Se connecterPartager
ตอนที่ 3/1
Date de publication:
2026-03-10 17:40:34ถึงวันที่ทางมหาวิทยาลัยจัดงานรับปริญญาของเหล่าบัณฑิตจบใหม่ ขณะนี้พื้นที่ภายนอกอาคารจะมีเหล่านักศึกษาต่างแยกย้ายกันไปถ่ายรูปกับครอบครัวเพราะถือว่าเป็นความภาคภูมิใจอันสูงสุดในชีวิต
“เฮ้ๆๆๆๆๆ” ทั้งสามคน คิวมิกส์ เปรมสิริและพัชสิกา กอดคอกันด้วยความดีใจ เมื่อส่งเสียงร้องจนพอใจแล้วพวกเขาก็รวมตัวกันเพื่อถ่ายภาพเก็บไว้เป็นที่ระลึก
“เอาสวยๆเด่นๆเลยนะ” พัชสิกาพูดพลางจัดแต่งทรงผมให้เรียบร้อยเพราะกว่าจะได้ถ่ายรูปผมที่เซตไว้ก่อนหน้าก็เริ่มหลุดออกมาบางส่วน
“รอบนี้ฉันขอเด่นกว่าแกเลยนะ” เปรมสิริสาวตากลมโตน่ารักค่อยๆขยับเบียดพัชสิกาอย่างไม่ยอม เพราะพัชสิกาสวยกว่าเธอมากๆ
มากจนเธอถ่ายรูปด้วยก็ดรอปแทบทุกครั้ง
“ดูมีความสุขกันจังเลยนะครับ” เสียงทุ้มของใครบางคนดังมาจากทางด้านหลังเมื่อคนทั้งสามหันกลับไปมองก็พบว่าเป็นภาคิน
“คุณภาคิน” เปรมสิริเรียกชื่อเขาด้วยความดีใจพร้อมกวักมือเรียกให้เขามาถ่ายรูปด้วย “มาถ่ายรูปเก็บไว้กันค่า”
“ตามสบายเลยครับ ผมแค่มาแสดงความยินดีก็แค่นั้น” ภาคินพูดในขณะก้าวเท้าเข้ามาหาพัชสิกาอีกทั้งในมือยังมีช่อดอกไม้ขนาดใหญ่ เตรียมไว้ให้เธอ
“รับเลยสิ” เปรมสิริหันไปบอกพร้อมกระทบไหล่เข้ากับไหล่ของพัชสิกา คะยั้นคะยอให้เธอรับช่อดอกไม้มาจากเขา
“ขอบคุณนะคะ” เพราะอยากรักษาหน้าเขาเธอจึงไม่รอช้าที่จะรับมันมาไว้ ไหนๆก็จะเรียนจบแล้วคงไม่ได้เห็นหน้ากันอีกแล้วแหละ
มั้ง
“คุณภาคินไม่มีของฝากมาให้พวกเราบ้างเหรอคะ ใจจริงจะเอามาให้คนของตัวเองอย่างเดียวเลยเหรอ” คิวมิกส์พูดแล้วก็เขินแทนพัชสิกา
“นี่เลยครับ” ภาคินรีบหยิบกล่องขนมที่แม่ทำเอาไว้มายื่นให้ เพราะถ้าต้องการจีบพัชสิกาเขาก็ต้องดีกับเพื่อนของเจ้าตัวด้วยถึงจะถูก
เมื่อถึงเวลาแยกย้ายกันไปเติบโตเขาจะได้ใช้ทั้งสองคนคอยเป็นสะพานเชื่อมให้เขาไปเจอกับพัชสิกาได้จากที่ใดที่หนึ่ง
“ขอบคุณมากนะคะ งั้นเรามาถ่ายรูปกับคุณภาคินบ้างดีกว่า” คิวมิกส์พูดพร้อมชูกล้องก่อนจะมีเสียงของชายมีอายุดังขึ้นจากทางด้านหลัง
“ให้ลุง ถ่ายรูปด้วยคนสิ” ทุกคนพร้อมใจกันหันไปมอง ซึ่งร่างชายสูงวัยในชุดสูทสีครีมค่อยๆก้าวเข้ามาใกล้ๆ
จากการแต่งตัว ดูดีตั้งแต่หัวจรดเท้าทำให้ทุกคนคิดไปในทางเดียวกันว่าคงเป็นคนมีฐานะมากแน่ๆ
แต่...เป็นแขกของใคร?
