เข้าสู่ระบบแชร์
3
ปรับปรุงล่าสุด:
2025-12-13 13:59:50“หวานเหรอลูก พ่อเหนื่อยๆ แต่ไม่เป็นอะไรมากหรอก ไม่ต้องเป็นห่วง พ่อแก่มากแล้ว จะตายวันตายพรุ่งก็ยังไม่รู้”
สีหน้าอิดโรยของบิดาทำให้หญิงสาวไม่สบายใจยิ่งนัก
“ทำไมพ่อพูดแบบนั้นล่ะคะ พ่อยังอยู่กับหนูไปอีกนาน”
อันดามันตาแดงๆ เหมือนจะร้องไห้ทันทีที่ได้ยินคำพูดของพ่อ แม้เธอจะดูเข้มแข็ง แต่จริงๆ เธอเป็นคนอารมณ์อ่อนไหวพอสมควร พ่อกับพี่ชายเลี้ยงมาให้เข้มแข็ง
การที่ขาดแม่ทำให้เธอไม่ค่อยเป็นกุลสตรีสักเท่าไหร่ ดังนั้นเมื่อพลอยไพลินเข้ามาอยู่ในบ้าน เธอจึงติดพี่สะใภ้เอามากๆ ความที่ไม่เคยมีแม่ พี่สาวหรือน้องสาว ทำให้เธอรู้สึกว่าพี่สะใภ้ให้คำปรึกษาได้หลายๆ เรื่อง แบบที่ผู้หญิงเท่านั้นที่จะคุยกันเข้าใจ
“พ่อพูดความจริง พ่อรู้ตัวเองดี ไม่รู้ว่าจะอยู่บนโลกนี้อีกนานแค่ไหน”
สีหน้าหมองเศร้าของบิดาทำให้เธอทุกข์ใจยิ่งนัก เอเชียเองไม่สบายใจที่ต้องหลอกบุตรสาวแบบนี้ แต่เพราะไม่อยากให้ต้องจมอยู่กับอดีตคนรัก ที่สำคัญก้องภพยังติดต่อกับเขาอยู่ตลอด
เล่าเรื่องราวของลูกชายคนเดียวให้ฟังว่ากำลังอกหักจากคนรักที่แต่งงานกับชายคนอื่นไปแล้ว และเขาก็ยังเฝ้าดูการเจริญรุ่งเรืองของก้องทวีปอยู่คนเดียวเงียบๆ เพราะคิดหวังว่าสักวันสิ่งที่ภรรยาขอก่อนตายอาจเป็นจริง และอยู่ดีๆ
ก้องภพก็ทวงสัญญาที่ไม่เคยคิดว่าจะทำมาตลอดยี่สิบกว่าปี ประจวบเหมาะกับเมื่อคืนก่อนเขาฝันถึงภรรยาสุดที่รักที่จากไปนานแล้ว เรื่องสัญญาที่เขาเคยให้ไว้กับเธอ
ตอนแรกทั้งเขาและก้องภพไม่แน่ใจว่าจะทำตามคำสั่งเสียของภรรยาดีหรือไม่ แม้จะรักภรรยามากแค่ไหน แต่การที่คนสองคนจะมาใช้ชีวิตครอบครัวอยู่ด้วยกันโดยที่ไม่มีความรักมันคงยากยิ่ง ทั้งสองคิดว่าการคลุมถุงชนมันหมดยุคสมัยไปแล้ว ได้แต่บอกภรรยาโดยการขอโทษขอโพยเท่านั้น... ว่าหากลูกมีคนอื่นที่เหมาะสมคู่ควรหรือเป็นคนที่ลูกรัก และรักลูกจริง เขาจะไม่บังคับบุตรสาวเด็ดขาด แต่ตอนนี้เขาและก้องภพลงความเห็นกันว่าไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ในเมื่อต่างฝ่ายต่างยังไม่มีใคร ที่สำคัญเขาแก่ตัวลงมาก ดังนั้นหากจะให้ทั้งสองลองคบหาดูใจกันก่อนคงไม่เสียหายอะไร
