LOGINShare
บทที่ 2 คุณหมออัญ
publish date:
2026-08-10 23:15:17"เย็นนี้มีนัดกับซัพพลายเออร์ตัวยาใหม่" ภีมเอ่ย เดินเข้าไปหยุดด้านหลังเธอ ยื่นมือไปช่วยจัดเสื้อให้เข้าที่
"กลับพร้อมกันไหม"
"ไม่ล่ะ" พั้นซ์หมุนตัวกลับมาสบตา ยิ้มมุมปาก "มีนัดสังสรรค์กับเพื่อน นานๆ เจอกันที"
ภีมหยุดมือที่กำลังจัดเสื้อ นิ้วเรียวยาวเปลี่ยนเป้าหมายเป็นกดลงบนลาดไหล่บางเบาๆ แรงบีบที่ส่งผ่านไม่ได้แรงจนเจ็บ แต่หนักแน่นพอจะให้รู้ว่าเขากำลังไม่พอใจ
"ไปที่ไหน"
"ร้านเดิมแถวทองหล่อ" เธอช้อนสายตามอง ตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆ ไม่ได้มีความเกรงกลัวสายตาที่กำลังจ้องมองลงมาที่เธอ
"ทำไม ทำหน้าเหมือนจะฆ่าใครตาย"
"ถ้าไป แล้วมีใครมาเกาะแกะ..." ภีมเว้นช่วง ก้มลงมากระซิบชิดใบหูเล็ก
"พี่จะไปลากกลับ แล้วกลับมาคิดบัญชีที่ห้อง"
พั้นซ์หัวเราะเบาๆ เอียงคอรับสัมผัสจากริมฝีปากที่แตะลงบนผิวเนื้อ อย่างท้าทาย
"กลัวตายล่ะ... คิดบัญชีแบบไหนเหรอ หมอจะใช้โซ่เส้นเมื่อเช้า หรือจะเปลี่ยนเป็นอย่างอื่น"
"อยากรู้ก็ลองปล่อยให้คนอื่นจับตัวดูสิ" เขาผละออกมา สบตานิ่ง เรียบเฉยแต่น่าขนลุก
"แล้วจะรอเช็กชื่อตอนเที่ยงคืนนะคะ... คุณหมอ" พั้นซ์เขย่งเท้าขึ้นแตะริมฝีปากลงบนมุมปากเขา ก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากห้องทำงานไป ทิ้งให้ศัลยแพทย์หนุ่มยืนมองตามแผ่นหลังบางจนประตูปิดลง
คลินิกความงามช่วงบ่ายยังคงคึกคัก สายตาของพนักงานและคนไข้ต่างมองมาด้วยความชื่นชม ชายหนุ่มลุคสะอาด ดูอบอุ่น นุ่มนวล ดูไม่มีพิษมีภัยกับใคร
ทว่าความสงบนั้นถูกรบกวนด้วยเสียงของหญิงสาวคนหนึ่งที่เดินตรงเข้ามาหาเขาด้วยความมั่นใจ
"ภีมคะ"
ภีมหันไปตามเสียงเรียบๆ อัญ แพทย์ผิวหนังส่งยิ้มหวานให้เขา เธอคือเพื่อนร่วมรุ่นที่เคยมีความสัมพันธ์ลึกๆ ต่อกันในอดีต และเพิ่งย้ายเข้ามาทำงานในฐานะแพทย์ผิวหนังคนใหม่ของคลินิก
"หมออัญ" ภีมพยักหน้ารับตามมารยาท
"มีปัญหาเรื่องเคสคนไข้หรือเปล่า"
"เปล่าค่ะ อัญแค่จะมาทวนเรื่องเอกสารเครื่องมือตัวใหม่ แล้วก็..." อัญขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด ยิ้มอย่างเป็นกันเอง
"เย็นนี้ภีมพอจะมีเวลาไหมคะ อัญอยากเลี้ยงขอบคุณที่ภีมช่วยเรื่องย้ายมาทำงานที่นี่"
"ไม่สะดวกครับ" เขาตอบทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด
"ผมมีนัดแล้ว"
"เหรอคะ... เสียดายจัง" อัญทำสีหน้าเสียดายเล็กน้อย
"งั้นไว้วันหลังก็ได้เนอะ อัญยังอยู่ที่นี่อีกนาน"
ภีมไม่ตอบอะไรเพียงแค่พยักหน้ารับสั้นๆ ก่อนจะเดินผ่านเธอไป โดยไม่รู้เลยว่าสายตาของอัญที่มองตามหลังเขานั้นเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นบางอย่าง อัญรู้ดีว่าภีมเป็นคนนิ่งและเข้าถึงยากแค่ไหน...
