تسجيل الدخولمشاركة
8
آخر تحديث:
2026-01-07 20:11:04“บอกให้ปล่อย” ยิ่งดิ้นเขายิ่งกอดแรงแนบแน่นขึ้น
“ไม่ปล่อย ที่เธอบอกว่าอนาคตผัวเป็นควาย แสดงว่าเธอคงเป็นควายตัวเมีย”
“ฮึ ยอมรับว่าตัวเองเป็นควายหรือไง”
คนถูกสวนกลับหน้าแดงก่ำ ดวงตาวาวโรจน์
“เธอก็ยอมรับว่าอยากเป็นเมียมันน่ะสิ” เขาไม่ลดละ
“จะปล่อยไม่ปล่อย”
อันดามันถามย้ำอีกครั้งพยายามสลัดร่างสูงที่กอดแน่นจนแทบหายใจไม่ออกให้หลุด
“ไม่”
“ไม่ปล่อยใช่ไหม ได้เลย”
เธอใช้ฟันคมขาวจัดการคนที่กอดเธอแนบอก แรงกัดไม่ยั้งทำให้ชายหนุ่มร้องเสียงหลง
“โอ๊ย! เป็นไอ้ตูบหรือไงกัน”
ก้องทวีปรีบปล่อยร่างอรชร สะบัดแขนด้วยความเจ็บมองหญิงสาวเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ
“สมน้ำหน้า ถ้าฉันไม่อนุญาต ห้ามแตะ แม้แต่ขาอ่อนก็ไม่ต้องมามอง” หญิงสาวรีบสาวเท้าหนีเขาด้วยความสะใจ ชายหนุ่มมองตามอย่างหมายมาด คอยดูเถอะ แต่งงานไปเขาจะปล้ำให้ขาดใจคาอกเลย
“ของว่างค่ะคุณหนู”
แก้ว... สาวใช้เอาของว่างและเครื่องดื่มมาให้นายสาวก่อนขอตัวออกไป
“กินๆ แล้วรีบกลับไปได้แล้ว เหม็นขี้หน้า”
ก้องทวีปชะงักมือที่จะหยิบขนม เขาแทบสำลักกับคำพูดนั้นของว่าที่ “เมีย” ให้มันได้อย่างนี้สิ
“นี่แม่คุณพูดให้มันเพราะๆ หน่อยได้ไหม เป็นผู้หญิงยิงเรือพูดมะนาวไม่มีน้ำ นี่ถ้าพ่อไม่หน้ามืดมาขอเธอให้ฉัน สงสัยคงขายไม่ออก”
“ทำไมต้องพูดเพราะ อยู่กันแค่สองคน คนอย่างคุณไม่จำเป็นที่ฉันต้องพูดเพราะด้วย ที่สำคัญถึงพ่อคุณไม่มาสู่ขอ ก็มีคนอยากมาสู่ขอฉันเยอะแยะ หัวกระไดบ้านไม่แห้ง จะบอกให้รู้เสียด้วย”
เธอกอดอกเชิดหน้าหยิ่งๆ ก้องทวีปทำท่าจะหาเรื่องต่อ แต่สายตาเหลือบไปที่พุ่มไม้ใกล้ๆ แล้วเห็นคนที่ประสงค์ดีถึงสองกลุ่มยืนอยู่
“ใครบอกว่าสองคน”
ชายหนุ่มบุ้ยใบ้ไปอีกด้านของสนามหน้าบ้าน
“ว้าย!”
