บทที่ 6 แค่จูบสั่งสอนเพื่อน (เท่านั้นเอง...อืม)

“ไอ้นายแซม! คนผีทะเล โยนแบบนี้เจ็บนะ โอย”

ร่างหล่อนเด้งขึ้นก่อนจะร่วงลงไปนอนแอ้งแม้งกลางเตียง แซมกระโดดขึ้นไปนอนทับแบบขวางเหมือนมวยปล้ำแล้วแกล้งกดจนร่างบางจมไปกับที่นอน

“ปากจัดก็เท่านั้น บ่นเป็นยายแก่ก็เท่านั้น ใครได้ไปเป็นเมียล่ะคงตกนรกทั้งเป็นแน่” เสียงห้าวกล่าวเหน็บแรงๆ โซเฟียหน้างอง้ำกว่าเก่า หญิงสาวยกกำปั้นซัดไปบนแผ่นหลังของเขาดึงปึ้ก!

“โอ้ย...ทุบแซมทำไมหา!” เขาหันมาตวาดถาม แล้วแกล้งกดร่างหนักลงบนหน้าท้องของหญิงสาวต่อไป

“ก็อยากมาว่าโซวทำไมล่ะ ปากแบบนี้ก็มีคนอยากจูบเยอะแยะก็แล้วกัน!”

หล่อนตวัดเสียงขุ่นใส่ใบหน้าบึ้งตึงพร้อมกับผลักเขา แต่แซมไม่ยอมขยับหนีแถมยังเปลี่ยนมานอนทับแบบยาวไปบนร่างบางใช้ศอกคร่อมหน้าขังหล่อนเอาไว้

“ใครคิดสั้นอยากจูบโซวกันฮึ ปากแบบนี้ทั้งเปรี้ยวทั้งเผ็ด แซมจำได้”

เขาเอ่ยพร้อมกับทำหน้ายิ้มเยาะ โซเฟียทำตาโตก่อนจะทุบไปบนไหล่ของเขา

“นี่แน่ะ...จำอะไรได้ฮึไอ้นายแซม” เสียงขุ่นแหวใส่ทันทีพร้อมกับค้อนควัก ใบหน้ามีสีเรื่อขึ้นทันตาเห็น

“อ้าว ก็จำได้ว่าเคยจูบโซวไงล่ะ” เสียงห้าวเอ่ยพร้อมหัวเราะในลำคอ

“อึ๋ย...ตอนไหน อ๋อ ตอนที่นายเอาปากกระแทกปากโซวจนบวมเจ่อน่ะเหรอ แบบนั้นเขาไม่เรียกจูบย่ะ เดินชนประตูยังรู้สึกดีกว่าอีก แว่ะ ลงไปเดี๋ยวนี้เลย เหม็นเหงื่อ”

หล่อนตวาดแว้ดๆ พร้อมกับผลักร่างเขา แซมแกล้งซุกหน้ากับซอกคอแล้วงับฟันลงไป

“อ๊าย ไอ้นายแซม ไอ้คนบ้า กัดโซวทำไม ไอ้คนผีทะเล”

หล่อนทุกปึ๊กๆ ไปบนแผ่นหลังกว้างพร้อมกับดิ้นขลุกขลัก แซมไม่ยอมปล่อยกลับแกล้งงับฟันไปทั่ว

“นี่แน่ะ...ปากกัดเก่งก็ต้องเจอแบบนี้ แซมก็กัดเป็นเหมือนกันนะ บังอาจมาว่าจูบของแซมไม่ได้เรื่องเหรอ...อย่างนี้ต้องโดนสั่งสอนเสียให้เข็ด นี่แน่ะ”

เขากล่าวเสียงอู้อี้อยู่ซอกคอ จากนั้นก็แกล้งงับคอเรื่อยลงมาจนถึงใต้คาง ใบหน้าหล่อแกล้งเพลินไปหน่อยจนมันมาซุกอยู่ตรงร่องอกอวบอิ่มที่คอเสื้อรูปตัววีรั้งลงจนเห็นบราเซียร์สีดำเซ็กซี่กับเนินทรวงที่โผล่พ้นขอบเสื้อชั้นในขึ้นมา กลิ่นเนื้อนวลหอมกรุ่นจรุงจิต แซมชะงักได้สติก่อนจะรีบยกหน้าขึ้นมองสบตากับคนที่กำลังสะดุ้งและทั้งดิ้นทั้งทุบแถมปากร้องโวยวายไม่ยอมหยุด

“ไอ้คนทะลึ่งจะทำอะไรฮะ...ปล่อยโซวเดี๋ยวนี้เลย”

หล่อนตะโกนใส่หน้า แซมมองเห็นแววตื่นตระหนกในดวงตาคู่งามของหล่อน ชายหนุ่มหัวใจเต้นแรงกับเหตุการณ์ที่ไม่ได้ตั้งใจนั้น กลิ่นผิวเนียนลออที่คุ้นชินใจและฝังหยั่งรากลึกไปถึงจิตวิญญาณยังคงกรุ่นอยู่ใต้จมูก

“อะไร แซมจะทำอะไรได้ บ้าแล้ว แค่อยากจะสั่งสอนคนปากดีชอบเจ้ากี้เจ้าการก็เท่านั้นเอง”

เสียงห้าวเอ่ยพร้อมกับใช้นิ้วจิ้มไปบนหน้าผากของหล่อนแรงๆ ใบหน้าหล่อเหลาแดงนิดหนึ่งแต่พยายามซ่อนอาการแปลกประหลาดเอาไว้อย่างเต็มที่

