Partager

ตอนที่ 3/2 & 4

last update Date de publication: 2026-03-10 17:51:34

“เป็นญาติพ่อฉันตั้งแต่เมื่อไหร่”

“ถามพ่อคุณสิ” คิมหันต์กำลังจะต่อว่าเธออีกรอบแต่กฤษก็ห้ามศึกไว้สะก่อน

“เอาล่ะๆ ฉันยืนยันคำเดิมนะว่าแกจะต้องรับหนูพัชมาเป็นเลขาของแกเท่านั้น นี่คือคำสั่ง!” กฤษส่ายหน้าเบาๆเหนื่อยหน่ายกับพฤติกรรมลูกชายมากๆ เมื่อหมุนตัวหวังจะเดินออกไปเขาก็ได้ฝากคำพูดไว้กับพัชสิกา “หนูพัช อย่าไปกลัวไอ้คิมนะ ถ้าไอ้คิมมันทำตัวไม่ดีก็จัดการมันได้เลย ลุงให้ท้ายหนูพัชเต็มที่”

พัชสิกาไม่ได้พูดอะไรได้แต่โค้งศีรษะเล็กน้อยเป็นเชิงรับทราบ กฤษเห็นเป็นเช่นนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างชอบใจก่อนจะเดินออกไปจากห้อง

คิมหันต์ได้แต่มองผู้เป็นพ่อสลับกับมองพัชสิกาด้วยความรู้สึกไม่พอใจ

ได้!

ถ้าคิดจะทำงานร่วมกับเขา เขาจะทำให้เธอได้รู้ว่า คนแบบเขาไม่ใช่ผู้ชายที่จะมาฟาดฝีปากด้วยได้ง่ายๆ

ไล่ออกเองไม่ได้ก็บีบให้ออกไปเลยแล้วกัน

หมั่นไส้!

ตอนที่ 4 คนแย่ๆ

“นังคิว  รีบเดินหน่อยเดี๋ยวไปสัมภาษณ์งานไม่ทันหรอก” เปรมสิริรีบเดินเข้าบริษัทที่ตัวเองจะได้ไปสัมภาษณ์พร้อมคิวมิกส์ ซึ่งถือว่าบังเอิญมากที่ได้บริษัทเดียวกัน

บริษัทนี้เป็นบริษัทเกี่ยวกับการขนส่งคลังสินค้าอยู่ใกล้กับท่าเรือในกรุงเทพฯซึ่งได้มีการประกาศรับสมัครงานเมื่อไม่นานมานี้

เปรมสิริยอมรับว่าไม่ได้ชอบงานแบบนี้เอาสะเลย เพียงแค่เห็นว่าถ้ายังชักช้ากับการหางานทำอยู่แบบนี้ คงไม่ได้งานง่ายๆแน่ ไหนๆก็มีวุฒิปริญญาตามมาตรฐานแรงงานทั่วไปแล้ว ที่ไหนเปิดรับสมัครก็ทำๆเก็บเกี่ยวประสบการณ์ไปก่อนดีกว่า

“รีบอยู่เนี่ย” คิวมิกส์รีบเดินให้ทันเพื่อนสาว ปกติเขาเป็นคนที่สูงตามมาตรฐานผู้ชายทั่วไป แต่ครั้งนี้ที่เดินไม่ทันก็เพราะเปรมสิริเอาแต่วิ่งอย่างเดียว ทำให้ชายมโนว่าเป็นหญิงเริ่มอ่อนแรงตามความรู้สึกนึกคิดแบบสาวๆ

ภายในบริษัท ทั้งคู่นั่งรอผู้จัดการอยู่หน้าห้องนานราวชั่วโมงกว่าจะถึงคิวของคนทั้งสอง จริงๆแล้วงานนี้จะได้สัมภาษณ์กับท่านผู้บริหารโดยตรง แต่ท่านผู้บริหารคงจะวานให้ผู้จัดการคนนี้มาช่วยแทนล่ะมั้ง

“เชิญคุณคิวเข้ามาด้านในได้เลยค่ะ” เสียงพนักงานพูดเรียกเพื่อนชายด้วยรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตร

“เอาไงดีหนูนิล ฉันกลัว” คิวมิกส์ใจเต้นรู้สึกกล้าๆกลัวๆ เขย่าแขนเพื่อนที่อยู่ข้างๆเพื่อให้เพื่อนได้ช่วยอะไรบางอย่าง แล้วคิดว่าเพื่อนอย่างเปรมสิริจะช่วยเหรอ

ไม่!

