Mag-log inไม่นานผู้ชายร่างสูงโปร่งแต่งตัวดี และดูมีภูมิฐานสองคนก็เดินเข้ามา เขาสองคนเป็นฝาแฝดที่เหมือนกันอย่างกับแกะ ทั้งคู่นั่งลงตรงข้าม เธอเองก็ไม่กล้าสบตาเท่าไหร่นัก เพียงแต่เหลือบมอง แล้วก็ก้มลงสนใจอาหารที่จัดเรียงไว้อย่างสวยงาม"มาช้ากันนะ""ขอโทษครับพ่อ รถติดนิดหน่อย" ภูมิก็พูดขึ้น แต่สายตาก็ยังจ้องที่น้องสาว ที่พ่อตัวเองเล่าให้ฟังอยู่"ผมก็เหมือนกัน รีบที่สุดแล้วเนี่ย" ภาคก็พูดตาม ตาก็ยังคงมองที่น้องสาวเช่นกัน"ไม่ต้องมองน้องขนาดนั้นหรอก นี่แหละน้ำชา น้องสาวของทั้งสองคน""ครับ/ครับ" ทั้งคู่ก็พูดขึ้นพร้อมกัน"ชานี่พี่ภาคกับพี่ภูมินะ พี่ชายเรา" เมื่อแนะนำลูกชายทั้งสองคนเสร็จ ก็หันไปแนะนำกับลูกสาวต่อ"เอ่อ...สวัสดีค่ะ" นรีกุลก็เงยหน้าขึ้น พร้อมกับยกมือไหว้สวัสดีทั้งสองคน อย่างประหม่า"ครับ/ครับ" ทั้งคู่ก็ยังคงพูดพร้อมกันเหมือนเดิม"อะไรจะเกร็งกันขนาดนั้น ภาคภูมิเราคุยเรื่องนี้กันแล้วนะ เขินน้องเหรอพวกเราอ่ะ""ไม่ใช่ซะหน่อยครับพ่อ ก็ยังไม่ชินเอง""ผมก็เหมือนกัน แต่น้องน่ารักกว่าที่พ่อเล่าให้ฟังเยอะเลยนะ" ภูมิก็พูดขึ้นพร้อมกับรอยยิ้ม“หึ เธอดีใจไหมล่ะมีพี่ชายตั้งสองคน” คุณหญิงจันทราก็ไม่วายพู
"ชา เข้าไปสิลูก" ทัตเทพก็หันมาบอกลูกสาวที่ยังอึ้งอยู่ และเรื่องที่ภรรยาเขาเป็นแบบนี้ เขาก็ไม่เคยพูดถึง ทุกคนก็เลยไม่รู้ความเป็นอยู่ของอีกฝ่าย"ค่ะ สวัสดีค่ะ" แล้วเธอก็เดินเข้าไปใกล้ ๆ พร้อมกับนั่งลง เพื่อไม่เป็นการยืนเสมอผู้ใหญ่“เธอเรียกฉันว่าป้าก็ได้” จันทราพูดเสียงเรียบ“ค่ะ คุณป้า” เธอก็ตอบรับด้วยความรู้สึกที่เกร็งมาก ยิ่งเห็นใบหน้าเฉยชาไร้ความรู้สึกนี้ ยิ่งทำตัวไม่ถูก"ฉันดีใจที่ได้เจอเธอนะน้ำชา"ความจริงในตอนนี้จันทราก็ยังรู้สึกเคืองใจอยู่ เพราะเธอเองก็อยากมีลูกสาวที่น่ารัก ๆ แบบนี้มากแต่ก็มีไม่ได้ ยิ่งเห็นลูกสาวของสามี หน้าเหมือนพ่อแล้วยังสวยเหมือนกับแม่ ก็ยิ่งรู้สึกเจ็บปวดแต่เพราะช่วงนั้นอยู่ในช่วงปลงทุกอย่างในชีวิต ตั้งแต่ที่มีสภาพแบบนี้ การที่สามีไปมีบ้านเล็กบ้านน้อย เธอก็ไม่อาจไปโกรธได้ และยิ่งผู้หญิงคนนั้นไม่รู้แล้วด้วย เธอก็ยิ่งรู้สึกโทษตัวเองด้วยซ้ำ ที่มีสภาพเป็นแบบนี้ ให้ความสุขกับสามีไม่ได้ ทำให้สามีที่ยังหนุ่มและมีความต้องการ ต้องไปหาเศษหาเลยที่อื่น และได้ไปหลอกผู้หญิงคนนั้น จนมีเด็กผู้หญิงคนนี้เกิดมาแต่ยังไงด้วยความที่เป็นผู้หญิง ชาติตระกูลดี ทั้งมีหน้ามีตาทางสังคม
