เข้าสู่ระบบแชร์
3 โกรธเหรอ (ง้อด้วยของกิน)
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-25 11:22:27"โกรธกูเหรอ" พอเข้าไปนั่งข้างเพื่อนสนิทคนสวยได้ เขาก็ถามด้วยน้ำเสียงที่ออดอ้อน ก่อนจะเอาใบหน้าหล่อไปซุกที่บ่าเล็ก
"หึ กูจะโกรธมึงทำไม เอาหน้ามึงออกไปเลยนะ สกปรก" คนถูกง้อก็พูดพร้อมกับปรายตามอง อย่างไม่แยแส "สกปรก? บี!" น้ำเสียงที่ตัดพ้อ กับสรรพนามที่เขาเรียกแค่คนเดียว จะเป็นแบบนี้เสมอเมื่อเธอโกรธ "..." แล้วไง เธอก็ยังทำเป็นไม่สนใจอยู่ดี "นี่กูหล่อที่สุดในคณะแล้วนะ" คนหล่อก็ยังคงกวน ยื่นใบหน้าที่หล่อดุจเทพบุตรสร้าง เข้าไปใกล้ซุกบ่าเล็กไม่หยุด "ใครบอกมึง เอาไว้ให้คนอื่นพูดเถอะ เอาหน้ามึงออกไปเดี๋ยวนี้" "คนสวยครับ อย่าโกรธเพิร์ธเลยนะครับ เพิร์ธผิดไปแล้ว เพิร์ธยอมรับทุกความผิดครับ นะครับนะ" เขาก็พูดพร้อมกับทำตาปริบๆ ให้เธอ ซึ่งการกระทำนั้นของเขา มันก็ทำให้ใจเธอเต้นแรงขึ้น เป็นแบบนี้มาจะ 7 ปีแล้วนะ เธอก็ยังไม่ชินสักที "ฮั่นแน่" และเพื่อนๆ ในก๊วนก็ต่างร้องแซวขึ้นพร้อมกัน ด้วยความชอบใจ "สัส" คนที่ถูกแซวก็หันขวับมาหาเพื่อน พร้อมกับยักคิ้วให้ด้วยท่าทางที่สุดเท่ "นี่ถ้าบอกว่าพวกมึงสองคนเป็นแฟนกัน กูไม่มีข้อโต้แย้งอะไรเลยนะ เสี้ยนสัส" วัชระก็ได้แต่ส่ายหัวเบาๆ "นั่นสิ คนนึงนางฟ้า อีกคน..." พร้อมกับนรีกุลที่หัวเราะในลำคอ "เมียน้อยวิ่งตามหามันกันตรึม ส่วนมันก็มาง้อเมียหลวงแบบนี้สินะ" "เขาบอกว่าผัวเมียทะเลาะกันทุกวันแบบนี้ ลูกดกนะเว้ย" แล้วเพื่อนทุกคนก็ต่างหัวเราะออกมา เว้นแต่กัญจาวีร์คนเดียว ที่เธอไม่ชอบใจและลำคาญ ทำเป็นไม่สนใจ เพื่อเก็บกักอารมณ์ไว้ "มึงออกไปจากกูเลยนะเพิร์ธ ไปนั่งกินเงียบๆ ไป" "หายโกรธกูนะบีน๊า" "แล้วกูไปโกรธอะไรมึง" คนที่บอกว่าไม่โกรธก็ยังทำหน้าตาเฉยเมย ไม่สนใจคนที่ง้ออยู่เลยสักนิด "บีค้าบ เพิร์ธจะเป็นเด็กดี เพิร์ธจะไม่เถลไถลอีกแล้วสัญญา น๊าา นะครับน๊า" เมื่อเห็นว่าเธอเฉยชา เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ออดอ้อน "ทำให้ได้อย่างที่พูดเถอะ ถอยออกไปปวดแขน" "โอเคเดี๋ยวนวดให้ จะถือว่าหายแล้วนะ กินซูชิแตงกวาไหมของโปรดอะ" จนต้องงัดแผนนี้ออกมา ของกินเท่านั้นที่เอาภูริชญาอยู่ "ไม่" "นั่นไง แสดงว่ายังไม่หาย" "..." แล้วเธอก็เงียบไป