เข้าสู่ระบบในยามเช้า
ตอนที่ 27: อรุณรุ่งแห่งเพลิงสวาทแสงเงินแสงทองแห่งอรุณรุ่งเริ่มทอประกายเรืองรองขอบฟ้า สาดส่องผ่านแนวต้นไม้ริมคลองขุดส่วนตัว เผยให้เห็นผืนน้ำใสที่สะท้อนระลอกคลื่นเบาบาง ท่ามกลางบรรยากาศยามเช้าที่เงียบสงบและอากาศเย็นสบาย แต่กลับระอุไปด้วยไอร้อนจากไฟเสน่หาที่ไม่มีวันมอดดับครูนัทประคองร่างแนบชิด พลางโน้มใบหน้าเข้าจูบยศกรอย่างเร่าร้อนลึกซึ้ง ปลายลิ้นหวานอุ่นตวัดเกี่ยวหยอกล้อกับชายหนุ่มอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย สองเรือนร่างเปลือยเปล่าโอบกอดบดเบียดเข้าหากันอย่างคลั่งไคล้ท่ามกลางสายน้ำคลองขุดที่ไหลเอื่อย เสียงหายใจรวยระรินและสัมผัสอันแสนหวานฉ่ำละลายทุกความเกร็งขรึม หลอมรวมสองหัวใจเข้าสู่บทสวาทอันวาบหวามระลอกใหม่ในยามเช้ายศกรประคองร่างอรชรของคุณนัทถอยหลังไปจนแผ่นหลังเนียนนุ่มแนบชิดติดกับแนวตลิ่งดินและรากไม้ริมลำคลอง ชายหนุ่มใช้ความแข็งแกร่งของร่างกายตรึงเธอไว้ในอ้อมแขน ก่อนจะยกสะโพกผายของครูสาวให้ลอยขึ้นรับสัมผัสจากตนเองอย่างแม่นยำและลึกซึ้ง ทุกท่วงทำนองการเคลื่อนไหวในยามรุ่งอรุณนี้หนักหน่วงและเร่าร้อนยิ่งกว่าเมื่อคืนหลายเท่าตัว ร่างกายทั้งสองหลอมรวมเป็นหนึ่งท่ามกลางกระแสน้ำเย็นที่โอบล้อมรอ
ตอนที่ 77: เพลิงรักในห้องซ่อนเร้นเกรซในชุดเสื้อยืดรัดรูปและกางเกงขายาวเรียบง่ายก้าวเท้ามายืนอยู่หน้าห้องพักของพี่โจบนชั้นสอง หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น เมื่อยกมือเคาะประตูเพียงสองสามครั้ง บานประตูก็ถูกดึงเปิดออก เผยให้เห็นร่างสูงของพี่โจที่สวมเสื้อบอลและกางเกงขาสั้นทีมลิเวอร์พูลสีแดงสด เขาส่งยิ้มอบอุ่นทว่าแฝงความโหยหาอย่างเปิดเผย ก่อนจะเอี่ยวตัวถอยหลังเพื่อดึงเกรซเข้าสู่พื้นที่ส่วนตัวทันทีที่บานประตูสลักลงล็อก ความเงียบรอบข้างก็ถูกบดบังด้วยอารมณ์เสน่หาที่ปะทุขึ้นอย่างรวดเร็ว โจไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า เขาดึงร่างบางเข้ามาสวมกอดแน่น สองแขนรัดเอวสอบของเธอไว้พลางประกบจูบลงบนริมฝีปากอวบอิ่มอย่างหนักหน่วงและเร่าร้อน"คิดถึงเกรซจะแย่แล้วรู้ไหม..." โจกระซิบชิดริมฝีปากอุ่นด้วยสายตาโหยหา"เกรซก็คิดถึงค่ะ... มาให้เอาใจซะดีๆ น้า" เกรซกระซิบตอบแล้วกดจูบเน้นย้ำลิ้นหนาแทรกรับรสหวานอย่างเอาแต่ใจ เกรซตอบรับอย่างลุ่มหลง มือเรียวรีบปลดถอดเสื้อและกางเกงบอลสีแดงของเขาลงไปกองกับพื้น"วันนี้เมียใคร ทำไมใจร้อนจังครับ?" โจยิ้มมุมปาก ลมหายใจเริ่มติดขัด"เมียพี่โจไงคะ... คืนนี้เกรซเป็นของพี่คนเดียว