อันดามันตกใจที่เขาคว้าเอวมาสวมกอด จับเธอนั่งบนตัก
“คุณทำบ้าอะไรนี่” หญิงสาวโวยวาย
“อย่าดิ้น เห็นไหมว่าพ่อของเธอกับพ่อของฉันกำลังมองอยู่” ก้องทวีปถือโอกาสกอดกระชับร่างหญิงสาวแน่นขึ้น ร่างอุ่นในอ้อมแขนหอมละมุน แถมยังนุ่มนิ่มชะมัด
“ถึงมองก็ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้ คนฉวยโอกาส ปล่อยนะ” ยิ่งเธอดิ้นเขายิ่งกอดรัดแน่นขึ้นจนแทบหายใจไม่ออก
“นี่ เล่นละครให้สมบทบาทหน่อยสิ ถ้าให้ดีป้อนขนมฉันด้วย” เขาออกคำสั่งกระซิบที่ซอกหูขาวสะอาดเสียงดุ
“ได้... อยากกินมากใช่ไหม”
หญิงสาวเม้มปากแน่น จับขนมที่สาวใช้นำมาให้ถือไว้ มองเขาอย่างหมายมาด ชายหนุ่มอ้าปากยิ้มให้เพื่อจะรับขนม อันดามันยัดขนมใส่ปากเขาทันที
“แค่กๆๆ” ชายหนุ่มสำลักจนขนมแทบติดคอตาย
“อุ๊ย! พี่ก้องขา... ขนมติดคอเหรอคะ แบบนี้ต้องดื่มน้ำชาค่ะ”
หญิงสาวกรอกน้ำชาใส่ปากว่าที่ “สามี” แบบไม่ทันตั้งตัว
“แค่กๆๆ”
เขาสำลักอีกครั้งหน้าแดงก่ำ อันดามันตะเกียกตะกายร่างลงจากตักเขา ถูมือไปมาสองสามที แล้วแสร้งเสียงดังให้คนที่แอบซุ่มอยู่ได้ยิน
“พี่ก้องขา... อร่อยไหมคะ เดี๋ยวหวานจะป้อนอีก”
ก้องทวีปได้แต่เข่นเขี้ยวมองหญิงสาวตาเข้ม อันดามันยักคิ้วให้สองทีแอบแลบลิ้นใส่โดยที่ไม่ให้คนแอบมองอีกด้านเห็น
“เธอ!”
ก้องทวีปอยากจะจับหญิงสาวมาหวดก้นนัก แต่เขามีวิธีการสั่งสอนเธอไม่แพ้กัน
“อร่อยมากจ้ะหวานจ๋า... ต่อไปต้องให้พี่ป้อนนะจ๊ะ”
เขาจับขนมเข้าปากโดยไม่ให้คนที่กำลังลอยหน้าลอยตาตั้งตัว ร่างสูงเข้ากอดรัดรุนแรงประชิดตัว ประกบริมฝีปากยัดขนมเข้าปากหญิงสาว มือใหญ่จับที่ท้ายทอยกดศีรษะไม่ให้เธอหนีไปไหนได้
“ไอ้ก้อง”
องศาที่แอบมองอยู่ถึงกับยืนไม่ติดที่ เมื่อเห็นก้องทวีปจูบน้องสาวของเขาต่อหน้าต่อตา
“พี่ฝาดหยุดเดี๋ยวนี้เลยนะคะ”
พลอยไพลินที่แอบซุ่มดูน้องสามีอีกด้านกับสามีรีบทำตาดุทันที องศาได้แต่ฮึดฮัดขัดใจ ส่วนอีกด้านหนึ่ง เอเชียกับก้องภพหัวเราะถูกใจ
“ไวไฟจริงๆ วัยรุ่นนี่ จุดปุ๊บติดปั๊บ”
ชายกลางคนทั้งสองมองลูกๆ ตาไม่กะพริบ
“แค่กๆๆ”
อันดามันสำลักกับการป้อนขนมดุเดือดของชายหนุ่ม มองหน้าเขาเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ
“อร่อยไหมครับหวาน กินขนมแล้วก็ต้องดื่มน้ำ”