พร้อมกับทำท่าทีหันไปทางอื่น เพราะไม่อยากสบตากับคนเจ้าเล่ห์แบบเขา "พี่ครับ เอาโรลแตงกวา 20 ชิ้น" แล้วคนที่อยากเอาใจก็ยกมือเรียกพนักงาน เพื่อจะสั่งของกินมาง้อเธอ "ไอ้เพิร์ธ" เธอก็รีบหันไปมองหน้าเขา นี่ก็ลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าอยากกินซูชิโรลแตงกวา โดนง้อแค่นี้ก็ใจฟูขึ้นมาแล้ว บ้าจริง! "โห่ ถ้าง้อขนาดนี้เป็นกูนะ กูใจอ่อนแล้ว" ณวัตรก็ทำทีพูดขึ้น "ง้องอนกันบ่อยๆ เด่ะผีก็ผลักให้ได้กันหรอก เจ้าที่ยิ่งแรงอยู่" "พวกมึงพูดอะไรกัน หยุดพูดมาก แล้วแดกเข้าไป!" "เนี่ยยยย ดีกับผัวละด่ากุเลยนะ" บรรยากาศในการกินชาบูก็ครื้นเครงขึ้นเรื่อยๆ คนทำผิดก็ง้อเพื่อนสนิทคนสวย อย่างเอาเป็นเอาตาย "ชูชิโรลแตงกวาครับ" "ขอบคุณครับ" คนที่สั่งก็รีบหยิบจากมือพนักงานโดยเร็ว เพื่อที่จะเอามาป้อนให้ถึงปาก คนที่เริ่มอารมณ์ดีขึ้นแล้ว "กูกินด้วย" แล้ววัชระก็ยื่นมือยาว เอาตะเกียบมาคีบ แต่ก็ต้องเสียหลักเมื่อคนที่สั่งมายกจานหนี "มึงหยุดเลย มึงอยากกินมึงก็สั่งเอง อันนี้ของนาบีเว้ย" เขาพูดพร้อมกับยักคิ้วให้อย่างกวนๆ "แบ่งๆ คนอื่นกินบ้างก็ได้ตั้ง 20 ชิ้น จะสั่งมาเยอะอะไรขนาดนั้น" "หรา อย่าให้เห็นนะว่าไม่พอกิน" "ก็มันอร่อย" และในที่สุดเธอก็ยิ้มออกมาได้ เพราะของกินแท้ๆเลย "..." กัญจาวีร์ก็มองไปที่ซูชิจานนั้น พร้อมกับแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมา "ฟ้าใสอยากกินเหรอ" พัชชาที่นั่งข้างๆ กันก็ถามขึ้น "อ่อ ก็เห็นแย่งกันดี เราเลยอยากรู้ว่าอร่อยไหม" "ก็อร่อยดีนะเย็นๆ กรอบๆ ของโปรดนาบีน่ะ" "อ่อจ้ะ ก็น่ากินดีนะ" เธอก็พูดพร้อมกับยิ้มสดใสให้คนข้างๆ เพราะด้วยในกลุ่มจะคิดว่ากัญจาวีร์คนสวย เป็นคนน่ารักแสนดี ทั้งเธอยังมีดีกรีเป็นถึงดาวคณะอีกด้วย แน่นอนว่าคนที่สวยและน่ารักขนาดนี้ เมื่อมาอยู่กลุ่มพวกเขาที่หยาบคายก็อดสงสารไม่ได้ แต่เพราะเธอรับพวกเขาได้ ถึงอยู่ด้วยกันมาได้ถึง 4 ปี "เพิร์ธ ขยับมาให้ฟ้าใสกินด้วยสิ" เมื่อเห็นว่ากัญจาวีร์ดูสนใจ พัชชาก็รีบสะกิดบอกคนข้างๆ ให้ทันที "ฟ้าใสอยากกินเหรอ" ชายหนุ่มก็หันมาถามอย่างสนใจ "อ่อ เราแค่อยากชิมดู ยังไม่เคยกินน่ะ" "ได้สิ เอาตะเกียบมาเราคีบให้" "เพิร์ธคีบมาเลยก็ได้ ฟ้าใสไม่รังเกียจเพิร์ธหรอก" กัญจาวีร์ก็พูดพร้อมกับยิ้มให้ "โอเค" แล้วเขาก็ใช้ตะเกียบตัวเอง คีบให้เธออย่างคนไม่คิดอะไร "ขอบใจนะ" ผู้ชายคนนี้ควรเป็นของเธอ! ณ เพนท์เฮาส์ภัทรวิชญ์ แล้ววันนี้ก็เป็นวันสุดสัปดาห์ พวกเขาก็นัดกันว่า จะออกไปเที่ยวคลับ เนื่องจากไม่ได้ไปหลายสัปดาห์แล้ว และปกติก็จะมารวมตัวกันที่เพนท์เฮาส์นี้ตลอด เพราะหรูหราและกว้างขวาง รองรับเพื่อนเขาได้เหลือเฟือ และตอนนี้ผู้ชายอย่างพวกเขาก็นั่งรอพวกผู้หญิงแต่งตัวที่โซฟา ซึ่งมันก็เป็นปกติแบบนี้ มีเพื่อนผู้หญิงก็ต้องทำใจ เพราะพวกหล่อนก็แต่งตัวกันนานจริงๆ "มึงเตรียมไปยัง วันนี้พกไปให้พอนะ" เพื่อนจอมหื่นก็สะกิดแขนเบาๆ สิ่งที่มันถามก็คือเครื่องป้องกัน ที่ปกติแล้วพวกเขาจะพกกันตลอด แล้วก็มีบ่อยครั้งที่เขาพกไปไม่พอ จนได้ขอพวกมันบ่อยๆ "แค่นี้ทำเป็นงกสัส" "เตรียมไปไม่พอมึงไม่ได้เย็บจริงๆ ด้วย" "พวกมึงพูดอะไรลามกกันอยู่ได้" นรีกุลที่เดินออกมาคนแรก เมื่อได้ยินคำแสลงหูก็อดไม่ได้ที่จะบ่น "เหอะ ลืมไปแถวนี้ มีแต่เด็กน้อย ฟังเรื่องพวกนี้ไม่ได้" ไม่พูดเปล่ามือหนาของณวัตร ก็แกล้งเอื้อมไปปิดหูเธอไว้ และทำเป็นว่าเพื่อนสาวคนสวย ยังเด็กอยู่ไม่ควรฟังเรื่องลามกอะไรแบบนี้ แต่ก็ไม่วายโดนอีกฝ่ายด่าเช่นเดิม "พวกมึงก็พูดแต่เรื่องลามกกันจริงๆ" พัชชาก็พูดขึ้นพร้อมกับส่ายหัว "ละพวกมึงไม่เคยกันเหรอ" "ไอ้ควาย มึงถามแบบนี้มาได้ยังไง" นรีกุลก็แทบจะบีบคอไอ้เพื่อนตัวดีให้ตายตรงนี้ไปซะ พูดอะไรไม่อายปาก ถึงแม้พวกเราจะสนิทกันมากก็เถอะแต่มาถามเรื่องอะไรแบบนี้ มันก็ไม่ควรจะมาถามกันตรงๆ โจ่งแจ้งแบบนี้ก็น่าทุบหัวให้แหลก "เหอะ กูยังไม่เคย แต่ก็อยากลองดูเหมือนกันเห็นพวกมึง ชอบไปหาประสบการณ์เสียวบ่อยๆ อยากรู้ว่ามันสนุกขนาดไหน แต่เสียอย่างเดียวคือกูกลัวเจ็บนี่แหละ" "มันก็ไม่เจ็บหรอก แต่แบบยังไงล่ะ เสียวอ่ะ มึงรู้จักเสียวกันป่ะ หรือมึงจะลองกับกูดีออม" ณวัตรก็พูดพร้อมกับทำท่าจะเข้าไปกอดเพื่อนสาว "ยี๋ มึงอย่าได้คิดอะไรกับกูเชียว ได้ไปหยอดน้ำข้าวต้มที่โรงบาลจะหาว่ากูไม่เตือน" "พวกมึงนี่ก็นะ" พูดจบเจ้าของห้องก็เดินเข้าห้องนอนตัวเองไป เพราะมีสายเข้าพอดี "เออ มันไม่เจ็บ แต่มันเสียวนั่นแหละ" นรีกุลก็พูดออกมาแบบไม่ได้รู้สึกเคอะเขินอะไร "เชี่ยยยยย