“โธ่..... พ่อ” หญิงสาวได้แต่ถอนใจในคำพูดของบิดา
“พ่อไม่อยากบังคับจิตใจหวาน แต่พ่อคงนอนตายตาไม่หลับ คงไม่มีหน้าไปพบแม่ของลูก”
เอเชียพลิกร่างอย่างน้อยอกน้อยใจ อันดามันได้แต่อึกอักเมื่อเห็นกิริยาอาการของคนเป็นพ่อ
“พ่อ! อย่างอนสิ แต่พ่อต้องเข้าใจหวานบ้างสิ หวานไม่คิดจะรักใครอีกแล้ว”
เธอพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย แม้จะทำใจเรื่องธีรวัชรมากแค่ไหน แต่จนแล้วจนรอดเธอก็ไม่สามารถตัดใจจากเขาได้ วันเวลาเก่าๆ ความทรงจำที่เคยทำร่วมกันมันหวนกลับมาในห้วงคำนึง จนเธอสลัดมันไม่ออก
เธอยังจำได้ดีวันที่เขามาสารภาพว่าต้องแต่งงานกับคนที่มารดาหาให้ เขามาบอกเลิกเธอแบบไม่มีเยื่อใย แม้ภายนอกจะดูเข้มแข็ง แต่แท้จริงภายในจิตใจเธออ้างว้างและเจ็บปวด ดีที่มีพลอยไพลินพี่สะใภ้แสนดีและเป็นผู้หญิงคนเดียวในบ้านคอยให้กำลังใจแลได้ระบายความทุกข์ ส่วนพี่ชายของเธอ... ตามไปจัดการธีรวัชรจนน่วม เขากลับไม่โต้ตอบเลยแม้แต่น้อย มีเพียงคำขอโทษเท่านั้นที่มีฝากมาถึงเธอ
“โธ่ลูกพ่อ ลูกยังไม่ลืมไอ้ผู้ชายหลายใจคนนั้นอีกเหรอ มันหลอกลวงลูก ไม่คู่ควรกับลูกของพ่อสักนิด ลูกของพ่อเป็นคนดี ต้องเจอกับคนดีๆ พ่อรับรองว่าพี่เขาเป็นคนดีแน่นอน”
คำพูดของบิดาทำให้หญิงสาวนิ่งงันด้วยความคิดที่หนักอึ้ง
“พ่อเป็นยังไงบ้างครับ”
ก้องทวีปรีบเข้าไปหาบิดาในห้องทันทีที่ถึงบ้าน
“ก้องมาแล้วเหรอลูก”
น้ำเสียงแหบแห้งของบิดาทำให้ชายหนุ่มเคร่งเครียดยิ่งนัก
“ครับพ่อ นี่ลุงหมอบอกว่าพ่อเป็นยังไงบ้างครับนม”
ชายหนุ่มหันไปถามนมทิพย์ที่ยืนอยู่ข้างเตียงบิดา
“บอกว่าเป็นอาการเริ่มแรกของโรคหัวใจ แล้วยังมีความดันโลหิตสูงอีกน่ะค่ะคุณหนู ต้องพักผ่อน ออกกำลังกาย กินอาหารที่มีประโยชน์ แล้วอย่าให้เครียดค่ะ นี่คุณท่านเป็นลมไปหลังจากที่เอ่อ... ทะเลาะกับคุณหนูน่ะค่ะ” คำพูดของนมทิพย์ทำให้ชายหนุ่มคิดหนัก
“เรื่องที่เราคุยกัน ไม่เป็นไรหรอกลูก พ่อคงต้องไปขอโทษแม่ของลูกบนสวรรค์ที่ไม่สามารถทำตามความต้องการก่อนตายของแม่เขาได้”