ลำพังตัวเองยังเอาตัวแทบไม่รอด

“เข้าไปเถอะ ไม่ต้องกลัว สู้ๆสิ่” เธอทำได้แค่ให้กำลังใจเขา เมื่อเห็นว่าเขาไม่ยอมลุกเธอก็รีบตัวให้ออกไป “ไป๊..เดี๋ยวก็ถูกสละสิทธิ์หรอก”

“เออ ก็ได้” คิวมิกส์ทำเสียงอิดออดพลางหรี่ตามองพนักงานคนที่เรียกชื่อเขาเมื่อสักครู่นี้  

ผ่านไปราวสองชั่วโมง คนทั้งสองก็เดินลงมาจากบริษัทด้วยใบหน้าที่ดูสดใส

“ดีใจจังนึกว่าจะไม่ได้งานสะแล้ว” จากที่คิดว่ามันยากเพราะทั้งคู่ต่างเป็นเด็กจบใหม่เมื่อผ่านมันมาได้ถึงได้รู้ว่าตนเองแค่วิตกกังวลเฉยๆ

“เมื่อกี้ยังบอกว่ากลัวอยู่เลยนิ่” เปรมสิริยิ้มกริ่มแซว

“งานแรกในชีวิตเปล่าวะ ตื่นเต้นและกลัวเป็นเรื่องธรรมดา”

 “จะว่าไปก็ดีเหมือนกันที่เราได้ทำงานที่เดียวกัน”

“กลัวจะคิดถึงฉันเหรอยะ” เปรมสิริเบะปากนิดๆมองเพื่อนจอมมโน

 “จะได้อยู่เป็นเจ้ากรรมนายเวรต่างหากล่ะ ชิ” เปรมสิริกำลังจะเดินออกไปแต่ทว่าคิวมิกส์ก็รีบรั้งตัวไว้เหมือนกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง

“เดี๋ยวสิ ข่าวดีแบบนี้ต้องชวนยัยพัชไปกินหมูกระทะที่ร้านเดิม”

“เอาเด้!!!”

***********************************************

ติ้งๆ!!!        

เสียงไลน์เด้งมาจากโทรศัพท์ของพัชสิกาในเวลางาน หญิงสาวหันไปมองแล้วคว้ามันมาเปิดดูพบว่าเป็นข้อความของเพื่อน

‘พวกฉันได้งานแล้วนะ ไปฉลองกัน’

‘เอาดิ่ ร้านไหน’

พัชสิกาตอบกลับแชทไลน์โดยไม่รู้ตัวเลยว่ามีใครกำลังแอบมองอยู่ เขายกยิ้มพลันคิดในใจว่า

‘เสียมารยาท มาคุยกับแฟนในเวลางานโดยไม่ขออนุญาตเขาสักนิด’

‘ร้านเดิม’

‘เค’

“อ่ะแฮ่ม!” พัชสิกาสะดุ้งตกใจเสียงกระแอมของเจ้านายหนุ่ม เธอมองเขาพลันวางโทรศัพท์ไว้ข้างๆเช่นเดิม

“แฟนเธอเขาไม่รู้เลยเหรอว่าเธอกำลังทำงานอยู่”

 “แฟน? แฟนฉันนั่นเหรอคะ”

 “ก็เธอน่ะสิ”

“พัชไม่มีแฟนหรอกค่ะ” เธอตอบแค่นั้นแล้วก้มหน้าก้มตาทำงานต่อ คิมหันต์ไม่ได้อยากให้ค่าเลยสักนิดและที่พูดก็แค่ต้องการสร้างความเจ็บปวดและความอับอายให้ก็แค่นั้น

“หึ จริงสิ ผู้หญิงปากแบบเธอ คงไม่มีผู้ชายหน้าไหนเอา” หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะตอบกลับไปบ้าง ขืนอยู่เฉยๆให้เขาว่าอยู่ฝ่ายเดียวก็คงจะเสียศักดิ์ศรีเปล่าๆ อีกอย่างพ่อของเขาก็ไฟเขียวเต็มที่ มีท่านประธานให้ท้ายขนาดนี้จะไปกลัวอะไร

เธอแสยะยิ้มก่อนตอบ “แล้วท่านรองฯมีแฟนหรือยังคะ”

