مشاركة

เล่ห์ร้ายสัญญารัก
เล่ห์ร้ายสัญญารัก
مؤلف: ลลิตรวี

บทที่ 1

last update تاريخ النشر: 2025-12-05 22:37:15

“อื้ม ไม่ไหว จุกค่ะเบา ๆ หน่อยสิคะ ฉันยังไม่เคย...” เสียงหวานแผ่วเบาคลอเคลียใบหน้าคมเข้มด้วยความรู้สึกวาบหวาม มุกรดาใบหน้าเหยเกแต่รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกยอมรับตรง ๆ ว่าโดนชายหนุ่มหน้าตาดีคนนี้ตกอย่างแรงทั้งที่เพิ่งเคยเจอหน้ากันแค่สามครั้ง ความหล่อเหลา รูปร่างสูงสง่า สมาร์ต และโคตรตรงสเปกทำให้หัวใจดวงน้อยสั่นไหว ไม่คิดว่าการรับงานเอ็นฯ ในครั้งนี้จะทำให้เธอได้รู้จักกับความแปลกใหม่อย่างที่ไม่เคยมาก่อน

นั่นสินะ เธอไม่เคยให้ผู้ชายคนไหนได้รุกล้ำพื้นที่สงวน มากแค่จับมือถือแขน แตะนิดแตะหน่อยเพื่องานเท่านั้น

มุกรดาทำงานกลางคืนเป็นเด็กเสิร์ฟ พร้อมกับรับงานเอ็นฯ ควบคู่ไปกับงานพริตตี้ งานเอ็นฯ เป็นอาชีพหนึ่งที่ฮอตฮิตในปัจจุบัน ด้วยงานที่รวดเร็วฉับไว เงินดี เพียงแค่นั่งดริงก์ เล่นเกม และทำกิจกรรมตามแต่ผู้ว่าจ้างต้องการจบงานต่างก็แยกย้าย

แต่สำหรับเธอไม่เคยรับงานเอ็นอื่น ๆ หรือเรียกง่าย ๆ คือขายบริการ เพราะคิดว่าชีวิตที่มีบรรทัดฐานจากความยากจนหาเช้ากินค่ำก็น่าหดหู่และเศร้าหมองอยู่แล้ว จึงไม่อยากให้ชีวิตตกต่ำไปมากกว่านี้เหมือนที่เพื่อนรักอย่างนุนีติ์และครอบครัวขอไว้ ฉะนั้นจึงไม่รับงานเอ็นฯ อัปประเภทอื่นทั้งที่รู้ว่าเงินที่ได้อู้ฟู่มากก็ตาม

เสียงร้องครางดังระงมทั่วทั้งห้อง ร่างเปลือยเปล่าสองร่างกำลังตระกองกอดกันกลมบนเตียงนอนหนานุ่มภายในโรงแรมหรูแห่งหนึ่งในย่านเศรษฐกิจ ต่างโรมรันพันตูฟัดเหวี่ยงกันอย่างเร่าร้อนคล้ายโหยหาซึ่งกันด้วยไฟปรารถนาที่ซุกซ่อน ความร้อนฉ่าของสาวใต้ร่างที่ดูงก ๆ เงิ่น ๆ แสนจะไร้เดียงสาเอียงอายได้อย่างน่ารักทำเอาพงษ์ปกรณ์ถึงกับพึงพอใจอยู่ไม่น้อย ชายหนุ่มไม่ได้คิดจริงจังกับผู้หญิงคนไหนเลยแม้แต่คนเดียวผ่านมาและผ่านเลย เนื่องด้วยภาระหน้าที่เขายังไม่พร้อม หรืออาจจะหาคนที่ถูกใจไม่เจอ

แต่! หญิงสาวร่างอรชรหุ่นอวบอัดที่นอนระทวยอยู่ใต้ร่าง กลับปลุกความหื่นกระหายของเขาได้อย่างน่าอัศจรรย์

“ทำไม? ครั้งแรกเหรอ ไม่ต้องกลัวปล่อยมันไปตามธรรมชาติ ฉันจะเป็นคนควบคุมเกมนี้เอง” เสียงทุ้มแหบพร่ากระเส่าของร่างแกร่งกำลังทับทาบขับเคลื่อนความเป็นตัวตนบนเรือนร่างอรชร ส่วนเว้าโค้งที่เต็มแน่นเย้ายวนน่าสัมผัส มือหนาบีบเคล้นจนขึ้นรอยแดง พงษ์ปกรณ์ตอกอัดความเป็นชายใส่ไม่ยั้งด้วยความแปลกใหม่ของสาวสวยใต้ร่างที่ยัง เวอร์จิ้น ให้ตายเถอะ! เขาไม่คิดว่าจะยังมีผู้หญิงที่ยังเก็บพรหมจรรย์เอาไว้ และงานของเธอก็ไม่น่าจะรอดในเรื่องอย่างว่าไปได้ ช่างตลกสิ้นดี

