Masuk@ผับ
รถสปอร์ตหรูของอคินเคลื่อนตัวมาจอดลงยังลานจอดรถของผับชื่อดังที่ตั้งอยู่ย่านมหาวิทยาลัยเป็นศูนย์รวมของหนุ่มสาวที่รักความสนุกหนึ่งในนั้นก็คืออคิน เขามาใช้บริการที่นี่จนเป็นลูกค้าวีไอพีมันเป็นที่ล่าเหยื่อดี ๆ สำหรับเขาเลยทีเดียวเพราะมีสาวสวยมากหน้าหลายตาให้เขาได้ล่า ร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์สีดำสวมทับด้วยเจ็กเก็ตยีนส์เปิดประตูก้าวลงจากรถสาวเท้าเดินเข้าไปภายในผับด้วยท่าทางสง่าผ่าเผยทำเอาสาว ๆ ที่อยู่ภายในผับต่างมองตามเป็นตาเดียวกันกับความหล่อ และดูดีไปทุกระเบียดนิ้วของเขา "หึ" อคินกระตุกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจกับเห็นสายตามากมายจากสาว ๆ ที่จ้องมองมา แต่เขาก็ทำเหมือนไม่สนใจเดินตรงไปยังโต๊ะโซนวีไอพีซึ่งเป็นที่ประจำ "หว่านเสน่ห์สาวมาตลอดทางสิมึง" ลีโอเอ่ยอย่างรู้ทันทันทีที่เห็นอคินเดินยิ้มมุมปากเข้ามา คนถูกทักไหวไหล่อย่างไม่ใส่ใจมากนักพร้อมกับหย่อนก้นนั่งลงบนโซฟาข้างวิน แล้วแย่งแก้วเหล้าที่วินเพิ่งชงเสร็จมากระดกลงคอรวดเดียวจนหมด "ไอ้เหี้ยคิน" วินเปล่งเสียงด่าด้วยความหมั่นไส้พร้อมกับแย่งแก้วเหล้าจากมือเพื่อนชายคืน อคินไม่ได้สนใจกับคำด่าของวินสักนิดเพราะพวกเขาพูดจาหยาบคาย และด่ากันเป็นเรื่องปกติไปแล้ว มือหนาเอื้อมไปหยิบแก้วว่างที่วางอยู่บนโต๊ะมารินเหล้าใส่หยิบน้ำแข็งใส่สองสามก้อนแล้วยกขึ้นจิบลงคอช้า ๆ ดวงตาคมกริบดุจดั่งพญาเหยี่ยวเริ่มกวาดมองไปยังเหล่านักท่องราตรีที่ยืนโยกย้ายส่ายสะโพกตามจังหวะดนตรีเพื่อหาเหยื่อที่ถูกใจสำหรับไปต่อคืนนี้ "เริ่มแล้ว" เขตแดนเอ่ยอย่างรู้ทันเมื่อเห็นสายตาของเพื่อนชายที่จับจ้องไปยังกลุ่มสาวสวยที่ยืนเต้นอยู่ "มึงไม่อยากลองของแปลกแบบน้องของขวัญบ้างเหรอ บางทีอาจจะอร่อยก็ได้" ลีโอเอ่ยต่อ "ไม่อ่ะกูไม่ชอบของแปลก แค่ตามจีบก็เบื่อจะแย่อยู่แล้วคนอะไรไม่มีสีสันเอาซะเลย" อคินหันกลับมาตอบด้วยน้ำเสียงเอือม ๆ แค่คิดถึงใบหน้าแสนจะจืดชืด และการแต่งตัวเฉิ่มเชยของเธอก็ทำให้เขาหมดอารมณ์แล้ว "ระวังจะตกหลุมที่ตัวเองขุดไว้เสียเองล่ะ" วินเค้นหัวเราะในลำคอมองหน้าเพื่อนชายอย่างเจ้าเล่ห์ เขาเห็นมานักต่อนักแล้วพวกที่ปากบอกว่าไม่เอาไม่ชอบพอผลสุดท้ายก็กลืนน้ำลายตัวเอง "คนอย่างกูไม่มีวันตกหลุมที่ตัวเองขุดไว้หรอก" อคินลั่นวาจาอย่างมั่นอกมั่นใจ พูดจบก็ยกเหล้าขึ้นกระดกลงคออึกใหญ่พลางกวาดสายมองไปยังสาวสวยที่ตัวเองเล็งไว้ก่อนหน้านี้ เขาระบายยิ้มหวานพลางส่งสายตาเชื่อมความสัมพันธ์สุดฤทธิ์เมื่อสาวสวยที่หมายตาไว้หันมาสบสายตากับเขาพอดิบพอดี พร้อมยกแก้วเหล้าในมือขึ้นเชิงเชิญชวนให้เธอมาร่วมนั่งดื่มกับเขา และการเชื่อมสัมพันธ์ของเขาก็ได้ผลทุกครั้งสาวสวยคนนั้นเดินนวยนาดเข้ามาหาเขาทันที "สวัสดีครับ" เสียงทุ้มเอ่ยทักทายร่างบางที่เดินถือแก้วเหล้าเข้ามาหยุดยืนตรงหน้าด้วยใบหน้ากรุ่มกริ่มพร้อมขยับที่นั่งข้าง ๆ ให้เธอ "เชิญนั่งครับ" "ขอบคุณค่ะ" สาวสวยเอ่ยขอบคุณด้วยท่าทางเคอะเขินแล้วหย่อนสะโพกนั่งลงข้าง ๆ ตามคำเชิญ "เชด..มึงมันแน่" วินเอียงหน้ากระซิบข้างหูเพื่อนชายด้วยความหมั่นไส้ อคินเพียงไหวไหล่เบา ๆ แล้วหันกลับไปพูดคุยกับสาวสวยที่นั่งแนบชิดกับเขาต่อ "ผมอคินครับ" "ฉันลิลลี่ค่ะ" สาวสวยแนะนำตัวต่อหลังจากอคินเอ่ยจบ จากนั้นทั้งสองก็นั่งดื่มนั่งคุยกันไปเรื่อย ๆ จนสี่ทุ่มต่างคนต่างเริ่มเมาเล็กน้อยจึงพากันไปต่อที่โรงแรมตามระเบียบหลายชั่วโมงผ่านไป อคินนั่งพิงหัวเตียงมองร่างบางของสาวสวยที่นอนหลับไปด้วยความเหนื่อยหลังจากผ่านบทรักสุดเร่าร้อนมาด้วยแววตาเรียบนิ่ง ก่อนเอื้อมไปหยิบกางเกงที่ตกอยู่ข้างเตียงขึ้นมาล้วงโทรศัพท์ในกระเป๋าออกมากดเข้าแอปพลิเคชันไลน์ส่งข้อความหารุ่นน้องสาวเพื่อทำคะแนน อคิน : นอนหรือยังครับ" หลังจากส่งข้อความไปเขาก็ถือโทรศัพท์รอสักพักรุ่นน้องสาวก็ตอบกลับมา ของขวัญ : กำลังจะนอนค่ะ อคิน : โอเคครับ...งั้นนอนหลับฝันดีครับ อย่าลืมฝันถึงพี่ด้วยนะครับ" "เล่นตัวไปเถอะ" เสียงทุ้มเปล่งออกจากริมฝีปากหนาอย่างนึกหงุดหงิดเมื่อเขาส่งข้อความบอกฝันดี แต่รุ่นน้องสาวเพียงแค่อ่านไม่ได้ตอบอะไรกลับมาอีก เธอคงเป็นคนแรกที่ไม่ตอบกลับแบบนี้ ผู้หญิงคนอื่น ๆ ต่างรีบตอบกลับเมื่อเห็นข้อความของเขา มือหนากดปิดหน้าจอโทรศัพท์แล้วใส่ไว้ในกระเป๋าเหมือนเดิม ก่อนลุกลงจากเตียงหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่แล้วเดินออกจากห้องไปโดยไม่สนใจผู้หญิงที่เขาหิ้วมาด้วยสักนิดเพราะมันเป็นเรื่องปกติสำหรับเขาไปแล้วต่างคนต่างมีความสุขพอเสร็จสมก็แยกย้ายแฟร์ ๆ กันทั้งสองฝ่าย และกฏเหล็กของเขาคือไม่นอนร่วมห้องกับใครแม้จะเมาหนักแค่ไหน หรือเหนื่อยจากกิจกรรมบนเตียงมากแค่ไหนเขาก็ไม่เคยค้างคืนกับผู้หญิงที่หิ้วมาด้วย ครั้งเดียวจบแยกย้ายไม่กินซ้ำของขวัญนั่งฉลองวันเกิดกับเพื่อน ๆ จนเกือบเที่ยงคืนจึงขอแยกตัวกลับเพราะรู้สึกเมาจนเวียนหัวไปหมดโชคดีที่มีรุ่นพี่หนุ่มมาคอยดูแล"บอกว่าอย่าดืมเยอะก็ไม่ฟังมันน่านัก