ตอนที่ 76: สายน้ำชโลมใจ และเส้นทางสู่ห้องซ่อนเร้นหลังจากประตูห้องปิดลงพร้อมการจากไปของเทพ ความเงียบสงัดก็กลับมาปกคลุมภายในห้องพักอีกครั้ง เกรซยืนถอนหายใจยาวออกมาแผ่วเบาเพื่อผ่อนคลายความตึงเครียด เธอเอื้อมมือไปถอดเสื้อเชิ้ตทำงานสีแดงออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นเรือนร่างสุดเย้ายวนอันสอดรับกับผิวสีน้ำผึ้งเนียนสวย ทรวดทรงนาฬิกาทรายของเธอช่างงดงาม ชวนมองและดึงดูดใจไปทุกสัดส่วน โดยเฉพาะยามที่สวมใส่ชุดชั้นในลูกไม้สีแดงสดอันโดดเด่นตัดกับผิวเนียนละเอียด โชว์เนินอกอวบอิ่มชวนมองและหน้าท้องเรียบเนียนไร้ไขมันส่วนเกิน ใบหน้าหวานคมประดับด้วยรอยยิ้มพราวเสน่ห์และดวงตาสดใส สะท้อนความสวยสะพรั่งตามธรรมชาติออกมาอย่างเต็มเปี่ยมหญิงสาวหยิบผ้าเช็ดตัวผืนบางมาพันกายโอบอุ้มเรือนร่างอันเย้ายวนเอาไว้ ก่อนจะก้าวเท้าสั้นๆ เข้าไปในห้องน้ำเพื่อเตรียมตัวตามนัดหมายสำคัญในคืนนี้ ทันทีที่สายน้ำเย็นฉ่ำจากฝักบัวพุ่งกระเซ็นกระทบผิวกาย ความเย็นสดชื่นชโลมไล้ไปทั่วร่างจนเธอต้องสูดหายใจเข้าลึกๆ ทว่าความรู้สึกและรสสัมผัสเร่าร้อนจ
ตอนที่ 75: รสจูบที่ต้องตัดใจ และเงาเร้นในยามค่ำคืนทันทีที่ก้าวพ้นขอบประตูห้องพักและเลื่อนบานประตูไม้ปิดลง ความเงียบสงบในยามค่ำคืนก็เข้าปกคลุมบรรยากาศโดยรอบ ทว่ายังไม่ทันที่เกรซจะได้เอื้อมมือไปเอื้อมกดสวิตช์ไฟ พี่เทพก็แทรกตัวเข้ามาประชิดเรือนร่างบางอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มบีบบังคับดันร่างของเกรซให้แผ่นหลังนวลแนบชิดติดกับบานประตูห้อง สองมือหนาตระกองตะปบยึดเอวสอบบางไว้แน่นหนา สายตาขรึมๆ ที่เคยนิ่งสงบและเอียงอายต่อหน้าผู้คนเมื่อช่วงหัวค่ำ บัดนี้พลันแปรเปลี่ยนเป็นสายตาของสิงห์หนุ่มล่าเนื้อที่เร่าร้อน ดุดัน และเต็มไปด้วยเพลิงเสน่หาที่ซ่อนเร้นไว้ชายหนุ่มโน้มใบหน้าคมเข้มลงมาซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นของเกรซอย่างลุ่มหลง สูดดมความหอมหวานจากผิวกายสาวอย่างลึกซึ้ง ก่อนจะบดเบียดริมฝีปากหนาลงบนปากอวบอิ่มของเกรซอย่างเร่าร้อน หนักหน่วง และเอาแต่ใจ"อื้อออ... พี่เทพ..."เกรซส่งเสียงครางแผ่วหวานออกมาในลำคอด้วยความระส่ำ