เมื่อเดินเข้ามาในบ้าน นรีกุลก็ต้องแปลกใจที่เห็นพ่อเธอนั่งอยู่บนโซฟา เพราะปกติพ่อเธอก็ไม่ได้เข้ามาที่บ้านหลังนี้ตั้งนานแล้ว"ไปไหนมา!" เป็นเสียงเยือกเย็นของชลดา แม่ของเธอที่ดังขึ้น พร้อมกับเดินเข้ามาหาด้วยความไม่พอใจ"ชา..." เธอเองก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ด้วยที่ไปทำความผิดมา ก็ไม่รู้ว่าจะหาข้อแก้ตัวไหนมาพูดให้ฟังขึ้น"แม่ถาม!" ชลดาขึ้นเสียงมากกว่าเดิม"ทำไมต้องเสียงดังกับลูกขนาดนั้นด้วยละชล" ทัตเทพพ่อของเธอก็พูดขึ้น เพื่ออยากปกป้องลูกสาว"คุณหุบปากไปเลยนะ ฉันให้คุณมาวันนี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว ฉันกำลังคุยกับลูกฉันอยู่""ผมรู้ แต่ผมก็อยากให้คุณใจเย็น ๆ กับลูกหน่อย ลูกยังเป็นวัยรุ่น"“ก็วัยรุ่นนี่แหละอันตราย ฉันถึงอยากรู้ไงว่าลูกไปไหนมา เผื่อไปทำอะไรที่ไม่ดีมา ฉันผ่านเรื่องแย่ในชีวิตมาก่อน ก็ต้องอบรมสั่งสอนลูกไม่ใช่หรือไง”"..." ทัดเทพก็ชงักไป ด้วยที่เขาเป็นต้นเหตุ ของเรื่องทั้งหมดที่เธอกล่าวมา"ชะ...ชาไปนอนกับนาบีมาค่ะแม่" เธอก็กั้นใจโกหกเสียงสั่น ยิ่งเห็นพ่อแม่มาทะเลาะกันแบบนี้ ก็ยิ่งรู้สึกไม่ดี"ไปนอนที่อื่นได้ยังไง ไหนบอกแม่แค่ว่าไปหาเพื่อนแล้วจะรีบกลับ ถ้าแม่ไม่กลับมาแต่เช้า แม่ก็คงไม่รู้สินะ
ลิ้นเรียวตวัดขึ้นลงไปมา ให้เป็นจังหวะ ยิ่งเธอบิดเร้าด้วยความเสียวซ่าน เขาก็ยิ่งรู้สึกชอบใจ เธอเกร็งจนตัวลอยหวือ เขาก็จับล็อคไป ปรนเปรอให้เธอต่ออย่างถึงใจ ด้วยความเร็วและรัวมากขึ้น"ดีมากเลยตัว อื้มมม" พูดจบเขาก็ลุกขึ้นทันทีเธอก้มลงมองเขาอีกครั้ง กลืนน้ำลายมากกว่าเดิม เมื่อเขาจ่อเอ็นใหญ่ ที่สวมถุงป้องกันเรียบร้อยมาที่ร่องรักของเธอ"อย่าเกร็งนะที่รัก ถ้าเกร็งมันจะเจ็บมาก แต่ยังไงครั้งแรกเจ็บหน่อยนะ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่สยิว จนเธอรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัวเขาเริ่มเบียดกระแทกส่วนหัวหยัก เข้ามาในร่องรักของเธอช้า ๆ ทั้งยังส่งเสียงครางในลำคอออกมา"อื้มมมม เจ็บอ่ะตัว อะ...เอาออกก่อนได้ไหม" เธอดันหน้าท้องแกร่งของเขาไว้ เนื่องจากตอนนี้รู้สึกว่าเจ็บ เหมือนมันจะฉีกขาดให้ได้ ถ้าเข้าไปทั้งลำ ก็ไม่รู้ว่าส่วนนี้ของเธอจะเป็นยังไงต่อ"ไม่ได้แล้วตัว อย่าเกร็ง อื้มมม เชื่อเค้านะ""อื้ออออ ภะ...ภีม ชาเจ็บบบบ"เขาที่ยัดไม่เข้าสักที ก็พยายามกดส่วนปลายหัวเข้าไป จนเขารับรู้ได้เมื่อมีเสียงหนึ่งเกิดขึ้น กึ่ด ๆ"เดี๋ยวนะ แน่นดีจริง ๆ อื้มมม ถ้าเค้าไม่รีบเข้ามันก็จะยิ่งเจ็บ" เขาบอกไปแบบนั้น พร้อมกับยังพยายามดันเข้า