เขามองเธอด้วยความแปลกใจก่อนจะตอบตามจริง “ยัง”

“ไม่แปลกเลยค่ะ” เธอยิ้มก่อนจะก้มมองจอคอมพิวเตอร์ต่อ รอยยิ้มนั้นเขารับรู้ได้ว่ามันมีความร้ายกาจแอบแฝงอยู่ เขาจึงลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินไปยังโต๊ะทำงานของเลขาสาว

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • เล่ห์รักลวงใจ   ตอนพิเศษ

    “เร็วๆลูก” คิมหันต์ยืนอ้าแขนรอรับลูกฟุตบอลจากลูกชายวัยห้าขวบหน้าประตูตาข่ายขนาดกลางด้วยความสนุกสนานและเต็มไปด้วยความสุขสนามหญ้าแห่งนี้เดิมทีเคยทำเป็นสวนหย่อมไว้ปลูกพันธุ์ไม้ในยามว่าง เมื่อกฤษกับสุวรรณรัตน์รู้ว่าตนจะได้หลานเป็นผู้ชายและแน่นอนว่าผู้ชายจะต้องชอบกิจกรรมกลางแจ้งแน่ๆ ปู่กับย่าของแกก็เลยจ้างคนสวนมาย้ายกระถางดอกไม้ไปไว้ที่อื่น ซึ่งขณะเดียวกันก็ทำเป็นสนามฟุตบอลไปด้วยเลย‘เด็กชายกัปตัน คีริน บริพัฒน์สาธร’ สมาชิกใหม่ของบ้านใช้เท้าเล็กๆเขี่ยบอลไปมาจากนั้นก็เตะส่งไปให้พ่อทว่ากลับเด้งออกนอกประตูจนได้“โห้ กัปตัน” จักรพรรดิที่อยู่ทีมเดียวกับหลานสบถออกมาด้วยความหัวเสีย กะว่าจะเอาชนะเพื่อนสะหน่อย“สอนหลานให้รู้จักแพ้รู้จักชนะบ้างสิวะ ทำอย่างกับจะให้หลานไปอยู่ในแก๊งมาเฟียเหมือนตัวเองงั้นแหละ” ภาคินถือลูกฟุตบอลเข้ามาในสนาม จากนั้นก็ย่อตัวลงอุ้มเจ้าคีรินน้อยขึ้นมาฝังจมูกที่แก้มข้างซ้าย“ไม่ดีเหรอ หลานจะได้มีคนนับหน้าถือตาแถมยังไม่มีใครกล้ารังแกด้วย”“กัปตันจะเป็นมาเฟียเหมือนคุณยุงคั๊บ” ทั้งสามหนุ่มหัวเราะออกมาให้กับสิ่งที่หลานพูด“ปะป๊าว่ามาเป็นท่านประธานที่มีลูกน้องคอยรับใช้เหมือนปาป๊า

  • เล่ห์รักลวงใจ   ตอนจบ

    “เดินไปเดินมากูเริ่มจะเวียนหัวแล้วนะมึง” จักรพรรดิทักเมื่อเห็นคิมหันต์เอาแต่เดินวนไปวนมาหน้าห้องคลอด ท่าทางดูตื่นเต้นกว่าใครๆ“เอาน่า พ่อลูกอ่อนพึ่งมีลูกเป็นตัวเป็นตน” ภาคินที่นั่งอยู่ข้างๆพูดขึ้น“นิลก็อยากเห็นหน้าหลานเหมือนกัน ได้ข่าวว่าเป็นลูกชายคงจะหล่อเหมือนพ่อแน่ๆ” เปรมสิริพูดด้วยท่าทางตื่นเต้น เพราะคิมหันต์เคยบอกไว้ตอนพาภรรยาไปอัลตราซาวด์มาแล้ว“นี่ ไม่คิดอยากจะมีบ้างเหรอ” จักรพรรดิหันไปคุยกับภาคินพร้อมชี้ไปทางคนรักของเจ้าตัว เปรมสิริได้แต่ยิ้มบางๆแฝงไปด้วยความรู้สึกมากมายหลายอย่าง “เราก็พึ่งอยู่ในช่วงคบหาดูใจกันไปก่อนน่ะค่ะ ส่วนเรื่องแต่งคงต้องรอโอกาสที่เหมาะสม” ถึงจะรู้สึกไม่ค่อยดีแต่เธอก็อยากจะให้เกียรติภาคินในฐานะอธิการบดีด้วยภาคินหันไปส่งยิ้มพร้อมจับมือเธอไว้อย่างอ่อนโยน “เราจะมีวันนั้นแน่ ถ้าเราไม่ปล่อยมือกัน”เปรมสิริมองเขาด้วยแววตาเต็มไปด้วยความหวังหวังว่าเขาจะจับมือเธอไปนานๆจริงๆ“คุณหมอเมียกับลูกผมเป็นยังไงบ้างครับ” ทุกคนหันมาทางประตูห้องคลอดเป็นตาเดียวเมื่อได้ยินคิมหันต์คุยกับคุณหมอทำคลอด“ปลอดภัยทั้งแม่ทั้งลูกนะคะ คุณพ่อจะเข้าไปดูเลยไหมคะ”“ไปครับๆ” เขาบอกหมอด้วยค

