Masuk07 เธอได้ตายสมใจแน่
แคว้กก!! “บอกแล้วว่าอย่าทำให้ฉันโมโห เพราะเธอนั่นแหละจะเป็นฝ่ายเจ็บตัวเอง” เขารอบข้อมือเล็กทั้งสองข้างไว้ด้วยมือเดียว ส่วนมืออีกข้างออกแรงกระฉีกชากเสื้อเชิ้ตสีขาวจนขาดหวิ่น ทำให้เศษผ้าบาดเนื้อใสบอบบางจนเกิดรอยแดงเป็นริ้ว “กรี๊ดด!!! อย่าทำอะไรฉันนะ ออกไปนะ ออกไป!” ร่างสูงกำลังยืนอึ้ง ตาไม่กระพริบเมื่อเห็นสองเต้าขาวอวบอัดที่แม้กระทั่งบราเซียก็ยังแทบปิดไม่มิด ถ้ามองผ่านๆก็พอจะรู้ว่าผู้หญิงคนนี้มีหน้าอกหน้าใจใหญ่พอสมควร แต่ก็ไม่คิดว่าจะใหญ่ขนาดนี้ และสองเต้ากลมกลึงนั้นกำลังทำให้เลือดในร่างกายพลุ่งพล่านจนควบคุมไม่อยู่ บางสิ่งบางอย่างที่ถูกซ่อนอยู่ภายใต้กางเกงสแล็คสีดำแข็งตั้งอย่างรวดเร็ว ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้เขาเสียอาการเพียงแค่เห็นเรือนร่าง หน้าอกหน้าใจที่กำลังกระเพื่อมขึ้นลง ชั่งล่อตาล่อใจยิ่งนัก จนร่างสูงลอบกลืนน้ำลายลงคอหลายรอบ และมันก็ยิ่งทำให้เขาอยากค้นหาต่อว่าตรงนั้น…จะสวยเท่าหน้าอกคู่นี้หรือเปล่า “ได้โปรดอย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฉันขอโทษ ฮื้อๆๆ ฉันยอมแล้ว ที่คุณส่งฉันไปให้พวกลูกน้องย่ำยี ยังไม่พอใจใช่ไหม” “ฉันจะพอใจก็ต่อเมื่อรู้ที่อยู่ของไอ้ทัชกร ตราบใดที่เธอยังอยู่ที่นี่…เธอจะต้องเป็นกวางน้อยบำเรอความใคร่ให้กับเสือผู้หิวกระหาย หรือถ้าวันไหนที่พวกฉันเบื่อแล้ว ฉันก็จะส่งเธอไปขายที่ซ่อง” “ไอ้เลว! ไอ้ชาติชั่ว! ฉันขอสาปแช่งแก คนอย่างแกมันต้องไม่ตายดี ฮื้อๆๆ” บัวบูชาทั้งโกรธทั้งเกลียดผู้ชายคนนี้ ไม่รู้ว่าเวรหรือกรรมที่ทำให้เธอได้เจอกับสัตว์นรกใจคอโหดเหี้ยม เขากระชากร่างของเธอเข้ามาแล้วเหวี่ยงลงบนเตียงก่อนจะขึ้นคร่อมทับเอาไว้ มือหนากระชากบราเซียสีดำทิ้งและเม็ดทับทิมสีชมพูก็ประจักษ์แก่สายตา เหมือนเลือดในร่างกายกำลังสูบฉีดอย่างแรงจนในที่สุดเขาก็ห้ามความต้องการไม่ไหว และในจังหวะที่หน้าคมกำลังจะก้มลงไปชิมความหอมหวานของทรวงอก คนตัวเล็กก็ใช้เท้าถีบเข้าที่ยอดอกของเขาอย่างแรง ปึก! “โอ้ยย!!” “ออกไปนะไอ้ชั่ว ไอ้คนสกปรก!” “เธอท้าทายฉันเองนะ” เขาหยิบมีดออกมาแล้วตวัดไปที่ลำคอของเธอ ร่างบางตัวแข็งเทื่อทันทีเมื่อบางอย่างที่มีลักษณะแหลมคมกำลังจิ้มอยู่ที่ลำคอ “ถ้าเธอถีบฉันอีกล่ะก็…ฉันเฉือนตรงนี้เธอทิ้งแน่” เขาลากคมมีดลงไปที่ยอดประทุมถันสีชมพูแล้วใช้ปลายมีดกดเข้าไปจนเลือดไหลซิบ บัวบูชากัดริมฝีปากทนความเจ็บปวดเอ้าไว้ นอนตัวแข็งทื่อ สุดท้ายเขาก็ยอมดึงมีดเล่มนั้นออก “ถ้ายังไม่อยากไปขายตัวที่ซ่อง ก็หุบปากซะ!” บัวบูชาทำอะไรไม่ได้นอกจากนอนร้องไห้สะอึกสะอื้นด้วยความเจ็บปวด เขาโยนมีดเล่มนั้นทิ้ง ก่อนจะเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออกจนร่างกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อเปลือยเปล่า มือใหญ่เคลื่อนไปที่ขอบกางเกงของหญิงสาว ร่างเล็กที่อยู่ในสภาพร้องไห้จนน้ำตาแทบเป็นสายเลือด นอนส่ายหน้าไปมาเพราะรับความจริงไม่ได้ เธอกำลังจะเป็นของชายแปลกหน้าอีกครั้งทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เพิ่งถูกลูกน้องของเขาย่ำยีมา “ได้โปรด…” เขาไม่ได้สนใจเสียงร้องไห้อ้อนวอนของคนใต้ร่างเลยสักนิด เพราะท่อนเอ็นยาวใหญ่กำลังแข็งตั้งจนปวดหนึบอย่างทรมาน ดังนั้นเขาต้องรีบปลดปล่อย มือใหญ่เคลื่อนขึ้นไปบีบเค้นหน้าอกอวบอย่างรุ่นแรง ส่วนมืออีกข้างพยายามถอดกางเกงของเธอออก กระทั่งอาภรณ์ทุกชิ้นหลุดออกจากร่างกาย ทำให้เขาได้เห็นเรือนร่างขาวเนียนที่ไร้เสื้อผ้าปกปิด มันสวยงามมาก ชนิดที่ละสายตาไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว เธอเป็นผู้หญิงซ่อนรูป ตัวเล็กนิดเดียวแต่ว่าอวบอัด ทั้งหน้าอกอวบใหญ่ เอวคอดกิ่ว สะโพกกลมกลึง ทุกองค์ประกอบรวมกันทำให้เธอดูเป็นผู้หญิงที่สวยเซ็กซี่ที่สุดเท่าที่เคยเจอมา ไม่คิดว่าน้องสาวของไอ้ทัชกรจะน่าเอาขนาดนี้…เขาคิดในใจ จะฆ่าให้ตายก็เสียดายของ ไว้เบื่อเมื่อไหร่ค่อยฆ่าทิ้งก็แล้วกัน “อย่า.…” ร่างเล็กผวาเฮือกทุกครั้งที่ฝ่ามือร้อนลากผ่านเรือนร่างจนอยากกัดลิ้นให้ตายๆไปซะ ทำไมชีวิตของเธอต้องมาเจออะไรแบบนี้ มันโหดร้ายเกินกว่าที่ผู้หญิงคนนึ่งจะรับไหว แต่ดูเหมือนว่าความต้องการของชายสมรรถภาพทางเพศสูงกำลังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เขาเคลื่อนตัวเข้าไปใกล้ ใช้สองมือบีบเค้นสองเต้าอวบอัดอย่างเอาแต่ใจ คนใต้ร่างเริ่มเกร็งขึ้นเรื่อยๆเพราะความเจ็บปวดที่เขามอบให้กำลังทำให้เธอเจ็บจนน้ำตาไหล ริมฝีปากหยักก้มลงไปดูดดื่มยอดประทุมถัดที่เขาเพิ่งใช้ปลายมีดแหลมกดลงไปจนเลือดไหล และในที่สุดบัวบูชาก็ทนความเจ็บปวดไม่ไหว เผลอร้องออกมา เพราะชายคนนี้นอกจากจะใช้ริมฝีปากดูดกลืนยอดเกสร เขายังใช้เขี้ยวแหลมคมกัดเข้าไปที่เต้าอวบ “โอ้ยย!! ฉะ…ฉันเจ็บ” แต่เขาไม่ได้สนใจเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด เพราะตอนนี้สติที่เหลือน้อยทุกทีได้เตลิดไปแล้วเพราะผู้หญิงคนนี้กำลังทำให้เขาทรมานจนอยากสอดมังกรยักษ์เข้าไปข้างในให้มันจบๆไป แต่เขาก็ยังสนุกกับการเล่นกับเรือนร่างขาวเนียน ต่อให้ผู้หญิงคนนี้จะสวยสดงดงามแค่ไหน แต่เขาจะไม่มีวันกอดและไม่มีวันจูบเธอเด็ดขาด…เพราะเขาจะทำแบบนี้กับคนที่เขารักเท่านั้น น้องสาวไอ้ฆาตกรก็เป็นได้แค่ของเล่นเพื่อรอวันตาย แม้ยังสนุกกับการเล่นกับเรือนร่างอวบอัด แต่สุดท้ายก็ต้องหยุดเพราะเขาไม่ควรเล้าโลมเธอด้วยซ้ำ น้องสาวไอ้ฆาตกรไม่ควรได้รับการทะนุถนอม เขาจะทำให้เธอเจ็บปวดจนกว่าจะยอมบอกที่อยู่ของมัน พรึ้บ!! ร่างบอบบางสะดุ้งเฮือก จู่ๆคนตัวสูงก็ลุกออกจากร่างไปทั้งๆที่เขากำลังดูดดื่มหน้าอกอวบอย่างเอาเป็นเอาตาย ริมฝีปากบางสั่นระริก แม้ดวงตาทั้งสองข้างจะถูกผ้าสีดำปิดไว้ แต่หูของเธอพยายามฟังว่าเขากำลังจะทำอะไรต่อ หรือว่าเขาไว้ชีวิตเธอ? แต่เธอคิดผิด สักพักเหมือนได้ยินเสียงฉีกซองอะไรบางอย่าง ก่อนที่กล่องจะถูกปามาโดนใบหน้าของเธอ มันคือกล่องถุงยางอนามัย! “ไม่นะ!! ออกไป….ฉันกลัว ออกไป! ฮื้อๆๆ” ชายหนุ่มจัดการสวมเครื่องป้องกัน แต่กว่าจะสวมใส่เข้าไปได้เพราะตอนนี้ท่อนเอ็นกำลังแข็งตั้งจนเส้นเลือดรอบๆปูดนูนขึ้นเป็นลำ ถ้าเทียบขนาดตัวของเธอแล้ว คิดว่าน่าจะรับขนาดความยาวใหญ่ของเขาไม่ไหว แต่เขาไม่สน เพราะสุดท้ายแล้วเขาก็จะฆ่าเธอทิ้งอยู่ดี “เธอได้ตายสมใจแน่” ----------75 ความสุข@หลายวันผ่านไปอิคารัสกับบัวบูชาย้ายมาอยู่บ้านหลังใหม่ที่เพิ่งซื้อ ตอนแรกกะว่าจะย้ายไปอยู่อมริกาเพราะเขามีบ้านอยู่ที่นั่น แต่พอคิดไปคิด…อยู่เมืองไทยก็ดีเหมือน เพราะที่นี่อากาศค่อนข้างดี อีกอย่างดูเหมือนว่าบัวบูชาจะชอบเมืองไทยมากกว่าส่วนทัชกรบอกว่าจะกลับไปทำงานที่กรุงเทพเพราะจะกลับไปปลูกต้นรักกับพนักงานสาวในบริษัท