เล่ห์ร้าย ลวงรัก

เล่ห์ร้าย ลวงรัก

last updateLast Updated : 2025-11-14
By:  ลภัสลัลOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
55Chapters
1.5Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เขาเข้าหาเธอ..หญิงสาวแสนขี้เหร่เพราะเกมพนันกับเพื่อน ๆ ยอมเล่นละครฉากใหญ่ตามจีบเธอ เขามั่นใจว่าจะชนะ แต่สุดท้ายเขากลับพายแพ้ให้เธออย่างราบคาบ

View More

Chapter 1

บทที่ 1 คำท้า

"Dua puluh juta, apa masih kurang?"

Seorang pria memberikan negosiasi kerjasama dengan pelayan yang bekerja di rumah mereka.

Ramli, pria yang berusia sekitar tiga puluh lima tahun itu nampak berpikir seribu kali sebelum memutuskannya. Pria itu adalah pelayan di rumah Rangga dan Vina. Pasangan suami-istri dan sedang mencari cara untuk segera mendapatkan anak.

"Tugasmu cuma satu, hamili istriku!" lanjut Rangga, suami Vina.

Sang istri, Vina berdiri di samping suaminya dengan wajah tak nyaman.

Bagaimana bisa dirinya harus berhubungan intim dengan pria yang menjadi pelayan di rumahnya.

Rangga kembali menegaskan tujuannya untuk mengajak Ramli bekerja sama dengan dirinya. Karena ia tahu jika Ramli sangat membutuhkan uang untuk membiayai ketiga anaknya yang ada di kampung.

"Ini untuk uang muka, setelah Vina benar-benar hamil, aku genapin semuanya menjadi seratus juta. Aku rasa yang ini sudah cukup untuk biaya anak-anakmu di kampung, bahkan lebih dari cukup. Bagaimana, kamu tertarik? Tenang saja aku tidak akan menuntutmu, setelah Vina hamil kamu bisa hidup seperti biasa, dengan satu syarat kamu harus bisa merahasiakan kerjasama kita ini. Jangan sampai ada yang tahu!" kata Rangga dengan entengnya.

Ramli, pria berwajah tegas dan sedikit pas-pasan, memiliki tatapan mata yang tajam, rambut hitam ikal dan memiliki postur tubuh yang nyaris sempurna. Tubuh yang atletis bak binaraga karena pria itu pernah menjadi penjaga tempat gym di desanya. Tak ayal, ia memiliki tubuh yang proporsional dan gagah.

"Tapi Pak... Apa ini tidak keterlaluan? Bu Vina adalah istri Anda. Apa Anda rela jika istri Anda disentuh oleh pria seperti saya? Saya rasa ini sangat tidak masuk akal!" sahut Ramli, berusaha untuk menjaga martabat majikannya.

"Hah, persetan dengan itu semua. Kami berdua hanya menginginkan anak. Jika tidak, rumah tangga kami yang harus dikorbankan, dan aku harus kehilangan segalanya, apa yang aku bangun selama ini akan sia-sia, aku tidak mau itu terjadi!" kata Rangga dengan tegas.

Vina menundukkan wajahnya, sebenarnya wanita itu tidak setuju dengan kerjasama yang diusulkan sang suami. Pasalnya, ia dan Ramli harus melewati masa-masa yang sangat intim yang tak seharusnya mereka lakukan.

"Mas, kamu yakin ingin aku melakukan ini? Kok aku ragu, ya!" ucap Vina kepada Rangga, wanita cantik putri dari seorang konglomerat di kota itu.

"Kita tidak punya pilihan lain. Kamu tahu Papamu ingin sekali kita segera memiliki keturunan, sedangkan kamu tahu sendiri, setelah kecelakaan itu, dokter memvonis aku mandul, tidak mungkin aku bisa memberimu anak, sedangkan aku sangat mencintaimu, aku tidak mau kehilanganmu, Vin! Terpaksa, kita harus melakukan cara ini!" kata Rangga meyakinkan istrinya.

Vina berusaha mengerti, sang suami memang mengalami permasalahan pada sistem reproduksinya.