“คุณลุงกฤษ” จู่ๆพัชสิกาก็เอ่ยนามของชายแปลกหน้าคนนั้น ส่งผลให้ทุกคนหันขวับกลับมามองเป็นตาเดียว
******************************************
พัชสิกาพาทุกคนมานั่งคุยกันที่ร่มไม้ก่อนจะแนะนำกฤษให้เพื่อนๆและภาคินได้รู้จัก
“นี่คุณลุงกฤษ” พัชสิกาผายมือไปทางกฤษซึ่งเพื่อนๆก็ไม่รอช้าที่จะยกมือไหว้ จะมีอยู่คนเดียวที่นิ่งเฉย นั่นคือ ‘ภาคิน’
“คุณลุงคะ นี่คือหนูนิล คิว และคุณภาคินค่ะ” พัชสิกาแนะนำอีกฝั่งบ้างซึ่งกฤษก็พยักหน้ารับเบาๆ
“อืม ไหว้พระเถอะลูก” กฤษพูดยิ้มๆก่อนจะถามถึงบุคคลที่เลี้ยงพัชสิกามาตั้งแต่เด็ก “คุณทิพวรรณ ป้าหนูล่ะ”
“อีกหน่อยก็คงมาค่ะ สงสัยรถติด”
“ถ้างั้นก็รับของขวัญจากลุงไปก่อนนะ” กฤษยื่นช่อดอกไม้ให้โดยปักชื่อเป็นภาษาอังกฤษและถูกเขียนไว้ว่า ‘KIMHAN’
หญิงสาวมองป้ายชื่อพร้อมย่นคิ้ว ใครกันชื่อคิมหันต์ สงสัยจะเป็นชื่อเจ้าของร้านแน่ๆ
“ขอบคุณค่ะ” เธอกะว่าจะไม่สนใจแต่กฤษเป็นฝ่ายเฉลยสะก่อน
“ชื่อลูกชายลุงน่ะ”
“ลูกชาย...” พัชสิกาก้มมองช่อดอกไม้อีกครั้งแล้วเอ่ยถามอีกรอบ “เขาสั่งมาให้พัชเหรอคะ”
จังหวะนั้นเปรมสิริก็ปรายตามองภาคินที่เอาแต่แสดงสีหน้าสื่อถึงความไม่พอใจอย่างชัดเจน
“เปล่าหรอก เขาคือคนที่พัชจะต้องได้ร่วมงานด้วย” พัชสิกามองยิ้มๆ ไม่รู้หรอกว่าเขาเป็นใครแต่ดูทรงคงจะใจดีพอๆกับพ่อของเขานั่นแหละ
“ดีใจจังเลยค่ะ ที่คุณกฤษมาแสดงความยินดีกับพัช” ทิพวรรณป้าของพัชสิกาเอ่ยขึ้นขณะพากลับมาที่บ้านของตน
บ้านหลังนี้เป็นบ้านชั้นเดียวผนังจะถูกสร้างด้วยไม้และทาทับด้วยสีขาวทั้งบ้านเพื่อให้ดูน่ารักมินิมอล อีกทั้งด้านนอกยังมีดอกไม้ปลูกรายล้อมตามรั้วบ้าน ถึงจะเป็นแค่หลังเล็กๆแต่ก็น่าอยู่ไม่น้อย
“งานสำคัญของหลานรักจะไม่มาได้ยังไงล่ะคุณทิพ ฮ่าๆๆ” พัชสิการู้สึกซาบซึ้งใจมากๆที่กฤษรักและเอ็นดูเธอเหมือนลูกหลานมาตลอด เพียงแค่อุบัติเหตุในครั้งนั้นก็ไม่น่าจะตอบแทนกันได้ถึงขนาดนี้เลย
“แล้วเรื่องลูกชายคุณลุง...” ก่อนหน้านั้นกฤษได้เกริ่นไว้แล้วว่าตนจะได้ไปทำงานที่บริษัทเขาแต่ก็ไม่คิดว่าจะเป็นลูกชายเขาไงและได้อยู่ตำแหน่งไหนก็ไม่รู้
“อ่อ เขาเป็นรองประธานฯบริษัทนี่แหละ ว่าจะให้ไปเป็นเลขามันหน่อย เลขาคนเก่าเกษียณพอดี” พัชสิกาพยักหน้ารับ
“ฝากขอบคุณเขาด้วยนะคะ”
Dernier chapitre
เล่ห์รักลวงใจ ตอนพิเศษ
