تسجيل الدخولمشاركة
2
آخر تحديث:
2025-12-13 13:59:18ก้องทวีปสะดุ้งโหยงกับคำพูดของเพื่อนรัก
“ปากนายเหรอนั่น ถ้าพูดแบบนี้เก็บปากไว้กินข้าวดีกว่า”
เขาขออย่าได้เจอเธออีก จะทำบุญเจ็ดวัดเลย คราวนี้คนสะดุ้งกลับเป็นฐานทัพเอง รู้ว่าเพื่อนโมโหร้าย
“ฉันไม่เคยคิดว่าจะรักใครอีก”
คำพูดต่อมาของเพื่อนทำให้ฐานทัพทำหน้าสำนึกผิด
“ขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นายยังไม่ลืมเพ็ญอีกหรือไง ลองเปิดใจรับผู้หญิงคนอื่นดูบ้างสิ”
ฐานทัพรู้ว่าเพื่อนคงตัดใจยาก แต่อยากให้ก้องทวีปเปิดใจรับคนอื่นบ้าง แม้จะสงสารเพื่อนเพียงใด แต่เขาคิดว่าคู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกัน
เพ็ญพิชชาแฟนสาวของก้องทวีปแต่งงานไปแล้ว เขาอยากเล่าเรื่องความจำเป็นของเธอให้เพื่อนฟัง แต่แค่เอ่ยถึง... โดนด่าทุกครั้ง จนต้องปิดปากเงียบ
“พอเถอะ อย่าเอ่ยชื่อผู้หญิงคนนี้อีก”
ห้ามเพื่อนเสียงขรึม นึกสภาพตัวเองตอนอกหัก จึงไม่อยากเอ่ยถึงอีก ตอนนี้เขาพอจะทำใจได้บ้าง ไม่อยากให้ใครมาสะกิดแผลใจขึ้นมาอีก ความรู้สึกว่าเสียของรักไปมันเกาะกินใจจนไม่อาจลืมเลือนได้
“ขอโทษ นายอย่าซีเรียสนักเลย เมื่อกี้นมทิพย์โทร. มาหา เห็นบอกว่าโทร. เข้ามือถือนายไม่ติด ฉันลองโทร. หานายก็ไม่ติดเหมือนกัน”
ฐานทัพบอกเพื่อนเสียงเครียด ก้องทวีปเลิกคิ้วมองหน้าเพื่อน
“นมทิพย์ว่าไง มีอะไรหรือเปล่า พอดีแบตโทรศัพท์หมด”
“พ่อนายไม่สบาย เห็นบอกว่าเป็นลม”
“แล้วทำไมเพิ่งบอก”
ชายหนุ่มรีบดีดตัวขึ้นจากโซฟา เดินไปที่โทรศัพท์ของร้าน รีบต่อสายถึงที่บ้าน... รอสายเพียงครู่ เสียงคุ้นหูของนมทิพย์จึงดังมาตามสาย
“สวัสดีค่ะ”
“นมครับผมเอง พ่อเป็นยังไงบ้างครับ”
รีบถามทันทีที่ได้ยินเสียงคนรับ
“คุณท่านกำลังแย่ค่ะ หมอบอกว่าเป็นอาการเริ่มแรกของโรคหัวใจค่ะคุณหนู แถมความดันโลหิตสูงด้วย”
คำพูดของนมทิพย์ทำให้ชายหนุ่มตกใจไม่น้อย
“ผมจะรีบกลับบ้านนะครับนม”
“ค่ะคุณหนู รีบกลับมาเลยนะคะ คุณท่านเรียกหาแต่คุณหนู”
นางทำเสียงทุกข์ร้อนมาตามสายอย่างแนบเนียน
“ครับ”
“ลุงภพเป็นไงบ้าง”
ฐานทัพถามเพื่อนด้วยความเป็นห่วง เลิกพูดล้อเล่นเมื่อเห็นหน้าเคร่งเครียดหลังจากเพื่อนวางโทรศัพท์