Setelah mengalami kecelakaan dua tahun yang lalu, Rangga divonis tidak bisa memiliki keturunan, testisnya bermasalah karena terkena paparan zat kimia.

Apalagi tuntutan dari kedua orang tuanya yang menginginkan mereka untuk segera memberikan keturunan.

Karena sudah lima tahun mereka menikah, nyatanya sampai saat ini Vina belum hamil juga.

Vina sendiri sangat mencintai suaminya dan tidak ingin melihat karier Rangga hancur karena pria itu bekerja di perusahaan orang tuanya.

Terpaksa, Vina mengikuti permintaan sang suami. Dengan sangat terpaksa ia harus bisa menerima Ramli untuk mengisi rahimnya dari benih pria itu. Meskipun wanita itu masih ragu untuk melakukannya karena Ramli hanyalah seorang pembantu di rumah.

"Oke, aku setuju melakukannya, tapi Mas, aku nggak yakin jika Ramli bisa memberikan keturunan yang bagus. Kamu tahu dia itu cuma pria dari desa. Mukanya aja muka ndeso, Mas!" kata Vina sambil melihat penampilan Ramli yang sangat sederhana.

Ramli sudah merasa dirinya sedang dibicarakan oleh majikannya. Pria itu melihat dirinya sendiri.

Sejenak ia mencium aroma tubuhnya sendiri yang dirasa tidak enak, cenderung bau asam dan kecut. Belum lagi celana tujuh perdelapan yang dipakainya saat bersih-bersih rumah. Nampak sekali penampilan pria itu sangat tidak menarik di mata para wanita.

"Kira-kira Bu Vina mau nggak ya dekat-dekat dengan pria kayak aku? Bu Vina kan cantik, tapi aku... Badan aja baunya kek kambing, gimana aku bisa menghamilinya?" batin Ramli dengan ekspresi bingung.

Pantas saja Vina merasa ilfeel melihat Ramli. Wanita itu adalah seorang sosialita yang biasa bergaul dengan wanita-wanita kaya, apa jadinya jika dirinya hamil dari seorang pria yang cuma pelayan di rumahnya.

Rangga kembali membujuk istrinya agar mau mengikuti rencananya, "Sudahlah, sayang. Ini tidak seburuk yang kamu kira. Ramli memang pelayan dari desa, tapi aku nggak meragukan kemampuannya, kalau bukan karena dia, mana mungkin aku bisa selamat dari preman-preman itu. Aku yakin sekali jika Ramli pasti bisa membantu kita. Apalagi dia sudah terbukti punya tiga anak. Paling cuma satu atau dua malam saja, kamu sudah bisa hamil!" ucap Rangga tanpa memikirkan akibat yang lain. Yang ada dalam pikirannya adalah karirnya, ia harus menyelamatkan karirnya yang sudah berada di atas.

Vina pasrah, karena rasa sayangnya yang berlebihan untuk sang suami, wanita itu pun tidak bisa menolaknya.

"Terserah kamu saja, tapi jangan salahkan aku jika bayi yang lahir nanti tidak mirip sama kamu, tapi mirip dia!" jawab Vina dengan wajah lemas. Rangga tersenyum sambil mencium kening sang istri.

"Soal itu kamu tenang saja. Yang penting kamu hamil dan melahirkan anak. Ini adalah tujuan utama kita, kan?" kata Rangga.

Lalu, pria itu kembali menghampiri Ramli yang sedang berdiri tertunduk. Pria itu terlihat panik, karena kali ini pekerjaannya bukan sembarang pekerjaan, tapi pekerjaan yang dibilang enak tapi sangat beresiko. Sedangkan dirinya sudah janji kepada anak keduanya untuk membelikannya sepeda baru.