พอพี่ชายมีความรัก คนเป็นน้องก็อดดีใจไม่ได้ ในเมื่อเธอเองก็เป็นฝั่งเป็นฝาแล้ว ก็อยากให้พี่ชายเป็นฝั่งเป็นฝาด้วยเหมือนกัน“คุณคุยอะไรกับพี่ทัช” บัวบูชาเอ่ยถามหลังอิคารัสวางสายจากทัชกร พักหลังสองคนนี้โทรคุยกันแทบทุกวันเหมือนมีพิรุธ“เปล่า ไอ้ทัชมันแค่โทรมาปรึกษาวิธีจีบสาว”“ปรึกษาคุณเนี่ยนะ?” เหลือเชื่อหลาย พี่ชายของเธอโทรปรึกษาผู้ชายที่เพิ่งค้นพบคำว่าความรักเนี่ยนะ ทำไมไม่ไปปรึกษาคนอื่นที่เขาช่ำชองด้านความรักดีกว่านี้“จะให้มันปรึกษาใครล่ะ ไอ้อีริคกับไอ้โจนาธานหรอ สองคนนั้นยิ่งแล้วใหญ่เลย”“ใครก็ได้ที่ไม่ใช่พวกคุณสามคน” บัวบูชาเบ้ปากใส่ด้วยท่าทางหมั่นไส้ พ่อคุณคงคิดว่าตัวเองเป็นผู้ชำนาญการด้านความรักสินะรู้งี้ไม่น่าคืนดีด้วยเลย“ฉันเนี่ยเข้าใจคำว่ารักดีท
74 ตกลงจะแต่งงานกับฉันหรือเปล่า “นั่นไง บัวบูชามาแล้ว”บัวบูชาที่แอบฟังทั้งคู่สนทนา สักพักเธอก็เดินออกมาจากหลังผ้าม่านพร้อมกับอุปกรณ์ทำแผล ทัชกรรู้งาน ปล่อยให้ทั้งสองคนได้ปรับความเข้าใจกัน เขาจึงเดินออกไปนอนรับลมที่หน้าบ้าน ทำให้ตอนนี้ภายในบ้านมีแค่อิคารัสกับบัวบูชาหญิงสาววางอุปกรณ์ทำแผลลงบนโต๊ะ แล้วกำลังจะเดินออกไปหาทัชกร แต่ก็ถูกอิคารัสคว้าข้อมือเอาไว้“ทำแผลให้ฉันก่อน” เธอหันหน้ากลับมามองด้วยสายตานิ่งเรียบ ไม่ได้ตอบอะไร เขาขยับให้คนตัวเล็กนั่งลงข้างๆ เธอยอมนั่งลงอย่างว่าง่ายไม่ได้พยศเหมือนทุกครั้งปรากฏรอยยิ้มจางๆบนริมฝีปากของอิคารัส ในที่สุดบัวบูชาก็ยอมทำแผลให้เขา“หันหน้ามาสิคะ” เธอบอกเสียงห้วนๆ ซึ่งมันดูน่ารักมากในสายตาของอิคารัสอิคารัสค่อยๆหันหน้าที่เต็มไปด้วยบาดแผล ให้บัวบูชาเป็นคนทำแผลให้ แต่….“โอ้ยยย!!!” เธอราดแอลกอฮอล์ลงบนสำลำสีป้ายไปที่แผลของเขา คนแสบจี๊ดถึงกับดีดตัวออกมา “ฉันเจ็บนะ”“เจ็บเป็นด้วยหรอคะ” เขาเพิ่งเห็นรอยยิ้มเจ้าเลห์ของเธอ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้รู้สึกโกรธเลยด้วยซ้ำ “หันหน้ามาสิคะ จะทำแผลให้”“ไม่เอาแอลกอฮอล์ได้ไหม มันแสบ~” อิคารัสมุ้ยหน้าด้ว