“ถ้าแซมไม่พอใจต่อไปโซวจะไม่ยุ่งกับชีวิตแซมแล้วก็ได้ ลงไปสิ มีนัดไม่ใช่เหรอ ไม่ต้องมาสนใจโซวหรอก เพราะโซวก็มีนัดเหมือนกัน”

โซเฟียเอ่ยเสียงสะบัด ใบหน้างอง้ำกว่าเก่ารู้สึกไม่ชอบที่เขาจะออกไปข้างนอก ทำไมไม่บอกกันก่อนหล่อนจะได้ไม่ต้องสั่งเดลิเวอรี่เผื่อและจะได้รับนัดของเน็ท

“โซวมีนัดเหรอ ใคร” เสียงห้าวเอ่ยถาม ทำหน้าฉงน

“เน็ท” โซเฟียเอ่ย บางทีหล่อนจะโทรไปชวนเน็ทออกไปทานข้าวแก้เซ็งบ้าง ยังทันนี่นา...

“เหรอ อ้อ อยากเป็นคุณนายธุรกิจออนไลน์นี่เอง”

น้ำเสียงห้าวเอ่ยเยาะทันที โซเฟียยกมือขึ้นทุบไปบนไหล่กว้างของเขา

“ใช่สิ จูบเก่งด้วยโซวจะบอกให้ คืนนี้ทานข้าวเสร็จอาจจะไปต่อไม่กลับนะ”

หล่อนทำลอยหน้าลอยตาพูด ในใจนึกอยากแกล้งไอ้คนมีนัดแล้วไม่ยอมบอกหล่อน เชอะ!

“เฮ้ย...บ้าแล้ว ไปจูบผู้ชายตั้งแต่เมื่อไหร่ ใครอนุญาต ไหนตกลงกันว่าจะต้องให้แซมสแกนให้ก่อนไง แซมอุตส่าห์รักษาสัญญาไม่เคยจูบใคร ทำแบบนี้ได้เหรอโซว”

แซมโวยวายทันที ใบหน้าเริ่มถมึงทึงไม่สบอารมณ์กับภาพจินตนาการว่าหล่อนให้ผู้ชายคนอื่นจูบโดยที่เขาไม่รู้เรื่อง

“จริงเหรอที่ไม่เคยจูบใครน่ะ”

โซเฟียจับใจความได้เพียงเท่านั้นว่านายแซมยังไม่เคยจูบผู้หญิงคนไหนมาก่อน นอกจากครั้งที่เขาจงใจแกล้งใช้ปากกระแทกปากหล่อนเมื่อหลายปีก่อน

“จริงสิ แซมเป็นลูกผู้ชายนะ รับปากใครแล้วต้องรักษาคำพูด บอกแซมมาเดี๋ยวนี้ว่าโซวพูดเล่น ไม่อย่างนั้นแซมจะลงโทษคนไม่รักษาสัญญา” เสียงห้าวกล่าวขู่ ใบหน้าขึงขัง โซเฟียแกล้งทำตาโต

“อุ๊ย โซวกลัวจังเลย คริ คริ” หล่อนเอ่ยยั่วพร้อมกับหัวเราะคิกทำท่าลอยหน้าลอยตาใส่เขา แซมครางฮึ่มในลำคอ

“พูดออกมาเดี๋ยวนี้โซว ว่ายังไม่เคยให้ใครจูบ แซมจะให้โอกาสอีกครั้ง เร็ว จะนับหนึ่งถึงสามนะ ไม่อย่างนั้นละก็...”

“ทำไมคะคุณแซม ไม่อย่างนั้นละก็ จะทำไม... ก็ถ้าโซวเจอคนถูกใจแบบปัจจุบันทันด่วนขึ้นมาแบบในหนังโรแมนติกล่ะ จะต้องโทรมาขออนุญาตแซมก่อนอย่างนั้นเหรอ เข้าใจคำว่าโมเม้นต์มันพาไปมั้ยยะ”

หล่อนพูดพร้อมกับทำตาลอยเคลิ้มฝันในตอนท้ายเหมือนกำลังนึกถึงโมเม้นต์แสนโรแมนติกอย่างนางเอกในนิยาย

“โมเม้นต์มันพาไปอย่างนั้นเหรอโซว...หึๆ โมเม้นต์พาไปแบบนี้ใช่ไหม...”

กล่าวเสร็จใบหน้าหล่อก็ฉกลงมาหา ปากหนาหยักได้รูปประกบไปบนเรียวปากอิ่มของโซเฟียทันที หญิงสาวทำตาโตเบิกกว้างด้วยความตกใจและคาดไม่ถึง แซมแกล้งบดจูบไปบนริมฝีปากงามหนักๆ

“อื้อ...นายแซม...อื้อ”

หล่อนดิ้นขลุกขลักส่งเสียงร้องอู้อี้ แต่แซมไม่สนใจ ตั้งใจจะแกล้งให้หล่อนจำไปอีกนานเลยทีเดียวคราวนี้...หึๆ

<strong>***********************************</strong>

<strong>เอร๊ยยยย...เขาจูบกันแล้ววว...หมอแซมทำอะไรอ๊ะ เพื่อนนะเพื่อน...</strong>

<strong>ตายเป็นแถวเลยสิแบบนี้...อิอิ เอลยาหัวเราะเสียงชั่วร้ายอีกแล้วครัชท่าน...555</strong>

​