  • เล่ห์รักลวงใจ   42/4

    หลายเดือนต่อมา“ระวังๆนะครับ” คิมหันต์ค่อยๆประคองภรรยาที่ตอนนี้ท้องโตใกล้คลอดแล้ว เมื่อภรรยาสาวนั่งลงที่เก้าอี้เขาก็ถือโจ๊กที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์ครัวมาวางไว้ด้านหน้าเพื่อที่จะป้อนให้เธอ“อุ่นๆอยู่เลย” เขาพูดหลังจากเป่าโจ๊กให้เธอ“ขอบคุณค่ะ” เมื่อป้อนโจ๊กให้เธอไปสองสามคำเขาก็วางโจ๊กลงตรงหน้าเหมือนเดิม จากนั้นก็โน้มใบหน้าไปจ่อตรงบริเวณหน้าท้องที่มีลูกน้อยอาศัยอยู่“อร่อยไหมค้าบลูก” มือหนาลูบบริเวณหน้าท้องอย่างอ่อนโยน พัชสิกาได้แต่ยิ้มให้กับภาพความอบอุ่นนั้น“อุ๊ย ลูกดิ้น” เขาเงยหน้าขึ้นมาคุยกับภรรยา“สงสัยคุยกับพ่อแล้วสนุกมั้งคะ” คิมหันต์เปลี่ยนมามองหน้าท้องภรรยาอีกครั้ง “หรือเพราะโจ๊กฝีมือพ่ออร่อยกันนะ เดี๋ยวกินต่อนะ จะได้แข็งแรงทั้งแม่ทั้งลูก” เขานั่งตัวตรงป้อนโจ๊กให้เธอต่อเมื่อพาพัชสิกาทานข้าวเช้าเสร็จเขาก็พาออกมาเดินเล่นที่สวนหย่อมชมบรรยากาศในยามเช้า“ไอ้คิมมมม” เสียงทุ้มของใครบางคนลอยมาแต่ใกล้คิมหันต์และพัชสิกาหันไปมองก็พบว่าเป็นจักรพรรดิ“เอ้า มึงกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่วะ”“พี่จักรบอกจะกลับมาตอนพัชคลอดเลยไม่ใช่เหรอคะ” พัชสิกาก็สงสัยเหมือนกัน“ก็เดือนหน้าเริ่มไม่ว่างแล้วน่ะสิ ก็เลย

  • เล่ห์รักลวงใจ   42/3

    หนึ่งเดือนแล้วกับการที่ได้ใช้ชีวิตด้วยกันในฐานะสามีภรรยาและวันนี้ก็เป็นวันที่เธอกับเขามาฮันนีมูนที่เกาะล้านในจังหวัดชลบุรี โดยจองรีสอร์ตแบบส่วนตัวให้เห็นวิวทะเลสีสวยในยามเย็นพัชสิกานอนซบที่แขนซ้ายของสามีบนเตียงนอนพลันเปิดอ่านไดอารี่บรรยายคำว่ารักให้เขาฟัง เมื่ออ่านมาได้ครึ่งหน้าเธอก็ปิดลงแล้วดีดตัวขึ้น“เอ๊า พี่ยังอยากฟังต่ออยู่เลย” คิมหันต์มองตามก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นนั่ง ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาเขาติดเธอมาก ชอบกอด ชอบหอมตลอดเวลา แม้กระทั่งสายตายังมีให้แค่เธอคนเดียว“พี่คิมอ่านไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ” หลายรอบแล้วด้วยซ้ำ คิมหันต์ขยับเข้ามากอดเธอแน่นกว่าเดิมก่อนจะหอมแก้มเธอเพื่อแสดงถึงความรัก“พี่อยากให้พัชอ่านให้พี่ฟังและอยากฟังหลายๆรอบทุกๆวันเลย” หญิงสาวยิ้มแล้วจับปลายคางเขาส่ายไปมา “พัชรักพี่คิมๆๆๆๆๆๆ รักแค่คนเดียว รักมากที่สุดเลยด้วย”ไม่นานมือหนาก็จับท้ายทอยของเธอเข้ามาประกบปากอวบอิ่ม“พี่ก็รักพัชมากที่สุด” เขาปล่อยริมฝีปากได้ไม่นานก็ดึงเธอเข้าไปจูบใหม่และบดขยี้หนักกว่าเดิม หญิงสาวรีบดันตัวเขาออกไปก่อนซึ่งเขาก็ปล่อยอย่างว่าง่าย“ยังก่อนค่ะ”“ยังมีเวลาเหลือๆ”“แต่ตอนนี้...” เธอมองไปนอกหน้าต่าง

