ขอจีบได้ไหมถ้าหัวใจยังว่าง (NC 18+)

ขอจีบได้ไหมถ้าหัวใจยังว่าง (NC 18+)

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-08-16
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
77Bab
4.1KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

นิยายเรื่องนี้เค้าโครงเดิมจากเรื่อง สายรักสายรหัส ใครมีสายรักสายรหัสอยู่แล้ว โปรดอ่านตัวอย่างก่อนซื้อนะคะ สายรักสายรหัส มีเนื้อหาประมาณ 3หมื่นคำ เรื่องนี้มีเนื้อหา 7หมื่นคำ ************************** เขาคือประธานนิสิตคนดัง เขาคือคนผู้ชายที่อยากได้เป็นพ่อของลูก อ่อยมาเป็นปีทำไมพี่ไม่สนใจหนู ถ้าพี่ยังไม่มีใคร...ขอหนูจีบได้ไหมคะ ************ นิยายเรื่องนี้เค้าโครงเดิมจากเรื่องสายรักสายรหัส ********** นิยายใน ซีรีส์ 1.ลุงรหัสที่รัก 2.ขอจีบได้ไหมถ้าใจยังว่าง 3.สาววิศวะกับหนุ่มบริหาร 4.เมียบังเอิญ 5.รักร้ายนายข้างบ้าน 6.รักร้ายยัยรุ่นพี่ 7.เพื่อนนอนไร้สถานะ 8.เพื่อนนอนสถานะแฟนเก่า 9.สถานะแค่รู้สึกดี 10.เมื่อรักอยู่แค่บนเตียง ******************

Lihat lebih banyak

Bab 1

คำโปรย

"Ohh... Gun... lebih cepat... ahh! Iya, di situ! Terus!"

"Ok Nyonya, terima ini!" suaranya berat, suara seorang pria dewasa.

Suara desahan itu pecah di tengah kesunyian ruang kerja Ayah. Aku mengintip dari balik pintu yang sedikit terbuka.

Di atas meja mahoni yang biasanya digunakan Ayah untuk bekerja, Nikita, ibu tiriku yang terhormat sedang duduk di pangkuan Gunawan, si sopir.

Plak! Plak! Plak!

Suara sentuhan tubuh mereka terdengar nyaring, aku yakin siapapun yang melewati ruang kerja Ayah, akan mendengar persetubuhan gila mereka.

​"Sedikit lagi … Nyonya, ahh!" geram Gunawan dengan suara serak, tangannya mencengkeram pinggul Nikita hingga memerah.

​"Iya, tumpahkan di dadaku, Gun! Ayo cepat... ahhh!"

Irama tubuh mereka beradu terdengar sangat jelas di telingaku. Gaun tidur sutra Nikita sudah tersingkap sampai ke leher, memperlihatkan dua bukit kembarnya yang berguncang liar mengikuti hentakan Gunawan. Rambutnya yang biasa disanggul rapi kini terurai berantakan, basah oleh keringat.

"Kau jauh lebih perkasa dari pria tua itu, Gun!" rintih Nikita sambil mencengkeram bahu Gunawan.

"Kapanpun Nyonya mau akan saya berikan." jawab Gunawan, suaranya berat, senyum puas muncul di wajahnya.

Aku menelan ludah, tanganku gemetar memegang ponsel butut yang sedang merekam pemandangan live itu. Setelah mendapatkan rekaman yang cukup, aku segera mundur. Jika ketahuan, aku bisa celaka.

Setelah ayahku menikah dengan Nikita 3 tahun yang lalu, hidupku memang tidak pernah damai. Nikita langsung mengambil alih rumah dan menghasut ayahku. Bahkan, dia memfitnahku di depan ayahku hingga membuatku diusir keluar dari rumah ini.

Sekarang, saat Ayah terbaring tak berdaya di rumah sakit, wanita yang menyebut dirinya "Istri Setia" itu malah melakukan hal menjijikan seperti ini.

