LOGINShare
ตอนที่2.ไม่รู้จักฉันไม่รู้จักเธอ(1)
Last Updated:
2025-11-27 11:42:15“อ่า...ดีมากครับอย่างนั้น อ้าขาอีกนิดครับคุณ” อาชีพของเขาคือผู้บริหารระดับสูง แต่เวลานี้เขากลายเป็นผู้ชายขายบริการ มีหน้าที่ปรนเปรอความสุขให้เธอ และภูริก็ตั้งใจทำอย่างสุดกำลัง เพราะอยากให้เธอประทับใจ
สะโพกสอบขยับเป็นจังหวะ เมื่อส่วนที่สอดประสานแนบชิด ลงน้ำหนักหนักเบาตามอารมณ์ที่กำลังปะทุขึ้น ร่องรักของเธอคับแน่นตอดรัดความเป็นชายจนเขาแทบปริแตก ตาคมเข้มจับจ้องอยู่ที่หน้าอกอวบใหญ่ ที่กระเพื่อมขึ้นลงตามแรงกระแทก ใบหน้าสวยที่เชิดขึ้น กับริมฝีปากบางที่ขบเม้มเข้าหากัน เป็นตัวเร่งทำให้อารมณ์ของเขาเตลิดไปไกล กระแทกแก่นกายยาวใหญ่ใส่ร่องรักที่รัดแน่นสุดแรง ชักออกมาแล้วกระแทกกลับเข้าไปใหม่ หมุนวนบั้นท้ายเป็นวงกลม เมื่อดันท่อนเนื้อยาวใหญ่เข้าไปจนสุดโคน คนใต้ร่างจิกมือลงบนแผ่นหลังกว้าง เมื่อเสียวซ่านจนแทบทนไม่ไหว
“อืม...เสียวค่ะ อ่า...”
“ครางออกมาครับ เสียวก็ร้องออกมาดัง ๆ ผมจะได้รู้ว่าคุณมีความสุข”
“ฉัน...สะ...เสียวค่ะ” เสียงครางที่หลุดออกมาไม่เป็นภาษา ทำให้ภูริย่ามใจ ยิ่งเห็นศีรษะเล็กส่ายไปกับหมอน ยามเมื่อเขาบดขยี้ลำรักลงในร่องสวาท เขาอยากให้เธอเสร็จสมและประทับใจในบทรักที่มอบให้ อยากให้เธอจดจำเขาเอาไว้ ผู้ชายขายน้ำอย่างเขา มีความหมายกับเธอบ้างไหม
“อุ้ย...” เสียงอุทานที่หลุดออกมาบอกให้รู้ว่า เธอเจ็บจากการกระทำของเขา พนิดาเองก็ตกใจไม่น้อย เมื่ออยู่ ๆ บทรักที่นุ่มนวลชวนฝัน กลายเป็นดุดันเรียกร้องและเอาแต่ใจ
“เจ็บค่ะ!” มือที่โอบอยู่บนแผ่นหลังกว้าง เลื่อนมาค้ำอกแกร่งแล้วออกแรงผลัก เมื่อคนเหนือร่างเอาแต่ใจ แรงกระแทกจากสะโพกสอบที่อัดลงมา ทำให้เธอเจ็บร้าวไปทั้งหว่างขา
“คุณฉันเจ็บ!” น้ำเสียงที่ใช้เข้มขึ้นเมื่อคนเหนือร่างยังเอาแต่ใจ
“คุณรับผมได้อยู่แล้ว” ตอบพร้อมกับขบกรามเข้าหากัน เมื่อส่วนที่สอดประสานบีบรัด เธอขยับหนี เขายิ่งปวดร้าวจนแทบปริแตก
“พอแล้วฉันเจ็บ!” พนิดาออกคำสั่งเสียงเข้ม เมื่อเขาทำรุนแรงกับเธอ
“นิดเดียวน่า คุณชอบแบบนี้ไม่ใช่เหรอ” ไม่พูดเปล่ามือหนาช้อนเข้าใต้เอว จับร่างบางพลิกกลับให้อยู่ในท่าหันหลัง ส่วนที่สอดประสานไม่แยกออกจากกันเลยสักนิด มือหนากดลงที่แผ่นหลังบาง ให้บั้นงามงอนโกงขึ้น เพื่อรับแรงกระแทกจากเขา
“อื้อ...” ใบหน้าที่แนบไปกับหมอนใบใหญ่ ส่ายไปมา เมื่อคนที่อยู่ข้างหลังกระแทกลำรักเข้าใส่อย่างไม่ปราณี