น้ำชาที่วางอยู่ถูกกรอกเข้าปาก อันดามันรีบหมุนกายจะหนีแต่หนีไม่ทัน ก้องทวีปประกบปากอีกครั้งป้อนน้ำชาให้ คราวนี้ไม่ได้ป้อนธรรมดาแต่จูบส่งท้ายด้วย
“ไอ้บ้า คนฉวยโอกาส”
หญิงสาวถูปากของตัวเองหลังจากได้รับอิสรภาพจากริมฝีปากร้อน
ก้องทวีปยักคิ้วให้หญิงสาวสองทีเหมือนจะบอกว่าเขาไม่ยอมให้เธอกระทำฝ่ายเดียว
“อร่อยไหมหวาน ตอนเราแต่งงานกันต้องป้อนกันแบบนี้ทุกวันนะครับ พี่ชอบจริงๆ เลย”
เขายั่วไม่เลิก อันดามันอยากฆ่าคนนัก เธอชี้นิ้วสั่นระริกด้วยความโมโห
“โห... ชอบจนพูดไม่ออกเลยเหรอนี่”
ชายหนุ่มถือโอกาสเข้าสวมกอดอีกรอบ คราวนี้หอมแก้มนวลซ้ายขวาสลับกัน
“คุณ” เธอได้แต่อ้าปากค้าง ลูบแก้มตัวเองจนแดงก่ำ
“นี่เธอ เล่นละครให้มันเนียนๆ หน่อย พ่อของเรากำลังมองอยู่นะ ถ้าให้ดีหอมแก้มฉันด้วย”
เขาสั่ง คำพูดนั้นทำให้เธอได้แต่เก็บความคั่งแค้นเอาไว้ในใจ
“ไม่” เธอกระซิบเสียงเครียด แล้วพูดเสียงดังให้คนแอบฟังได้ยิน เพื่อเล่นให้สมบทบาท
“อร่อยมากค่ะ เดี๋ยวหวานจะป้อนอีกนะคะ”
เธอคว้าขนมในจานมาถือไว้ทั้งจานทำท่าจะยัดใส่ปากเขา คราวนี้ชายหนุ่มรู้ทัน แกล้งทำเป็นหลบ วิ่งหนีทำท่าว่าสนุกสนานให้เธอวิ่งไล่จับ
“ถ้าอยากป้อน จับพี่ก้องให้ได้ก่อนสิครับ”
คำพูดของเขาทำให้อันดามันอยากจะอ้วก แต่เธอต้องเล่นละครต่อไป
“ได้ค่ะ พี่ก้องขา...” จับขนมในมืออย่างหมายมั่น ปาใส่หัวชายหนุ่มแบบไม่ยั้ง
“โอ๊ยๆๆ เล่นแรงนะจ๊ะหวานจ๋า”
ชายหนุ่มแกล้งพูด แม้จะตั้งตัวไม่ทันที่โดนปาขนมใส่ก็ตาม
ร่างสูงกระโจนเข้าใส่หญิงสาวแล้วระดมจูบอีกหลายครั้ง อันดามันตั้งตัวไม่ทันเหมือนกัน จึงถูกเอาเปรียบจูบจนแก้มกับปากช้ำไปหมด
“พอได้แล้ว” เธอผลักอกเขา แล้วทุบไม่ยั้งเมื่อเขาชักจะเอาเปรียบเกินไป
“นี่พ่อของเรายังมองอยู่นะ” ไม่ยอมปล่อยแถมโกหกหน้าตาเฉย
“นี่อย่าเข้ามานะ ท่านไปแล้ว”
เธอรีบผลักอกเขาอีกรอบ เม้มปากแน่นเมื่อเห็นแววตาเจ้าเล่ห์ เธอเพิ่งสังเกตว่าบิดาของเขาและเธอไปแล้ว เพราะมัวแต่โดนจูบไม่ยั้ง จึงเพิ่งจะเห็น แต่เขานี่สิคงเห็นนานแล้ว
“อ้าว ไปแล้วเหรอ”
เขากอดอกอย่างยียวนที่สุด มือใหญ่ลูบปลายคางมองเธอตาพราวระยับ
“ไปแล้ว คนเจ้าเล่ห์”