“นมทิพย์บอกว่าพ่อเป็นโรคหัวใจ แถมมีอาการความดันโลหิตสูงอีก ฉันจะรีบกลับ ฝากร้านนายด้วยแล้วกัน”
“ไปเถอะ ไม่ต้องห่วง ตอนเย็นจะแวะไปเยี่ยมพ่อนาย”
“ขอบใจ... เพื่อน”
ก้องทวีปตบไหล่เพื่อน รีบบึ่งรถกลับบ้าน ในใจคิดถึงเรื่องที่โต้เถียงกับบิดาก่อนเดินทางมาที่ร้าน
ความเคร่งเครียดเกาะกินใจเขามากยิ่งขึ้น เมื่อบิดาต้องการให้เขาแต่งงานกับลูกสาวของเพื่อนแม่ ซึ่งเขาไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน แล้วพ่อยังบอกว่ามันเป็นคำขอสุดท้ายก่อนแม่สิ้นใจ ตอนที่เพิ่งคลอดเขาได้เพียงไม่กี่เดือน ตลกสิ้นดี เหมือนนิยายที่สาวใช้ของบ้านชอบดูไม่มีผิด ชายหนุ่มส่ายหน้าไปมาด้วยความหงุดหงิด
“หวานกำลังจะกลับค่ะพ่อ”
พลอยไพลินรีบบอกพ่อสามีที่นั่งยิ้มเจ้าเล่ห์อยู่บนโซฟา
“ดีมาก เดี๋ยวพ่อต้องเตรียมตัวก่อน”
ว่าแล้วเอเชีย อ่าวสุดเขต ชายสูงวัย อายุห้าสิบปีเศษรีบขึ้นห้องทำสีหน้าป่วยหนักขึ้นมาทันทีที่ได้ยินว่าบุตรสาวคนเล็กกำลังเดินทางกลับมา
พลอยไพลินอมยิ้ม ส่ายหน้าไปมาเมื่อเห็นกิริยาของพ่อสามี ตอนแรกคิดว่าสามีได้ความเจ้าเล่ห์มาจากใคร แต่ตอนนี้ไม่ต้องหาคำตอบอีก
“พี่พลอย พ่อเป็นไงบ้างคะ”
อันดามันที่รีบบึ่งรถกลับบ้าน รีบถลาเข้าบ้านถามพี่สะใภ้ด้วยน้ำเสียงร้อนรน
หลังจากเธอขับไปได้แค่ครึ่งทาง แถมตอนเร่งรีบยังเกือบชนกับอีตาผมยาว เธอจึงยังไม่ทันถึงโรงเรียนฟ้าลั่น ซึ่งเป็นโรงเรียนสอนเทควันโดที่ตอนนี้พี่ชายกับเธอดูแลอยู่
“นอนอยู่บนห้อง หมอเพิ่งกลับไป”
พลอยไพลินบอกน้องสามีด้วยสีหน้าเป็นกังวล ก้มหน้าก้มตาอย่างเศร้าสร้อยจนอันดามันร้อนใจหนักขึ้น
“ทำไมพ่อถึงเป็นแบบนี้ล่ะคะ ลุงหมอบอกว่าพ่อเป็นอะไรคะพี่พลอย”หญิงสาวรีบถามอย่างร้อนใจ
“ตอนที่ทะเลาะกับหวาน... หลังจากหวานขับรถออกไปไม่นาน พ่อก็เป็นลม ลุงหมอบอกว่าพ่อเครียดจนความดันขึ้น แล้วเป็นอาการเริ่มแรกของโรคหัวใจอีกด้วย”
“เครียดจนความดันขึ้น อากาศเริ่มแรกของโรคหัวใจ ทำไมหวานไม่เคยรู้ว่าพ่อป่วยมาก่อน”
อันดามันตาโต เอามือทาบอก พลอยไพลินหลบสายตา แสร้งถอนหายใจเหมือนไม่อยากเล่าให้น้องสามีฟัง
“พี่พลอยบอกหวานมาว่าพ่อเป็นความดันตั้งแต่เมื่อไหร่ พี่กับพี่ฝาดรู้เรื่องนี้แต่ไม่บอกหวานใช่ไหม”