“ชอบไหม ชอบแบบนี้หรือเปล่า” ถามพร้อมกับสับสะโพกเข้าออกตอกลึก ในท่านี้ลำรักยิ่งฝังลึกเข้าไปในตัวเธอ ส่วนหัวสัมผัสกับภายในอ่อนนุ่ม ยิ่งทำให้เสียวกระสัน
บทรักที่เอาแต่ใจแปรเปลี่ยนเป็นนุ่มนวลและเอาใจ พนิดาเองก็แปลกใจที่อยู่ ๆ เขาก็ทำเหมือนกับว่าไม่พอใจและโกรธเธอมาแรมปี ทุกครั้งที่นอนด้วยกัน เขาจะสุภาพและเอาใจ ความสงสัยที่เกิดขึ้นถูกพับเก็บเอาไว้ เมื่อชายหนุ่มพาเธอเดินไปตามครรลองที่ธรรมชาติสร้างขึ้น ต่างคนต่างพากันเสร็จสม
ร่างบางที่เหนื่อยล้านอนหอบหายใจอยู่บนเตียง ในขณะที่ภูริผละออกเพื่อไปจัดการตัวเอง มือหนารูดถุงยางอนามัยออกจากท่อนเนื้อที่ยังตั้งผงาด บทรักเร่าร้อนที่จบลง ไม่ทำให้เขาเหนื่อยล้าเลยสักนิด ยังอยากได้เธออีก ความรู้สึกแบบนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร ท่องเอาไว้ว่ามันคืองาน ที่ต้องจบลงเมื่อคู่นอนเสร็จสม
ใบหน้าสวยร้อนขึ้น เมื่อสบกับตาคมเข้มของเขา มือบางกระชับปมผ้าขนหนูให้แน่นขึ้น เมื่อถูกมองไปทั่วทั้งตัว หายใจไม่ทั่วท้อง เขินอายกับการมองของเขา
“ดื่มอะไรสักหน่อยนะครับ” ขาที่ก้าวเดินหยุดชะงักเมื่อเขาชวนให้เธอดื่มต่อ
“ไม่ค่ะ ฉันจะกลับเลย” ปฏิเสธเพราะคิดว่าไม่เหมาะสม ทุกครั้งก็เป็นอย่างนี้ เสร็จกิจกรรมบนเตียงก็พากันแยกย้าย
“นะครับคุณนิด” ชื่อเล่นของเธอหลุดออกมา
อีกแล้ว เขาเรียกชื่อเธอบ่อยเกินไปแล้วไม่มีคำตอบเมื่อหญิงสาวเลือกที่จะเดินเข้าห้องน้ำ เพื่อไปจัดการตัวเอง เพราะอยากออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ผู้ชายคนนี้กำลังทำให้เธออึดอัดและอับอาย
ภูริสั่งเครื่องดื่มสำหรับตัวเอง และไม่ลืมสั่งให้เธอด้วย ปฏิเสธได้ก็ปฏิเสธไป เขาพอใจจะทำให้ ไม่ดื่มก็เรื่องของเธอ
ตากลมโตจ้องมองตัวเองผ่านกระจกบานสูง ความรู้สึกที่เกิดขึ้นตอนนี้คืออะไรเธอไม่อยากเห็นหน้าเขาอีกแล้ว หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ พนิดาก็เลือกที่จะอยู่ในห้องน้ำ รอให้เขาออกไปก่อน แต่ดูเหมือนว่าคนที่อยู่ข้างนอกยังไม่ยอมไปไหน
“ทำไมไม่ออกไปสักที” ห้องที่เธออยู่คือห้องวีไอพี มีทางเดินเชื่อมต่อไปยังลานจอดรถ รถเธอจอดอยู่ด้านหลัง ไม่ต้องกลัวลูกค้าคนอื่นที่มาใช้บริการจะเห็น เพราะเป็นส่วนตัว เธอจึงไว้วางใจและกลับมาใช้บริการ เพราะไม่อยากไปที่อื่นให้เสียชื่อเสียง ไม่ได้เกี่ยวกับเขาเลยสักนิด เธอไม่ได้คาดหวังว่าจะมาเจอเขาทุกครั้ง ผู้หญิงที่มาใช้บริการ ต่างก็มีเหตุผลของตัวเอง เหตุผลของเธอก็คือต้องการปลดปล่อย ฟังดูอาจเหมือนสิ้นคิด แต่เมื่อมันทำให้รู้สึกดีก็ไม่มีเหตุผลที่ต้องปฏิเสธตัวเอง แต่ตอนนี้คนที่อยู่ข้างนอกกำลังทำให้เธออึดอัด เพราะเธอไม่อยากเห็นหน้าเขาอีกแล้ว