"Ramli, bagaimana tawaranku tadi? Istriku sudah setuju untuk melakukannya. Sekarang aku menunggu keputusanmu. Ingat, kamu membutuhkan uang banyak untuk menyekolahkan anak-anakmu, apa kamu juga tidak ingin membahagiakan orang tuamu, dengan uang itu, kamu bisa merenovasi rumah agar anak-anakmu tinggal dengan nyaman, nggak kebocoran lagi pas hujan. Pikirkan baik-baik tawaran ini. Aku memberikan tawaran khusus untukmu karena aku tahu kamu pasti bisa membantuku," ucap Rangga dengan tegas.

Tentu saja sebagai seorang pelayan, mana mungkin ia menyentuh istri majikannya, ini adalah sebuah hal yang sangat tabu dan terlarang. Tapi, melihat bagaimana kondisi pernikahan Vina dan Rangga membuat Ramli akhirnya setuju untuk melakukan kerja sama.

Apalagi Ramli seringkali mendengar Vina dan suaminya bertengkar hanya gara-gara soal anak, sehingga membuat pria itu tak tega melihat Vina yang menangis setelah pertengkaran itu.

Setelah berpikir seribu kali, akhirnya Ramli bersedia untuk bekerja sama membantu pasangan itu.

"Baiklah, Pak. Saya bersedia membantu kalian. Katakan, bagaimana cara kerjanya?" kata pria itu dengan lugunya. Rangga tertawa mendengar ucapan Ramli yang sangat polos.

"Astaga Ramli, bagaimana bisa kamu tanyakan itu, anakmu saja sudah tiga biji, lantas kamu tanya bagaimana cara kerjanya?" kata Rangga yang tanpa sengaja Vina pun ikut tertawa kecil.