ก้องภพพยักหน้าให้ลูกชายด้วยใบหน้าเศร้าสร้อย ตบหลังมือของลูกชายคนเดียวเพื่อบอกว่าไม่เป็นไร เขาไม่สบายใจที่ต้องทำเช่นนี้ แต่เมื่อเห็นลูกชายจมอยู่กับความทุกข์ ตลอดระยะเวลาที่ได้ติดต่อพูดคุยกับเอเชีย แม้จะไม่บ่อยมากนัก แต่ยังทบทวนเรื่องที่ภรรยาขอก่อนตายไม่ลืม หลังจากที่เขาออกจากชีวิตราชการ... การทำงานในกระทรวง กลับมาพักผ่อนอยู่ที่บ้านได้สักระยะหนึ่ง
“เพื่อพ่อ และความต้องการของแม่ ก็ได้ครับ แต่... ขอผมทำความรู้จักกับเขาก่อนนะครับ” ก้องทวีปบอกบิดาเมื่อตัดสินใจ
... คำพูดของลูกชายคนเดียวทำให้ก้องภพแทบกระโดดโลดเต้น แต่เก็บงำอาการสมใจไว้อย่างที่สุด นมทิพย์ที่แอบยืนลุ้นอยู่ได้แต่อมยิ้มในแผนการนั้น
“ได้สิลูก น้องเขาเป็นเด็กน่ารัก รับรองว่าลูกต้องชอบและรักน้องแน่นอน” ก้องภพบีบมือลูกชายด้วยความดีใจ
“พ่อพักผ่อนเถอะครับ ผมไม่รบกวนแล้ว”
ชายหนุ่มพูดเสียงขรึม ห่มผ้าให้บิดา แล้วขอตัวออกนอกห้องของท่าน ไหนๆ เพ็ญพิชชาทิ้งเขาไปแต่งงานกับชายอื่นแล้ว การทำตามความต้องการของบิดาเพื่อให้ท่านสบายใจเป็นสิ่งที่เขาควรทำไม่ใช่หรือ ชายหนุ่มถอนใจอีกหลายครั้ง สมองกำลังหนักอึ้ง การที่จะเปิดใจรับใครเข้ามาใหม่ในหัวใจมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
“หิวชะมัดเลย”
อันดามันรีบเลี้ยวรถเข้าไปยังร้านก๋วยเตี๋ยวเรือสูตรเด็ด เธอมากินเป็นประจำแต่ส่วนใหญ่จะมาตอนบ่ายเพราะคนไม่ค่อยเยอะ แต่ถ้าเที่ยงแบบนี้แทบไม่มีโต๊ะนั่ง หรือไม่ก็ฝากซื้อเพราะขี้เกียจแย่งโต๊ะกับลูกค้าคนอื่นๆ
“เหมือนเดิมค่ะ/ครับ”
อันดามันกับก้องทวีปหันไปมองคนข้างๆ ที่สั่งก๋วยเตี๋ยวด้วยคำพูดเดียวกัน แล้วต้องขมวดคิ้วหน้ายุ่ง
“คุณ/เธอ”
ทั้งสองชี้นิ้วไปยังอีกฝ่ายด้วยความตะลึง ไม่คิดว่าจะเจอกันอีก หญิงสาวสะบัดหน้าใส่ คอแข็งจนอีกฝ่ายหมั่นไส้
“เชิญนั่งก่อนนะคะ” พนักงานในร้านรีบเชิญทั้งสองเข้าไปนั่ง
“เอ่อ... วันนี้คนเยอะน่ะค่ะ โต๊ะเต็มหมดแล้ว เหลือแค่โต๊ะเดียว”
พนักงานอึกอักเมื่อเห็นลูกค้าทั้งสองกำลังฟาดฟันกันด้วยสายตาเหมือนกับโกรธกันมาร้อยปีร้อยชาติ
“ฉันมาก่อน”
“นี่เธอ ฉันมาก่อนเห็นๆ ไม่เชื่อถามน้องเขาสิ”
ก้องทวีปหันไปถามพนักงานสาว
“ฉันต่างหากมาก่อน ถามน้องเขาได้เลย”
พนักงานสาวได้แต่อ้ำอึ้งมองคนโน้นทีคนนี้ทีด้วยความอึดอัด
“ตกลงว่าพี่มาก่อนใช่ไหม”