เมื่อโดนคาดคั้นมากเข้า พลอยไพลินที่แสร้งถอนใจไม่หยุดด้วยใบหน้าหมองเศร้า รีบตอบน้องสามีที่รุกเร้าถามไม่หยุด
“นานพอสมควรแล้ว แต่โรคหัวใจเพิ่งตรวจพบ นี่คงจะเครียดเรื่องหวาน พ่อเคยพูดกับพี่บ่อยๆ ว่าอยากให้หวานเป็นฝั่งเป็นฝาจะได้นอนตายตาหลับ พ่อเป็นห่วงหวานมากเลยนะ ท่านให้พี่ปิดบังเรื่องนี้เอาไว้ แม้แต่พี่ฝาดก็ไม่รู้”
“โธ่... พ่อ” อันดามันถอนใจหน้าเศร้า คิดว่าตัวเองเป็นสาเหตุให้พ่อไม่สบาย
“พ่อกังวลเรื่องธีด้วย กลัวหวานคิดมาก”
พลอยไพลินรอดูท่าทางของน้องสามี เธอยอมรับว่าธีรวัชร อดีตคนรักของอันดามันที่แต่งงานกะทันหันเป็นคนดี แม้องศา... ผู้เป็นสามีจะไม่ชอบหน้านักเพราะหวงน้องสาว แต่หลังๆ ก็เริ่มใจอ่อน
... แต่เรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อธีรวัชรแต่งงานไปกับผู้หญิงคนอื่น ทั้งๆ ที่คบกับอันดามันเป็นคนรักอยู่แล้ว เธอเองก็ได้แต่เสียดาย... ไม่ต่างจากคนอื่นว่ามองคนผิดไป รู้สึกไม่ชอบหน้าธีวัชรขึ้นมาเหมือนกันที่ทำให้อันดามันเสียใจ
“อย่าไปพูดถึงเขาเลยค่ะ”
หญิงสาวตัดบท แม้จะไม่ถึงอาทิตย์ที่เขาแต่งงาน แต่เธอกลับรู้สึกว่าตัวเองเข้มแข็งขึ้นมาก หญิงสาวสีหน้าเคร่งเครียดที่รับรู้เรื่องราวของบิดาจากพี่สะใภ้มากกว่าเรื่องอดีตคนรักเสียอีก นึกหวนไปถึงเรื่องราวในตอนสาย เธอปฏิเสธการแต่งงานกับลูกชายเพื่อนแม่ มันกะทันหันเสียจนไม่ทันได้ตั้งตัว
พ่อไม่เคยพูดเรื่องนี้มาก่อน แต่บอกเธอว่าเป็นคำขอร้องของแม่ก่อนตาย ที่อยากให้เธอเป็นฝั่งเป็นฝากับลูกชายของเพื่อนรัก ที่ท่านไม่บอกเธอก่อนหน้านี้เพราะคิดว่าไม่อยากบังคับ แต่พอมีเรื่องแฟนหนุ่มทำให้เธอผิดหวังเสียใจ ท่านจึงไม่สบายใจ แล้วเอาคำพูดก่อนตายของแม่ขึ้นมาบอกให้เธอรู้ความจริง พ่อเล่าว่าองศา พี่ชายของเธอคลอดก่อนจึงต้องดองกับบ้าน “ศิรชัช” แต่เพราะบ้านโน้นคลอดบุตรชายเหมือนกันในอีกปีถัดมา ดังนั้นจึงเป็นเธอที่ถูกจองตัวไว้ว่าถ้าหากเป็นผู้หญิงก็อยากให้ดองกัน
“ป่านนี้พ่อคงรอหวานอยู่ ขึ้นไปหาพ่อเถอะจ้ะ”
พลอยไพลินบอกน้องสามี
อันดามันหลุดจากภวังค์ความคิดทั้งหลายทั้งปวง
“แล้วพี่พลอยบอกพี่ฝาดหรือยังล่ะคะ”
เธอถามถึงพี่ชายที่เดินทางไปโรงเรียนก่อนหน้า เธอรอคุยกับบิดาเรื่องสำคัญจึงไม่ได้ไปพร้อมกัน