BERSAMBUNG

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
55 Chapters
บทที่ 1 คำท้า
"เฮ้ย! พวกมึงดูน้องเฉิ่มคนนั้นดิวะ กูว่ามอง ๆ ไปน้องเขาก็น่ารักดีว่ะ" เสียงของใครบางคนดังขึ้นทำให้ชายหนุ่มสามคนที่นั่งก้มหน้าเล่นเกมในมือถือบนเก้าอี้ม้าหินอ่อนภายใต้ตึกคณะวิศวะกรรมศาสตร์ของมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งละสายตาจากหน้าจอหันไปมองตามสายตาของคนต้นเสียงอย่างพร้อมเพรียงกัน"ถ้าถอดแว่น แต่งหน้านิดหน่อย แล้วก็เลิกแต่งตัวเหมือนป้าก็คงน่ารักอยู่หรอก" ลีโอพูดขึ้นหลังจากมองไปยังรุ่นน้องปีหนึ่งที่สวมใส่เสื้อนักศึกษาตัวใหญ่กระโปรงพีชยาวถึงตาตุ่ม มัดผมต่ำ สวมแว่นตาหนาเตอะ หน้าตาจืดชืดเหมือนป้าแก่แล้ว"กูเห็นด้วย" เขตแดนพูดเสริม ส่วนอีกคนเพียงมองไปยังหญิงสาวแวบหนึ่งแล้วก้มหน้าเล่นเกมในมือถือต่อไม่ได้สนใจในสิ่งที่เพื่อนพูดคุยกันสักนิด"แล้วมึงว่าไงไอ้อคิน" วินคนต้นเรื่องที่เรียกให้เพื่อน ๆ มองสาวรุ่นน้องหันไปถามอคินเพื่อนอีกคนในกลุ่มที่ดูจะไม่สนใจในสิ่งที่พวกเขาพูดอคิน เงยหน้าขึ้นไหวไหล่ให้วินแทนคำตอบแล้วก้มหน้าเล่นเกมต่อ เขาไม่มีรสนิยมชอบของแปลกจึงไม่คิดจะสนใจแต่หากเป็นสาวสวยก็ไม่แน่"อะไรของมันวะ" วินมองอคินอย่างงง ๆ ก่อนหันไปบ่นกับลีโอ และเขตแขนปกติอคินจะหูตาแพรวพราวตลอดเมื่อพูดถึงผ
Read more
บทที่ 2 เริ่มแผน
"สวัสดีครับ" เสียงทักทายดังขึ้นทำให้สองสาวที่กำลังคุยกันหยุดชะงักหันไปมองทางต้นเสียงอย่างพร้อมเพรียงกันของขวัญ หญิงสาวในชุดนักศึกษาตัวใหญ่ หน้าตาจืดชืดไร้เครื่องสำอางแต่งเติมบนใบหน้า สวมแว่นตาหนาเตอะอึ้งค้างไปชั่วขณะกับความหล่อของชายหนุ่มที่ปรากฏตัวตรงหน้าเขาหล่อมาก..ใบหน้าของเขาหล่อเหลาราวกับเทพบุตร รูปร่างสูงโปร่งราวกับนายแบบ การแต่งกายก็เนี๊ยบตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ของทุกชิ้นบนตัวล้วนเป็นแบรนด์เนมบ่งบอกถึงฐานะได้เป็นอย่างดีเธอเหมือนตกอยู่ในภวังค์ความหล่อ ก่อนจะได้สติเพราะเสียงกรีดกราดในลำคอของพลอยเพื่อนสนิทที่ดังขึ้นข้างหู "กรี๊ด! ยัยขวัญนี่พี่อคินนิ คนที่ได้รับการโหวตว่าเป็นผู้ชายในฝันของสาว ๆ ทั้งมหาวิทยาลัย" "ระ..เหรอ" เธอชำเลืองมองหน้าเพื่อนคนสนิทเล็กน้อย แล้วปรายตามองร่างสูงตรงหน้าต่อแวบหนึ่งจากนั้นก็ถอยมายืนด้านหลังเพื่อนสาวเมื่อได้รู้ว่าผู้ชายตรงหน้าเป็นใคร คิดว่าเขาน่าจะเข้ามาทักทายเพื่อนของเธอเพราะพลอยเป็นผู้หญิงหน้าตาสวยมาก หุ่นก็ดี เพอร์เฟคไปหมดทุกอย่างใครเห็นก็ต้องชอบขนาดเธอเป็นผู้หญิงด้วยกันยังชอบเลย ส่วนตัวเธอเองไม่ต้องพูดถึง ใคร ๆ ต่างก็พากันบอกว่าเป็นยัยป้าเฉิ
Read more
บทที่ 3 รุก