Aku duduk di kursi meja makan dengan perasaan campur aduk. Niatku kembali ke rumah ini hanya untuk mengambil beberapa barang setelah menjenguk ayahku. Tapi, malah disuguhkan adegan sinting ini.

Aku menghela napas. Pikiranku mulai berlarian kemana-mana. Sampai akhirnya, sebuah ide muncul di kepalaku. Dengan rekaman yang kumiliki, seharusnya aku bisa mulai melawan.

Aku bisa menyebarkannya dan membuat Nikita malu dibanjiri hujatan. Setelah itu, saat ayahku bangun nanti, aku bisa langsung meminta ayahku menceraikannya.

‘Bener juga!’ kataku antusias dalam hati.

Namun, saat otakku sedang sibuk memikirkan itu semua, sebuah suara melengking membuatku terperanjat.

"Aris?! Berani sekali kamu menginjakkan kaki di rumah ini lagi!"

Aku berbalik badan dan langsung melihat Nikita berdiri di belakangku, ternyata dia sudah berpakaian rapi namun wajahnya masih nampak segar merona.

"Maaf, Bu. Aris cuma mampir setelah jenguk Ayah, sekalian mau ambil beberapa barang yang masih tertinggal di sini," jawabku sambil menatapnya sekilas, lalu menundukkan kepala.

Selama ini, aku memang tidak bisa lagi langsung bersikap keras di depan Nikita. Wanita itu sangat pandai memutar balikkan keadaan. Terakhir kali sebelum aku diusir dari rumah setahun lalu, wanita ular itu bahkan berhasil membuatku hampir dikeroyok habis oleh pengawalnya.

Nikita berdecak pelan, tatapannya menyapuku dari ujung kepala hingga ujung kaki. "Lihat tampangmu, sudah seperti gembel pelabuhan. Bau, tapi masih berani datang ke sini!"

Aku hanya bisa diam mendengar itu.

“Sebelum tengah malam, pastikan kamu sudah meninggalkan rumah ini!” ujar Nikita lagi dengan nada ketusnya.

Aku mengangguk pelan, setelah itu Nikita pergi meninggalkanku.

Namun, wanita itu mengurungkan langkahnya, lalu kembali berbalik menatapku dengan tajam. “Kamu …”

Aku mengernyitkan dahiku bingung. Tatapan Nikita tampak sedikit aneh, seperti ada keraguan untuk bicara. “Iya,  Bu?”

Dia masih menatapku dengan dalam. Sampai akhirnya menggelengkan kepalanya cepat. “Cepat keluar dari rumahku!”

Lalu segera pergi dari hadapanku. Pantatnya yang dibungkus dengan gaun tidur tipis dan ketat itu bergoyang seiring dengan langkahnya.

Sekilas, ingatan tentang bagaimana wanita itu menunggingkan pantatnya tinggi-tinggi di hadapan sopir rumah ini kembali muncul di ingatanku.

Hal itu membuatku merasa semakin kesal dan muak padanya. Aku mengepalkan tanganku kuat-kuat.

“Aku akan membalasmu, nenek sihir!” gumamku penuh keyakinan.

Setelah itu, aku melangkah menuju kamar lamaku yang tak jauh dari sekitar ruang tengah. Lebih tepatnya kamar pembantu yang jadi kamarku, karena kamar asliku direbut oleh Vira, anak sulung Nikita.

Kamar itu masih tampak sama, hanya lebih berdebu. Aku membersihkan kasurku seadanya dengan tangan, lalu melepas baju dan berbaring di sana.

Merasa lebih rileks, aku langsung membuka folder tersembunyi di ponselku. Aku memutar video tadi, memperhatikan tiap gerakan yang dilakukan oleh Nikita dan Gunawan.

Wajah mereka benar-benar terekam jelas.

Aku yakin bisa memakai ini untuk membalas Nikita!

Namun, semakin lama menonton video itu, aku baru menyadari satu hal. Meskipun sudah 45 tahunan, tapi badannya ternyata masih sangat bagus dan kencang. Bahkan, suaranya terdengar cukup menggoda.