เกิดพี่ไม่มาด้วยจะทำยังไง" อคินบ่นคนตัวเล็กบนวงแขนอย่างนึกโมโหขณะกำลังอุ้มเธอเดินขึ้นคอนโดของเขา ทั้งที่ก่อนไปนั่งกับเพื่อนเขาก็ย้ำแล้วย้ำอีกว่าอย่าดื่มเยอะ แต่เจ้าตัวก็ยังดื้อรั้นดื่มจนเมาหัวราน้ำ หากเขาไม่ไปด้วยไม่รู้จะเป็นยังไงยิ่งผู้ชายในผับต่างมองมาที่เธอไม่ขาดสายดีไม่ดีอาจจะถูกลากไปทำมิดีมิร้ายเหมือนครั้งก่อนก็ได้ตลอดระยะเวลาที่นั่งเฝ้ารุ่นน้องสาวเขาต้องอดทนอดกลั้นกับสายตานับสิบคู่ที่มองเธออย่างแทะโลมเป็นอย่างมาก อดทนไม่ให้ตัวเองไปลากเธอกลับ หรือเดินไปถามคนพวกนั้นว่ามองแฟนเขาทำไม"มันน่าจริง ๆ" เสียงบ่นจากริมฝีปากหนาทำให้คนที่สติสัมปชัญญะถูกครอบงำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ซบหน้าหลับตาพริ้มบนอกแกร่งนึกรำคาญไม่น้อย ปรือตาขึ้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงยานพลางเคลื่อนมือข้างขวาที่โอบลำคอหนาขึ้นตบแก้มเกลี้ยงเกลาเบา ๆ "บ่นเป็นพ่อขวัญเลยนะคะ""ไม่ได้เป็นพ่อ..แต่เป็นผัวครับ" "ขวัญยังไม่มีผัว มีแต่แฟนค่ะ" "คืนนี้ต้องทบทวนความจำหน่อยแล้ว
@คอนโดอคินอคินเดินอมยิ้มเข้ามาในห้องอย่างมีความสุขเพราะสามารถพูดโน้มน้าวใจจนรุ่นน้องสาวยอมมาห้องของเขาได้สำเร็จ ตอนแรกของขวัญก็อิดออดเล็กน้อยถึงแม้จะเป็นแฟนกันแล้ว แต่เธอก็ไม่ไว้ใจในความเจ้าเล่ห์ของรุ่นพี่หนุ่มอยู่ดียิ่งชอบแทะโลมเธอทุกทีที่มีโอกาสด้วย แต่เขาก็ยกเหตุผลร้อยแปดพันเก้ามาพูด และสัญญาเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะไม่ทำอะไรรุ่มร่ามหรือล่วงเกินแน่นอนหากไม่เต็มใจเธอจึงยอมมาด้วยเธอเดินมาหย่อนก้นนั่งบนโซฟาในห้องนั่งเล่น ส่วนอีกคนเดินหายเข้าไปในห้องนอนตั้งแต่มาถึงแล้ว ผ่านไปห้านาทีอคินก็เดินถือกล่องกำมะหยี่ออกมาจากห้อง เดินเข้าไปนั่งบนโซฟาห่างจากรุ่นน้องสาวเพียงคืบจับจ้องใบหน้าเรียวด้วยแววตาลึกซึ้ง ของขวัญกดปิดหน้าจอมือถือมองสบตารุ่นพี่หนุ่มอย่างงง ๆ ที่เขาเอาแต่นั่งมองเธอเงียบ ๆ ไม่พูดไม่จา "พี่อคินมีอะไรรึเปล่าคะ""พี่รักน้องนะครับ" เสียงทุ้มเอื้อนเอ่ยจากความรู้สึกในใจ มือหนาเปิดกล่องกำมะหยี่หยิบสร้อยจี้เพชรรูปหัวใจที่ตั้งใจเตรียมไว้ให้รุ่นน้องสาวออกมาแล้วค่อย ๆ บรรจงใส่ให้เธอ "สร้อยเส้นนี้พี่ตั้งใจซื้อให้น้องนะครับ ชอบไหม""ชอบค่ะ" ของขวัญใช้มือจับจี้เพชรรูปหัวใจขึ้นมาดูพร้อมกับ