วันต่อมา..ติ้ง! ติ้ง! เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันไลน์ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องทำให้เจ้าของโทรศัพท์อย่างของขวัญที่กำลังนั่งอ่านหนังสือบนโต๊ะใต้ตึกคณะต้องละสายตาจากหนังสือล้วงไปหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าเป้ขึ้นมาเปิดหน้าจอดู สองคิ้วขมวดเล็กน้อยเมื่อเห็นข้อความจากหนุ่มรุ่นพี่โชว์หราบนหน้าจอเขาเฝ้าส่งข้อความหาเธอตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว แต่เธอก็ไม่ได้เปิดอ่านหรือตอบกลับ และคิดว่าเขาคงจะไม่ทักมาอีกแล้ว ที่ไหนได้เขายังคงทักมาเหมือนเดิมทั้ง ๆ ที่เธอไม่ตอบกลับเลยด้วยซ้ำ"พี่อคินส่งข้อความหาอีกรึไง" พลอยถามอย่างรู้ทันเมื่อเห็นเพื่อนสาวทำหน้ายุ่ง"อือ" คนถูกถามตอบแบบขอไปที ก่อนกดปิดหน้าจอ แล้วเก็บไว้ในกระเป๋าเหมือนเดิมเพราะเธอไม่มีความจำเป็นอะไรที่ต้องคุยกับเขา อยากสนใจแค่เรื่องการเรียนอย่างเดียว และอีกเหตุผลก็คือเธอไม่รู้ว่าหนุ่มรุ่นพี่มีจุดประสงค์อะไรกันแน่"ทำไมแกไม่ตอบพี่เขาบ้าง พี่เขาเฝ้าส่งข้อความหาแกตั้งแต่เมื่อคืนแล้วนะ แกอย่าใจดำนักเลย" พลอยได้แต่ส่ายหน้าไปมากับการกระทำของเพื่อนสาว"ช่างเถอะมหาลัยตั้งกว้างเราคงไม่ได้เจอพี่เขาแล้ว ทักมาแล้วเราไม่ตอบเดี๋ยวพี่เขาก็เลิกทักเองแหละ" ของขวัญตอบไปตาม
Read more
บทที่ 4 ลืมตัว
"ไม่ต้องไปสนใจหรอกครับ" อคินเอ่ยขึ้นเมื่อเหลือบไปเห็นสีหน้าไม่ค่อยโอเคของรุ่นน้องสาวพยายามแสดงความห่วงใยออกมาทั้งที่ภายในใจรู้สึกตรงกันข้าม เขาต้องใช้ความอดทนอย่างมากกับการฝืนทำดีกับผู้หญิงข้าง ๆ ที่ไม่มีอะไรดีสักนิดแม้แต่หน้าตา"ค่ะ" ของขวัญเพียงระบายยิ้มบาง ๆ ให้หนุ่มรุ่นพี่แล้วก้มหน้าก้มตาเดินต่อ "รถพี่จอดอยู่ตรงนั้นครับ" อคินพูดขึ้นอีกครั้งหลังจากเดินมาจนถึงลานจอดรถของคณะวิศวะกรรมศาสตร์พร้อมชี้ไปยังรถสปอร์ตหรูราคาหลายสิบล้านที่จอดเด่นตระห่านอยู่เพียงคันเดียวพลอยกับของขวัญถึงกับตาลุกวาวแค่รถที่ใช้ขับก็บ่งบอกได้แล้วว่ารุ่นพี่หนุ่มรวยขนาดไหน ทั้งสองหันมองหน้ากันตาปริบ ๆ ก่อนก้าวเท้าเดินตามรุ่นพี่หนุ่มไปยังรถคันหรู"เชิญครับน้องของขวัญ" อคินเปิดประตูรถฝั่งข้างคนขับพร้อมเปล่งเสียงเรียกรุ่นน้องสาวที่ทำท่าจะเปิดประตูรถด้านหลัง ของขวัญปรายตามองหน้าเพื่อนสาวเล็กน้อยแล้วเดินไปขึ้นทางประตูที่รุ่นพี่เปิดรออยู่อย่างเลี่ยงไม่ได้พร้อมกล่าวขอบคุณอย่างนอบน้อม "ขอบคุณค่ะ"อคินเพียงระบายยิ้มหวานให้รุ่นน้องสาวแล้วปิดประตูลงจากนั้นก็เดินอ้อมไปขึ้นฝั่งคนขับ ขับออกจากลานจอดรถด้วยความเร็ว ดวงตาคมกริ
Read more
บทที่ 5 เตือน