หญิงสาวนึกอยากต่อยหน้าหล่อๆ นั้นสักทีสองที ให้ดีดึงผมสลวยนั่น แล้วจับหน้าหล่อนั่นฟาดกับพื้นสนามให้สะใจน่าจะดีไม่น้อย แล้วก็ต้องตกใจกับความคิดของตัวเอง... นี่เธอเห็นว่าเขาหล่อเหรอ ไม่ใช่ๆ เขาหน้าเหมือนปลาดุกต่างหากล่ะ อันดามันค้านในใจอย่างรุนแรง
“เจ้าเล่ห์อะไรอีก แต่แก้มเธอนี่หอมชะมัด ปากก็นุ่มแถมยังหวานอีกต่างหาก”
เขาลูบปากเพื่อบ่งบอกว่าชอบใจ “ที่สำคัญตัวหอมเชียว”
“อย่าอยู่เลย”
หญิงสาวหยิบจานขนมเขวี้ยงใส่เขาทันที แต่ชายหนุ่มหลบทัน
“ชอบความรุนแรงหรือไงแม่คุณ แต่ไม่เป็นไร ลูกดก อย่าคิดว่าแต่งงานแล้วเธอจะรอด ฉันจะปล้ำเธอไม่ให้ลุกจากเตียงเลย ข้ามวันข้ามคืน ไม่ให้เห็นแสงเดือดแสงตะวันเลย”
เขายั่วเมื่อเห็นเธอหน้าแดงก่ำกว่าเดิม
“อย่าหวังเลย” เธอได้แต่กัดฟันด้วยความโมโห
أحدث فصل
เสน่หาวิวาห์ป่วน 92
วันนี้เป็นวันสำคัญของอันดามันเนื่องในวันคล้ายวันเกิด ชายหนุ่มที่นอนอยู่ในห้องรับแขกของบ้าน “อ่าวสุดเขต” หลายวันตามประกาศิตของเมียก็ลงมือลุกขึ้นทำกับข้าวเพื่อใส่บาตรกับภรรยา ดูเธอไม่ไล่เขาเท่าที่ควร ชายหนุ่มทำอาหารและทำเค้กให้เธอโดยการช่วยเหลือจากพลอยไพลินและทางบ้าน “อ่าวสุดเขต” จัดงานวันเกิดให้หญิงสาวในตอนกลางคืนอันดามันยิ้มแย้มมีความสุขมาก ที่ได้อยู่กับครอบครัวและคนรัก เธอให้อภัยเขาตั้งหลายวันแล้ว แต่ยังไม่ยอมบอก กะว่าคืนนี้ทำให้เขาประหลาดใจที่ไม่ต้องนอนนอกห้องอีก“อธิษฐานสิครับน้องหวาน”ก้องทวีปเป็นคนถือเค้กช็อกโกแลตของโปรดของหญิงสาวมาเซอร์ไพรส์หญิงสาวยิ้มกว้างเพราะพลอยไพลินแอบกระซิบว่าเป็นฝีมือของก้องทวีปทุกอย่างรวมถึงอาหารคืนนี้ด้วย ทุกคนเริ่มร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ ก่อนหญิงสาวจะอธิษฐาน... เป่าเค้กในมือชายหนุ่มงานวันเกิดเป็นกันเองสำหรับคนในครอบครัว แต่มีบรรดาแขกไม่รับเชิญสำหรับเขาคือบรรดาเพื่อนชายของภรรยามามากมาย ก็พอรู้ว่าตอนเรียนมีแต่เพื่อนผู้ชาย แต่มันขัดสายตาจนเขาต้องขัดขวางทุกทางไม่ให้หนุ่มๆ พวกนั้นใกล้ชิดภรรยาได้ แต่ยิ่งขัดขวาง ก็ยิ่งเหมือนทำให้พวกเขาเข้าถึงตัวภรรยาได้
เสน่หาวิวาห์ป่วน 91