“เร็วๆลูก” คิมหันต์ยืนอ้าแขนรอรับลูกฟุตบอลจากลูกชายวัยห้าขวบหน้าประตูตาข่ายขนาดกลางด้วยความสนุกสนานและเต็มไปด้วยความสุขสนามหญ้าแห่งนี้เดิมทีเคยทำเป็นสวนหย่อมไว้ปลูกพันธุ์ไม้ในยามว่าง เมื่อกฤษกับสุวรรณรัตน์รู้ว่าตนจะได้หลานเป็นผู้ชายและแน่นอนว่าผู้ชายจะต้องชอบกิจกรรมกลางแจ้งแน่ๆ ปู่กับย่าของแกก็เลยจ้างคนสวนมาย้ายกระถางดอกไม้ไปไว้ที่อื่น ซึ่งขณะเดียวกันก็ทำเป็นสนามฟุตบอลไปด้วยเลย‘เด็กชายกัปตัน คีริน บริพัฒน์สาธร’ สมาชิกใหม่ของบ้านใช้เท้าเล็กๆเขี่ยบอลไปมาจากนั้นก็เตะส่งไปให้พ่อทว่ากลับเด้งออกนอกประตูจนได้“โห้ กัปตัน” จักรพรรดิที่อยู่ทีมเดียวกับหลานสบถออกมาด้วยความหัวเสีย กะว่าจะเอาชนะเพื่อนสะหน่อย“สอนหลานให้รู้จักแพ้รู้จักชนะบ้างสิวะ ทำอย่างกับจะให้หลานไปอยู่ในแก๊งมาเฟียเหมือนตัวเองงั้นแหละ” ภาคินถือลูกฟุตบอลเข้ามาในสนาม จากนั้นก็ย่อตัวลงอุ้มเจ้าคีรินน้อยขึ้นมาฝังจมูกที่แก้มข้างซ้าย“ไม่ดีเหรอ หลานจะได้มีคนนับหน้าถือตาแถมยังไม่มีใครกล้ารังแกด้วย”“กัปตันจะเป็นมาเฟียเหมือนคุณยุงคั๊บ” ทั้งสามหนุ่มหัวเราะออกมาให้กับสิ่งที่หลานพูด“ปะป๊าว่ามาเป็นท่านประธานที่มีลูกน้องคอยรับใช้เหมือนปาป๊า
เล่ห์รักลวงใจ ตอนจบ
“เดินไปเดินมากูเริ่มจะเวียนหัวแล้วนะมึง” จักรพรรดิทักเมื่อเห็นคิมหันต์เอาแต่เดินวนไปวนมาหน้าห้องคลอด ท่าทางดูตื่นเต้นกว่าใครๆ“เอาน่า พ่อลูกอ่อนพึ่งมีลูกเป็นตัวเป็นตน” ภาคินที่นั่งอยู่ข้างๆพูดขึ้น“นิลก็อยากเห็นหน้าหลานเหมือนกัน ได้ข่าวว่าเป็นลูกชายคงจะหล่อเหมือนพ่อแน่ๆ” เปรมสิริพูดด้วยท่าทางตื่นเต้น เพราะคิมหันต์เคยบอกไว้ตอนพาภรรยาไปอัลตราซาวด์มาแล้ว“นี่ ไม่คิดอยากจะมีบ้างเหรอ” จักรพรรดิหันไปคุยกับภาคินพร้อมชี้ไปทางคนรักของเจ้าตัว เปรมสิริได้แต่ยิ้มบางๆแฝงไปด้วยความรู้สึกมากมายหลายอย่าง “เราก็พึ่งอยู่ในช่วงคบหาดูใจกันไปก่อนน่ะค่ะ ส่วนเรื่องแต่งคงต้องรอโอกาสที่เหมาะสม” ถึงจะรู้สึกไม่ค่อยดีแต่เธอก็อยากจะให้เกียรติภาคินในฐานะอธิการบดีด้วยภาคินหันไปส่งยิ้มพร้อมจับมือเธอไว้อย่างอ่อนโยน “เราจะมีวันนั้นแน่ ถ้าเราไม่ปล่อยมือกัน”เปรมสิริมองเขาด้วยแววตาเต็มไปด้วยความหวังหวังว่าเขาจะจับมือเธอไปนานๆจริงๆ“คุณหมอเมียกับลูกผมเป็นยังไงบ้างครับ” ทุกคนหันมาทางประตูห้องคลอดเป็นตาเดียวเมื่อได้ยินคิมหันต์คุยกับคุณหมอทำคลอด“ปลอดภัยทั้งแม่ทั้งลูกนะคะ คุณพ่อจะเข้าไปดูเลยไหมคะ”“ไปครับๆ” เขาบอกหมอด้วยค
เล่ห์รักลวงใจ 42/4