เขาเจอผู้หญิงมาก็มากมายหลายรูปแบบ ทั้งดารา นางแบบ ลูกหลานตระกูลร่ำรวย แต่ไม่เคยมีใครเข้ามายึดครองพื้นที่ในหัวใจของเขาได้ อีกทั้งยังไม่อยากลงหลักปักฐานกับใคร กว่าชีวิตของเขาจะมาถึงวันนี้ได้ก็ผ่านร้อนผ่านหนาวมาตั้งมากมาย

บิดามารดาเสียชีวิตตั้งแต่อายุสิบห้าด้วยอุบัติเหตุ เหลือเพียงตัวคนเดียวที่ต้องกระเสือกกระสนเอาตัวรอด ญาติพี่น้องก็ไม่ได้รักใคร่ไยดีต่างแก่งแย่งทรัพย์สมบัติของครอบครัวไปจนหมด เขาจึงกลัวการต้องไว้ใจและให้ใจกับใคร

“เธอชอบไหม มุกรดา” พงษ์ปกรณ์เอ่ยถามเสียงกระเส่าแหบพร่าความปรารถนาจวนเจียนแตกสลายกลายเป็นความหอมหวาน

แต่มุกรดากลับไม่ได้ยินเสียงอะไรทั้งสิ้น ตอนนี้สมองของเธอขาวโพลนด้วยไฟสวาท ริมฝีปากร้อนละเลงดูดดึงยอดถันที่แข็งชูชันด้วยความร้อนแรงทั้งขบกัดลงลิ้นระรัวใส่ไม่ยั้ง ฝากฝังรอยเขี้ยวคมบริเวณผิวเนื้อนวลทำเอาสาวใต้ร่างถึงกับผวาสั่นสะท้านด้วยความไม่เคยและแปลกใหม่ ท่อนล่างก็ขับเคลื่อนโหมกระพือไม่มีทีท่าจะหยุด มันช่างปวดร้าวแสนทรมานแต่สุขหรรษาอย่างบอกไม่ถูก
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • เล่ห์ร้ายสัญญารัก   บทที่ 175

    “จะบอกว่าไม่เหนื่อยก็อาจจะดูเป็นซูเปอร์เกิลไปหน่อย เหนื่อยค่ะแต่มีความสุขแค่เห็นพัฒนาการของมู่หยางแล้วมีความสุขค่ะ”“ป้าซูเจียวมารับมู่หยางไปอาบน้ำหน่อยค่ะ ดูสิน้ำลายยืดเต็มผ้ากันเปื้อนหมดแล้ว” เสียงของสามีหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางอุ้มเจ้าตัวเล็กส่งให้ คุณแม่บ้านแต่มืออวบอูมกลับกำสาบเสื้อปาป๊าจนแน่น“อาบน

  • เล่ห์ร้ายสัญญารัก   บทที่ 174

    คราวนี้สามีหนุ่มไม่ต่อความยาวขึ้นทับทาบร่างบางก้มลงเอาปากครอบครองยอดถันที่แข็งชูชัน มืออีกข้างกอบกุมสองเต้าบีบเคล้นคลึงรุกหนักเสียจนเธอแทบหายใจไม่ทัน คอยแต่จะโกยอากาศเข้าปอดเพื่อต่อลมหายใจ เมื่อเขาเปลี่ยนมาจูบบดขยี้ริมฝีปากอิ่มที่เปล่งประกายอย่างหิวกระหายยิ่งสุดแสนทรมานแต่เปี่ยมสุข ปลายนิ้วเขี่ยยอดส

  • เล่ห์ร้ายสัญญารัก   บทที่ 173

    “ทำไมล่ะ ไม่ชอบเหรอ ไม่ต้องทำงานก็สบายไปทั้งชาติ เฉียงฮุยลองได้รักและชื่นชอบใครเขาทุ่มให้สุดตัวเลยนะ เขาเป็นหนุ่มหล่อสายเปย์อะไรประมาณนั้น”“กลัวคุณปู่ของพี่จะมาทวงคืนไม่ว่า” มุกรดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ไม่ต้องกลัวหรอก เพราะทั้งหมดเป็นความพอใจและตั้งใจจริงของคนที่ดำรงตำแหน่งผู้สืบทอดทายาทตระก

  • เล่ห์ร้ายสัญญารัก   บทที่ 172

    มุกรดาสอดมือรั้งศีรษะได้รูปของสามีเข้ามาแนบชิดมากขึ้นพร้อมกับตอบรับจูบดูดดื่มนุ่มนวลอ่อนโยน ซึ่งมันสร้างความปั่นป่วนให้ทั้งคู่จนยากจะถอดถอน ริมฝีปากหนาทั้งดูดทั้งดึงขบเม้มอย่างมันเขี้ยวก่อนจะถอนจูบอย่างนึกเสียดายสายตาร้อนแรงหยุดอ้อยอิ่งบริเวณริมฝีปากอิ่มพร้อมกับบดเบียดอีกครั้งอย่างไม่รู้จักอิ่ม ควา