เหล้าในมือถูกสาดลงคอแก้วต่อแก้ว พลิกนาฬิกาเรือนหรูขึ้นมาดูเวลารอบที่ร้อย เมื่อคนในห้องน้ำยังไม่ยอมออกมา มุมปากหยักยกยิ้ม เมื่อคิดอะไรได้บางอย่าง
“เป็นอะไรหรือเปล่า คุณอยู่ในห้องน้ำนานแล้วนะครับ” ถามพร้อมกับรอคอยคำตอบ
“ไม่มีอะไร คุณกลับได้เลย ฉันวางเงินไว้บนหัวเตียง คุณหยิบไปได้เลย” คำพูดของเธอทำให้ตาคมเข้มมองกลับไปยังหัวเตียง ขมวดคิ้วเข้าหากัน เมื่อเห็นแบงค์พันวางซ้อนกันอยู่หลายใบ
“ขอบคุณครับ” ขอบคุณตามมารยาท ถ้าเป็นคนอื่นคงดีใจที่ได้ทิปเพิ่ม แต่สำหรับเขากลับมองมันเป็นเรื่องตลก ยายตัวดีคิดว่ากำลังทำอะไรอยู่ ครั้งนี้เขาคงทำให้เธอประทับใจมากสินะ ถึงได้ให้ทิปราวกับว่าให้เงินไปตั้งตัว ความคิดซุกซนผุดขึ้นมาในหัว เขาอยากต่อเวลากับเธออีกนิด เพราะไหน ๆ เธอก็ถ่วงเวลาเขาแล้ว
“ถ้าคุณอยากอยู่ต่อ ผมต่อเวลานะครับ” คำพูดของเขาทำให้หญิงสาวตาโต เขาจะต่อเวลาเพื่ออะไร เธออยากออกไปจากที่นี่จะแย่อยู่แล้ว ที่ขังตัวเองอยู่ในนี้ก็เพราะเขินอายกับสายตาของเขา เขารู้จักเธอทั้งชื่อจริงและชื่อเล่น ในขณะที่เธอรู้แค่ว่าเขาขายบริการ และเรียกแทนตัวเขาว่าคุณเท่านั้น
Latest chapter
เสน่หารักลวง ตอนที่32.ทำเพื่อลูก
ภูริเดินเข้ามาในห้องนอน เป็นจังหวะเดียวกับที่พนิดากำลังเล่นกับลูก ตาสองคู่สบกันและมองค้างอยู่อย่างนั้น ภูริรู้ว่าเธอร้องไห้ พนิดาเองก็รู้ว่าเขาร้องไห้เช่นกัน ร่างบางทำท่าจะขยับลงจากเตียง แต่ภูริห้ามเอาไว้ “จะไปไหน ลูกกำลังสนุก” ใจจริงเขาอยากพูดประโยคอื่นกับเธอ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มยังไง เพราะเขาเป็นคนที่ปากไม่ตรงกับใจ “ดึกแล้วคุณจะได้พักผ่อน” ทั้ง ๆ ที่ไม่อยากกลับแต่ก็ต้องหักห้ามใจ ภูริยอมให้เธออยู่กับลูกตั้งหลายชั่วโมง แค่นี้ก็ดีมากแล้ว “แอ๊ะ” คนตัวเล็กส่งเสียง เมื่อพนิดาขยับตัว คล้ายจะบอกให้เธอรู้ว่ายังไม่อยากให้เธอจากไปไหน “แม่กลับก่อนนะคะ ดึกแล้วหนูจะได้พักผ่อน” คำที่เธอใช้แทนตัวเองกับลูก มีผลต่ออัตราการเต้นของหัวใจ ของคนที่ยืนคุมเชิงอยู่ข้างเตียง “ขอโทษที่ฉันแทนตัวเองว่าแม่ วันหลังฉันจะใช้คำอื่น” เธอรีบตอบเมื่อหันมาเห็นใบหน้าบูดบึ้ง ของคนที่ยืนจ้องหน้าเธอเขม็ง เขาคงไม่พอใจที่เธอถือวิสาสะมาแตะต้องลูก “ผมยังไม่ได้พูดสักคำ” “ค่ะ...ฉันให้แกกินนมแล้วนะคะ” เธอรู้ว่าเขารู้ และเห็นทุกอย่างที่เธอทำกั