“ยังเลยจ้ะ พี่มัวแต่ตกใจ เลยโทร. หาหวานก่อน”
พี่สะใภ้ปดคำโต สะดุ้งไปเหมือนกันเมื่อต้องพูดโกหก เพราะหากองศารู้ว่าบิดาป่วย คงเป็นเรื่องราวใหญ่โตที่ปิดบังไม่ให้เขารู้ และมันจะใหญ่โตขึ้นไปอีกหากว่า “ไม่ได้ป่วยจริง” ดั่งที่บอก
“ค่ะ ดีเหมือนกัน ยังไม่ต้องบอกพี่ฝาดก็ได้ เดี๋ยวจะเป็นห่วงไม่เป็นอันทำงาน งั้นหวานขอตัวไปดูพ่อก่อนนะคะ”
“จ้ะ” อันดามันรีบเดินขึ้นห้องบิดา ถ้าหันมามองพี่สะใภ้สักนิด จะรู้ว่าสิ่งที่เธอเป็นกังวลไม่ได้เป็นแบบที่คิดเลยแม้แต่น้อย... ขึ้นมาถึงห้อง เห็นบิดานอนซมอยู่บนเตียง
“พ่อเป็นยังไงบ้างคะ” หญิงสาวถลาเข้าไปนั่งข้างเตียงบิดา
أحدث فصل
เสน่หาวิวาห์ป่วน 92
วันนี้เป็นวันสำคัญของอันดามันเนื่องในวันคล้ายวันเกิด ชายหนุ่มที่นอนอยู่ในห้องรับแขกของบ้าน “อ่าวสุดเขต” หลายวันตามประกาศิตของเมียก็ลงมือลุกขึ้นทำกับข้าวเพื่อใส่บาตรกับภรรยา ดูเธอไม่ไล่เขาเท่าที่ควร ชายหนุ่มทำอาหารและทำเค้กให้เธอโดยการช่วยเหลือจากพลอยไพลินและทางบ้าน “อ่าวสุดเขต” จัดงานวันเกิดให้หญิงสาวในตอนกลางคืนอันดามันยิ้มแย้มมีความสุขมาก ที่ได้อยู่กับครอบครัวและคนรัก เธอให้อภัยเขาตั้งหลายวันแล้ว แต่ยังไม่ยอมบอก กะว่าคืนนี้ทำให้เขาประหลาดใจที่ไม่ต้องนอนนอกห้องอีก“อธิษฐานสิครับน้องหวาน”ก้องทวีปเป็นคนถือเค้กช็อกโกแลตของโปรดของหญิงสาวมาเซอร์ไพรส์หญิงสาวยิ้มกว้างเพราะพลอยไพลินแอบกระซิบว่าเป็นฝีมือของก้องทวีปทุกอย่างรวมถึงอาหารคืนนี้ด้วย ทุกคนเริ่มร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ ก่อนหญิงสาวจะอธิษฐาน... เป่าเค้กในมือชายหนุ่มงานวันเกิดเป็นกันเองสำหรับคนในครอบครัว แต่มีบรรดาแขกไม่รับเชิญสำหรับเขาคือบรรดาเพื่อนชายของภรรยามามากมาย ก็พอรู้ว่าตอนเรียนมีแต่เพื่อนผู้ชาย แต่มันขัดสายตาจนเขาต้องขัดขวางทุกทางไม่ให้หนุ่มๆ พวกนั้นใกล้ชิดภรรยาได้ แต่ยิ่งขัดขวาง ก็ยิ่งเหมือนทำให้พวกเขาเข้าถึงตัวภรรยาได้
เสน่หาวิวาห์ป่วน 91