73 เคลียร์ใจ“แล้วกูจะเชื่อได้ยังไงว่ามึงรักบัวบูชาจริงๆ” ทัชกรเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจเขารู้ว่าทั้งสองคนยังรักกันอยู่ เพียงแค่ยังไม่เข้าใจกัน ถึงเขาจะไม่ได้สนิทกับอิคารัส แต่ก็พอได้ยินมาเชลโล่มาบ่นให้ฟังเป็นประจำว่าอิคารัสไม่ค่อยสนใจผู้หญิง วันๆทำแต่งาน และไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้อิคารัสมอมหัวใจให้เลยสักคน ดังนั้นการที่อิคารัสเป็นคนไม่แคร์ ไม่สนใจใคร ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเขาไม่เคยมีความรัก ไม่รู้ว่าความรักหน้าตาเป็นยังไง แต่วันนี้อิคารัสกำลังทำให้เขาเห็น ว่ามันรักน้องสาวของเขาแค่ไหนถึงได้ตามมาถึงที่นี่ยิ่งได้ยินเรื่องที่บัวบูชาเล่าให้ฟังตอนนี้อยู่กับอิคารัสก็ยิ่งตกใจ ถึงขั้นทิ้งเส้นทางมาเฟียเพื่อออกไปใช้ชีวิตกับน้องสาวของเขา ไม่คิดไม่ฝันมันจะเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ความจริงแล้วเขาก็ไม่ใช่พี่ชายที่ใจร้ายอะไร เพียงแค่อยากรู้ว่าอิคารัสจะมีความพยายามหรือเปล่า เขาเองก็รอแล้วรอเล่า ว่าเมื่อไหร่มันจะตามหาน้องสาวของเขาเจอสักที “มึงก็รู้ว่ากูเป็นคนยังไง ถ้าไม่รักกูคงไม่พยายามถึงขนาดนี้หรอก กูคงปล่อยบัวบูชาไปนานแล้ว”“กูก็รอดูอยู่ว่ามึงจะมีน้ำยาแค่ไหน” ทัชกรเชิดหน้าขึ้น แต่ยังไม่ยอมอ่อนข้
72 พี่ชาย...น้องเขยบัวบูชาไม่อยากต่อล้อต่อเถียงให้มากความเพราะกลัวอิคารัสจะไม่พากลับบ้าน เขาจะคิดยังไงก็ปล่อยให้เขาคิดไป สุดท้ายก็ได้แค่คิดไปเอง “ขอบคุณที่มาส่งนะคะ แต่วันหลังไม่ต้อง” พอถึงบ้าน บัวบูชาก็รีบก้าวลงจากรถก่อนจะหันไปขอบคุณ…แต่เป็นการขอบคุณเพื่อปัดความรำคาญมากกว่า“ไม่เป็นไร ฉันเต็มใจ” อิคารัสยิ้มให้อีกฝ่าย แต่เธอกลับทำหน้าบูดบึ้งใส่ก่อนจะเดินสะบัดหน้าหนีขึ้นบ้านไป อิคารัสทำได้แค่มองตามแล้วก็อดยิ้มไม่ได้เขากลับมองว่าการกระทำแบบนี้มันน่ารัก บัวบูชาทำอะไรก็น่ารักไปหมด ต่อให้โดนไล่เหมือนหมูเหมือนหมาก็ยังมองว่าน่ารักตอนนี้เขาเริ่มชินแล้ว หลังจากบัวบูชากลับเข้ามา อิคารัสก็โทรปรึกษาอีริคว่าจะทำยังไงต่อดี นี้ก็ผ่านมาหลายอาทิตย์แล้ว แต่บัวบูชาก็ยังไม่มีท่าทีใจอ่อนเลย แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่หยุดยั้งความพยายาม เพราะเชื่อว่าสักวันบัวบูชาจะเห็นถึงความรู้สึกที่แท้จริงของเขาอยากมีเธอกับลูกอยู่ในชีวิต หนักหนาแค่ไหนก็ต้องทน กระทั่งกลางดึกของคืนนั้น…จู่ๆพายุฤดูร้อนก็พัดมาอีกรอบ และดูเหมือนว่ารอบนี้จะรุนแรงกว่ารอบก่อนเสียด้วยซ้ำ ทำให้เสาไฟฟ้าและต้นไม้หักโค่นล้มเป็นบริเวณก