@คอนโดของขวัญหลังจากทานอาหารเสร็จอคินก็อาสามาส่งสองสาวที่คอนโดเมื่อถามไถ่ได้ความว่าทั้งสองเดินทางไปมามหาวิทยาลัยโดยการขึ้นรถเมล์ หรือไม่ก็เรียกแกร็บคาร์เพราะคอนโดอยู่ห่างจากมหาวิทยาลัยเกือบสามกิโล"ขอบคุณที่มาส่งนะคะ แล้วก็ขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้ด้วยค่ะ" ของขวัญหันไปกล่าวขอบคุณรุ่นพี่หนุ่มพร้อมระบายยิ้มให้บาง ๆ หลังจากรถเคลื่อนตัวมาจอดลงหน้าคอนโด"เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นตอบไลน์พี่แทนได้ไหมครับ" อคินเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเว้าวอนพยายามทำหน้าอ้อนสุดฤทธิ์ ทำเอาของขวัญถึงกับรู้สึกเคอะเขินไม่น้อยกับท่าทางออดอ้อนของหนุ่มรุ่นพี่"ค..ค่ะ" ริมฝีปากเล็กขยับตอบด้วยน้ำเสียงประหม่า สิ้นเสียงพูดเธอก็เปิดประตูลงจากรถทันที โดยไม่ลืมจะหันกลับไปน้อมศีรษะขอบคุณหนุ่มรุ่นพี่อีกครั้งแล้วปิดประตูลง"หึ..เด็กน้อย" อคินแสยะยิ้มออกมาอย่างร้ายกาจจับจ้องร่างบางที่กำลังเดินนวยนาดเข้าไปในคอนโดด้วยแววตาเย้ยหยันเพียงแค่เขาใช้ลูกอ้อนนิดเดียวก็เริ่มเสียอาการแล้วดูท่าปลาตัวนี้จะติดเบ็ดในอีกไม่นานแล้วผู้หญิงต่อให้แข็งแค่ไหนพอโดนลูกอ้อนโดนดูแลเทคแคร์เอาใจใส่บ่อย ๆ เขาเชื่อว่าต้องอ่อนยวบเกือบทุกคน และของขวัญน่าจะเป็นหนึ่งใน
Read more
บทที่ 6 ล่าเหยื่อ
@ผับรถสปอร์ตหรูของอคินเคลื่อนตัวมาจอดลงยังลานจอดรถของผับชื่อดังที่ตั้งอยู่ย่านมหาวิทยาลัยเป็นศูนย์รวมของหนุ่มสาวที่รักความสนุกหนึ่งในนั้นก็คืออคิน เขามาใช้บริการที่นี่จนเป็นลูกค้าวีไอพีมันเป็นที่ล่าเหยื่อดี ๆ สำหรับเขาเลยทีเดียวเพราะมีสาวสวยมากหน้าหลายตาให้เขาได้ล่า ร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์สีดำสวมทับด้วยเจ็กเก็ตยีนส์เปิดประตูก้าวลงจากรถสาวเท้าเดินเข้าไปภายในผับด้วยท่าทางสง่าผ่าเผยทำเอาสาว ๆ ที่อยู่ภายในผับต่างมองตามเป็นตาเดียวกันกับความหล่อ และดูดีไปทุกระเบียดนิ้วของเขา"หึ" อคินกระตุกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจกับเห็นสายตามากมายจากสาว ๆ ที่จ้องมองมา แต่เขาก็ทำเหมือนไม่สนใจเดินตรงไปยังโต๊ะโซนวีไอพีซึ่งเป็นที่ประจำ"หว่านเสน่ห์สาวมาตลอดทางสิมึง" ลีโอเอ่ยอย่างรู้ทันทันทีที่เห็นอคินเดินยิ้มมุมปากเข้ามา คนถูกทักไหวไหล่อย่างไม่ใส่ใจมากนักพร้อมกับหย่อนก้นนั่งลงบนโซฟาข้างวิน แล้วแย่งแก้วเหล้าที่วินเพิ่งชงเสร็จมากระดกลงคอรวดเดียวจนหมด"ไอ้เหี้ยคิน" วินเปล่งเสียงด่าด้วยความหมั่นไส้พร้อมกับแย่งแก้วเหล้าจากมือเพื่อนชายคืนอคินไม่ได้สนใจกับคำด่าของวินสักนิดเพราะพวกเขาพูดจาหยาบคาย และด่า
Read more
บทที่ 7 จีบ