รวมถึงรสนิยมเขาด้วยแต่เป็นเธอเองที่เดินออกมา เธอเชื่อว่าช่องว่างตรงนั้น... ตัวเธอเองก็สามารถเติมเต็มได้ หากหาโอกาสที่เหมาะสมเจอ
...
บรรยากาศในผับกึ่งบาร์ยามค่ำคืนเต็มไปด้วยเสียงเพลงเมามันส์และแสงสีกลางคืน
พั้นซ์นั่งจิบค็อกเทลกับเพื่อนสี่ห้าคน เสียงดนตรีดังแทบจะกรบเสียงบทสนทนาเฮฮาที่ดังขึ้นเป็นระยะ แต่สายตาของเธอกลับเหลือบมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะเป็นระยะ
เที่ยงคืนตรงเป๊ะ
ข้อความสั้นๆ จากภีมเด้งขึ้นบนหน้าจอ
‘อยู่ไหน’
พั้นซ์จุดยิ้มมุมปาก นิ้วเรียวพิมพ์ตอบกลับไปทันที
'ยังไม่กลับ'
ไม่ถึงสามวินาที โทรศัพท์ก็สั่นครืดขึ้น สายเรียกเข้าจาก 'พี่ภีม' ปรากฏบนหน้าจอ พั้นซ์กดรับสายแล้วยกขึ้นแนบหู โดยไม่คิดจะลุกออกไปคุยในที่เงียบๆ
"ว่าไงคะหมอ"
"(เสียงเพลงดังมาก) " น้ำเสียงปลายสายกดต่ำลงจนสัมผัสได้ถึงความตึงเครียด
"(บอกว่าเที่ยงคืน) "
"ก็เพื่อนยังไม่เลิกนี่นา" พั้นซ์พูดด้วยน้ำเสียงที่จงใจยั่วประสาท
"อีกอย่าง... มีหนุ่มๆ มาขอชนแก้วสนุกดีออก"
ปลายสายเงียบไปพักใหญ่ พั้นซ์ยิ้มเยาะ เธอรู้ดีว่าคำว่า 'หนุ่มๆ' กำลังไปสะกิดต่อมของชายหนุ่ม
"(พั้นซ์) " ภีมเรียกชื่อเธอ แต่น้ำเสียงน่าขนลุกยิ่งกว่าครั้งไหนๆ
"(ให้เวลาสิบห้านาที ถ้ายังไม่เห็นหน้า... พี่จะไปลากเรากลับมาเอง) "
"ขู่เก่งจังเลยนะ"
"(พี่ไม่เคยขู่) "
สายตัดไปทันที พั้นซ์มองหน้าจอโทรศัพท์ที่ดับลง หัวใจเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น
พั้นซ์วางเงินไว้บนโต๊ะ บอกลาเพื่อนๆ แล้วเดินออกไปหน้าร้าน ร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำย่นแขนขึ้นถึงข้อศอกยืนกอดอกพิงรถสปอร์ตคันหรูรออยู่แล้ว สายตาหลังกรอบแว่นจ้องตรงมาที่เธอ
"มาไวตามเคยนะ" พั้นซ์เดินเข้าไปหยุดตรงหน้า ยักคิ้วให้
ภีมไม่พูดอะไรสักคำ เขาคว้าข้อมือบางของเธออย่างแรง ดึงเข้าหาตัวจนแผ่นอกปะทะกัน มืออีกข้างบีบสันกรามของเธอให้เชิดขึ้น ก้มลงกดจูบรุนแรงกลางที่สาธารณะ รสชาติแอลกอฮอล์ขมกระจายทั่วปาก เขาบดขยี้ริมฝีปากเธออย่างเอาแต่ใจจนพั้นซ์รู้สึกเจ็บจี๊ดที่ริมฝีปากล่าง
เธอใช้เล็บจิกลงบนท่อนแขนของเขา ตอบรับจูบนั้นอย่างเท่าเทียม ก่อนที่ภีมจะผละออกเล็กน้อย