หลายเดือนต่อมา“ระวังๆนะครับ” คิมหันต์ค่อยๆประคองภรรยาที่ตอนนี้ท้องโตใกล้คลอดแล้ว เมื่อภรรยาสาวนั่งลงที่เก้าอี้เขาก็ถือโจ๊กที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์ครัวมาวางไว้ด้านหน้าเพื่อที่จะป้อนให้เธอ“อุ่นๆอยู่เลย” เขาพูดหลังจากเป่าโจ๊กให้เธอ“ขอบคุณค่ะ” เมื่อป้อนโจ๊กให้เธอไปสองสามคำเขาก็วางโจ๊กลงตรงหน้าเหมือนเดิม จากนั้นก็โน้มใบหน้าไปจ่อตรงบริเวณหน้าท้องที่มีลูกน้อยอาศัยอยู่“อร่อยไหมค้าบลูก” มือหนาลูบบริเวณหน้าท้องอย่างอ่อนโยน พัชสิกาได้แต่ยิ้มให้กับภาพความอบอุ่นนั้น“อุ๊ย ลูกดิ้น” เขาเงยหน้าขึ้นมาคุยกับภรรยา“สงสัยคุยกับพ่อแล้วสนุกมั้งคะ” คิมหันต์เปลี่ยนมามองหน้าท้องภรรยาอีกครั้ง “หรือเพราะโจ๊กฝีมือพ่ออร่อยกันนะ เดี๋ยวกินต่อนะ จะได้แข็งแรงทั้งแม่ทั้งลูก” เขานั่งตัวตรงป้อนโจ๊กให้เธอต่อเมื่อพาพัชสิกาทานข้าวเช้าเสร็จเขาก็พาออกมาเดินเล่นที่สวนหย่อมชมบรรยากาศในยามเช้า“ไอ้คิมมมม” เสียงทุ้มของใครบางคนลอยมาแต่ใกล้คิมหันต์และพัชสิกาหันไปมองก็พบว่าเป็นจักรพรรดิ“เอ้า มึงกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่วะ”“พี่จักรบอกจะกลับมาตอนพัชคลอดเลยไม่ใช่เหรอคะ” พัชสิกาก็สงสัยเหมือนกัน“ก็เดือนหน้าเริ่มไม่ว่างแล้วน่ะสิ ก็เลย
เล่ห์รักลวงใจ 42/3
หนึ่งเดือนแล้วกับการที่ได้ใช้ชีวิตด้วยกันในฐานะสามีภรรยาและวันนี้ก็เป็นวันที่เธอกับเขามาฮันนีมูนที่เกาะล้านในจังหวัดชลบุรี โดยจองรีสอร์ตแบบส่วนตัวให้เห็นวิวทะเลสีสวยในยามเย็นพัชสิกานอนซบที่แขนซ้ายของสามีบนเตียงนอนพลันเปิดอ่านไดอารี่บรรยายคำว่ารักให้เขาฟัง เมื่ออ่านมาได้ครึ่งหน้าเธอก็ปิดลงแล้วดีดตัวขึ้น“เอ๊า พี่ยังอยากฟังต่ออยู่เลย” คิมหันต์มองตามก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นนั่ง ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาเขาติดเธอมาก ชอบกอด ชอบหอมตลอดเวลา แม้กระทั่งสายตายังมีให้แค่เธอคนเดียว“พี่คิมอ่านไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ” หลายรอบแล้วด้วยซ้ำ คิมหันต์ขยับเข้ามากอดเธอแน่นกว่าเดิมก่อนจะหอมแก้มเธอเพื่อแสดงถึงความรัก“พี่อยากให้พัชอ่านให้พี่ฟังและอยากฟังหลายๆรอบทุกๆวันเลย” หญิงสาวยิ้มแล้วจับปลายคางเขาส่ายไปมา “พัชรักพี่คิมๆๆๆๆๆๆ รักแค่คนเดียว รักมากที่สุดเลยด้วย”ไม่นานมือหนาก็จับท้ายทอยของเธอเข้ามาประกบปากอวบอิ่ม“พี่ก็รักพัชมากที่สุด” เขาปล่อยริมฝีปากได้ไม่นานก็ดึงเธอเข้าไปจูบใหม่และบดขยี้หนักกว่าเดิม หญิงสาวรีบดันตัวเขาออกไปก่อนซึ่งเขาก็ปล่อยอย่างว่าง่าย“ยังก่อนค่ะ”“ยังมีเวลาเหลือๆ”“แต่ตอนนี้...” เธอมองไปนอกหน้าต่าง