นี่มึงเคยโดนเอาแล้วเหรอน้ำชา" วัชระก็หันไปถามอย่างไม่เชื่อหู เพราะก็ยังไม่เคยเห็นเธอไปมีแฟนตอนไหนเลย "ก็มันเป็นเรื่องปกติไหม กูก็ต้องมีบ้าง ขนาดพวกมึงยังไม่เคยพักกันเลย" "ไม่ใช่แบบนั้น มึงดูไม่ใช่คนไปทำเรื่องอะไรแบบนั้นไง" "พวกมึงจะมองกูด้วยสายตาแบบนั้นทำไม" นรีกุลก็พูดด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิด ก็เป็นคนเริ่มเรื่องนี้มาเองหรือเปล่า พอเธอตอบไปบ้างก็ไม่เชื่อ ทั้งยังทำสีหน้าแปลกๆ ก็มันน่าตกใจจริงๆ ใครจะคิดว่าเพื่อนสาวจอมดุ จะแอบไปมีประสบการณ์เรื่องอย่างว่ากับเขาด้วย ยิ่งคิดก็ยิ่งแปลกใจ
บทล่าสุด
เล่ห์รัก(เพื่อน)วิศวะร้าย 11 เพื่อนที่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
"เออเพิร์ธ กูลืมบอกมึงเลย มีน้องคนหนึ่งฝากนี่มาให้มึง" พัชชาก็ยื่นถุงกระดาษใบเล็กให้เขา "คืออะไรหรือออม" นรีกุลก็ถามขึ้นด้วยความอยากรู้ "ของไอ้เพิร์ธ เด็กมันฝากมาให้" แล้วเขาก็เปิดดูในทันที พร้อมกับใบหน้าที่เรียบเฉย ไม่ได้มีท่าทีสนใจเลยสักนิด ก่อนจะวางไว้อย่างไม่แยแส "..." ส่วนเธอที่อยู่ข้างๆ เขาก็ทำเป็นไม่สนใจ เพราะก็รู้แล้วว่าข้างในคืออะไร "น้องคนนี้น่ารักนะ แฟนในอนาคตของมึงป่ะ" พัชชาก็ถามขึ้นอย่างคนใส่ใจ "หึ เป็นเรื่องของอนาคต" เขาก็ตอบแบบกลางๆ พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนทุกคน ที่กำลังจ้องเขาอยู่ เป็นตาเดียว "เอ่อ พ่อคนหล่อ หล่อเลือกได้มึงอ่ะ" "เอ่อ แล้วทำไมต้องเลือกด้วยว่ะ" คนหล่อก็ตอบพร้อมกับยักคิ้วให้ "แหว๊ะ" หลายคนก็พูดเป็นเสียงเดียวกัน "แต่กูก็ยังเชียร์นะ น้องคนนี้น่ารักดี" “อืม ก็น่ารักมาก” "..." ภูริชญาที่พยายามจะไม่สนใจ แต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อได้ยินประโยคนั้นของเขา ทำไมเธอต้องรู้สึกแปลกๆ กับเขา ในเมื่อมันก็เป็นปกติอยู่แล้ว ที่เป็นแบบนี้ หรือเป็นเธอเองที่ตอนนี้ไม่ปกติไปแล้ว "ใครหรือออม เรียนอยู่คณะมึงป่ะ" "ใช่ เห็นว่าเรียนอยู่ปีสองเนอะนาบี หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักมา
เล่ห์รัก(เพื่อน)วิศวะร้าย 10 เหมือนเดิมที่แปลว่าไม่เหมือนเดิม