เสน่หารักลวง ตอนที่31.ลูก
“กรี๊ดดด!” พนิดากรีดร้องก่อนจะทรุดลงกับพื้น โชคดีที่ภูริรับไว้ทัน ชายหนุ่มหน้าถอดสีเมื่อเห็นใบหน้าที่ซีดเผือดของเธอ ช้อนร่างบางเข้าสู่วงแขน วางเธอลงบนโซฟาตัวยาวอย่างเบามือ “นิด! นิด!” มือหนาตบลงใบหน้าที่ซีดเผือดเพื่อเรียกให้เธอรู้สึกตัว “เกิดอะไรขึ้นครับ” เดชาที่เดินเข้ามาตามคำสั่งถามขึ้น เมื่อเห็นพนิดากรีดร้องจนหมดสติไป “เอารถออก! กูจะพานิดไปโรงพยาบาล นิด ได้ยินผมไหม” ภูริยังเรียกหญิงสาวไม่หยุด หัวใจเขาร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่ม เมื่อเห็นเธอร่วงลงกับพื้น “ลดาขอดูหน่อยค่ะ บางทีเธออาจจะแค่เป็นลม” เฟื่องลดาอาสาเข้ามาดูแล ก่อนจะส่งคนในอ้อมแขนให้คนเป็นพ่อ แล้วจัดการปฐมพยาบาลเบื้องต้นให้คนหมดสติ ภูรินยืนดูด้วยหัวใจที่เต้นระส่ำ ก่อนจะหยุดเต้น เมื่อเห็นรอยเขียวคล้ำบนหลังมือของเธอ “เธอน่าจะเพิ่งออกจากโรงพยาบาลค่ะ ลดาเคยเจอเธอที่โรงพยาบาล เธอมาช่วยอุ้มคุณหนูด้วยนะคะ” เฟื่องลดารายงาน “อย่ามัวแต่พูด เร่งมือเถอะ ถ้าไม่ดีขึ้นจะได้พาไปโรงพยาบาล” คำสั่งเสียงเหี้ยมที่ได้ยิน ทำให้เฟื่องลดากลืนน้ำลายลงคอ แสดงว่าเธอคนนี้มีความสำคัญกับ
เสน่หารักลวง ตอนที่30.ขอโอกาส
หลังจากได้รับคำแนะนำจากคุณหมอ พนิดาใช้เวลาคิดทบทวนอยู่นาน ก่อนจะตัดสินใจมาหาภูริ อาการซึมเศร้าหลัง คลอดที่เธอเป็นอยู่เริ่มหนักขึ้นทุกวัน แม้จะใช้ชีวิตได้เหมือนคนปรกติ แต่พักหลัง ๆ มานี้เธอมักจะรู้สึกว่าตัวเองเครียด และโทษตัวเอง ทั้งที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ก็มีเรื่องให้รู้สึกว่าชีวิตเริ่มไร้ค่าลงทุกวัน หมอแนะนำให้เธอแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ เมื่อสาเหตุมาจากลูก ก็ต้องแก้ไขที่ตรงนั้น เอื้อตะวันและคนอื่น ๆ เห็นด้วย ให้เธอไปคุยเรื่องลูกกับภูริก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป เดือนอ้ายยังไร้เดียงสา ไม่รับรู้ปัญหาที่เกิดขึ้น กลับไปแก้ไขตอนนี้ดีกว่าปล่อยทิ้งเอาไว้ เพราะเธอแน่ใจแล้วว่ารักและอยากดูแลลูกเช่นเดียวกับเขา ต่อให้ต้องเสียศักดิ์ศรี