"Sial, badan wanita ini benar-benar tidak masuk akal untuk seumuran dia," bisikku.

Tanpa sadar, tanganku perlahan mengusap bagian bawahku yang mulai bereaksi. Mataku masih fokus pada video itu yang memperlihatkan posisi paling kusuka.

“Sialan, aku gak tahan lagi, ah!” runtukku kesal.

Akhirnya, mau tidak mau aku harus menuntaskannya. 

"Ah... shhh..." desisku.

Video itu masih terus berputar. Tubuhku terasa semakin tidak bisa ditahan lagi.

Namun, tiba-tiba—

CEKLEK!

Pintu kamar yang tidak kukunci terbuka lebar.

Nikita berdiri membeku di ambang pintu. Matanya yang tajam seketika melotot, terkunci lurus ke arah tanganku yang masih menggenggam erat aset berhargaku yang sedang menegang tegak ke atas.

Aku tersentak kaget dan panik, langsung menarik selimut tipis untuk menutupi bagian bawahku. "I-Ibu?! Maaf, Aris nggak tahu Ibu mau masuk!"

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
77 Bab
คำโปรย
นิยายเรื่องนี้เค้าโครงเดิมจากเรื่อง สายรักสายรหัสใครมีสายรักสายรหัสอยู่แล้ว โปรดอ่านตัวอย่างก่อนซื้อนะคะสายรักสายรหัส มีเนื้อหาประมาณ 3หมื่นคำ เรื่องนี้มีเนื้อหา 7หมื่นคำ**************************เขาคือประธานนิสิตคนดังเขาคือคนผู้ชายที่อยากได้เป็นพ่อของลูกอ่อยมาเป็นปีทำไมพี่ไม่สนใจหนูถ้าพี่ยังไม่มีใคร...ขอหนูจีบได้ไหมคะ************นิยายเรื่องนี้เค้าโครงเดิมจากเรื่องสายรักสายรหัส**********นิยายใน ซีรีส์1.ลุงรหัสที่รัก2.ขอจีบได้ไหมถ้าใจยังว่าง3.สาววิศวะกับหนุ่มบริหาร4.เมียบังเอิญ5.รักร้ายนายข้างบ้าน6.รักร้ายยัยรุ่นพี่7.เพื่อนนอนไร้สถานะ8.เพื่อนนอนสถานะแฟนเก่า9.สถานะแค่รู้สึกดี10.เมื่อรักอยู่แค่บนเตียง******************ชญาดา หรือหนูนาย ที่ใคร ๆ ก็คิดว่าฉันเป็นผู้ชายเพราะชื่อเล่น ‘นาย’ นี่แหละ ด้วยความที่แม่อยากให้ลูกเป็นเจ้าคนนายคน เลยตั้งใจจะตั้งชื่อว่าเจ้านาย แต่พอกาลเวลาผ่านไป คำว่า ‘เจ้า’ ไม่รู้ตกหล่นไปอยู่ไหน เหลือแค่นาย น้องนาย หนูนายฉันเพิ่งเข้ามาเรียนมหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้ไม่นาน และช่วงนี้เรายังอยู่ในช่วงกิจกรรมรับน้องกิจกรรมที่บอกเลยว่าเหนื่อยมากเหนื่อยแล