ทั้งสองถามพร้อมกันจนพนักงานผงะ
“เอ่อ... มาพร้อมกันค่ะ”
คำตอบที่ได้ทำให้คนที่ไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ เดินไปกระแทกกายนั่งที่โต๊ะตัวเดียวกัน แล้วส่งสายตาฟาดฟันไปหาฝั่งตรงข้ามอย่างไม่มีใครยอมใคร
“ซวยจริงๆ ที่มาเจอคุณ” อันดามันพูดขึ้นลอยๆ
“ฉันต่างหากที่ต้องพูดคำนี้ คงต้องไปทำบุญทั่วประเทศที่มาเจอยัยปากกรรไกรอย่างเธอ วันก่อนซวยแล้ว วันนี้ซวยยิ่งกว่า”
ชายหนุ่มเปลี่ยนสรรพนามการเรียกเสียใหม่ ทำให้หญิงสาวต้องเปลี่ยนด้วย
“หน็อย...ไอ้หน้าปลาดุก ว่าใคร”
“ยัยหน้าปลาช่อน นั่งอยู่แค่นี้จะว่าใคร”
บทล่าสุด
เสน่หาวิวาห์ป่วน 92
วันนี้เป็นวันสำคัญของอันดามันเนื่องในวันคล้ายวันเกิด ชายหนุ่มที่นอนอยู่ในห้องรับแขกของบ้าน “อ่าวสุดเขต” หลายวันตามประกาศิตของเมียก็ลงมือลุกขึ้นทำกับข้าวเพื่อใส่บาตรกับภรรยา ดูเธอไม่ไล่เขาเท่าที่ควร ชายหนุ่มทำอาหารและทำเค้กให้เธอโดยการช่วยเหลือจากพลอยไพลินและทางบ้าน “อ่าวสุดเขต” จัดงานวันเกิดให้หญิงสาวในตอนกลางคืนอันดามันยิ้มแย้มมีความสุขมาก ที่ได้อยู่กับครอบครัวและคนรัก เธอให้อภัยเขาตั้งหลายวันแล้ว แต่ยังไม่ยอมบอก กะว่าคืนนี้ทำให้เขาประหลาดใจที่ไม่ต้องนอนนอกห้องอีก“อธิษฐานสิครับน้องหวาน”ก้องทวีปเป็นคนถือเค้กช็อกโกแลตของโปรดของหญิงสาวมาเซอร์ไพรส์หญิงสาวยิ้มกว้างเพราะพลอยไพลินแอบกระซิบว่าเป็นฝีมือของก้องทวีปทุกอย่างรวมถึงอาหารคืนนี้ด้วย ทุกคนเริ่มร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ ก่อนหญิงสาวจะอธิษฐาน... เป่าเค้กในมือชายหนุ่มงานวันเกิดเป็นกันเองสำหรับคนในครอบครัว แต่มีบรรดาแขกไม่รับเชิญสำหรับเขาคือบรรดาเพื่อนชายของภรรยามามากมาย ก็พอรู้ว่าตอนเรียนมีแต่เพื่อนผู้ชาย แต่มันขัดสายตาจนเขาต้องขัดขวางทุกทางไม่ให้หนุ่มๆ พวกนั้นใกล้ชิดภรรยาได้ แต่ยิ่งขัดขวาง ก็ยิ่งเหมือนทำให้พวกเขาเข้าถึงตัวภรรยาได้
เสน่หาวิวาห์ป่วน 91