เอเชียพูดไม่ออก ยิ่งเห็นบุตรสาวคาดคั้นหนักขึ้นก็รู้สึกผิด“หวาน อย่าพูดเสียงดังใส่พ่อแบบนั้น พ่อไม่สบายอยู่”“ไม่สบายเหรอคะ พี่พลอยก็เป็นพวกเดียวกับคุณพ่อ หลอกลวงหวาน เรื่องแต่งงานไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ถ้าหวานอยู่กับพี่ก้อง ใช้ชีวิตคู่ไปไม่รอด พ่อคิดไหมคะว่าหวานจะเป็นยังไง หวานต้องหย่าขาดเป็นม่าย คุณพ่อต้องการแบบนั้นใช่ไหมคะ” อันดามันพูดทั้งน้ำตา ต่อมน้ำตาที่เหือดหายไปเริ่มทะลักออกมาอีกครั้ง“หวาน”เอเชียไม่คิดว่าบุตรสาวจะเสียใจขนาดนี้ ก็ไหนก้องภพบอกว่าทั้งสองคนรักกันดีแล้วไง ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้“แต่หวานกับพี่เขาก็รักกันดีนี่ลูก”คำพูดของบิดาทำให้อันดามันชะงัก ก่อนจะเม้มปากแน่น“ใครบอกล่ะคะ หวานกำลังจะหย่ากับพี่ก้องต่างหาก แต่ที่ทุกคนเห็นเพราะเราสองคนแค่เป็นห่วงอาการป่วยที่จะกำเริบของพ่อ ทั้งหัวใจ ทั้งความดันโลหิตสูง เราสองคนก็เลยต้องเล่นละครว่ารักกันหวานหยด ให้พ่อไม่เครียดต่างหาก ที่จริงหวานกับพี่ก้องเราไปกันไม่รอด”คำพูดของอันดามันทำให้ทุกคนยกมือทาบอก“ต่อไปนี้หวานจะกลับมาอยู่บ้าน แล้วไม่ต้องมีใครคิดมาบังคับหวานอีก หวานจะกลับไปทำงานเหมือนเดิม ปล่อยให้พี่ฝาดดูแลอยู่คนเดียวตั้งนานแล้
เสน่หาวิวาห์ป่วน 90
ร่างกลมกลึงหยัดยกกายให้เขาเข้าประสานล้ำลึกยิ่งขึ้นทุกลำนำสวาท มือนุ่มจิกแผ่นหลังแกร่งด้วยความเสียวกระสันแล้วลูบคลึงตามจังหวะที่เขาชำแรกเข้าหา มือของจิตรกรหนุ่มช้อนสะโพกผายให้ยกสูงขึ้น แล้วจับขาข้างหนึ่งพาดบนบ่ากว้าง เร่งห่มสะโพกหนักหน่วงแม่นยำบุกกดกระทั้นกระแทกโจนจ้วงก้องทวีปกระแทกสะโพกสอบอยู่นานก่อนรับรู้ถึงอาการเกร็งและตอดรัดรุนแรง เขาเร่งประชิดยกขาลงจากบ่า กดเรียวขาแนบถึงอกจนบั้นท้ายงอนงามลอยสูงขึ้นรับแรงหนักเน้นเต็มที่เร่งปลดปล่อยตามติด ก่อนพลิกกายนอนเคียงข้างหอบสะท้านไปพร้อมกันก้องทวีปพาภรรยาเดินทางมาถึงบ้านบิดาก็ได้รับประทานอาหารกลางวันพอดี“สวัสดีครับคุณพ่อ”“สวัสดีค่ะคุณพ่อ”ทั้งสองไหว้คุณก้องภพ ก่อนหันไปสวัสดีนมทิพย์ที่ยืนยิ้มอยู่อีกด้าน เหมือนผู้ใหญ่สองคนกำลังรอคอยการมาของเขาและภรรยาอย่างใจจดจ่อ“ซื้ออะไรมาเยอะแยะลูก แค่มาพ่อก็ดีใจแล้ว ได้เวลาอาหารพอดี เดี๋ยวให้นมทิพย์บอกเด็กให้จัดการตั้งโต๊ะเลยนะลูก”ก้องภพบอกลูกชายและลูกสะใภ้ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เห็นลูกๆ มีความสุขก็อดยิ้มไม่ได้ ภรรยาที่ตายไปคงตายตาหลับหลังจากรับประทานอาหารกลางวันเสร็จก็นั่งคุยกันที่ห้องนั่งเล่น“เมื่อไหร่