"กลับห้อง" เขาเอ่ยเสียงพร่า บีบกระชับข้อมือเธอแน่นขึ้น
"ไปรับบทลงโทษของคนที่ชอบลองดี"
พั้นซ์เหยียดยิ้มอย่างชอบใจ สบตากับเขาโดยไร้ซึ่งความกลัว "จัดมาสิคะ... อย่าให้พั้นซ์ผิดหวังก็แล้วกัน"
Latest chapter
เสพติดรักคุณหมอภีม บทที่ 19 ริบบิ้น NC++
เสียงประตูปิดลง ภีมจูงมือพั้นซ์เดินเข้ามาหยุดอยู่กลางห้อง ก่อนจะหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเธอ"พี่บอกแล้วใช่ไหมว่ายังมีของขวัญอีกชิ้น" ภีมกระซิบเสียงต่ำ"แต่ชิ้นนี้... เธอต้องหลับตารอก่อน""ของขวัญอะไรอีกคะ" ภีมไม่ตอบ เขาเดินไปเปิบลิ้นชักหยิบผ้าลูกไม้สีดำผืนบางออกมา ชายหนุ่มคลี่ผ้าออกแล้วก้าวไปยืนด้านหลังของพั้นซ์ ค่อยๆ ทาบผ้าลูกไม้บางลงบนดวงตาคู่สวยเพื่อบดบังการมองเห็น"ห้ามแอบถอดออกจนกว่าพี่จะบอก... เข้าใจไหมครับ" ลมหายใจร้อนผ่าวของเขารดผ่านใบหูบาง"อย่าให้พั้นซ์รอนานแล้วกัน..."ภีมยิ้มมุมปากก่อนจะถอยห่างออกไป ความเงียบครอบคลุมห้องนอนไปพักใหญ่ ก่อนจะมีเสียงทุ้มของภีมดังมาจากทิศทางของเตียงนอนกว้าง"พั้นซ์... เดินมาหาพี่สิครับ" พั้นซ์ค่อยๆ ก้าวเท้าเดินตามเสียงไปอย่างช้าๆ มือบางเลื่อนขึ้นไปปลดปมผ้าลูกไม้สีดำด้านหลังออกภาพตรงหน้าทำเอาพั้นซ์ชะงักไปภีมนั่งพิงเอนกายไปด้านหลังบนขอบเตียง กายหนาเปลือยเปล่าไร้ซึ่งเสื้อผ้าพันธนาการ เรือนร่างกำยำสมส่วนเผยให้เห็นทุกสัดส่วนไรการปกปิด แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตามากที่สุด คือริบบิ้นสีแดงที่พันผูกเป็นโบไว้รอบโคนท่อนเอ็นใหญ่โตอันแข็งขื่นที่ชี้โด่งท้าทายส
เสพติดรักคุณหมอภีม บทที่ 18 ลืมอะไรไปหรือเปล่า
ความเงียบในห้องน้ำสลายไปพร้อมกับความอดทนของพั้นซ์ที่ขาดลงมือพุ่งตรงไปกระชากเรือนผมยาวของอัญอย่างแรงจนใบหน้าแหงนขึ้นตามแรงดึง อัญร้องเหวอด้วยความตกใจและเจ็บแปรบที่หนังศีรษะ พั้นซ์ออกแรงกดหัวของหมอสาวให้แนบติดกับขอบอ่างล้างหน้า"อื้อ! ยัยพั้นซ์! ปล่อยนะ!" อัญนิการ้องโวยวาย พยายามจะแกะมือของอีกฝ่ายออก แต่นิ้วของพั้นซ์กลับจิ๊กระชากรากผมแน่นขึ้นกว่าเดิม"คิดว่าฉันจะยืนเป็นคนโง่ๆ ให้เธอข่มอยู่ฝ่ายเดียวหรือไง" พั้นซ์โน้มใบหน้าลงไปกระซิบข้างหูอัญ"ฟังไว้นะหมออัญ... เธอจะร่าน จะอ่อย จะสร้างข่าวอะไรก็ทำไป แต่ระวังตัวไว้หน่อยก็ดี เพราะถ้าฉันเกิดเป็นบ้าขึ้นมาจริงๆ... หน้าสวยๆ ที่เธอใช้อ่อยแฟนชาวบ้าน อาจโดนน้ำกรดราดหน้าเข้าสักวัน!""