เอเชียพูดไม่ออก ยิ่งเห็นบุตรสาวคาดคั้นหนักขึ้นก็รู้สึกผิด“หวาน อย่าพูดเสียงดังใส่พ่อแบบนั้น พ่อไม่สบายอยู่”“ไม่สบายเหรอคะ พี่พลอยก็เป็นพวกเดียวกับคุณพ่อ หลอกลวงหวาน เรื่องแต่งงานไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ถ้าหวานอยู่กับพี่ก้อง ใช้ชีวิตคู่ไปไม่รอด พ่อคิดไหมคะว่าหวานจะเป็นยังไง หวานต้องหย่าขาดเป็นม่าย คุณพ่อต้องการแบบนั้นใช่ไหมคะ” อันดามันพูดทั้งน้ำตา ต่อมน้ำตาที่เหือดหายไปเริ่มทะลักออกมาอีกครั้ง“หวาน”เอเชียไม่คิดว่าบุตรสาวจะเสียใจขนาดนี้ ก็ไหนก้องภพบอกว่าทั้งสองคนรักกันดีแล้วไง ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้“แต่หวานกับพี่เขาก็รักกันดีนี่ลูก”คำพูดของบิดาทำให้อันดามันชะงัก ก่อนจะเม้มปากแน่น“ใครบอกล่ะคะ หวานกำลังจะหย่ากับพี่ก้องต่างหาก แต่ที่ทุกคนเห็นเพราะเราสองคนแค่เป็นห่วงอาการป่วยที่จะกำเริบของพ่อ ทั้งหัวใจ ทั้งความดันโลหิตสูง เราสองคนก็เลยต้องเล่นละครว่ารักกันหวานหยด ให้พ่อไม่เครียดต่างหาก ที่จริงหวานกับพี่ก้องเราไปกันไม่รอด”คำพูดของอันดามันทำให้ทุกคนยกมือทาบอก“ต่อไปนี้หวานจะกลับมาอยู่บ้าน แล้วไม่ต้องมีใครคิดมาบังคับหวานอีก หวานจะกลับไปทำงานเหมือนเดิม ปล่อยให้พี่ฝาดดูแลอยู่คนเดียวตั้งนานแล้
เสน่หาวิวาห์ป่วน 90
ร่างกลมกลึงหยัดยกกายให้เขาเข้าประสานล้ำลึกยิ่งขึ้นทุกลำนำสวาท มือนุ่มจิกแผ่นหลังแกร่งด้วยความเสียวกระสันแล้วลูบคลึงตามจังหวะที่เขาชำแรกเข้าหา มือของจิตรกรหนุ่มช้อนสะโพกผายให้ยกสูงขึ้น แล้วจับขาข้างหนึ่งพาดบนบ่ากว้าง เร่งห่มสะโพกหนักหน่วงแม่นยำบุกกดกระทั้นกระแทกโจนจ้วงก้องทวีปกระแทกสะโพกสอบอยู่นานก่อนรับรู้ถึงอาการเกร็งและตอดรัดรุนแรง เขาเร่งประชิดยกขาลงจากบ่า กดเรียวขาแนบถึงอกจนบั้นท้ายงอนงามลอยสูงขึ้นรับแรงหนักเน้นเต็มที่เร่งปลดปล่อยตามติด ก่อนพลิกกายนอนเคียงข้างหอบสะท้านไปพร้อมกันก้องทวีปพาภรรยาเดินทางมาถึงบ้านบิดาก็ได้รับประทานอาหารกลางวันพอดี“สวัสดีครับคุณพ่อ”“สวัสดีค่ะคุณพ่อ”ทั้งสองไหว้คุณก้องภพ ก่อนหันไปสวัสดีนมทิพย์ที่ยืนยิ้มอยู่อีกด้าน เหมือนผู้ใหญ่สองคนกำลังรอคอยการมาของเขาและภรรยาอย่างใจจดจ่อ“ซื้ออะไรมาเยอะแยะลูก แค่มาพ่อก็ดีใจแล้ว ได้เวลาอาหารพอดี เดี๋ยวให้นมทิพย์บอกเด็กให้จัดการตั้งโต๊ะเลยนะลูก”ก้องภพบอกลูกชายและลูกสะใภ้ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เห็นลูกๆ มีความสุขก็อดยิ้มไม่ได้ ภรรยาที่ตายไปคงตายตาหลับหลังจากรับประทานอาหารกลางวันเสร็จก็นั่งคุยกันที่ห้องนั่งเล่น“เมื่อไหร่