71 พามาดูบ้านในจังหวะที่อิคารัสกำลังยืนคิดอะไรเพลินๆ บัวบูชาที่เพิ่งตรวจครรภ์เสร็จก็เดินออกมาพอดี แล้วก็มาเจออิคารัสกำลังยืนน้ำตาไหลอยู่หน้าห้องตรวจ“คุณ!” เธอเม้มริมฝีปากเข้าหากัน เก็บอารมณ์โกรธเอาไว้ คิดไว้แล้วว่าต้องตามมา “ตามฉันมาทำไม”“ฉันเป็นห่วง เห็นเธอออกบ้านตั้งแต่เช้า” “งแสดงว่าคุณก็รู้มาตลอดสินะ ว่าฉันมีนัดตรวจครรภ์วันนี้” ดวงตากลมโตตวัดตามองเหมือนกำลังไม่พอใจ แต่ก็ไม่กล้าว่าอีกฝ่ายมากเพราะมีพยาบาลยืนอยู่ใกล้ๆ เธอเชื่อแล้วว่าอำนาจเงินของอิคารัสทำได้ทุกอย่างจริงๆ “บอกแล้วว่าฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ” ชายหนุ่มเดินเข้ามาประชิดตัวจนได้กลิ่นหอมอ่อนๆจากเส้นผมดำขลับ “ตรวจเสร็จแล้วใช่ไหม’“เหลือรับยา” เธอตอบห้วนๆ“ฉันไปรับยามาให้เรียบร้อยแล้ว” บัวบูชาตวัดตามอง แต่ก็ไม่กล้าว่าอะไร ไม่อยากขายหน้าอิคารัสต่อหน้าพยาบาล “เรากลับกันเลยไหม”“เดี๋ยวฉันกลับเอง คุณกลับไปเถอะ”“ได้ไง ฉันไม่ยอมให้เมียตัวเองนั่งรถสองแถวหรอก” ไม่รู้ว่าเพราะอะไรทำให้อิคารัสอารมณ์ดีกว่าทุกวันหรืออาจเป็นเพราะว่าเขาได้เห็นเจ้าลูกชายตัวน้อย“บอกกี่ครั้งแล้วว่าฉันไม่ใช่เมียคุณ แล้วก็เลิกตามฉันสักที น่ารำ
70 ลูกพ่ออิคารัสยืนนิ่งราวกับวิญญาณได้หลุดออกจากร่างไปแล้ว คำพูดของบัวบูชาบาดลึกเข้าไปถึงขั้นหัวใจจนมือทั้งสองข้างอ่อนแรง ตกลงข้างลำตัว ไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจมาว่าจะเจออะไรแบบนี้แววตาแข็งกระด้างของเธอ กับถ้อยคำที่เอาแต่ผลักไสเหมือนว่าเขาไม่ได้มีความสำคัญกับชีวิตของเธออีกต่อไปแล้วเขาคงไม่อยากกวนใจเธออีก“ก็ได้…วันนี้เธออาจจะยังอารมณ์ไม่ดี เดี๋ยววันหน้าฉันมาใหม่”“ไม่ต้องมาเลยจะดีกว่า เพราะฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณ” บัวบูชาเชิดหน้าขึ้น น้ำคำเรียบเฉยไม่แคร์ความรู้สึก “ส่วนที่นอนนี่ ฉันจะโทรเรียกเทศบาลมาเก็บไปทิ้ง”“ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันจะให้ลูกน้องมาขนกลับ” อิคารัสกล้ำกลืนความเจ็บปวดไว้ในใจ เพิ่งรู้ว่าการถูกเมียด่ามันจะเจ็บปวดขนาดนี้ เขาเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันจนได้มาพบเจอด้วยตัวเองวันนี้บัวบูชาอาจจะอารมณ์ไม่ดี เดี๋ยววันหน้าค่อยมาใหม่ก็แล้วกัน เครียดมากๆเดี๋ยวจะส่งผลกระทบต่อลูกในท้อง ขอถอยทัพกลับก่อนก็แล้วกัน“งั้นฉันกลับก่อนละกัน ดูท่าวันนี้เธอจะอารมณ์ไม่ดี” อิคารัสฝืนยิ้มให้หญิงสาวอันเป็นที่รักทั้งๆที่ในใจกำลังเจ็บปวดแทบตาย “ดูแลตัวเองด้วยนะ เดี๋ยวฉันจะกลับมา”อิคารัสเดินคอตกกลั
10 บทลงโทษของคนที่กล้าทำร้ายฉัน!แกร๊ก!เสียงลูกบิดดังขึ้นในยามวิกาลทำให้คนที่แกล้งนอนหลับ ลืมตาขึ้นท่ามกลางความมืดมิด มือเล็กทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่นด้วยความอาฆาตแค้น มีดแหลมที่ซ่อนอยู่ใต้หมอนพร้อมจะกระซวกตลอดเวลาหากเขาเข้าทำเรื่องอย่างว่ากับเธออีกสักพักเหมือนมีบางอย่างกำลังก้าวขึ้นมาบนที่นอน
09 สิ่งที่ไม่คิดว่าจะได้ทำ…สองชั่วโมงผ่านไปชายหนุ่มยังคงโถมร่างใหญ่ใส่คนตัวเล็กอยู่อย่างนั้น ทุกสัมผัสเต็มไปด้วยความหื่นกระหายทั้งที่ผ่านมาแล้วเกือบสองชั่วโมงก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะอิ่ม ใช่ว่าเขาไม่เคยผ่านผู้หญิงมา แต่กับเธอคนนี้ทำให้เขารู้สึกติดใจในรสชาติอันไร้เดียงสาแบบที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน “พะ
08 แล้วฉันผิดอะไร“ถุ้ย!!” เขาถุยน้ำลายไปที่ใจกลางร่างเพื่อเปิดทางเพราะรู้สึกว่าปากทางเข้าค่อนข้างแห้ง แต่เขาก็ไม่ได้สนใจว่าเธอจะเจ็บปวดแค่ไหน ตอนนี้ร่างกายต้องการปลดปล่อยชนิดที่ไม่ว่าสิ่งใดก็ห้ามไม่อยู่มือใหญ่จัดการแยกเรียวขาออกจากกันให้กว้างขึ้นเพื่อรอรับแรงกระแทก แม้อีกฝ่ายจะดิ้นรนเพื่อเอาชีวิ
06 สัตว์เลี้ยงเสียงคลื่นกระทบชายฝั่งดังเป็นจังหวะ แสงดวงอาทิตย์ในยามเช้าสาดส่องผ่านม่านหน้าต่างเข้ามา คนตัวเล็กที่นอนอยู่บนเตียงเบี่ยงหน้าหลบแสงจ้าและนั่นก็ทำให้เธอเริ่มได้สติ หญิงสาวค่อยๆพยุงร่างอันแสนปวดร้าวลุกขึ้นนั่งสำรวจตามเนื้อตัว มีรอยเขียวช้ำเป็นจ้ำ และที่ทำให้เธอถึงกับน้ำตาพรั่งพรูออกมา