วันต่อมา.."หวังว่าวันนี้คงไม่ต้องเจอพี่อคินอีกนะ" ของขวัญบ่นพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ขณะกำลังเดินออกจากห้องเรียนหลังจากเรียนเสร็จ"เราไม่เข้าใจเลยทำไมแกไม่อยากเจอพี่อคินขนาดนั้น ถ้าเป็นเรานะมีคนหล่อ ๆ รวย ๆ แถมเรียนเก่งมาตามจีบแบบนี้คงตกไปตั้งแต่วันแรกแล้ว" พลอยพูดพร้อมปรายตามองหน้าเพื่อนสาวอย่างไม่เข้าใจ"พี่เขายังไม่พูดเลยว่าจะจีบเรา แกอย่าคิดไปเองสิใครจะมาจีบผู้หญิงเฉิ่มเบอะอย่างเรากัน" ของขวัญปฏิเสธทันควันความคิดที่ว่ารุ่นพี่หนุ่มเข้ามาจีบเธอเพราะชอบไม่มีอยู่ในหัวสักนิด แต่เหตุผลอื่นอาจจะไม่แน่สัญชาตญาณของเธอมันบอกแบบนั้นเธอจึงพยายามสร้างกำแพงขึ้นมาป้องกันตัวเอง"เราว่าพี่เขาจีบแกจริง ๆ นะ" พลอยยังคงยืนยันความคิดตัวเอง ส่วนของขวัญก็ยังคงเชื่อสัญชาตญาณตัวเองเช่นกัน "พี่เขาไม่ได้จีบ""จีบ""ไม่จีบ" ของขวัญกับพลอยเถียงกันอย่างไม่มีใครยอมใครขณะกำลังก้าวเท้าเดินไปด้วย ทั้งสองมั่วแต่ตั้งหน้าตั้งตาเถียงกันจนลืมมองสิ่งรอบข้างเมื่อก้าวพ้นบันใดขั้นสุดท้ายจึงทำให้ปะหน้ากับอคินที่ยืนอยู่ข้างบันใดจัง ๆ"ไม่จะ" ของขวัญที่กำลังอ้าปากเถียงถึงกับตาเบิกกว้างอ้าปากค้างกลางอากาศ ส่วนพลอยกับยกยิ้มออกมา"
Read more
บทที่ 8 อยากลิ้มลอง
วันต่อมา..'ติ้ง ติ้ง' เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชั่นไลน์ดังขึ้นทำให้ของขวัญที่กำลังนั่งใส่รองเท้าผ้าใบหยุดชะงัก มือเรียวล้วงไปหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าเป้ออกมาดู คิ้วสวยพลันขมวดชนกันเป็นปมเมื่อเห็นข้อความจากรุ่นพี่รุ่นโชว์หราบนหน้าจอตั้งแต่เช้าตรู่ ก่อนนิ้วเรียวจะกดตอบข้อความจากรุ่นพี่หนุ่มอคิน : ไปเรียนหรือยังครับของขวัญ : กำลังจะไปค่ะ หลังจากเธอตอบกลับรุ่นพี่หนุ่มก็อ่านแล้วเงียบไปเลยไม่มีการตอบกลับใด ๆ ทำเอาเธองุนงงไม่น้อย "อะไรของเขา" เธอพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ก่อนเก็บโทรศัพท์ใส่ในกระเป๋าเป้เหมือนเดิมแล้วใส่รองเท้าต่อจากนั้นก็เดินออกจากห้องนอนไปหาเพื่อนสาวที่อยู่อีกห้องหนึ่ง"เป็นยังไงบ้างพลอย รู้สึกดีขึ้นบ้างไหม" เธอเดินมาหยุดข้างเตียงเพื่อนสาวแล้วยื่นมือไปแตะตัวเพื่อนเบา ๆ พร้อมถามไถ่ด้วยความเป็นห่วงเพราะพลอยปวดท้องประจำเดือนตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว"ดีขึ้นบ้างแล้วแกไปเรียนเถอะไม่ต้องเป็นห่วง" พลอยตอบด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง"โอเค..งั้นเราไปก่อนนะ" ของขวัญพยักหน้ารับน้อย ๆ แล้วหมุนตัวเดินออกจากห้องไปด้วยความรู้สึกเหงาหง่อยเพราะต้องไปเรียนคนเดียวเป็นครั้งแรกหลังจากเข้ามหาวิทยาลัยมาได้เดือนกว่
Read more
บทที่ 9 หลบหน้า