เล่ห์รักลวงใจ 42/2
“คุณแพนเป็นไงบ้าง” จักรพรรดิกำลังจัดการเก็บเสื้อผ้าเตรียมขึ้นเครื่องไปไต้หวันในเช้าวันพรุ่งนี้ ขณะนั้นเขาหันไปเห็นจอมพลเดินเข้ามาในบ้านพอดีจึงถามไปพลางๆ เนื่องจากเจ้าตัวแจ้งไว้แล้วว่าจะไปเยี่ยมแพนนีญาร์ที่เรือนจำ“เขาสบายดีครับนาย” จักรพรรดิพยักหน้าเบาๆก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุย“มึงจะไม่ไปทำงานกับกูต่อที่ไต้หวันจริงเหรอวะ” ก่อนหน้านั้นเขาได้ถามจอมพลแล้วว่าจะไปทำงานต่อกับเขาหรือจะลาออกปักหลักอยู่ที่ไทยแทน ซึ่งค่าตอบแทนที่จะได้ก็คือเงินเดือนที่เพิ่มมาเป็นสองเท่าทว่าจอมพลดันเลือกอยู่ไทยแทนที่จะเลือกความสบายก่อน“ไม่ครับ ผมอยู่ที่นี่ก็สบายดี”จักรพรรดิมองยิ้มๆก่อนจะเดินเข้ามาตบไหล่ลูกน้องที่อยู่กันมานานผูกพันราวกับเป็นคนในครอบครัว “ยังไงกูก็ต้องขอบคุณมึงมากนะที่จงรักภักดีต่อกูมาตลอด กูขอให้เส้นทางใหม่ของมึงสวยงามตามที่มึงปรารถนา”จอมพลโค้งศีรษะก่อนจักรพรรดิจะพูดอะไรบางอย่างอีกครั้ง “กูให้เงินเพิ่มไปตั้งตัวนะ สิบล้านพอไหม”“หึ” จอมพลได้แต่หัวเราะออกมาสั้นๆ “ไม่หรอกครับ”“ทำไมวะ”“ผมมองว่ามันไม่จำเป็นสำหรับผม ไว้ถ้าผมไม่มีผมขอกลับไปทำงานร่วมกับคุณในอนาคตแล้วกันนะ” จักรพรรดิได้แต่ขมวดคิ้วมอง
เล่ห์รักลวงใจ 41/1
“คุณสบายดีไหม อยู่ในนี้ได้ไหม” จอมพลเอ่ยถามผ่านกระจกกั้น อีกฝั่งจะเป็นแพนนีญาร์ที่ถูกจำคุกไว้ด้วยความผิดทางคดีถ้าย้อนเวลากลับไปในตอนที่เริ่มทำความผิดแล้วเธอไม่คิดจะทำลายหลักฐานโดยการสั่งให้คนไปเผารถทิ้ง เธอก็คงได้แค่รอลงอาญาไม่ต้องมาอยู่ในคุกให้ลำบากแบบนี้หญิงสาวหลุบตาลงเมื่อนึกย้อนกลับไปถึงในตอนที่พ่อแม่เธอมาหา ไม่ได้มีความเห็นอกเห็นใจ ไม่มีกำลังใจ มีแต่ซ้ำเติม.........................................................................................‘เป็นไงล่ะลูกสาวคุณ’ ปราณีเบ้ปากเมื่อเห็นลูกสาวนอกคอกยืนคุยอยู่ข้างในห้องสี่เหลี่ยมที่มีผู้คุมขังยืนเฝ้าไม่คลาดสายตา ‘ไม่คิดเล้ยว่าจะมาอยู่ตรงจุดจุดนี้ได้’ ‘คุณ พูดดีๆหน่อย’ จรูญหันไปตำหนิปราณีก่อนจะหันมาทางลูกสาวด้วยใบหน้าเคร่งขรึม ‘ทำไมถึงทำตัวแบบนี้’ ‘หนูไม่ได้ตั้งใจค่ะพ่อ’ ‘ไม่ได้ตั้งใจแต่เอาตัวเองมาทำให้วงศ์ตระกูลขายขี้หน้าแบบนี้นี่นะ รู้ถึงไหนอายถึงนั่น น่าจะตัดๆออกไปจากกองมรดกไปเลย’ ปราณีผู้ซึ่งที่ไร้ความรักต่อลูกเลี้ยงแฝงไปด้วยความเกลียดชังมากมาย แพนนีญาร์เธอก็แค่เป็นคนอารมณ์ร้ายและตอนทิพวรรณเสียเธอก็ไม่ได้มีเจตนาให้มันเกิดข