ตอนที่ 74: ความเงียบชวนวาบหวามและรอยจูบที่ต้องตัดใจกระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึงช่วงก่อนเลิกงานตอนสองทุ่ม แสงตะวันถูกแทนที่ด้วยความมืดมิด เกรซเดินถือกระเป๋าเตรียมตัวกลับบ้าน แต่กลับบังเอิญเจอ 'พี่พล' หัวหน้างานที่กำลังเดินทางมาเข้ากะดึก ชายหนุ่มส่งสายตาโลมเลียก่อนจะเดินตรงเข้ามาทักทายด้วยน้ำเสียงมีเลศนัย"ไงจ๊ะน้องเกรซ เลิกงานแล้วเหรอ... เอ่อ พี่ยินข่าวมาว่าช่วงนี้เรากำลังร้อนเงิน เรื่องหนี้เจ๊จอยน่ะ มีเงินไปจ่ายคืนแกหรือยังล่ะ?" พลถามพร้อมรอยยิ้มกรุ่มกริ่ม"ก็... กำลังพยายามหมุนเงินอยู่ค่ะพี่พล มีอะไรหรือเปล่าคะ?" เกรซตอบเสียงเรียบ พยายามรักษาระยะห่าง"ถ้าไม่มีก้อนใหญ่ไปคืนแก พี่ยินดีช่วยออกเงินให้ก่อนได้นะ..." พลเอ่ยปากยื่นข้อเสนอ ก่อนจะขยับเข้ามาใกล้ขึ้นอีกก้าว "แลกกับเรื่องง่ายๆ... แค่น้องเกรซยอมไปกินข้าว ไปเที่ยวกับพี่สักวัน... แค่นั้นเอง"พูดไม่ท
ตอนที่ 73: เสน่หาในเงามืดและพันธะที่เริ่มก่อตัวนาฬิกาบนหน้าจอมือถือบอกเวลาหกโมงครึ่ง เกรซในชุดพนักงานโรงงานเรียบร้อยก้าวเท้าออกจากห้องพักด้วยความเร่งรีบ มุ่งหน้าไปยังจุดจอดรถตู้รับส่งของบริษัทดังเช่นทุกวัน ทว่าทันทีที่ก้าวพ้นประตูหน้าหอพัก เสียงเครื่องยนต์ทุ้มต่ำอันเป็นเอกลักษณ์ก็ดังแว่วเข้ามาใกล้ ก่อนที่รถจักรยานยนต์คลาสสิกทรงเสน่ห์ Royal Enfield Classic 500 สีดำเงางามจะขับเข้ามาจอดเทียบข้างทางอย่างนุ่มนวลชายหนุ่มถอดหมวกกันน็อกออก เผยให้เห็นใบหน้าคมคายและรอยยิ้มอบอุ่นที่คุ้นเคย ‘พี่โจ’ ชู้รักวิศวะหนุ่มที่อาศัยอยู่ห้องพักหอเดียวกันนั่นเอง"จะไปขึ้นรถตู้เหรอครับเกรซ? ขึ้นมาสิ เดี๋ยวพี่ไปส่งที่โรงงานเอง วันนี้อากาศดี ไม่อยากให้เกรซไปเบียดกับคนอื่น" โจเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มพร้อมยื่นหมวกกันน็อกสำรองส่งให้เธอ"เอ๋... พี่โจจะไปส่งเกรซจริงๆ เหรอคะ? จะไม่เสียเวลาพี่โจเหรอ" เกรซส่งย