  • เล่ห์รักลวงใจ   42/2

    “คุณแพนเป็นไงบ้าง” จักรพรรดิกำลังจัดการเก็บเสื้อผ้าเตรียมขึ้นเครื่องไปไต้หวันในเช้าวันพรุ่งนี้ ขณะนั้นเขาหันไปเห็นจอมพลเดินเข้ามาในบ้านพอดีจึงถามไปพลางๆ เนื่องจากเจ้าตัวแจ้งไว้แล้วว่าจะไปเยี่ยมแพนนีญาร์ที่เรือนจำ“เขาสบายดีครับนาย” จักรพรรดิพยักหน้าเบาๆก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุย“มึงจะไม่ไปทำงานกับกูต่อที่ไต้หวันจริงเหรอวะ” ก่อนหน้านั้นเขาได้ถามจอมพลแล้วว่าจะไปทำงานต่อกับเขาหรือจะลาออกปักหลักอยู่ที่ไทยแทน ซึ่งค่าตอบแทนที่จะได้ก็คือเงินเดือนที่เพิ่มมาเป็นสองเท่าทว่าจอมพลดันเลือกอยู่ไทยแทนที่จะเลือกความสบายก่อน“ไม่ครับ ผมอยู่ที่นี่ก็สบายดี”จักรพรรดิมองยิ้มๆก่อนจะเดินเข้ามาตบไหล่ลูกน้องที่อยู่กันมานานผูกพันราวกับเป็นคนในครอบครัว “ยังไงกูก็ต้องขอบคุณมึงมากนะที่จงรักภักดีต่อกูมาตลอด กูขอให้เส้นทางใหม่ของมึงสวยงามตามที่มึงปรารถนา”จอมพลโค้งศีรษะก่อนจักรพรรดิจะพูดอะไรบางอย่างอีกครั้ง “กูให้เงินเพิ่มไปตั้งตัวนะ สิบล้านพอไหม”“หึ” จอมพลได้แต่หัวเราะออกมาสั้นๆ “ไม่หรอกครับ”“ทำไมวะ”“ผมมองว่ามันไม่จำเป็นสำหรับผม ไว้ถ้าผมไม่มีผมขอกลับไปทำงานร่วมกับคุณในอนาคตแล้วกันนะ” จักรพรรดิได้แต่ขมวดคิ้วมอง