ณ คณะการบัญชี"นาบี ทางนี้""อือ ทำไมมาเช้าจัง""กลับไปนอนบ้านมา แล้วนี่ไม่สบายหรือเปล่า ทำไมหน้าซีดๆ" ไม่พูดเปล่าเพื่อนรักอย่างพัชชา ก็รีบเอามืออังหน้าผาก เพื่อเช็คดูอุณหภูมิให้เพื่อน"ไม่ได้เป็นไร" เธอก็ตอบด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย พร้อมกับถอนหายใจออกมา ก็เพราะเรื่องบ้าๆ ที่เกิดขึ้นนั่นแหละ ทำให้เธอนอนไม่หลับเลยตั้งแต่เมื่อคืน ทั้งยังไม่รู้เลยว่าถ้าเจอไอ้เพื่อนตัวดี เธอจะทำหน้ายังไง"แต่ตัวร้อนๆ นะ""เอิ่ม... ก็เป็นไข้นิดหน่อย ไม่เป็นไรมากหรอก""แต่ก็เหมือนคนไม่ได้หลับได้นอน ตามึงนี่คล้ำนะ""ก็คงงั้น นอนไม่ค่อยหลับอ่ะ""เอ่อ ขอโทษนะคะ" แล้วอยู่ๆ ก็มีรุ่นน้องสะสวยคนหนึ่งเดินเข้ามาหา"คะ?" พัชชาก็ตอบรับพร้อมกับทำสีน่าสงสัย"พวกพี่เป็นเพื่อนกับพี่เพิร์ธวิศวะ ปี 4 ใช่ไหมคะ""อ่อ ใช่ค่ะ""พอดีเมื่อวันก่อน พี่เพิร์ธขอ LINE หนูไว้ค่ะ แต่ก็ยังไม่เจอกันอีก รบกวนฝากไปให้ได้ไหมคะ""เอ่อ...ได้ค่ะ""นี่ค่ะ หนูชื่อมายด์นะคะ เรียนอยู่ปีสอง""น่ารักจังเลยนะคะ" พัชชาก็พูดพร้อมกับยิ้มให้"ขอบคุณมากค่ะ รบกวนฝากด้วยนะคะ ถ้าพี่บอกชื่อไป พี่เพิร์ธน่าจะจำหนูได้ วันนั้นลืมไป..." เธอคนนั้นก็พูดพร้อมกับยิ้มออกมา
เล่ห์รัก(เพื่อน)วิศวะร้าย 9 เรายังเป็นเพื่อนสนิทกันเหมือนเดิม
"เพิร์ธ อื้มมม ทำอะไรของมึง" หลังจากกดวางสาย ด้วยความทุลักทุเลได้ เธอก็หันมาโวยวายใส่ทันที"โดนกูเอาอยู่ มึงยังไปคุยกับมันได้นะ ซี้ดดด" ทั้งโหมแรงกระแทกใส่เธอ ย้ำๆ ด้วยความเร็ว"อื้ออออ มึงเอาของมึงออกไปเลยนะ" เธอก็พยายามผลักเขาออก แต่ก็เหมือนว่าเขาจะยิ่งตอกแท่งเอ็นใหญ่ ใส่รูแคบเร็วขึ้นอย่างไม่ยั้ง"ขออีกน้ำแล้วกัน ตอนเช้าแบบนี้มันแข็ง" พูดออกมาอย่างหน้าตาเฉย พร้อมกับเลื่อนมือมาบีบหน้าอกใหญ่ของเธอ แรงจนทลักออกตามซอกนิ้ว"พะ...เพิร์ธ อื้มมมม ไม่เหนื่อยหรือไง""ทำไมต้องเหนื่อย ร่องมึงยังตอดของกูอยู่เลยบี""มึงพูดอะไร อื้มมมม หยาบคาย""หึ แล้วใครละยั่วกูบอกให้กูเอาแรงๆ เมื่อทั้งคืน หึ่มมม"เสียงครางระงมและเสียงเนื้อกระทบกันดังก้องไปทั่วทั้งห้อง ไม่รู้ว่าครั้งเดียวที่เขาบอก จะสิ้นสุดลงตอนไหน เพราะร่างกายของเธอช่างหอมหวานจริง ๆ มันดีกว่าผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยผ่านมา ยิ่งคิดแบบนั้นยิ่งมีอารมณ์ พร้อมกับกระตุ้นให้เขากระทำกับร่างกายอันบอบบาง ของเธอแรงขึ้นเรื่อยๆRrr Rrr Rrrและเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้งในช่วงค่ำ ที่ทั้งคู่ยังนอนหลับสบายกันอยู่ ก็ไอ้คนหื่น มันเล่นจับเธอกินจนไม่เหลือช่องว่างให