น... นี่แกขู่ฉันเหรอ!""จะขู่หรือเปล่า... เดี๋ยวเธอก็รู้" พั้นซ์ออกแรงผลักหัวของออกจนร่างกระเด็นไปกระแทกกับผนังห้องน้ำอย่างแรง อัญยกมือขึ้นจับผมตัวเองที่หลุดลุ่ยไม่เป็นทรงพั้นซ์จัดแจงเสื้อและเรือนผมของตัวเองให้เข้าที่ปรับอารมณ์ของตัวเองให้กลับปกติ เปิดก๊อกน้ำล้างมืออีกรอบก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากห้องน้ำไปโดยไม่หันกลับไปมองหมออัญอีกทันทีที่ออกมา พั้นซ์นิ่งไปชั่วครู่ ร่
เสพติดรักคุณหมอภีม บทที่ 17 ลองดี
"ยังจากมาอีก แต่งตัวไม่ดูสถานที่เลย" พยาบาลแผนกหน้าเคาน์เตอร์จับกลุ่มซุบซิบกระซิบกระซาบพลางปรายสายตามองพั้นซ์ที่เดินเข้ามา"หน้าทนจะตาย โดนเขาแทงข้างหลังขนาดนี้ยังทำเป็นไม่รู้เรื่องอีก" พยาบาลอีกคนแค่นหัวเราะตอบ"หมอภีมเขาคงเอือมจะแย่แล้วล่ะ มิน่าล่ะช่วงนี้ถึงกลับไปคลอเคลียกับหมออัญตลอด เห็นว่าเมื่อวานหมออัญก็เข้าไปอยู่ในห้องพักแพทย์ตั้งนาน สภาพแบบนี้อีกไม่นานก็โดนเขี่ยทิ้ง โดนเทแบบไม่มีที่ยืนแน่ๆ" เสียงซุบซิบนินทาจากพนักงานและพยาบาลหลากแผนกยังคงดังลอยมาตามลม แต่พั้นซ์กลับเลือกที่นิ่งเฉย เหมือนไม่รับรู้ถึงคำพูดเสียๆ หายๆ เหล่านั้นแม้แต่น้อย ส่วนภีมก็ยังคงทำตัวเป็นปกติแต่สายตาของคนนอก กลับดูเหมือนเขากำลังเปิดใจให้อีกฝ่ายมากขึ้นด้วยซ้ำ ศัลยแพทย์หนุ่มยอมให้อัญนิกาเข้าออกห้องทำงานส่วนตัวได้ตามใจชอบ ทั้งยังร่วมโต๊ะทานอาหารกลางวันและเดินไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ ในคลินิก ยิ่งตอกย้ำข่าวลือเรื่องถ่านไฟเก่าให้กลายเป็นเรื่องจริงในสายตาพนักงานทุกคน อัญเดินเข้ามาในห้องทำงานของภีมร่างเดินไปยืนข้างเก้าอี้ทำงานของเขา เธอโน้มตัวลงมาหาภีมจนเนินเนื้อขาวเนียนตรงคอลึกแทบจะจ่ออยู่ตรงหน้าสายตา "เ
เสพติดรักคุณหมอภีม บทที่ 16 ข่าวลือ