2 เดือนต่อมา..วันเวลาหมุนเวียนดำเนินไปเรื่อย ๆ ตอนนี้ก็เกือบสามเดือนแล้วที่อคินพยายามพิสูจน์ตัวเองกับรุ่นน้องสาวทำทุกอย่างให้เธอกับมาไว้เนื้อเชื่อใจ และรักเขาอีกครั้ง ทุกอย่างดำเนินไปได้ด้วยดีความสัมพันธ์ระหว่างเขากับรุ่นน้องสาวดีขึ้นเรื่อย ๆ ตามลำดับดูเหมือนเธอจะมีความรู้สึกดี ๆ ต่อเขามากกว่าเมื่อก่อน แต่ก็ไม่กล้าคิดเข้าข้างตัวเองว่าเธอกลับมารักเขาเหมือนเดิมแล้ววันนี้เขาก็มารอรับรุ่นน้องสาวไปเรียนเหมือนเช่นทุกวัน ใบหน้าหล่อเหลาระบายยิ้มออกมาบาง ๆ เมื่อเห็นรุ่นน้องสาวเดินออกมาจากคอนโดจะเรียกว่าเขาคลั่งรักก็ได้เพราะเพียงเห็นใบหน้าสวย ๆ ของเธอก็ทำให้เขารู้สึกมีความสุขและยิ้มออกมาได้แล้วส่วนของขวัญเองก็ไม่ต่างจากรุ่นพี่หนุ่มเท่าไรนักยอมรับว่ารู้สึกมีความสุข และอบอุ่นหัวใจไม่น้อยเวลาได้อยู่ใกล้ชิดเขา ตลอดระยะเวลาเกือบสามเดือนรุ่นพี่หนุ่มพยายามทำทุกอย่างเพื่อพิสูจน์ว่าเขาจริงจัง และจริงใจกับเธอจริง ๆ คอยดูแลใส่ใจเธอเป็นอย่างดี ยอมเธอทุกอย่างและที่สำคัญเขาให้เกียรติเธอ ปฏิบัติตัวอย่างเสมอต้นเสมอปลายตอนตามจีบวันแรกเป็นยังไงวันนี้ก็ยังเป็นแบบนั้นส่วนเรื่องนิสัยเจ้าชู้ก็ดูเขาจะเลิกได้แล้
"ดูท่าแม่พี่จะชอบน้องมากเลยนะครับก่อนกลับยังแอบกระซิบบอกให้พี่พาน้องไปหาท่านบ่อย ๆ ด้วย เห็นไหมพี่บอกแล้วว่าพ่อแม่พี่ต้องรักน้องเหมือนที่พี่รัก" อคินเอ่ยเมื่อรถสปอร์ตหรูเคลื่อนตัวมาจอดลงหน้าคอนโดรุ่นน้องสาวแล้ว ดูเหมือนว่าการพาเธอไปพบพ่อแม่ในวันนี้จะราบรื่นและดีมาก ๆรุ่นน้องสาวเข้ากับครอบครัวเขาได้ดีมากโดยเฉพาะมารดาที่ดูจะชอบเธอเป็นพิเศษถึงขั้นออกปากชวนให้ไปหาบ่อย ๆ "แม่พี่อคินใจดีมากเลยนะคะ" ของขวัญพยักหน้ารับน้อย ๆ พร้อมระบายยิ้มให้รุ่นพี่หนุ่ม ก่อนก้มมองกล่องขนมคุ้กกี้บนหน้าตักที่แม่ของเขาห่อให้เธอพากลับมาทานที่คอนโด การไปพบพ่อแม่รุ่นพี่หนุ่มวันนี้เป็นไปอย่างราบรื่นผู้ใหญ่ทั้งสองใจดี และเป็นกันเองมากไม่เหมือนที่เธอกลัวและกังวลสักนิดโดยเฉพาะแม่ของเขาที่ใจดีกับเธอมาก ๆ "ใช่ครับท่านใจดีมากหากน้องมาเป็นลูกสะใภ้ไม่ต้องกลัวเรื่องเรื่องแม่ยายร้ายใส่ลูกสะใภ้เลย" อคินได้ทีพูดหยอดรุ่นน้องสาวทันทีเผื่อจะมีสักครั้งที่เธอใจอ่อน อีกคนถึงกับกลอกตามองบนถอนหายใจพรืดใหญ่กับความขยันหยอดขยันสรรหาคำมาพูดหว่านล้อม ถามว่าได้ผลไม่ตอบเลยว่าไหมถึงแม้เขาจะพยายามแสดงให้เห็นว่าจริงจัง และจริงใจมากแค่ไหนแต