เล่ห์รักลวงใจ ตอนที่ 5/1
ฝั่งเลขาสาวก็ได้แต่อ้าปากค้างนั่งนิ่งให้กับการแสดงของอีกฝ่ายใครกันแน่ที่หาเรื่องใครก่อน ช่างใส่ร้ายคนอื่นได้อย่างหน้าไม่อาย โชคดีที่ในห้องนี้มีกล้องวงจรปิดแบบบันทึกเสียงได้ เธอจึงเลือกที่จะเฉยๆไว้ก่อนบางทีเธอก็อยากจะดูท่าทีของเจ้านายหนุ่มเช่นกัน ว่าจะให้ความเป็นธรรมกับเธอได้ถึงขนาดไหน เขาคงไม่ตัด
เล่ห์รักลวงใจ ตอนที่ 4/2 & 5
คิมหันต์หัวเราะออกมาสั้นๆก่อนจะพูดถึงเธอเป็นเชิงเหยียดไม่เปลี่ยน “ครอบครัวเราไปรู้จักผู้หญิงแบบเขาได้ไงกัน”“ทำไมพูดถึงเขาแบบนั้นล่ะ มีอะไรหรือเปล่า”“ก็วันนี้เขาทำตัวไม่ดีใส่ผม ปากร้าย ไม่เคารพผมเลย” สุวรรณรัตน์มองลูกชายอย่างไม่อยากจะเชื่อ ปกติพัชสิกาจะเป็นคนเรียบร้อย อ่อนหวาน เกรงอกเกรงใจคนอื่น ต
เล่ห์รักลวงใจ ตอนที่ 4/1
เมื่อร่างสูงใหญ่มาถึงเขาก็วางมืออีกข้างไว้ที่โต๊ะของเธอ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ แสยะยิ้มร้ายพยายามเอาชนะทุกวิถีทาง ขณะนั้นพัชสิกาก็ได้เงยหน้าขึ้นมารอฟัง “เธอนี่ปากเก่งไม่เกรงใจฉันเลยนะ ฉันก็เริ่มที่จะสงสัยอะไรบางอย่างในตัวเธอแล้วล่ะสิ”“คุณสงสัยอะไรฉันคะ” เธอถามเขาตรงๆ ที่เธอปากเก่งเพราะเธอต้องการให้เข
เล่ห์รักลวงใจ ตอนที่ 3/2 & 4
“เป็นญาติพ่อฉันตั้งแต่เมื่อไหร่”“ถามพ่อคุณสิ” คิมหันต์กำลังจะต่อว่าเธออีกรอบแต่กฤษก็ห้ามศึกไว้สะก่อน“เอาล่ะๆ ฉันยืนยันคำเดิมนะว่าแกจะต้องรับหนูพัชมาเป็นเลขาของแกเท่านั้น นี่คือคำสั่ง!” กฤษส่ายหน้าเบาๆเหนื่อยหน่ายกับพฤติกรรมลูกชายมากๆ เมื่อหมุนตัวหวังจะเดินออกไปเขาก็ได้ฝากคำพูดไว้กับพัชสิกา “หนูพั
Vous vous intéresseriez aussi à
เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.7K Vuesเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน88.3K Vuesยั่ว
มังกรเล่นน้ำ202.8K Vuesเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก406.7K Vuesนางร้ายกับพระรองจะรักกันได้ยังไง
ชลิริลจ์69 Vuesข้าคือแม่นางพิษแต่ท่านแม่ทัพดันเสพติดซะงั้น
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์76 Vuesหนุ่มวิศวะลุ้นรัก
ชัญญาณ์ภัช44 Vuesเมียลับคุณหมอเจษ
Fortune_28973 Vues