เสน่หาวิวาห์ป่วน 89
เอ๊ย! ไม่ใช่ โดนเธอจัดการแน่นอนจึงรีบเผ่นขึ้นห้องไปก่อน ไหนๆ ก็จะอาบน้ำ ออกกำลังกายสักรอบสองรอบจะเป็นไรไป“หยุดเลยพี่ก้อง”ก้องทวีปหัวเราะเจ้าเล่ห์หนีเข้าห้องนอนตัวเอง เวลาเมียวิ่งตามด้วยความโมโหจะปลอบใจเมียต้องหนีเข้าห้องนอนถึงจะสำเร็จ แล้วก็ได้ปลอบกันจนหมดแรงจนหยุดโมโหเลยก็ว่าได้อันดามันวิ่งขึ้นบันไดไล่หลังมา ชายหนุ่มแกล้งหยุดอยู่ข้างเตียงว่ายอมแพ้ แต่มีแผนในใจเธอเห็นสามีหนุ่มหยุดยืน ได้ทีวิ่งเข้าหาแบบไม่ทันตั้งตัวแล้วคนที่ยืนนิ่งก็หลบวูบ ร่างน้อยกระโจนลงบนเตียงไม่เป็นท่า ที่ร้ายไปกว่านั้นร่างสูงขึ้นทาบทับแทบจะทันทียังไม่ทันให้คนเสียท่าได้หายใจหายคอ ขาแกร่งรัดร่างบางไม่ให้ดิ้นหนี“อือ... พี่ก้องแกล้งหวานอีกแล้ว”ปากว่าแต่มือลูบ พักหลังไม่อยากใช้วิชาป้องกันตัวเพราะอยากให้เขากลั่นแกล้ง โดยเฉพาะกลั่นแกล้งอย่างเสน่หา คิดเองแล้วก็หน้าแดงเอง “ปล่อย” แกล้งผลักไม่จริงจังนัก“อยากให้ปล่อยจริงเหรอ อย่าดิ้นดีกว่า วันนี้ขอแบบนิ่มนวลเหมือนเดิม ยอมง่ายๆ จะได้ไปบ้านคุณพ่อกัน ไม่งั้นลุกไม่ไหว”คำพูดนั้นทำให้โดนหยิกแก้มไปหนึ่งที“หยิกทำไมนี่ อ๋อ... ให้รีบๆ เหรอจ๊ะ”“ไม่ใช่เสียหน่อย หยิกคนบ้า พูดอะ
เสน่หาวิวาห์ป่วน 88
พระเจ้า! เขาแทบลุกเป็นไฟในการกระทำเร่าร้อนของเธอ“โอ๊ะ!”แล้วชายหนุ่มก็ร้องเสียงหลงเมื่อเธอเม้มปาก ส่งสายตาหยาดเยิ้มเข้มขึ้นเหมือนเปลวเพลิงแผดเผาเขา โอ้... ก้องทวีปรำพันในอก เมื่อร่างสาวเริ่มโยกบนตัวเขามือทั้งสองข้างกดที่หน้าท้องแกร่ง กิริยาเร่าร้อนกระแทกกระทั้นเหมือนเป็นการลงทัณฑ์เขามากกว่าจะปรนเปรอทำให้เขาตระหนักว่าเธอกำลังจัดการเขาอยู่ จัดการให้ตกอยู่ในห้วงเสน่หาโดยไม่มีวันถอนตัวถอนใจได้อีกต่อไปแล้วอันดามันบิดกายเร่าๆ ขณะโยกกายบนตัวเขาล้ำลึก ชายหนุ่มประคองบั้นท้ายงามเอาไว้เมื่อเธอควบขยับบดคลึงพาเขาทะยานสู่หุบเขาแห่งเสน่หา ใบหน้าหวานบิดไปมา เม้มริมฝีปากสลับกับการครวญครางกระเส่า คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันยุ่งเหยิงด้วยความเสียดเสียว“วันหลังหวานจะถามพี่ก้องก่อน