หลายวันต่อมา..ครืด! ครืด!โทรศัพท์เครื่องหรูแผดเสียงดังขึ้นปลุกให้ร่างบางที่นอนหลับบนเตียงคิงไซส์รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา มือเรียวหยิบโทรศัพท์ที่วางข้างหมอนมากดรับสายทั้งที่ตายังปิดอยู่ ก่อนกรอกน้ำเสียงงัวเงียลงตามสาย "ฮัลโหล"(ตื่นได้แล้วครับที่รัก)แค่ได้ยินเสียงของขวัญก็รู้แล้วว่าปลายสายคือรุ่นพี่หนุ่มเธอจำเสียงเขาได้ขึ้นใจ เปล่งเสียงสวนกับทันควันเพราะรู้สึกไม่ชอบใจกับคำเรียกของเขา "ไม่ต้องมาเรียกแบบนี้เลยนะคะ เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย"(ตอนนี้ยังไม่เป็นแต่อีกไม่นานก็เป็นแล้วครับ)"อย่าเพิ่งมั่นใจคะบางทีพี่อาจจะจีบขวัญไม่ติดก็ได้ค่ะ" ริมฝีปากอวบอิ่มเบะออกอย่างนึกหมั่นไส้กับความมั่นหน้ามั่นโหนกของคนปลายสาย ก่อนถามไถ่ต่อ "แล้วพี่มีอะไรคะโทรมาหาขวัญแต่เช้า"(แค่คิดถึงครับ)"เวอร์ไปแล้วค่ะ" ริมฝีปากอวบอิ่มเบะออกมาอีกครั้งกับคำพูดน้ำเน่าของคนปลายสายทั้งที่เมื่อวานก็เพิ่งเจอกันแท้ ๆ เขายังมีหน้ามาบอกว่าคิดถึงอีก หรือจะให้ถูกต้องบอกว่าหลังจากวันนั้นเขาก็มารับเธอไปทานข้าวด้วยกันทุกวันบางครั้งก็พาไปทำกิจกรรมอื่น ๆ ด้วย ทำทุกอย่างไม่ต่างจากครั้งแรกที่แกล้งมาจีบเธอ ดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี ถ้า
วันต่อมา..อคินขับมารอรุ่นน้องสาวใต้ตึกคณะวิทยาการจัดการเพื่อรับเธอไปทานข้าวเที่ยงทั้งที่วันนี้ตัวเองไม่มีเรียนไม่จำเป็นต้องเข้ามหาวิทยาลัยก็ได้เขารีบเปิดประตูลงจากรถเมื่อเห็นรุ่นน้องสาวเดินออกมาจากตึกคณะเดินตรงเข้าไปหาเธออย่างไม่รอช้า ทว่าคิ้วเข้มก็ต้องขมวดชนกันเป็นปมอย่างไม่ชอบใจในตอนที่แม็กซ์หนุ่มรุ่นน้องที่เดินกึ่งวิ่งเข้าคุยพูดถามไถ่รุ่นน้องสาวอย่างสนิทสนม ผู้ชายด้วยกันทำไมจะดูไม่ออกว่าหนุ่มรุ่นน้องคิดไม่ซื่อกับเธอ เท้าใหญ่รีบก้าวยาว ๆ ตรงไปหาคนทั้งสองก่อนพูดขัดจังหวะ "พี่มารับน้องไปทานข้าวครับ" "..." ของขวัญมองหน้าคนเสียมารยาทด้วยแววตาดุรู้สึกไม่ชอบใจที่เข้ามาพูดแทรกขณะที่เธอกำลังคุยธุระกับเพื่อนชายอยู่ "ขวัญคุยธุระกับเพื่อนอยู่ที่ไม่เห็นรึไงคะ""งั้นคุยต่อสิครับพี่รอได้" คนโดนดุยังคงหน้ามึนไม่ได้สะทกสะท้านกับคำต่อว่าสักนิด ปากเขาตอบรุ่นน้องสาวแต่สายตากลับมองหน้ารุ่นน้องหนุ่มอย่างเอาเรื่องส่งสายตาขู่สุดฤทธิ์ทำเอาคนโดนขู่ถึงกับหายใจไม่ทั่วท้อง"เอาไว้ค่อยคุยก็ได้ แม็กซ์ไปก่อนนะขวัญ" สุดท้ายแม็กซ์ก็ทนต่อสายตาขู่เข็ญราวกับเสือร้ายของรุ่นพี่หนุ่มไม่ได้รีบขอแยกตัวออกไปเพราะพอได้ยิ