และถูกภูริดูถูกเหยียดหยามเธอก็ยอมร่างบางพาตัวเองมาหยุดอยู่ที่หน้าบ้านของเขา เอื้อตะวันอาสามาเป็นเพื่อน แต่เธอก็เลือกที่จะมาคนเดียว บ้านหลังนี้เธอเคยเข้าออก และคิดว่าเดือนอ้ายน่าจะเกิดที่นี่ เพราะครั้งสุดท้ายมันเกิดในบ้านหลังนี้ มือบางกำเข้าหากัน เมื่อภาพในวันวานย้อนกลับเข้ามาในหัว การกระทำของภูริโหดร้ายที่สุด ตอนที่รู้ว่าธุรกิจล้มเธอแทบเป็นบ้า และก็ต้องบ้าจริง ๆ เมื่อ
เสน่หารักลวง ตอนที่29.สายใยแห่งรัก(จบ)
ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอมือถือ ทำให้หัวใจแกร่งกระตุก ยอมรับว่าแวบแรกที่เห็นความรู้สึกหลากหลายก็ประดังเข้ามาโกรธโมโหและเดือดดาลนำหน้ามาก่อน แต่เมื่อวางทิฐิลง ใช้สมองคิด และให้หัวใจเป็นตัวตัดสิน ทำให้เขารู้ว่าสิ่งที่เขาทำมาทั้งหมด ไม่ว่าจะพาลูกออกงาน อัพรูปลูกลงโซเชียล ก็เพื่อสิ่งนี้ไม่ใช่หรือ ล่อให้คนเป็นแม่ออกมา เขาอยากให้เธอเมตตาลูกบ้าง เดือนอ้ายไม่ได้ทำอะไรผิด ลูกไม่ได้ขอมาเกิด เป็นเขาเองที่ทำให้ลูกเกิดมา พนิดาจะโกรธจะเกลียดเขาก็ไม่เป็นไร แต่อยากให้เธอสงสารลูกบ้างสักนิด ไม่ต้องยอมรับว่าเดือนอ้ายเป็นลูกก็ได้ แค่ไม่ทอดทิ้งก็พอ “ให้ทำยังไงต่อครับ ให้เดชาพาคุณหนูกลับบ้านเลยไหมครับ” คำถามของนุกูลได้การส่ายหน้าของเจ้านายเป็นคำตอบ ภูริไม่พูดอะไร ได้แต่ส่ายศีรษะไปมา ตาคู่คมมองดวงหน้าเล็ก ที่ซุกอยู่กับอกของคนเป็นแม่ ยิ้มด้วยความเอ็นดู เมื่อเห็นว่าเจ้าตัวเล็กทำท่าจะเคลิ้มหลับ อกของแม่คงอุ่นมากสินะ เจ้าเดือนอ้ายถึงดูมีความสุขมากมาย เจอกันแค่ครั้งเดียว ลูกก็ทำท่าว่าจะติดแม่เสียแล้ว “ให้คุณนิดอยู่กับคุณหนูไปก่อน” เป็นนุกูลที่ตอบคำถามของเดชา เพราะเจ้านายของเขากำลังดื่มด่ำกับ
เสน่หารักลวง ตอนที่28.สายใยแห่งรัก
ภูริยังคงทำหน้าพ่อของเขาอย่างแข็งขัน แม้จะไม่รู้ว่าสิ่งที่ตั้งใจมอบให้ ลูกจะรับได้มากแค่ไหน เขาเป็นพ่อคงไม่ละเอียดอ่อนเท่าคนเป็นแม่ โชคดีที่มีพิมพ์มาดากับพสิกา ภรรยาของพุฒิพัฒิน์และภรรยาของปภังกรมาช่วยดูแล เดือนอ้ายเลี้ยงง่ายและฉลาดสมวัย ลูกเพิ่งครบสี่เดือน แต่เขาอยากให้ลูกเดินได้เร็ว ๆ มีกิจกรรมอีกมากมายรอให้เขากับลูกออกไปผจญภัย นอกจากทำงานและเลี้ยงลูก อีกกิจกรรมที่ภูริทำไปด้วยนั่นก็คือ ถ่ายรูปและคลิปวีดีโอลูกลงโลกโซเซียล นอกจากดูพัฒนาการของลูก และเก็บความทรงจำเหล่านี้ไว้ให้เดือนอ้ายดูตอนโต ลูกสาวของเขายังมีแฟนคลับอีกมากมาย