Baca selengkapnya
บทที่ 1
ชญาดา หรือหนูนาย ที่ใคร ๆ ก็คิดว่าฉันเป็นผู้ชายเพราะชื่อเล่น ‘นาย’ นี่แหละ ด้วยความที่แม่อยากให้ลูกเป็นเจ้าคนนายคน เลยตั้งใจจะตั้งชื่อว่าเจ้านาย แต่พอกาลเวลาผ่านไป คำว่า ‘เจ้า’ ไม่รู้ตกหล่นไปอยู่ไหน เหลือแค่นาย น้องนาย หนูนายฉันเพิ่งเข้ามาเรียนมหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้ไม่นาน และช่วงนี้เรายังอยู่ในช่วงกิจกรรมรับน้องกิจกรรมที่บอกเลยว่าเหนื่อยมากเหนื่อยแล้วชอบไหมชอบมาก เพราะอะไรน่ะเหรอ เพราะได้เห็นพี่ว้ากหล่อน่ะสิ โดยเฉพาะเขาคนนั้นพี่เต็งหนึ่ง...เขาคือพี่ว้ากสุดหล่อ ฉันยังจำความรู้สึกแรกที่เจอเขาได้ คำว่าใจสั่นเป็นอย่างนี้สินะ คนอะไรล้อหล่อ หล่อตั้งแต่หัวจดเท้า หน้าดุ ๆ นั่นเวลาว้ากแต่ละทีนี่‘หนูยอมแล้วค่ะ พี่จะทำอะไรหนูก็ได้ หนูยอมทุกอย่างแล้ว’พี่เขายังไม่ได้ทำอะไรเลย หน้าเขายังไม่ได้มองมาที่ฉันด้วยซ้ำ แต่ฉันยอมเขาตั้งแต่ประตูมหาวิทยาลัยแล้วนอกจากหน้าตาที่ดียิ่งกว่าชิงเทวดามาเกิด ประวัติของพี่แกก็ยิ่งดีงาม ถามว่าทำไมฉันรู้ประวัติพี่เขาน่ะเหรอ อย่าเรียกว่าต้องสืบเลย พี่เขาดังมากกกกเพราะฉะนั้นประวัติเขาหาง่ายยิ่งกว่าห้องเรียนบางวิชาเสียอีกรูปหล่อ พ่อรวย เรียนเก่ง คงไม่เกินจริงเลยสั
Baca selengkapnya
บทที่ 2
“เจสสิก้าจ้า...เจสสิก้าคนสวย” ฉันต้องเรียกชื่อใหม่ของนางให้ถูกต้อง ไม่อย่างนั้นอาจโดนตบอย่างที่นางขู่ไว้ “เออดี อย่าให้ต้องพูดซ้ำ ไม่งั้นแม่ตบปากแตก”เห็นไหมเพื่อน ๆ อีจันมันร้าย อย่าให้มันรู้เชียวนะว่าฉันแอบเรียกนางว่าอีจัน ก็นะ คนมันติดชื่อเก่า จะให้เปลี่ยนปุ๊บปั๊บทำได้ที่ไหนกันเล่า แต่ก็นั่นแหละ นางขู่ไว้ ฉันได้แต่บ่นและบอกกับตัวเองไว้ตลอดว่าท่องไว้ เจสสิก้า เจสสิก้า “โหดอะ” เจสสิก้า หรือนังจัน มันคือเพื่อนในสาขานี้แหละ ใจนางเป็นหญิง กายนางก็เกือบหญิง ถ้าไม่มีส่วนเกินที่เป็นพวงออกมา พวงสวรรค์ที่นิยายอีโรติกชอบเรียกกันนั่นแหละ แต่นางอยากเอาออกเหลือเกิน ต่อไปจะได้ไม่ต้องแต๊บว่างั้น สรุปคือนางเป็นสาวสองที่สวยไม่แพ้ผู้หญิงเลยค่ะ ถ้าเดินไปด้วยกัน คนอาจจะมองนางมากกว่ามองฉันเสียอีก ทั้งที่ฉันก็สวยนะ ไม่ได้หลงตัวเอง เพราะมีคนบอกหลายคนแล้วว่าสวย สวยจริง ๆ นะไม่ได้พูดเล่น “เออ ๆ ...