จะไม่ปักใจเชื่อฝ่ายเดียวอีกแล้ว” อันดามันพูดเสียงหอบกระเส่า ก้องทวีปครางไม่หยุดแต่ก็รับฟังสิ่งที่ภรรยาพูด ความจริงเขาไม่ได้โกรธอะไรเธอมากมายนัก แค่อยากให้ฟังกันบ้างเท่านั้น ที่สำคัญเขาก็รู้สึกดีที่เธอหึงหวงแบบนี้อันดามันหอบกระเส่ามองหน้าสามีด้วยความหวังว่าเขาจะตอบอะไรกลับมาบ้าง แต่ชายหนุ่มก็ยังเงียบ หญิงสาวจึงจัดการตามวิธีของเธอ
เสน่หาวิวาห์ป่วน 87
เขาคงน้อยใจที่เธอไม่ไว้ใจเขา แต่ใครจะไปรู้ว่าจะเป็นแบบนั้น ก็คำพูดมันส่อนี่นา“พี่ก้องคะ”อันดามันลองเรียกสามีดู เขาไม่ตอบทำให้เธอใจเสียกว่าเดิม“พี่ก้องคะ หวานขอโทษ”หญิงสาวยังไม่ละความพยายาม แต่เขายังนอนนิ่งเหมือนเดิม ยิ่งเห็นยิ่งอยากเอาชนะ เธอไม่เคยง้อใครขนาดนี้มาก่อน ก็เธอขอโทษแล้วยังไม่ให้อภัยอีก หญิงสาวคว้าไหล่สามีให้หันมา เธอไม่ชอบให้เขาทำเป็นไม่สนใจ ปล่อยให้เธอพูดอยู่คนเดียวแบบนี้“พี่ก้อง อย่าทำแบบนี้กับหวาน”อันดามันมองแผ่นหลังกว้างด้วยความน้อยใจบ้างที่เขาไม่ยอมรับคำขอโทษ หญิงสาวรั้งไหล่กว้างมาอีกครั้งแล้วขึ้นคร่อมทับเพื่อจะได้มองหน้าเขาชัดเจน แต่เขากลับหลับตากอดอกนิ่ง หญิงสาวเบ้หน้าด้วยความน้อยใจบ้าง เธอคว้ามือเขาทั้งสองกดแนบกับที่นอน จ้องเขาไม่วางตา แต่ชายหนุ่มก็ยังหลับตานิ่ง“พี่ก้อง ลืมตามาคุยกับหวานเดี๋ยวนี้ ลุกขึ้นมาคุยกับหวานก่อน”เธอขอร้องแกมบังคับ แต่เขายังนอนนิ่งไม่ไหวติง จนหญิงสาวอยากเอาชนะขึ้นอีกเป็นเท่าตัวอันดามันเงอะงะไปเหมือนกันว่าเธอจะเริ่มตรงไหนก่อนดี แต่ที่รู้ๆ ก็คือในเมื่อเขางอนดีนัก เธอก็จะปล้ำให้หายงอน ทำให้เขาครวญครางสยบแทบเท้าเธอให้ได้ หญิงสาวรวบรวมสต
บางทีคุณอาจจะชอบ
หนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ85.2K viewsเมื่อรักต้องลับ ( 18+)
หญิงเพียว42.5K viewsบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn75.2K viewsท่านประธานขาพาหนูลงจากเตียง เอ๊ย! คานที
ผลิกา(เลอบัว)47.2K viewsถึงจะร่านแต่ก็รัก
เฮียกังฟู177 viewsเกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat38.6K viewsสามีร้ายเกี้ยวรัก
ภัคมนตรา117 viewsยัยหมูอ้วนของผม
ฝ้ายสีคราม157 views