เอเชียพูดไม่ออก ยิ่งเห็นบุตรสาวคาดคั้นหนักขึ้นก็รู้สึกผิด“หวาน อย่าพูดเสียงดังใส่พ่อแบบนั้น พ่อไม่สบายอยู่”“ไม่สบายเหรอคะ พี่พลอยก็เป็นพวกเดียวกับคุณพ่อ หลอกลวงหวาน เรื่องแต่งงานไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ถ้าหวานอยู่กับพี่ก้อง ใช้ชีวิตคู่ไปไม่รอด พ่อคิดไหมคะว่าหวานจะเป็นยังไง หวานต้องหย่าขาดเป็นม่าย คุณพ่อต้องการแบบนั้นใช่ไหมคะ” อันดามันพูดทั้งน้ำตา ต่อมน้ำตาที่เหือดหายไปเริ่มทะลักออกมาอีกครั้ง“หวาน”เอเชียไม่คิดว่าบุตรสาวจะเสียใจขนาดนี้ ก็ไหนก้องภพบอกว่าทั้งสองคนรักกันดีแล้วไง ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้“แต่หวานกับพี่เขาก็รักกันดีนี่ลูก”คำพูดของบิดาทำให้อันดามันชะงัก ก่อนจะเม้มปากแน่น“ใครบอกล่ะคะ หวานกำลังจะหย่ากับพี่ก้องต่างหาก แต่ที่ทุกคนเห็นเพราะเราสองคนแค่เป็นห่วงอาการป่วยที่จะกำเริบของพ่อ ทั้งหัวใจ ทั้งความดันโลหิตสูง เราสองคนก็เลยต้องเล่นละครว่ารักกันหวานหยด ให้พ่อไม่เครียดต่างหาก ที่จริงหวานกับพี่ก้องเราไปกันไม่รอด”คำพูดของอันดามันทำให้ทุกคนยกมือทาบอก“ต่อไปนี้หวานจะกลับมาอยู่บ้าน แล้วไม่ต้องมีใครคิดมาบังคับหวานอีก หวานจะกลับไปทำงานเหมือนเดิม ปล่อยให้พี่ฝาดดูแลอยู่คนเดียวตั้งนานแล้
เสน่หาวิวาห์ป่วน 90
ร่างกลมกลึงหยัดยกกายให้เขาเข้าประสานล้ำลึกยิ่งขึ้นทุกลำนำสวาท มือนุ่มจิกแผ่นหลังแกร่งด้วยความเสียวกระสันแล้วลูบคลึงตามจังหวะที่เขาชำแรกเข้าหา มือของจิตรกรหนุ่มช้อนสะโพกผายให้ยกสูงขึ้น แล้วจับขาข้างหนึ่งพาดบนบ่ากว้าง เร่งห่มสะโพกหนักหน่วงแม่นยำบุกกดกระทั้นกระแทกโจนจ้วงก้องทวีปกระแทกสะโพกสอบอยู่นานก่อนรับรู้ถึงอาการเกร็งและตอดรัดรุนแรง เขาเร่งประชิดยกขาลงจากบ่า กดเรียวขาแนบถึงอกจนบั้นท้ายงอนงามลอยสูงขึ้นรับแรงหนักเน้นเต็มที่เร่งปลดปล่อยตามติด ก่อนพลิกกายนอนเคียงข้างหอบสะท้านไปพร้อมกันก้องทวีปพาภรรยาเดินทางมาถึงบ้านบิดาก็ได้รับประทานอาหารกลางวันพอดี“สวัสดีครับคุณพ่อ”“สวัสดีค่ะคุณพ่อ”ทั้งสองไหว้คุณก้องภพ ก่อนหันไปสวัสดีนมทิพย์ที่ยืนยิ้มอยู่อีกด้าน เหมือนผู้ใหญ่สองคนกำลังรอคอยการมาของเขาและภรรยาอย่างใจจดจ่อ“ซื้ออะไรมาเยอะแยะลูก แค่มาพ่อก็ดีใจแล้ว ได้เวลาอาหารพอดี เดี๋ยวให้นมทิพย์บอกเด็กให้จัดการตั้งโต๊ะเลยนะลูก”ก้องภพบอกลูกชายและลูกสะใภ้ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เห็นลูกๆ มีความสุขก็อดยิ้มไม่ได้ ภรรยาที่ตายไปคงตายตาหลับหลังจากรับประทานอาหารกลางวันเสร็จก็นั่งคุยกันที่ห้องนั่งเล่น“เมื่อไหร่