นังเจส มึงดูคำใบ้กูซิ” ฉันเรียกเพื่อนให้ช่วยดูคำใบ้ของพี่รหัส วันนี้เราต้องไปตามหาสายรหัส ทำไมต้องให้ตามหาด้วยนะ บอก ๆ ให้จบ ๆ ไป จะได้มีเวลา
Baca selengkapnya
บทที่ 3
แล้วเพื่อนรักฉัน นางก็เดินไปนั่งบาร์ตรงโน้นเพราะรีบหาที่ว่างนั่นแหละ “คุณลูกค้ารับอะไรดีครับ” ฉันรู้ในทันทีว่าทำไมคนก่อนหน้าถึงได้สั่งช้า ก็คนหล่อตรงหน้านี่ไง เขาถามว่าอะไรนะ น้องนายหูดับไปแล้วค่ะ“ลูกค้าครับ”“เอาอะไรก็ได้ที่เข้มกว่าเอสเพรสโซค่ะ” ฉันตั้งสติได้ก็สั่งอะไรที่เป็นโคดลับของพี่รหัส“คุณลูกค้า ไม่มีอะไรที่เข้มกว่าเอสเพรสโซแล้วครับ” เออ..ไม่มีอะไรเข้มกว่าเอสเพรสโซแล้ว หรือว่าไม่ใช่ที่นี่ พี่รหัสฉันอาจไม่ได้อยู่ที่นี่ฉันกำลังจะเปลี่ยนเมนูเพราะไม่อยากให้คนที่ต่อคิวด้านหลังรอนานมากกว่านี้ ก่อนที่จะมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา “ไอ้โง่! เข้มกว่าเอสเพรสโซก็เอสเพรสโซดับเบิลช็อตไง” คนพูดคือหนุ่มหล่อ สูงขาว ถ้าวัดระดับความหล่อยกให้เป็นที่สองรองจากพี่เต็งหนึ่งแล้วกัน“ใช่เหรอวะไอ้พัทธุ์” พี่คนที่รับออร์เดอร์ดูไม่ค่อยแน่ใจ คงกลัวเพื่อนอำนั่นเอง“เออใช่ ไม่เชื่อมึงลองถามน้องเขาดู” พี่คนชื่อพัทธุ์บอกให้เพื่อนหันมาถามฉันอีกครั้ง ว่าที่เข้มกว่าเอสเพรสโซ ใช่เอสเพรสโซดับเบิลช็อตหรือเปล่า“ใช่ไหมครับลูกค้า”“ใช่ค่ะ” เอ่อ ที่ต้องตอบว่าใช่คืออายไง ไม่รู้จะทำยังไงดีเพราะกาแฟที่รอนานทำให้เราสองคนเลื
Baca selengkapnya
บทที่ 4
กิจกรรมต่อมาคือการประกวดดาวมหาวิทยาลัย บอกเลยว่าเป็นกิจกรรมที่ผมชอบมาก เพราะของสวย ๆ งาม ๆ สด ๆ ใหม่ ๆ เต็มไปหมดถามว่าผมเจ้าชู้ไหม บอกตามตรงว่าไม่ แค่ไม่กล้าปฏิเสธคนที่เสนอมาเท่านั้นเอง เป็นคนจิตใจดี รักน้อง รักทุกคนนั่นแหละครับ หรือสมัยนี้เขาเรียกอะไรนะ ‘ทั่วถึง’ ใช่ไหม “ไอ้ฟ้า มึงถึงไหนแล้ววะ” ผมกรอกเสียงไปตามสายถามไอ้เพื่อนรักที่ป่านนี้ยังมาไม่ถึง ‘ใกล้แล้ว มึงจะรีบทำไม’ ให้มันได้อย่างนี้สิ ถามมาได้ว่ารีบทำไม “ไอ้ฟ้า ไปส่องดาวนะ มึงไม่รีบ พรุ่งนี้ค่อยมา แต่ตอนนี้กูรีบ มึงรีบเลย อย่าให้เพื่อนต้องโมโห” ไม่อยากจะบ่นเพื่อนเป็นคนแก่หรอกนะ แต่ตอนนี้ใจมันอยู่หน้าเวทีแล้วตื่นเต้น ‘เออ รู้แล้ว ทำไมมึงคันขนาดนั้น ถ้าคันมากก็เข้าห้องน้ำไปเกาก่อน’ ผมกำลังจะอ้าปากด่ามันต่อ แต่ไอ้เพื่อนเวรดันวางสายไปก่อน ให้มันได้อย่างนี้สิ ไอ้ฟ้าเป็นใครน่ะเหรอ ไอ้ฟ้าหรือสายฟ้า คือเพื่อนตั้งแต่เรียนมัธยม ตอนนี้มันเรียนบริหาร ไอ้เพื่อนผมมันออกแนวมาดนิ่ง หล่อบาดใจเลยแหละ เรียกว่าอะไรดี คุณชายไฮโซ Old money ได้ไหมนะ ที่รวยมาตั้งแต่เกิด รวยมาตั้งแต่รุ่นพ
Baca selengkapnya
บทที่ 5
“พี่หนึ่ง นี่ยายนาย น้องรหัสผม หรือหลานรหัสพี่อะ” ไอ้พัทธุ์พาน้องนายมาแนะนำ แม่งเอ๊ย! แม่ง! น้องนายสวยกินคน สวยตาแตกมาก“นี่เฮียฟ้า เพื่อนพี่หนึ่ง ลุงรหัสเรา”ไอ้ห่าพัทธุ์ มึงจะย้ำทำไมนักหนาเรื่องเป็นหลานเป็นลุงกันเนี่ย อายุห่างกันไม่กี่ปี ทำเอากูแก่เชียว“สวัสดีค่ะ พี่หนึ่ง พี่ฟ้า”ลมหายใจผมสะดุดทันทีตอนได้ยินเสียงน้อง บนเวทีว่าสวยแล้ว เห็นใกล้ ๆ ยิ่งสวยเข้าไปอีก เวลาพูดยิ่งน่ารักแม่ง โคตรสวย อยากได้!“ไอ้พี่หนึ่ง!”“มึงจะตะคอกกูทำไม ไอ้พัทธุ์” ผมตกใจกับเสียงตะคอกของมัน คงเพราะผมมัวแต่อึ้งไม่ยอมรับไหว้น้องเขานั่นเอง ก็น้องอย่างสวย กูอยากได้ ไอ้คนข้างในกูร้องว่าอยากได้ ๆ อยู่นั่นแหละ“สวัสดีครับ...เอ่อ” ผมรับไหว้น้องอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ปล่อยไก่ทั้งเล้าแล้วมั้งเนี่ย ผมไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเขินใครได้เลย ผู้หญิงสวยสำหรับผมก็สวยแหละ แต่ใช่ว่าจะไม่เคยเจอเคยสัมผัสคนสวยซะเมื่อไหร่แต่เธอคนนี้แตกต่าง คงเพราะในตาเธอมีแววดื้อรั้นที่ผมอยากค้นหา ว่าตัวจริงของสาวน้อยตรงหน้านี้เป็นยังไงกันแน่“พี่หนึ่ง...น้ำชาตามหาตั้งนาน นึกว่าไม่มาซะอีก ไปกันเถอะค่ะ” เดี๋ยวนะ น้ำชามาจากไหน แล้วมาตามหาผมทำไมก่อน แต่เ
Baca selengkapnya
บทที่ 6