ณ หอพักภวัตเมื่อมาถึงที่หน้าหอพักของเขา เธอก็พยุงเขาลงจากแท็กซี่ พร้อมกับมองไปที่หอพักแห่งนี้ ซึ่งมันก็เป็นหอพักเดียวกันกับแพรวเพื่อนสนิทอีกคนของเธอ เธอเองก็มาที่นี่บ่อยครั้ง ไม่คิดว่าเขาจะอยู่ที่นี่ด้วย"ตัวอยู่ที่นี่ด้วยเหรอ""ใช่ ห้อง xx/xx""อือ" แล้วเธอก็พาเขาขึ้นไปที่ห้องที่เขาบอก บังเอิญไปกว่านั้นคืออยู่ชั้นเดียวกับแพรว"ถึงห้องแล้วนะตัว""ตัว เค้าอยากอาบน้ำ" เขาพูดพร้อมกับเริ่มถอดเสื้อตัวเองออก"ภะ...ภีม เดี๋ยวก่อน ๆ ชากลับก่อนนะ" เมื่อเห็นแผงอกขาว ที่มีซิกแพคเรียงตัวกันอย่างสวยงาม เธอก็เกิดลนลานขึ้นมา ไม่คิดว่าเขาจะถอดเสื้อต่อหน้าเธอแบบนี้"เดี๋ยวก่อนสิตัว เค้าเวียนหัวมากเลย ตัวอาบน้ำให้เค้าก่อนได้ไหม ถ้าไม่อาบคงนอนไม่ได้ทั้งแบบนี้แน่ ๆ" เขาพูดพร้อมกับยังหลับตาอยู่ ทั้งยังทำตัวเป็นคนเมาที่ร่างกายอ่อนแอ"ได้ยังไงล่ะ เค้าคงอาบน้ำให้ตัวไม่ได้หรอก" เธอก็พยายามไม่คิดอะไร ทั้งยังหลบสายตาเขา"ตัว มองหน้าเค้าสิ" เขาเริ่มมองเธอด้วยสายตาที่หวานซึ้ง"..." เมื่อเห็นแบบนั้นเธอก็กลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ สายตาของเขามันสะกดจิตเธอได้จริง ๆ"เค้าอยากอยู่กับตัวนะ วันนี้ตัวอยู่กับเค้าได้ไหม" มือหน
วันต่อมา"แหม่ อารมณ์ดีมาเชียวนะ" เมื่อเห็นรอยยิ้มสุดแสนจะมีความสุขของเพื่อนรัก นาบีก็อดจะแซวไม่ได้"แน่นอนอยู่แล้ว" คนถูกแซวก็เชิดหน้าขึ้นด้วยความพอใจ ก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ แหละ ตั้งแต่ที่คบกับแฟนหนุ่มก็รู้สึกเหมือนทุกอย่างเป็นสีชมพูไปหมด"สงสัยเมื่อคืนโดนไอ้ภีมบอกรักแน่ ๆ" เพิร์ธเห็นแบบนั้นก็รีบแซว"ไอ้เพิร์ธ หุบปากไปเลยมึงอ่ะ คนที่ไม่คบใครเป็นแฟนจริง ๆ จัง ๆ สักทีแบบมึงไม่เข้าใจหรอก""โอ้โห คุยกับแฟนนี่เสียงอ่อนเสียงหวาน คุยกับพวกกูนี่ แม่ง" บูมก็แซวขึ้นเช่นกัน"แล้วพวกมึงเป็นแฟนกูหรือไง กูถึงต้องพูดดีกับพวกมึงด้วย""อือหื้อ เจ็บใจจังเลยครับน้ำชาคนสวย""หึ หุบปากไปเลยบูม""เออ พวกเราจะไปงานแฟร์กันป่ะ เห็นว่าปีนี้จัดใหญ่มากด้วยนะ""ไปสิ กูอยากเดินซื้อของเยอะเลย""เอ่อ...พวกมึง ปีนี้กูคงไม่ได้ไปด้วยนะ นัดกับภีมไว้แล้ว""ก็ลืมไปว่าคนมีแฟน งั้นเราไปสองคนก็ได้เนอะออม""อิจฉาคนมีแฟน" ออมที่เงียบอยู่นานก็พูดขึ้น ซึ่งเธอเองก็พึ่งอกหักจากรุ่นพี่ไป ความรักช่างไม่ชื่นมื่นแบบคู่นี้เอาซะเลย"มึงไปกับกูก็ได้บี" เพิร์ธที่ฟังอยู่ก็พูดขึ้น"ไม่เอาอ่ะ สาว ๆ มึงเยอะจะตาย จะให้กูไปเป็นก้างขวางคอทำไม""แ