ข่าวลือภายในคลินิกของภีม เริ่มแพร่สะพัดไปทั่วราวกับสายน้ำ เริ่มต้นจากคำพูดในห้องพักพยาบาล ก่อนจะลุกลามไปทั่วทั้งแผนกผิวหนังและศัลยกรรม"จริงเหรอแก หมออัญกับหมอภีมน่ะเหรอ" พยาบาลสาวคนหนึ่งถามด้วยความอยากรู้ ขณะกำลังจัดเตรียมแผงยาอยู่หน้าเคาน์เตอร์"จริงสิ!" พยาบาลอีกคนขยับเข้ามาใกล้ กระซิบกระซาบเสียงเบา"คืนก่อนฉันเห็นหมออัญเดินเข้าไปหาหมอภีมในห้องพักแพทย์ตอนดึกๆ แถมเมื่อเช้ายังเดินอมยิ้มเข้าคลินิกอีก หมออัญแอบหลุดปากพูดเองเลยนะว่า ช่วงนี้หมอภีมดูแลดีเป็นพิเศษ แถมยังบอกอีกว่าถ่านไฟเก่ามันจุดติดง่าย... เหมือนจะกลับมาคบกันเร็วๆ นี้แน่ๆ""ถ้ากลับมาคบกันก็คงดี ดูสมกันขนาดนั้น"ข่าวลือเรื่อง ถ่านไฟเก่ากำลังปะทุ ของเจ้าของคลินิกกับแพทย์หญิงแผนกผิวหนัง กลายเป็นหัวข้อสนทนาในคลินิก คำพูดสองแง่สองง่ามที่อัญนิกาตั้งใจ แอบปล่อย ผ่านคำพูดทีเล่นทีจริงกับเหล่าพยาบาลสายเม้าท์ช่วงบ่ายของวันเดียวกัน พั้นซ์เดินก้าวเข้ามาภายในคลินิกของภีมเพื่อนำเอกสารยาและตัวอย่างตัวยาชนิดใหม่มาส่งด้วยตัวเองตามนัดหมาย ร่างเพรียวบางเดินเข้ามาด้วยท่วงท่าทรงเสน่ห์และมั่นใจอย่างที่เคยเป็นแต่ทันทีที่ก้าวเข้ามาบรรยากาศรอบข้าง
เสพติดรักคุณหมอภีม บทที่ 15 อาหวังน้อยหวังเครม
ความดุเดือดของบทรักเมื่อคืนดับลงพร้อมกับความเงียบยามเช้าตรู่ แสงแดดส่องเข้ามาในห้องนอนกว้าง พั้นซ์ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาพบเพียงความว่างเปล่าข้างกาย บอกให้รู้ว่าศัลยแพทย์หนุ่มลุกออกจากเตียงไปได้พักใหญ่แล้วภีมออกไปทำงานเร็วกว่าปกติเหมือนทุกวันที่เขาติดเคสเช้า พั้นซ์ยันกายลุกขึ้นนั่ง เธอถอนหายใจเบาๆ ก้าวขาลงจากเตียงแล้วเดินไปเก็บเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นมือเรียวหยุดลงที่เสื้อของภีม ตัวที่ใส่ไปคลับเมื่อคืน พั้นซ์ถือมันค้างไว้อยู่พักหนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ เอาขึ้นมาชิดปลายจมูก สูดลมหายใจเข้าลึกๆกลิ่นน้ำหอมยังคงเจือจางติดอยู่บนเสื้อ...พั้นซ์โยนเสื้อตัวนั้นลงในตะกร้าผ้าอย่างไม่ไยดี ก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ จัดการชำระร่างกายเพื่อเตรียมตัวออกไปทำงานร้านยาขนาดเล็กตั้งอยู่ใจกลางเมือง พั้นซ์เปิดประตูเดินเข้ามาในร้านพร้อมเสียงกระดิ่งลมที่ดังกรุ๊งกริ๊งของร้านยาเหตุผลที่เธอสามารถใช้ชีวิตได้อย่างอิสระ มีเวลาไปกินข้าว ไปเที่ยวกับแก๊งเพื่อนสาว หรือไปเฝ้าศัลยแพทย์หนุ่มได้ตลอดเวลา นั่นก็เพราะเธอมีคนคอยดูแลเฝ้าร้านแทนให้อย่างไร้ที่ติปอร์เช่ เด็กหนุ่มฝึกงานวัย 23 ปี ที่พั้นซ์รับเข้ามาทำงานชั่วคราว