สามเดือนผ่านไป ฉันยังกินแห้วเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือแทบไม่ได้เจอหน้าเขา ไม่รู้ไปอยู่ที่ไหน เหมือนเวลาของเราสองคนช่างสวนทางกัน ท่านกามเทพเจ้าขา ท่านพรหมลิขิตเจ้าเอย ช่วยนังนายคนนี้ด้วยไม่ได้หรือเจ้าคะ...‘น้องฮักเขาเจ้า’ “พี่พัทธุ์สวัสดีค่ะ พี่หนึ่งสวัสดีค่ะ” จังหวะดีมากวันนี้ พี่พัทธุ์กำลังนั่งคุยกับลุงรหัสสุดหยิ่งของฉัน “ว่าไงนาย” พี่พัทธุ์ทักทายฉัน ส่วนพ่อของลูกในอนาคตแค่พยักหน้าให้ เป็นกิ้งก่าหรือไง มาผงกหัวอยู่ได้ “คือวันนี้วันเกิดเจสน่ะค่ะ เลยอยากชวนพี่สองคนไปด้วยกัน” เจ้าของวันเกิดอย่างนังเจสกำลังทำหน้างง ฉันยิ้มให้เพื่อน พร้อมทั้งสะกดจิตเพื่อนไปด้วย ‘มึงเกิดวันนี้ เกิดวันนี้เท่านั้น’ แต่เพราะความตอแหล เอ๊ย! ความฉลาดสิ เพื่อนเจสเป็นคนฉลาด “ไปด้วยกันนะคะ เนี่ยเจสกับนายไม่มีเพื่อนไปฉลองเลยค่ะ เราสองคนอยากไปกินชาบู”นั่นไง คุณเพื่อนสุดประเสริฐ สัญญาด้วยเกียรติของสตรีศรีเมืองเหนือ ว่าเพื่อนนายคนนี้จะส่งเสริมเพื่อนเจสเมื่อเพื่อนอยากมีผัว “ไปสิ พี่หนึ่งไปด้วยกัน”เริ่ดค่ะพี่พัทธุ์ เหมาะแล้วที่เป็นพี
Baca selengkapnya
บทที่ 7
บทที่ 5 อยากได้ หนึ่งปีผ่านไปไวเหมือนโกหกจริง ๆ จากรุ่นน้องปีหนึ่งเฟรชชี ตอนนี้ฉันกลายเป็นรุ่นพี่ปีสองแล้ว ทุกอย่างเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือเรื่องอ่อยผู้ชายคนเดิมที่ยังไม่ใกล้เคียงคำว่า ใจอ่อน วันเปิดเทอมวันแรก ฉันกับเจสสิก้านั่งกันอยู่ที่โต๊ะม้าหินตรงลานเกียร์ จุดประสงค์แรกคืออยากเจอผู้ชายที่ฉันไม่ได้เจอหน้ามาเลยเกือบสองเดือนตลอดการปิดเทอม อีกจุดประสงค์คือพาเจสสิก้าเพื่อนรักมาส่องรุ่นน้องปีหนึ่ง จะว่าไปก็มีแต่รุ่นน้องหน้าตาน่ารักทั้งนั้นเลย แต่ก็แค่น่ารัก ไม่ใช่คนที่ฉันถูกใจ “เลิกเหอะมึง หนึ่งปีแล้ว ถ้าเขาชอบมึง เขาคงชอบไปนานละ ไม่ใช่ขายอ้อยทั้งสวนขนาดนี้เขายังไม่สนใจ” ตอกย้ำจังนะ แทนที่จะปลอบใจเพื่อน เลิกคบมันเลยดีไหม เพื่อนชั่วอย่างนังเจสเนี่ย “แกไม่เคยได้ยินหรือไง ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น” “เคยได้ยิน แต่ไม่เคยเชื่อ โดยเฉพาะเรื่องความรัก คนเราจะชอบจะรัก มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับความพยายาม มันขึ้นอยู่กับความใช่” เจ็บไปอีกนังนาย ไม่น่าถามมันเลย เกิดจะเป็นคนมีหลักการเสียอย่างนั้น “ทำไมทีดาวดวงอื่นเขายังกิ
Baca selengkapnya
บทที่ 8
