บทที่ 2 เสน่หาค่ำคืนนั้น

กว่าจะรู้ตัวอีกที ภัททิราก็ขึ้นมานั่งอยู่บนเครื่องบินส่วนตัวของคเชนทร์เป็นที่เรียบร้อย ซึ่งก่อนหน้านี้สติเธอได้ล่องลอยไปที่ไหนสักแห่ง จำแทบไม่ได้ว่าขึ้นมาบนนี้ได้อย่างไร

เธอนั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ในบางครั้งเมื่อหันกลับมาก็บังเอิญสบตากับ

กฤษณ์ดนัย ซึ่งชายหนุ่มก็ส่งยิ้มให้เธอทุกครั้ง ท่าทางของเขานั้นดูเป็นปกติ คงมีเพียงแค่เธอที่รู้สึกผิดหวัง

ภัททิราได้แต่ถอนหายใจออกมา นั่งไว้อาลัยในความผิดหวัง อุตส่าห์ได้เจอชายในฝันที่ตรงสเปก แต่ทว่าเขาดันกลายเป็นบิดาบังเกิดเกล้าของเพื่อนรัก

สุดท้ายเธอจึงตัดสินใจควานหาที่ปิดตาในกระเป๋าออกมาสวม แสร้งทำเป็นนอนหลับจะได้ไม่ต้องเห็นใบหน้าหล่อเหลาให้เกิดความเสียดายซ้ำแล้วซ้ำเล่า และด้วยความอ่อนเพลียสะสมจากการทำงานโต้รุ่ง ทำให้ภัททิราผล็อยหลับไปจริง ๆ รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่คเชนทร์มาปลุกให้เธอไปขึ้นรถที่เขาเตรียมไว้ให้ เพื่อให้ภัททิราเดินทางล่วงหน้าไปหากันติชาที่วิลล่าก่อน โดยพวกหนุ่ม ๆ จะตามไปทีหลังตามที่ได้วางแผนกันไว้

และในค่ำคืนนั้นหลังจากสาว ๆ ได้

เคานต์ดาวน์ต้อนรับปีใหม่กันไปเป็นที่เรียบร้อย คเชนทร์ก็ปรากฏตัวขึ้นเซอร์ไพรส์ขอกันติชาแต่งงานท่ามกลางความยินดีของทุกคน

จากนั้นสาว ๆ ก็แยกตัวออกมานั่งเล่นริมสระว่ายน้ำ ปล่อยให้หนุ่ม ๆ นั่งดื่มสังสรรค์กันอยู่ในบ้าน

“เย้ เพื่อนฉันขายออกอย่างเป็นทางการแล้ว”

โบนิตากล่าวยินดีกับกันติชา ระหว่างที่สามสาวเพื่อนซี้ อันได้แก่ ภัททิรา กันติชา และโบนิตากำลังนั่งดื่มฉลองกันอยู่ริมสระว่ายน้ำ

พวกเธอสามคนคบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกันมาตลอดสี่ปี ถึงแม้ว่าหลังจากเรียนจบ โบนิตาจะย้ายไปทำงานต่างประเทศ แต่พวกเธอก็ยังคงติดต่อกันอยู่เสมอ ต่อให้ไม่มีเรื่องอะไรคุยกัน อย่างน้อยพวกเธอก็จะต้องส่งข้อความไร้สาระหากันในไลน์กลุ่มทุกวัน

ในปีที่ผ่านมานี้มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้น หนึ่งในเรื่องราวเหล่านั้นก็คงต้องยกให้เรื่องของ

กันติชาเป็นเรื่องที่น่ายินดีที่สุด ใครจะไปคิดว่าพวกเธอสามคนที่ครองตัวเป็นโสดมาโดยตลอด เมื่อได้เจอคนที่ใช่แล้ว อะไรมันก็เกิดขึ้นได้ อีกไม่กี่เดือนข้างหน้ากันติชาก็จะสละโสดแล้ว

ส่วนเธอและโบนิตานั้นก็คงต้องอยู่กันแบบโสดสนิทกันต่อไป เพราะผู้ชายดี ๆ ในสมัยนี้นั้น หายากพอ ๆ กับการถูกลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่ง ขนาดได้เจอคนที่ถูกใจก็ดันมากลายเป็นพ่อของเพื่อนไปอีก พอคิดได้แบบนั้นภัททิราก็เหลือบไปมองหนุ่ม ๆ ภายในบ้าน ก็ไปสบตาเข้ากับกฤษณ์ดนัยเข้าพอดี หนำซ้ำเขายังส่งยิ้มอ่อนโยนมาสั่นคลอนหัวใจเธออีก หญิงสาวจึงต้องรีบดึงสายตากลับมาในวงสนทนาของตัวเอง

“ขอบใจมากนะพวกแก ฉันรักพวกแกมากเลย ฮือ” กันติชากล่าวพร้อมน้ำตาเอ่อคลอ

“อ้าว บ่อน้ำตาแตกอีกแล้ว” ภัททิราเห็นก็รีบดักคอ

“แพท แกไม่มีความโรแมนติกเอาซะเลย สักวันหนึ่งถ้าแกเจอคนที่ใช่ แกก็ต้องเป็นแบบฉันนี่แหละ”

ภัททิรายิ้มแหยพร้อมความคิดในหัว ‘ฉันเจอแล้วย่ะ แต่เขาเป็นพ่อของแกเนี่ยสิ’ หญิงสาวรีบเปลี่ยนเรื่อง เพราะไม่อยากคุยเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ให้ปวดใจในตอนนี้

“จ้า เหม็นความรักไม่ไหว ไปหากับแกล้มเพิ่มดีกว่า ความรักของฉันตอนนี้คือหมูสามชั้นเท่านั้น”

ภัททิราว่าจบก็ลุกพรวดขึ้นเดินเข้าบ้าน ปล่อยเพื่อนรักทั้งสองให้ซาบซึ้งดื่มด่ำกับความ

โรแมนติกต่อไป ส่วนคนที่อกหักตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มอย่างเธอก็ขอไปหาหมูสามชั้นเยียวยาจิตใจแทนดีกว่า