สาวแก่แม่หม้ายพากันตกหลุมรัก ถ้าไม่ได้ลงรูปวันไหน แม่ยกก็จะส่งข้อความมาทวง เขากับลูกสาวกลายเป็นคนดังในโลกโซเชียลไปแล้ว นอกจากความน่ารักของลูก ความหล่อของพ่อก็มีส่วน เพราะมีสาว ๆ หลายคนอาสามาดูแลลูกสาวของเขา มือหนาลูบลงบนแผ่นหลังคนตัวเล็ก ห่มผ้าให้ลูกน้อย จูบลงที่หน้าผากเล็ก เดือนอ้ายหลับแล้ว หลังจากนี้ชีวิตก็วนกลับมาอยู่ที่เดิม หน้าจอมือถือเครื่องบาง ถูกปัดอย่างไร้จุดหมาย ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร แต่พยายามห้ามความรู้สึกเอาไว้ คนเลวอย่างเขาก็สมควรแล้วที่
เสน่หารักลวง ตอนที่27.เดือนอ้าย(จบ)
ภูริพาลูกสาวตัวน้อยและพี่เลี้ยง แวะห้างสรรพสินค้าใกล้บ้าน เพื่อเดินเล่นและซื้อของใช้ที่ขาดเหลือ บรรดาลูกน้องและบอดี้การ์ดแถวยาวของเขา กลายมาเป็นพี่เลี้ยงเด็ก เดชาทำหน้าที่ดันรถเข็น ในขณะที่คนอื่น ๆ ตามดูแลความปลอดภัยให้เจ้านายไม่ห่าง ตั้งแต่มีคุณหนู ภูริไม่ต่างอะไรกับคนที่ถูกถอดเขี้ยวเล็บ เขากลายเป็นคนใจเย็น อบอุ่น อ่อนโยน จนคนรอบกายพากันขนหัวลุก เพราะตั้งรับกับการเปลี่ยนแปลงของเจ้านายไม่ทัน มีผู้หญิงมากหน้าหลายตาต่อแถวรอให้ภูริเลือกมาทำหน้าที่แม่ของลูก แต่ชายหนุ่มไม่สนใจใคร ทำงาน เลี้ยงลูกและคิดถึงแม่ของลูกทุกวัน ใครจะรู้ว่า พนิดา ศิริวิมล นักธุรกิจสาวที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในชีวิต คือแม่ของลูกสาวเขา เวลาผ่านมานานแล้ว แต่ทำไมเขาถึงยังลืมเธอไม่ได้สักที ภูริอุ้มลูกสาวขึ้นมาแนบอก พาคนตัวเล็กเดินเล่นดูนี่นั่นไปทั่ว ภาพผู้ชายตัวสูงใหญ่ใบหน้าหล่อเหลา อุ้มลูกตัวน้อยในชุดกระโปรงสีชมพูน่ารัก เป็นที่สะดุดตาของคนที่พบเห็น บางคนยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูป ภูริไม่ว่าอะไรชายหนุ่มจะหันมาส่งยิ้มให้ทุกครั้ง ตอนที่รู้ตัวว่ามีคนถ่ายรูปเขากับลูกสาว “ให้ผมบอกคนพวกนั้นไหมครับ” เดชาถามเมื่อเจ้า
You may also like
พันธะสัญญา วิวาห์ร้ายรัก
กวักทรัพย์เข้ากรุสมบัติ57.4K viewsไฟรักเร่าร้อน🔥 NC18++
Me'JinJIn89.6K viewsห้ามรัก(เซตวิศวะ)
พลอยแพรวา40.7K viewsเด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก54.1K viewsสุดที่รักของนักรบ
เค้กมัฟฟิ่นn323 viewsแผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก
ญาณิน559 viewsดีไซเนอร์ที่รักของเฮียป่า
หญิงแก่277 viewsเด็กดีของพี่ภู
เฮียกังฟู180 views