  • เล่ห์รักลวงใจ   41/1

    “คุณสบายดีไหม อยู่ในนี้ได้ไหม” จอมพลเอ่ยถามผ่านกระจกกั้น อีกฝั่งจะเป็นแพนนีญาร์ที่ถูกจำคุกไว้ด้วยความผิดทางคดีถ้าย้อนเวลากลับไปในตอนที่เริ่มทำความผิดแล้วเธอไม่คิดจะทำลายหลักฐานโดยการสั่งให้คนไปเผารถทิ้ง เธอก็คงได้แค่รอลงอาญาไม่ต้องมาอยู่ในคุกให้ลำบากแบบนี้หญิงสาวหลุบตาลงเมื่อนึกย้อนกลับไปถึงในตอนที่พ่อแม่เธอมาหา ไม่ได้มีความเห็นอกเห็นใจ ไม่มีกำลังใจ มีแต่ซ้ำเติม.........................................................................................‘เป็นไงล่ะลูกสาวคุณ’ ปราณีเบ้ปากเมื่อเห็นลูกสาวนอกคอกยืนคุยอยู่ข้างในห้องสี่เหลี่ยมที่มีผู้คุมขังยืนเฝ้าไม่คลาดสายตา ‘ไม่คิดเล้ยว่าจะมาอยู่ตรงจุดจุดนี้ได้’ ‘คุณ พูดดีๆหน่อย’ จรูญหันไปตำหนิปราณีก่อนจะหันมาทางลูกสาวด้วยใบหน้าเคร่งขรึม ‘ทำไมถึงทำตัวแบบนี้’ ‘หนูไม่ได้ตั้งใจค่ะพ่อ’ ‘ไม่ได้ตั้งใจแต่เอาตัวเองมาทำให้วงศ์ตระกูลขายขี้หน้าแบบนี้นี่นะ รู้ถึงไหนอายถึงนั่น น่าจะตัดๆออกไปจากกองมรดกไปเลย’ ปราณีผู้ซึ่งที่ไร้ความรักต่อลูกเลี้ยงแฝงไปด้วยความเกลียดชังมากมาย แพนนีญาร์เธอก็แค่เป็นคนอารมณ์ร้ายและตอนทิพวรรณเสียเธอก็ไม่ได้มีเจตนาให้มันเกิดข

  • เล่ห์รักลวงใจ   38/2

    หลังสอบปากคำแพนนีญาร์เสร็จ เจ้าหน้าที่จึงสรุปสำนวนและส่งเรื่องขึ้นสู่ชั้นศาลเพื่อให้ศาลพิจารณาคดีต่อไป คิมหันต์และพัชสิกาจึงเดินทางมาเยี่ยมจักรพรรดิที่โรงพยาบาลตามที่จอมพลได้ให้ข้อมูลไว้ทั้งสองเดินมาถึงห้องพักก็เห็นคุณพยาบาลถือเดินออกมาจากห้องพอดี“มาเยี่ยมคนไข้เหรอคะ” คุณพยายามถามยิ้มๆ“ครับ”“ยั

  • เล่ห์รักลวงใจ   17/1

    “น้ำครับนาย” จอมพลยื่นขวดน้ำไปให้เจ้านายก่อนที่มือใหญ่ของจักรพรรดิจะคว้ามันขึ้นมายกดื่มจะว่าไปเรื่องบาดหมางระหว่างจักรพรรดิกับคิมหันต์เขาก็ยังไม่ได้รู้ลึกขนาดนั้น ในฐานะที่รับใช้มาตั้งนานถามไปก็คงไม่น่าจะเสียหายอะไร“นายครับ”“ว่าไง” ร่างสูงยืนค้ำราวระเบียงพร้อมทอดมองไปยังพื้นผิวน้ำทะเลสีครามเบื้อ

  • เล่ห์รักลวงใจ   ตอนที่ 11/2

    “ใช่แล้ว ว่าจะชวนไปกินหมูกระทะร้านลุงหนุ่ยแล้วไปเม้าท์มอยตามประสาเพื่อนสาวกัน” พัชสิกาชำเลืองมองสุวรรณรัตน์สลับกับมองคิมหันต์เพราะเธอมีนัดกับทั้งสองคนแล้ว ถึงแม้จะเกรงใจเพื่อนแต่ก็ต้องเลือกทางใดทางหนึ่ง“พอดีฉันมีนัดทานข้าวกับเจ้านายฉันอยู่” สุวรรณรัตน์มองหลานสาวยิ้มๆก่อนจะพูดเหมือนชวนให้ไปด้วยกัน

  • เล่ห์รักลวงใจ   ตอนที่ 10/3 & 11/1

    หญิงสาวยืดตัวพลางเอี้ยวตัวไปมาอย่างเพลินๆ จากนั้นก็หยุดมาดื่มน้ำให้พอลดความกระหาย เพราะตอนนี้ท้องฟ้าก็เริ่มจะเปลี่ยนสีแล้วการออกกำลังกายจึงพอแค่นี้ก่อนทว่าไม่นานสายตาเธอก็พลันไปเห็นภาคินวิ่งออกกำลังกายอยู่บริเวณสนามหญ้าผ่านหน้าผ่านตาไปพอดีบ้าจริง! ทำไมช่วงนี้เธอเจอเขาบ่อยจัง“คุณภาคินคะ” เปรมสิริ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status