เสน่หาวิวาห์ป่วน 89
เอ๊ย! ไม่ใช่ โดนเธอจัดการแน่นอนจึงรีบเผ่นขึ้นห้องไปก่อน ไหนๆ ก็จะอาบน้ำ ออกกำลังกายสักรอบสองรอบจะเป็นไรไป“หยุดเลยพี่ก้อง”ก้องทวีปหัวเราะเจ้าเล่ห์หนีเข้าห้องนอนตัวเอง เวลาเมียวิ่งตามด้วยความโมโหจะปลอบใจเมียต้องหนีเข้าห้องนอนถึงจะสำเร็จ แล้วก็ได้ปลอบกันจนหมดแรงจนหยุดโมโหเลยก็ว่าได้อันดามันวิ่งขึ้นบันไดไล่หลังมา ชายหนุ่มแกล้งหยุดอยู่ข้างเตียงว่ายอมแพ้ แต่มีแผนในใจเธอเห็นสามีหนุ่มหยุดยืน ได้ทีวิ่งเข้าหาแบบไม่ทันตั้งตัวแล้วคนที่ยืนนิ่งก็หลบวูบ ร่างน้อยกระโจนลงบนเตียงไม่เป็นท่า ที่ร้ายไปกว่านั้นร่างสูงขึ้นทาบทับแทบจะทันทียังไม่ทันให้คนเสียท่าได้หายใจหายคอ ขาแกร่งรัดร่างบางไม่ให้ดิ้นหนี“อือ... พี่ก้องแกล้งหวานอีกแล้ว”ปากว่าแต่มือลูบ พักหลังไม่อยากใช้วิชาป้องกันตัวเพราะอยากให้เขากลั่นแกล้ง โดยเฉพาะกลั่นแกล้งอย่างเสน่หา คิดเองแล้วก็หน้าแดงเอง “ปล่อย” แกล้งผลักไม่จริงจังนัก“อยากให้ปล่อยจริงเหรอ อย่าดิ้นดีกว่า วันนี้ขอแบบนิ่มนวลเหมือนเดิม ยอมง่ายๆ จะได้ไปบ้านคุณพ่อกัน ไม่งั้นลุกไม่ไหว”คำพูดนั้นทำให้โดนหยิกแก้มไปหนึ่งที“หยิกทำไมนี่ อ๋อ... ให้รีบๆ เหรอจ๊ะ”“ไม่ใช่เสียหน่อย หยิกคนบ้า พูดอะ
เสน่หาวิวาห์ป่วน 88
พระเจ้า! เขาแทบลุกเป็นไฟในการกระทำเร่าร้อนของเธอ“โอ๊ะ!”แล้วชายหนุ่มก็ร้องเสียงหลงเมื่อเธอเม้มปาก ส่งสายตาหยาดเยิ้มเข้มขึ้นเหมือนเปลวเพลิงแผดเผาเขา โอ้... ก้องทวีปรำพันในอก เมื่อร่างสาวเริ่มโยกบนตัวเขามือทั้งสองข้างกดที่หน้าท้องแกร่ง กิริยาเร่าร้อนกระแทกกระทั้นเหมือนเป็นการลงทัณฑ์เขามากกว่าจะปรนเปรอทำให้เขาตระหนักว่าเธอกำลังจัดการเขาอยู่ จัดการให้ตกอยู่ในห้วงเสน่หาโดยไม่มีวันถอนตัวถอนใจได้อีกต่อไปแล้วอันดามันบิดกายเร่าๆ ขณะโยกกายบนตัวเขาล้ำลึก ชายหนุ่มประคองบั้นท้ายงามเอาไว้เมื่อเธอควบขยับบดคลึงพาเขาทะยานสู่หุบเขาแห่งเสน่หา ใบหน้าหวานบิดไปมา เม้มริมฝีปากสลับกับการครวญครางกระเส่า คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันยุ่งเหยิงด้วยความเสียดเสียว“วันหลังหวานจะถามพี่ก้องก่อน จะไม่ปักใจเชื่อฝ่ายเดียวอีกแล้ว” อันดามันพูดเสียงหอบกระเส่า ก้องทวีปครางไม่หยุดแต่ก็รับฟังสิ่งที่ภรรยาพูด ความจริงเขาไม่ได้โกรธอะไรเธอมากมายนัก แค่อยากให้ฟังกันบ้างเท่านั้น ที่สำคัญเขาก็รู้สึกดีที่เธอหึงหวงแบบนี้อันดามันหอบกระเส่ามองหน้าสามีด้วยความหวังว่าเขาจะตอบอะไรกลับมาบ้าง แต่ชายหนุ่มก็ยังเงียบ หญิงสาวจึงจัดการตามวิธีของเธอ
เสน่หาวิวาห์ป่วน 87
เขาคงน้อยใจที่เธอไม่ไว้ใจเขา แต่ใครจะไปรู้ว่าจะเป็นแบบนั้น ก็คำพูดมันส่อนี่นา“พี่ก้องคะ”อันดามันลองเรียกสามีดู เขาไม่ตอบทำให้เธอใจเสียกว่าเดิม“พี่ก้องคะ หวานขอโทษ”หญิงสาวยังไม่ละความพยายาม แต่เขายังนอนนิ่งเหมือนเดิม ยิ่งเห็นยิ่งอยากเอาชนะ เธอไม่เคยง้อใครขนาดนี้มาก่อน ก็เธอขอโทษแล้วยังไม่ให้อภัยอีก หญิงสาวคว้าไหล่สามีให้หันมา เธอไม่ชอบให้เขาทำเป็นไม่สนใจ ปล่อยให้เธอพูดอยู่คนเดียวแบบนี้“พี่ก้อง อย่าทำแบบนี้กับหวาน”อันดามันมองแผ่นหลังกว้างด้วยความน้อยใจบ้างที่เขาไม่ยอมรับคำขอโทษ หญิงสาวรั้งไหล่กว้างมาอีกครั้งแล้วขึ้นคร่อมทับเพื่อจะได้มองหน้าเขาชัดเจน แต่เขากลับหลับตากอดอกนิ่ง หญิงสาวเบ้หน้าด้วยความน้อยใจบ้าง เธอคว้ามือเขาทั้งสองกดแนบกับที่นอน จ้องเขาไม่วางตา แต่ชายหนุ่มก็ยังหลับตานิ่ง“พี่ก้อง ลืมตามาคุยกับหวานเดี๋ยวนี้ ลุกขึ้นมาคุยกับหวานก่อน”เธอขอร้องแกมบังคับ แต่เขายังนอนนิ่งไม่ไหวติง จนหญิงสาวอยากเอาชนะขึ้นอีกเป็นเท่าตัวอันดามันเงอะงะไปเหมือนกันว่าเธอจะเริ่มตรงไหนก่อนดี แต่ที่รู้ๆ ก็คือในเมื่อเขางอนดีนัก เธอก็จะปล้ำให้หายงอน ทำให้เขาครวญครางสยบแทบเท้าเธอให้ได้ หญิงสาวรวบรวมสต
قد تعجبك أيضًا
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X46.0K وجهات النظرวิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์68.4K وجهات النظرโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี90.1K وجهات النظرดวงใจอันธพาล NC25+
ฅนบนดอย53.9K وجهات النظرเมียเสี่ยงรัก
ฝ้ายสีคราม144 وجهات النظرความลับประธานหม้าย [20+ Soft BDSM]
พริมริน1.2K وجهات النظرMY KiNG เพื่อนที่รัก(ของ)ฉัน
อะพอลโล่_1.1K وجهات النظرเพทายร้าย(พ่าย)รัก เมียเด็ก
Summer_M1.3K وجهات النظر