เล่ห์รัก(เพื่อน)วิศวะร้าย 8 ครั้งแรกก็แบบนี้แหละ 🔞🔥🔥
ตอนนี้อารมณ์เริ่มมาเต็มที่แล้ว เขาก็รีบลุกไปหยิบถุงยางอนามัย หลายกล่องออกมาจากลิ้นชัก ก่อนจะหันมามองเธอ ลังเลสักพักว่าไม่อยากใส่ แต่สุดท้ายก็ค้านความคิด รีบนำถุงยางอนามัยอย่างดี มาสวมใส่ทาบทับแกนกายใหญ่ในทันที"พะ...เพิร์ธ...กู...""ถือว่ากูบอกแล้วนะ รับกูให้ไหวแล้วกัน""ระ...รอยสักมึง" ลากนิ้วเรียวไปลูบเบาๆ"ทำไม""รูปผีเสื้อ?""อืม""ทำไมผีเสื้อ" รู้สึกแปลกใจ เพราะก็เพิ่งเห็นเหมือนกันว่าเขามีรอยสักรูปผีเสื้ออยู่ที่อก"ก็กูชอบผีเสื้อ""..." ชอบผีเสื้อ...สายตาเจ้าเล่ห์ของเขาก็มองไปที่เธอ ตอนนี้ความรู้สึกผิดชอบชั่วดี ความเป็นเพื่อนสนิทหรืออะไร ไม่มีอยู่ในหัวเขาเลยแม้แต่น้อย ความคิดด้านลบบอกแค่ว่า ต้องการ อยากจับกดเธอนอนไว้ใต้ร่าง แล้วจัดการกับร่างเล็กอันหอมหวานนี้แรงๆสิ้นสุดความคิดก็จัดท่า ให้เธอมานอนราบบนเตียง ก่อนที่เขาจะขึ้นคร่อม และรีบนำแท่งเอ็นใหญ่ไปจ่อที่รูแคบทันที"อ๊าา เพิร์ธธธ อื้มมมม" แท่งเอ็นใหญ่ก็พยายาม เสียบเข้าไปในรูแคบ แต่ด้วยความคับแน่น ทำให้เขาทุลักทุเลเป็นอย่างมาก"ผ่อนคลายนะบี เดี๋ยวมันก็ดีขึ้น""มันเจ็บ แสบมาก""ใจเย็น ๆ ลองผ่อนคลายดิ แล้วมึงจะมีความสุขกูสัญญา""อ
เล่ห์รัก(เพื่อน)วิศวะร้าย 7 อาการเหมือนคนโดนยา 🔞
"บี นี่มึงเป็นอะไรเปิดประตูให้กูหน่อย อาการหนักมากหรือเปล่า""อื้มมมมมม อือออ เสร็จแล้วกูกำลังออกไป" จากนั้นเธอก็พยายามปรับลมหายใจให้นิ่งสม่ำเสมอก่อน และจัดการจัดเสื้อผ้าหน้าผม ตัวเองให้เรียบร้อยอย่างลนลาน ก่อนจะออกไปเจอคนที่ยืนรออยู่หน้าห้องน้ำ"มึงเป็นยังไงบ้าง ทำไมเหงื่อออกขนาดนั้น" ทันทีที่ประตูเปิดออก ก็เห็นเธอที่หน้าชุ่มเหงื่อ ทั้งยังดูแปลกไปเขาก็ยิ่งแปลกใจ"เอิ่มม ปะ...เปล่า" แล้วตอนนี้เธอก็ยิ่งรู้สึกมีอารมณ์มากกว่าเดิม ทั้งด้วยความเมา ยิ่งเห็นหน้าเขายิ่งรู้สึก เกิดอะไรขึ้นกับร่างกายก็ไม่รู้"ไหน..." แล้วเขาก็กำลังจะเอามือมาอังหน้าผากเธอ"พะ...