เสพติดรักคุณหมอภีม บทที่ 14 ถ่านไฟเก่าจุดติดง่าย
เวลาบ่งบอกเป็นเวลาสี่ทุ่มครึ่ง ภีมถอดถุงมือยางและชุดคลุมผ่าตัดออก การผ่าตัดศัลยกรรมตกแต่งเคสยากเสร็จสิ้นเร็วกว่าเวลาที่คาดคิด ศัลยแพทย์หนุ่มเดินกลับเข้ามาในห้องพักแพทย์เพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า "เคสนี้เรียบร้อยดีนะครับหมอภีม มือเบาและทำเวลาได้เร็วเหมือนเดิมเลยครับ" หมอเชนท์ศัลยแพทย์รุ่นน้องเอ่ยทักพลางส่งยิ้มให้ขณะกำลังนั่งเคลียร์แฟ้มเอกสารอยู่บนโซฟา"ขอบคุณครับหมอเชนท์ ฝากติดตามอาการต่อด้วยนะครับ" ภีมนั่งลงบนเก้าอี้ทำงานของเขา"ได้ครับ เดี๋ยวผมจัดการต่อให้เองหมอก็พักผ่อนเยอะๆ นะครับ" หมอเชนท์ตอบรับพยาบาลวิชาชีพสองคนเดินถือถาดอุปกรณ์และเอกสารเข้ามาในห้อง พยาบาลคนหนึ่งก้าวเข้ามาหยุดข้างโต๊ะภีม"หมอภีมคะ เอกสารสรุปการผ่าตัดของเคสเมื่อเย็นต้องเซ็นตรงนี้เพิ่มคะ" พยาบาลเอ่ยพลางยื่นแฟ้มให้"เซ็นเรียบร้อยครับ""ขอบคุณค่ะหมอ วันนี้เหนื่อยหน่อยนะคะ""งั้นขอตัวก่อนนะคะหมอภีม" พยาบาลทั้งสองคนยกมือไหว้อย่างมีมารยาทก่อนจะเดินออกจากห้องพักแพทย์ไปพร้อมกับหมอเชนท์ที่ขอตัวไปเดินตรวจวอร์ดคนไข้ต่อไม่นานประตูห้องก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง หมออัญเดินเข้ามาในชุดเดรสสั้นสีดำเข้ารูป สวมทับด้วยเสื้อกาวน์ตัวยาว รอยยิ้ม
You may also like
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก188.0K viewsยั่ว
มังกรเล่นน้ำ201.5K viewsให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน68.2K viewsบังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น112.8K viewsเกิดใหม่เป็นกุนซือหญิงพร้อมระบบร้านสะดวกซื้อ
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์56 viewsภรรยาในอุดมคติ
ไอส์'ลิต696 viewsกับดักรัก ยัยตัวแสบ
Melyssa1.3K viewsพื้นที่เก็บรัก
ไออุ่นในฤดูหนาว1.4K views
