วนด้วยสีหน้ายิ้มแย้มที่วันนี้เธอยอมออกมากับเขา“ไปกินที่ห้างก็ได้” เธอพูดด้วยน้ำเสียงปกติ“ได้” ว่าแล้วเลออนก็เหยียบคันเร่งก่อนรถหรูจะพุ่งทะยานไปยังห้างสรรพสินค้าชื่อดังห้างสรรพสินค้า“เธออยากกินร้านไหน” ร่างสูงหันถามร่างเล็กที่เดินเคียงข้างตัวเองด้วยความเอาอกเอาใจ“ฉันอยากกินอาหารญี่ปุ่น”“งั้นก็ไปกัน” ว่าแล้วทั้งสองก็พากันไปยังร้านอาหาร แต่ทันใดนั้นก็มีเสียงคุ้นเคยเรียกขึ้นมาจากทางด้านหลัง“เลออน” เลออนกับรดาหันไปตามต้นเสียงพร้อมกันจึงเห็นว่าเป็นอลินที่อยู่ในชุดเดรสสั้นสีสวย“นาย…ไปรับน้องรดาที่บ้านเหรอ” อลินปั้นหน้าฝืนยิ้มแล้วถามออกไป“ใช่”“ทำไมนายถึงไม่โทรชวนฉันด้วยล่ะ”“ขอโทษนะที่ไม่ได้ชวน”“นั่นนายจะเดินไปไหนเหรอ”“ฉันจะขึ้นไปกินอาหารญี่ปุ่นน่ะ”“ปกตินายไม่ชอบกินอาหารญี่ปุ่นไม่ใช่เหรอ” อลินรู้ว่าเลออนไม่ชอบกินอาหารญี่ปุ่นเพราะเขาเคยบอกเธอรดาที่รู้ว่าเขาไม่ชอบอาหารญี่ปุ่นก็หันมองร่างสูง แล้วเลออนก็
เลออนลวงรัก 22 ไม่มีชีวิตชีวา
หลายอาทิตย์ต่อมาเป็นเวลาสามเดือนแล้วที่รดามาทำงานในบริษัทของเลออน ตั้งแต่วันนั้นที่เขาจูบเธอแล้วพ่อของเขากับอลินออกมาเห็น หลังจากนั้นเลออนก็ไม่เข้ามาวุ่นวายกับรดาอีกห้องทำงานเลออน“เลออน คืนนี้เราไปดื่มกันนะ นานแล้วที่เราไม่ได้ไปดื่มกัน” อลินที่นั่งอยู่บนโซฟาเอ่ยกับร่างสูงที่นั่งทำงานอยู่ หลังจากที่อลินเห็นเลออนจูบกับรดา เธอก็มาหาเลออนทุกวันเพราะเธออยากให้เลออนอยู่ในสายตาของเธอตลอดเวลา ซึ่งเป็นเวลาสามอาทิตย์มาแล้วที่เธอมาอยู่กับเลออน และเธอก็ไม่เห็นว่าเลออนไปยุ่งกับรดาอีก เธอรู้สึกสบายใจมากที่เลออนไม่ไปวุ่นวายกับรดา“ก็ได้ งั้นเธอก็โทรชวนกัปตันกับเจไดด้วยแล้วกันนะ” ชายหนุ่มพูดด้วยสีหน้าเอื่อยๆช่วงสองสามอาทิตย์ที่ผ่านมานี้เขารู้สึกเบื่อๆ เกือบเดือนแล้วที่เขาไม่ไปวุ่นวายกับรดา ที่เขาไม่อยากเข้าใกล้เธอเพราะกลัวว่าตัวเองจะพลั้งมือทำแบบนั้นกับเธออีก แล้วก็เกรงใจพ่อด้วยถ้าพ่อเกิดมาเห็นอีก ช่วงนี้เขาจึงอยู่แต่กับอลินทุกวัน ตอนเย็นเขาไปส่งอลินที่คอนโดทุกวัน ทว่าเขาก็ยังรู้สึกเบื่ออยู่ดี ทั้งที่อลินมาอยู่กับเขาทุกวัน“คืนนี้นายห้ามกลับก่อนเหมือนวันนั้นอีกนะ” อลินพูดกำชับ“ฉันไม่กลับก่อนหร