เพิร์ธ เอิ่มมมม" มือเรียวก็รีบปัดมือเขาออกอย่างไว"มึงเป็นไรบี ทำไมสั่น" เขาก็ถามด้วยความตกใจ"อื้อออออ กู อื้มมมม" เธอก็จับขาเรียวตัวเองไว้แน่น ด้วยความรู้สึกที่มีอารมณ์มากขึ้น จนไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อ ถ้าไม่ได้ปลดปล่อยต้องแย่แน่ๆ"กูถามว่ามึงเป็นอะไร เมาเหรอ จะเข้าไปนอนก่อนไหม""มะ...ไม่ๆ กูอยากแช่น้ำเย็นๆ ตอนนี้" เธอก็พูดขึ้นด้วยท่าทางที่ร้อนรน ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับเข้าไปห้องน้ำ"แช่น้ำอะไร ห้องน้ำตรงนี้ไม่มีอ่าง อ่างอาบน้ำมีแค่ห้องกู
เล่ห์รัก(เพื่อน)วิศวะร้าย 6 ความต้องการ
"มึงเป็นอะไรเพิร์ธ เป็นไรหื้ม" เมื่อเห็นสีหน้าของไอ้เพื่อนตัวดี ที่บึ้งตึงไม่มีท่าทีสงบลง ภูริชญาก็หันมาทำท่าทีถามอย่างออดอ้อน"เปล่า" เขาก็ตอบพร้อมกับปรายตามองความน่ารักของเธอ ตอนง้อเขา แล้วแบบนี้ใครจะโกรธนานได้"มึงโกรธอะไรกูหรือเปล่าเนี่ย""แล้วกูจะโกรธอะไรมึง""นี่แหละที่โกรธ นายก็แค่เข้ามาคุยเฉยๆ ยังไม่มีอะไรเลย""ไม่รู้สิ กูไม่ชอบมัน" แม่ง!"เอาแล้วเว้ย ผัวง้อเมียเมียง้อผัว" ณวัตรก็ยังพูดแซวอย่างติดตลก"พวกมึงรีบแดกเถอะจะได้กลับ" ก่อนจะพูดกับเพื่อนด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิด"เหลือแก้วเดียวของมึงนั่นแหละ รีบแดกเหอะมึงอ่ะ" วัชระก็ยู่ปากไปที่เหล้าแก้วนั้น ที่มันยังไม่แตะเลยสักอึก"กูไม่ไหว ใครกินน้อยสุดกินดิ" เขาหันไปมองที่เธอ เพราะวันนี้สังเกตอยู่ ว่าเธอไม่ได้ดื่มเยอะเหมือนคนอื่น"เออ เดี๋ยวกูกินเองก็ได้" ก่อนจะดื่มเหล้าแก้วนั้นจนหมด"..." ทำให้กัญจาวีร์ที่มองอยู่ถึงกับเบิกตากว้าง เหล้าแก้วนั้น...และเมื่อเวลาผ่านไปสักพัก ทุกคนก็กำลังเตรียมตัวกลับ"เอ่อ... พวกมึงร้อนไหม""ก็ไม่นะ""ทำไมกูรู้สึกร้อนๆ""หึ แต่งตัวโป๊จนแทบจะแก้ผ้าเดินอยู่แล้ว มึงร้อนอะไร" ก่อนจะพูดจาประชดประชัน เพราะเขา
บางทีคุณอาจจะชอบ
หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี63.9K viewsภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์270.0K viewsห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน124.6K viewsมรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ108.0K viewsหวนรักคุณหมอไร้หัวใจ
คณานางค์1.4K viewsพิสูจน์ใจให้เธอรัก
橙花721 viewsบ่วงวิวาห์ร้ายพ่ายรัก
Hawaii108 viewsเล่ห์รักกับดักลวง
เฮียกังฟู194 views