"โอ้ย! เลิกคิด ๆ" ของขวัญฟุบหน้าลงกับโต๊ะเรียนก่อนครวญครางออกมาเบา ๆ หลังจากเรียนวิชาสุดท้ายของวันนี้เสร็จ วันนี้ทั้งวันเธอไม่มีสมาธิกับการเรียนเลยเลยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อตอนเช้าวนเวียนเข้ามาในสมองและรบกวนจิตใจของเธอตลอดเวลาเลยพยายามจะสลัดออกครั้งแล้วครั้งเล่าก็ไม่เป็นผล'ติ้ง ติ้ง'ใบหน้าเรียวค่อย ๆ เงยขึ้นจากโต๊ะเรียนเมื่อเสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชั่นไลน์ดังขึ้น เธอได้แต่ภาวนาในใจขออย่าให้เป็นรุ่นพี่หนุ่มเลยที่ส่งข้อความมาชวนเธอกลับคอนโดเธอยังไม่พร้อมเจอหน้าเขาตอนนี้จริง ๆ แต่เหมือนคำภาวนาของเธอจะไม่เป็นผลเมื่อหยิบโทรศัพท์ออกมาดูปรากฏว่าเป็นไลน์ของรุ่นพี่หนุ่มอคิน : พี่รอที่ลานจอดรถคณะการจัดการนะครับเธออ่านข้อความจากรุ่นพี่หนุ่มที่เด้งอยู่บนหน้าโดยไม่เปิดเข้าไปตอบ ก่อนกดปิดหน้าจอแล้วใส่ไว้ในกระเป๋าเป้เหมือนเดิมจากนั้นก็เก็บหนังสือเรียนใส่ต่อแล้วลุกเดินออกจากห้องเรียนเธอเลือกเดินหลบรุ่นพี่หนุ่มที่รออยู่หน้าตึกคณะไปทางด้านหลังของตึกแล้วโทรเรียกแกร็บคาร์มารับ ในใจก็พร่ำขอโทษรุ่นพี่หนุ่มซ้ำ ๆ ด้วยความรู้สึกผิด แต่เธอแค่อยากเว้นระยะห่างไว้บ้างเพราะเริ่มรู้สึกว่าใจดวงน้อย ๆ ของตัวเ
Read more
บทที่ 10 ลงโทษเด็กขี้โกหก
"พะ..พี่อคินมะ..มาได้ไงคะ" ของขวัญลอบกลืนน้ำลายเหนี่ยว ๆ ลงลำคออึกใหญ่ ก่อนเปล่งน้ำเสียงตะกุกตะกักที่เกิดจากความตกใจปนหวาดหวั่นถามรุ่นพี่หนุ่มที่ยืนจับจ้องเธอราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ"รู้ไหมครับว่าพี่ไม่ชอบเด็กขี้โกหก" อคินไม่ได้สนใจเสียงถามของรุ่นน้องสาวสักนิดกลับกดเสียงถามรุ่นน้องสาวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น แววตาดุดันจับจ้องใบหน้าเรียวด้วยความไม่พอใจตอนนี้เขารู้สึกมีน้ำโหกับร่างบางตรงหน้ามากจริง ๆ ที่มาโกหกทำเหมือนเขาเป็นคนโง่ซึ่งไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าทำแบบนี้กับเขามาก่อน เขาก็เอะใจอยู่แล้วว่ารุ่นน้องสาวน่าจะโกหกต้องการหลบหน้าเขาเพราะเรื่องเมื่อเช้า และเหมือนโชคจะเข้าข้างทำให้เขาได้เจอกับพลอยเพื่อนของเธอที่ปากทางเข้าคอนโดเขาจึงจอดถามเลยได้รู้ว่ารุ่นน้องสาวโกหกจริง ๆ"พี่ถามว่าโกหกทำไมครับ" ริมฝีปากหนากดเสียงต่ำถามรุ่นน้องสาวที่เอาแต่ทำหน้าเหวอมองเขาด้วยแววตาหวาดหวั่นอีกครั้งพร้อมก้าวเท้าเข้าหาช้า ๆของขวัญถึงกับหน้าถอดสีใจดวงน้อยหล่นวูบลงสู่ตาตุ่มเธอไม่รู้ว่ารุ่นพี่หนุ่มรู้ได้ยังไงว่าเธอโกหกหรือเขาแค่เค้นให้เธอยอมรับออกมาเอง แต่ไม่ว่ายังไงเธอก็คงต้องยืนยันในสิ่งที่ตัวเองพูดไปเพราะรุ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status