  • เล่ห์ร้ายสัญญารัก   บทที่ 171

    มุกรดาอาบน้ำแต่งตัวแต่เช้าปล่อยให้สามีหนุ่มนอนหลับใหลบนเตียงโดยไม่ปลุกเพราะเมื่อคืนเขากวนเธอแทบไม่พัก และวันนี้เป็นวันที่คุณหมอนัดตรวจสุขภาพของเธอกับลูกน้อยในครรภ์“วันนี้นายหญิงหน้าตาสดใสจังนะคะ” แม่บ้านซูเจียวเอ่ยแซวพลางยิ้มน้อย ๆ“ก็ปกตินี่คะ แต่ที่ไม่ปรกติคือคุณแม่บ้านนะคะ ยิ้มกว้างอีกนิดสิคะ โล

  • เล่ห์ร้ายสัญญารัก   บทที่ 170

    สั่นเทิ้มเสียวซ่าน หลี่จวิ้นหยางขบเม้มขอบแพนตี้พลันค่อยรูดมันลงมาเรื่อย ๆ โดยใช้แค่ปากจนท้ายที่สุดก็ลงมากองที่ข้อเท้าก่อนจะรูดมันออกให้พ้นตัวสายตาคมเข้มภายใต้คิ้วหนาทอดมอง ร่างเปลือยเปล่าขาวโพลนเนียนลออ ทรวงอกอวบอิ่มสล้างยอดถันสีชมพูระเรื่อเด่นตระหง่านท้าทายต่อสายตาคนจ้องมองสุดจะยับยั้งใจก่อเกิดควา

  • เล่ห์ร้ายสัญญารัก   บทที่ 169

    “กลัวจังค่ะ คุณไม่กล้าหรอกเพราะฉันมีลูกเป็นตัวประกัน”“ไม่ดีเลยเอาลูกมาเป็นตัวประกัน ร้ายนัก” ชายหนุ่มบีบจมูกโด่งเบา ๆ“แต่งงานกันนะครับที่รัก”มุกรดายิ้มกว้างค่อย ๆ สอดแขนโอบกอดรอบคอแกร่งโน้มใบหน้าหล่อเข้ามาแนบชิดพร้อมกับประทับจูบลงบนริมฝีปากหนาบดคลึงอ้อยอิ่งเนิ่นนานหยอกเย้าให้อีกฝ่ายเกิดอารมณ์วาบห

  • เล่ห์ร้ายสัญญารัก   บทที่ 168

    มุกรดาเดินเข้ามาในเพนต์เฮาส์ของตนเองรู้สึกเหงาจึงให้คุณชายรองพามาส่งที่นี่ แต่เมื่อแสงไฟสว่างขึ้นก็ต้องตกใจเมื่อเห็นร่างสูงของใครบางคนยืนอยู่ตรงหน้ากระจกบานใหญ่ที่มองออกไปเป็นความงดงามของอ่าววิคตอเรีย“คุณชายใหญ่” เขายืนทอดสายตามองออกไปในทิศเบื้องหน้าสองมือล้วงกระเป๋าก่อนจะหันมาทางเธอ“มาได้ยังไงคะ

  • เล่ห์ร้ายสัญญารัก   บทที่ 167

    “รอฉันอีกนิดนะ” ชายหนุ่มเดินกลับออกจากห้องไปอย่างเงียบ ๆมุกรดาตื่นแต่เช้าเดินออกมาจากห้องนอนตรงไปยังห้องหนังสือก่อนจะยกมือหมายจะเคาะประตู แต่ยังไม่ทันได้เคาะก็ได้ยินเสียงแม่บ้าน ซูเจียวเอ่ยขึ้น “คุณชายใหญ่ออกไปแล้วค่ะ ตั้งแต่เช้าบอกว่าจะไปธุระค่ำ ๆ ถึงจะกลับ” มุกรดามีสีหน้าสลดลงเมื่อไ

  • เล่ห์ร้ายสัญญารัก   บทที่ 166

    “นายไปเถอะ มุกรดากับลูกรอนายอยู่ ส่วนทางนี้ฉันจัดการเองไม่ต้องห่วง สำหรับคุณปู่ฉันเชื่อว่าวันเวลาจะช่วยเยียวยาหัวใจท่านเอง และพวกเราทุกคน ต่อจากนี้ไปฉันจะดูแลทุกคนแทนนายเองพี่ใหญ่” หลี่เฉียงฮุยเอ่ยเสียงหนักแน่นจริงจังเป็นครั้งแรกเขารับรู้ว่ามันเป็นหน้าที่อันใหญ่หลวงในการโอบอุ้มวงศ์ตระกูลซึ่งมันเป็น

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status