เลออนลวงรัก 20 ไม่ดีเอง
เมื่อเลออนสวมเสื้อยืดคอกลม กางเกงขายาวเอวยืดเสร็จทั้งสองก็กลับเข้ามาในห้องนอน รดากับเลออนล้มตัวนอนบนเตียงขนาดห้าฟุต ร่างบางตะแคงหันหน้าออกนอกเตียง ใบหน้าหล่อเหลาหันมองแผ่นหลังสวยครู่หนึ่งก่อนจะตะแคงหันหน้าเข้าหาเธอ ร่างสูงขยับกายเข้าไปเบียดแผ่นหลังเล็กพลางมือแกร่งยกสวมกอดเอวบางเอาไว้หลวมๆ“คุณนอนใน
เลออนลวงรัก 19 ติมตามเหมือนเงา
เมื่อทุกคนรับประทานอาหารเสร็จ ทนงศักดิ์ก็ปลีกตัวขึ้นห้องไปพักผ่อน ส่วนนงค์ฤดีก็อยู่คุยกับสองสาวและเลออนก็นั่งฟังสาวๆคุยกัน จนผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมง เลออนก็เอ่ยขึ้น“นี่ก็มืดแล้ว ผมกลับคอนโดก่อนนะครับแม่”“ลูกไปส่งหนูรดาด้วยสิ” รดารีบพูดขึ้นทันที“ไม่เป็นไรค่ะคุณป้า รดาขอกลับเองดีกว่าค่ะ ไม่อยากรบ
เลออนลวงรัก 18 ติดใจร่างกาย
เมื่อรดากินยาคุมเสร็จเธอก็เข้าห้องนอนไปจะเปลี่ยนเป็นใส่เสื้อผ้าของตัวเองเพื่อจะกลับบ้าน เลออนเดินตามเข้ามาในห้องเมื่อเห็นว่าเธอกำลังจะใส่เสื้อผ้าจึงเดินเข้าไปกระชากเสื้อผ้าของเธอมาถือไว้“นี่คุณ เอามานะ”“เมื่อกี้ฉันบอกแล้วไงว่าอยู่ต่ออีกสามวัน”“ฉันไม่อยากอยู่แล้ว ฉันคิดถึงบ้าน” “ที่บ้านเธอไม่มีใ
เลออนลวงรัก 15 ปล่อยอารมณ์ออกมา NC18+
คอนโดเลออนเมื่อรถหรูเคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังที่จอดส่วนตัว เลออนก็ลงจากรถแล้วมาเปิดประตูฝั่งที่รดานั่ง“ลงสิ”“ไหนคุณบอกจะพาฉันกลับบ้านไง” เธอถามด้วยสีหน้ากรุ่นโกรธ“แวะนี่ก่อน เดี๋ยวค่อยกลับ”“ไม่! ฉันจะกลับบ้าน!” เลออนที่เห็นว่าเธอคงจะไม่ลงจากรถง่ายๆจึงโน้มตัวเข้าไปลากเธอลงมาแล้วช้อนร่างเล็กขึ้นแนบ
You may also like
เกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย66.0K viewsยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์65.0K viewsงานแต่งสายฟ้าแลบ：สามีลึกลับเป็นมหาเศษรฐี！
หลั่วหลิ่วหยิง62.4K viewsรอยร้าวรัก
Sitha63.7K viewsหย่าให้รักหวนคืน
มณีภัทรสร175 viewsพนันร้อน(ซ่อน)รัก
มณีภัทรสร52 viewsภรรยาคนนี้ไม่รักคุณแล้ว , นางร้ายเลิกคลั่งรักกลับได้พยัคฆ์มา
ลลินญา54 viewsดั่งดวงใจเพลิงผา
กระปุกอ้วน2249 views