เสน่หาวิวาห์ป่วน 89
เอ๊ย! ไม่ใช่ โดนเธอจัดการแน่นอนจึงรีบเผ่นขึ้นห้องไปก่อน ไหนๆ ก็จะอาบน้ำ ออกกำลังกายสักรอบสองรอบจะเป็นไรไป“หยุดเลยพี่ก้อง”ก้องทวีปหัวเราะเจ้าเล่ห์หนีเข้าห้องนอนตัวเอง เวลาเมียวิ่งตามด้วยความโมโหจะปลอบใจเมียต้องหนีเข้าห้องนอนถึงจะสำเร็จ แล้วก็ได้ปลอบกันจนหมดแรงจนหยุดโมโหเลยก็ว่าได้อันดามันวิ่งขึ้นบันไดไล่หลังมา ชายหนุ่มแกล้งหยุดอยู่ข้างเตียงว่ายอมแพ้ แต่มีแผนในใจเธอเห็นสามีหนุ่มหยุดยืน ได้ทีวิ่งเข้าหาแบบไม่ทันตั้งตัวแล้วคนที่ยืนนิ่งก็หลบวูบ ร่างน้อยกระโจนลงบนเตียงไม่เป็นท่า ที่ร้ายไปกว่านั้นร่างสูงขึ้นทาบทับแทบจะทันทียังไม่ทันให้คนเสียท่าได้หายใจหายคอ ขาแกร่งรัดร่างบางไม่ให้ดิ้นหนี“อือ... พี่ก้องแกล้งหวานอีกแล้ว”ปากว่าแต่มือลูบ พักหลังไม่อยากใช้วิชาป้องกันตัวเพราะอยากให้เขากลั่นแกล้ง โดยเฉพาะกลั่นแกล้งอย่างเสน่หา คิดเองแล้วก็หน้าแดงเอง “ปล่อย” แกล้งผลักไม่จริงจังนัก“อยากให้ปล่อยจริงเหรอ อย่าดิ้นดีกว่า วันนี้ขอแบบนิ่มนวลเหมือนเดิม ยอมง่ายๆ จะได้ไปบ้านคุณพ่อกัน ไม่งั้นลุกไม่ไหว”คำพูดนั้นทำให้โดนหยิกแก้มไปหนึ่งที“หยิกทำไมนี่ อ๋อ... ให้รีบๆ เหรอจ๊ะ”“ไม่ใช่เสียหน่อย หยิกคนบ้า พูดอะ
เสน่หาวิวาห์ป่วน 88
พระเจ้า! เขาแทบลุกเป็นไฟในการกระทำเร่าร้อนของเธอ“โอ๊ะ!”แล้วชายหนุ่มก็ร้องเสียงหลงเมื่อเธอเม้มปาก ส่งสายตาหยาดเยิ้มเข้มขึ้นเหมือนเปลวเพลิงแผดเผาเขา โอ้... ก้องทวีปรำพันในอก เมื่อร่างสาวเริ่มโยกบนตัวเขามือทั้งสองข้างกดที่หน้าท้องแกร่ง กิริยาเร่าร้อนกระแทกกระทั้นเหมือนเป็นการลงทัณฑ์เขามากกว่าจะปรนเปรอทำให้เขาตระหนักว่าเธอกำลังจัดการเขาอยู่ จัดการให้ตกอยู่ในห้วงเสน่หาโดยไม่มีวันถอนตัวถอนใจได้อีกต่อไปแล้วอันดามันบิดกายเร่าๆ ขณะโยกกายบนตัวเขาล้ำลึก ชายหนุ่มประคองบั้นท้ายงามเอาไว้เมื่อเธอควบขยับบดคลึงพาเขาทะยานสู่หุบเขาแห่งเสน่หา ใบหน้าหวานบิดไปมา เม้มริมฝีปากสลับกับการครวญครางกระเส่า คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันยุ่งเหยิงด้วยความเสียดเสียว“วันหลังหวานจะถามพี่ก้องก่อน