“เฮียหนึ่ง ขอโทษครับ” “เล่นห่าอะไรไม่รู้จักดู ถ้าโดนคนอื่นแล้วจะทำยังไง”ฉันเห็นรอยเปื้อนตรงหลังเขา เป็นรอยรองเท้า คนที่กำลังไหว้พี่หนึ่งไม่หยุดคือรุ่นพี่ปีสาม วิศวกรรมนั่นเอง แต่ไม่รู้สาขาอะไร ฉันไม่ค่อยคุ้นหน้า “ขอโทษนะน้องที่ทำให้ตกใจ” พี่ผู้ชายที่วิ่งหน้าตาตื่นมาด้วยรองเท้าข้างเดียว ดูก็รู้ว่าไม่ได้ตั้งใจ “ไม่เป็นไรค่ะ นายไม่ได้เป็นอะไรแต่...พี่หนึ่ง” ฉันเงยหน้าขึ้นมองผู้ชายตัวโตข้างกาย ก็เป็นแบบนี้ไง แล้วต่อไปฉันจะไม่หวั่นไหวกับคนคนนี้ได้ยังไง ก็เขาหล่อ ใจดี แถมยังเท่ระเบิด “พี่ไม่เป็นไร ปัดเสื้อให้หน่อย” เขาว่าพร้อมทั้งหันด้านหลังมาให้ฉันเพื่อปัดเศษฝุ่นออกจากเสื้อช็อปสีแดงเลือดหมู “ขอโทษอีกครั้งนะครับพี่” “ระวังด้วย ดีที่ไม่มีใครบาดเจ็บเพราะความมักง่ายของมึง ไม่อย่างนั้นมึงโดนดีแน่” โดนดีที่ว่า พวกรุ่นพี่อาจโดนซ่อม หรือไม่ก็อาจร้ายแรงถึงพักการเรียน “ขอโทษอีกครั้งครับเฮียหนึ่ง ขอโทษทุกคนด้วยนะครับที่ทำให้ตกใจ” พี่เขาขอโทษขอโพยพวกฉันใหญ่ สุดท้ายก็เป็นพี่ตะวันที่เข้าไปตบบ่าพี่เขาและบอกว่าครั้งหน้าให้ระว
Baca selengkapnya
บทที่ 9
“ทำไมกินไม่ได้ มีเจ้าของ?” มันมองหน้าผมอย่างไม่เข้าใจ พวกผมจะไม่ยุ่งกับคนมีเจ้าของ ถ้าเป็นคนโสด อยากได้ก็จีบ แต่กับยายหลานรหัสผมนี่ต้องจัดเข้ากลุ่มไหนนะ เธอไม่มีแฟน และดูท่าทางเธอก็สนใจผม “อืม...” ผมคิดหาคำตอบว่าจะบอกอย่างไรดี “คนนั้นไหม หลานรหัสมึง” สมเป็นมัน ไอ้สายฟ้า ฉลาดเป็นกรด “มึงดูออกขนาดนั้นว่ากูอยากได้?” “หน้าตามึงออกอาการตั้งแต่น้องเขาเป็นดาว ยังไม่เลิกอยากได้อีกเหรอวะ นั่นน้องสายรหัสมึงนะ เดี๋ยวก็มีปัญหาหรอก อีกอย่างมึงบอกไอ้พัทธุ์ขอไว้ไม่ใช่เหรอ” ก็เพราะมันขอไว้นี่ไง ผมถึงได้พยายามตัดใจ เอาตัวออกห่างมาตั้งหนึ่งปีเต็ม “มึงเคยแบบเปิดตู้เย็นแล้วมีเค้กน่ากิน ๆ แต่ดันมีป้ายติดไว้ ‘ห้ามกิน’ ไหม กูเห็นแล้วยิ่งอยากกิน” “มึงมันโรคจิตไง ของต้องห้ามคือของต้องห้าม เกิดมึงกินแล้วดันเป็นยาพิษกลืนไม่เข้าคายไม่ออกทำยังไง คนยิ่งสนิท เวลาจะเลิกยิ่งยากนะมึง” คำเตือนของไอ้ฟ้าทำผมได้สติ ผมจะคิดถึงตอนกินอย่างเดียวไม่ได้ ต้องอย่าลืมคิดถึงตอนอยากคายด้วยสิไม่อยากฟาดแล้วก็ได้วะ จะได้ไม่มีปัญหา “เออ นั่นสิ”
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status