จะไม่ปักใจเชื่อฝ่ายเดียวอีกแล้ว” อันดามันพูดเสียงหอบกระเส่า ก้องทวีปครางไม่หยุดแต่ก็รับฟังสิ่งที่ภรรยาพูด ความจริงเขาไม่ได้โกรธอะไรเธอมากมายนัก แค่อยากให้ฟังกันบ้างเท่านั้น ที่สำคัญเขาก็รู้สึกดีที่เธอหึงหวงแบบนี้อันดามันหอบกระเส่ามองหน้าสามีด้วยความหวังว่าเขาจะตอบอะไรกลับมาบ้าง แต่ชายหนุ่มก็ยังเงียบ หญิงสาวจึงจัดการตามวิธีของเธอ
เสน่หาวิวาห์ป่วน 87
เขาคงน้อยใจที่เธอไม่ไว้ใจเขา แต่ใครจะไปรู้ว่าจะเป็นแบบนั้น ก็คำพูดมันส่อนี่นา“พี่ก้องคะ”อันดามันลองเรียกสามีดู เขาไม่ตอบทำให้เธอใจเสียกว่าเดิม“พี่ก้องคะ หวานขอโทษ”หญิงสาวยังไม่ละความพยายาม แต่เขายังนอนนิ่งเหมือนเดิม ยิ่งเห็นยิ่งอยากเอาชนะ เธอไม่เคยง้อใครขนาดนี้มาก่อน ก็เธอขอโทษแล้วยังไม่ให้อภัยอีก หญิงสาวคว้าไหล่สามีให้หันมา เธอไม่ชอบให้เขาทำเป็นไม่สนใจ ปล่อยให้เธอพูดอยู่คนเดียวแบบนี้“พี่ก้อง อย่าทำแบบนี้กับหวาน”อันดามันมองแผ่นหลังกว้างด้วยความน้อยใจบ้างที่เขาไม่ยอมรับคำขอโทษ หญิงสาวรั้งไหล่กว้างมาอีกครั้งแล้วขึ้นคร่อมทับเพื่อจะได้มองหน้าเขาชัดเจน แต่เขากลับหลับตากอดอกนิ่ง หญิงสาวเบ้หน้าด้วยความน้อยใจบ้าง เธอคว้ามือเขาทั้งสองกดแนบกับที่นอน จ้องเขาไม่วางตา แต่ชายหนุ่มก็ยังหลับตานิ่ง“พี่ก้อง ลืมตามาคุยกับหวานเดี๋ยวนี้ ลุกขึ้นมาคุยกับหวานก่อน”เธอขอร้องแกมบังคับ แต่เขายังนอนนิ่งไม่ไหวติง จนหญิงสาวอยากเอาชนะขึ้นอีกเป็นเท่าตัวอันดามันเงอะงะไปเหมือนกันว่าเธอจะเริ่มตรงไหนก่อนดี แต่ที่รู้ๆ ก็คือในเมื่อเขางอนดีนัก เธอก็จะปล้ำให้หายงอน ทำให้เขาครวญครางสยบแทบเท้าเธอให้ได้ หญิงสาวรวบรวมสต
قد تعجبك أيضًا
สลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์70.6K وجهات النظرน้องเมียเอามัน (หลาย P) PWP
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว409.0K وجهات النظرสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์72.3K وجهات النظرยั่ว
มังกรเล่นน้ำ128.1K وجهات النظرรวมเรื่องสั้นสุดเสียว
NITa'vianna10 وجهات النظرอ้อมกอดซาตาน
จันทร์คืนแรม502 وجهات النظرเมียสมนาคุณ
พราวนภา157 وجهات النظرเผลอใจรักเมียคนเดิม
ณัฐพรพราว1.0K وجهات النظر
