MasukShare
บทที่ 32
Bab terbaru
เสพติดอ้อมกอดพี่เขย บทที่ 100
“กระบี่ ดีไหม?” มนูถามกนก พร้อมเอ่ยชื่อหนึ่งที่เขาคิดไว้ให้ลูกในอนาคตของพวกเขากนกแค่นเสียงเบา ๆ “ไม่มีชื่อที่ดีกว่านี้แล้วเหรอ? ทำไมชื่อนายยังดูดีกว่าชื่อลูกเราอีกล่ะ?” เธอจิ๊ปากเบา ๆ แล้วกอดอกมนูถอนหายใจยาว “แล้วถ้าเป็นเธอเอง อยากได้ชื่อแบบไหน?”“เอาชื่อแบบเนเธอร์แลนด์ไปเลย ไม่ต้องใช้ชื่อแบบนั้นหรอก” กนกตอบอย่างเย็นชา ฮอร์โมนตอนตั้งครรภ์มักทำให้เธออ่อนไหวและอารมณ์เสียได้ง่ายแต่สำหรับมนูแล้ว ไม่มีวันไหนเลยที่กนกจะไม่อารมณ์เสีย และไม่รู้เพราะอะไร เขายังคงรักผู้หญิงคนนี้มาก จนรับไม่ได้หากเธอต้องเป็นของคนอื่นน่าเสียดายที่คนอื่นคนนั้น คือพี่ชายแท้ ๆ ของเขาเอง“ลองยกตัวอย่างให้ฉันหน่อย เธออยากได้แบบไหน?” มนูถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับเวลาที่เขาพูดแบบนี้กับดารินภรรยาของเขา “อืม... ประมาณ อนุรักษ์ กฤษณ์ หรือไม่ก็”“ถ้าบดินทร์ล่ะ?” มนูพูดแทรกขึ้นมา เมื่อชื่อนั้นผุดขึ้นมาในหัวทันที “ดีไหม?”กนกยิ้มกว้าง “ก็ดีนะ ถ้าใช้เอกวิทย์ด้วย ฉันว่าดีกว่าอีก”“นั่นมันชื่อพ่อเลยนะ”“แล้วไงล่ะ ถ้าชื่อคล้ายพ่อของนาย ก็หลานเขาไม่ใช่เหรอ? อีกอย่าง บดินทร์เอาไว้เป็นชื่อกลางก็ได้
เสพติดอ้อมกอดพี่เขย บทที่ 99
ตลอดทางไปบริษัท ความคิดของดารินไม่อาจสลัดเรื่องท่าทีของอิทธิพลที่มีต่อลลิตาได้เลยเธอพอจะเข้าใจได้ว่าทำไม อิทธิพลถึงเว้นระยะห่างจากอินทิรา เพราะท่าทีของผู้หญิงคนนั้นก็ไม่ค่อยเหมาะจะเอาเป็นแบบอย่างจริง ๆแต่ลลิตาล่ะ? เด็กคนนั้นไม่ได้ทำผิดอะไรเลย ไม่มีเหตุผลไหนมากพอที่จะทำให้คนเป็นพ่อเย็นชากับเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองได้ถึงขนาดนั้นถึงแม้อิทธิพลจะไม่ได้รักภรรยาของเขาแล้ว แต่ลลิตาก็ยังเป็นลูกแท้ ๆ ของเขา ความจริงข้อนั้นไม่ควรเปลี่ยนไป“ถ้าเรื่องนี้เกี่ยวกับฉันจริง ๆ” ดารินพึมพำเบา ๆ พลางมองตรงไปยังถนนเบื้องหน้า “ฉันต้องคุยกับพี่อิทธิพลให้รู้เรื่อง”เธอกำมือแน่นเบา ๆ “เขาเป็นคนขอให้เราดำเนินเรื่องนี้ด้วยความรู้สึกเอง แต่ถ้าความรู้สึกนั้นกลับทำให้เขาทำร้ายลูกของตัวเอง...”ดารินถอนหายใจยาว “ฉันไม่อยากเป็นเหตุผลนั้น ฉันไม่อยากเป็นเหตุผลที่ทำให้ลลิตาไม่มีพ่ออยู่ข้าง ๆ”อีกด้านหนึ่ง ภายในห้องทำงานของเขา อิทธิพลยืนตัวตรงอยู่หน้าหน้าต่างกระจกบานใหญ่ที่มองเห็นตึกสูงเรียงรายอยู่เบื้องหน้าแววตาของเขาว่างเปล่า ราวกับมองทะลุกระจกออกไป แล้วชนเข้ากับความคิดของตัวเองมือข้างหนึ่งล้วงอยู่ในกระเ
เสพติดอ้อมกอดพี่เขย บทที่ 98
“มีเหตุผลอะไรที่ทำให้ลูกคิดแบบนั้น?” ชมพูนุทมองเขาตรง ๆ สายตาคมกริบ เต็มไปด้วยแรงกดดัน “หรือว่าทั้งหมดนี่เป็นผลจากของผิดกฎหมายที่ลูกใช้?” เธอเดาอย่างไม่อ้อมค้อมอิทธิพลเหลือบมองแม่ด้วยดวงตาหรี่ลง มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะ ทั้งเย็นชาและอันตราย“ของผิดกฎหมาย?” เขาทวนเสียงเบา “แม่ก็น่าจะมีการศึกษาพอที่จะรู้ผลข้างเคียงของการใช้ของพวกนั้นไม่ใช่เหรอครับ?”ชมพูนุทกลืนน้ำลาย ประโยคนั้นเหมือนถูกตบเบา ๆ ทั้งเย็นชา เสียดสี แต่แทงตรงจุด ทว่าเธอยังคงเชิดคาง ไม่อยากให้เห็นว่าตัวเองหวั่นไหว“ตอบแม่มา” เธอคาดคั้น “จริงไหมที่ลูกใช้ยาเสพติดพวกนั้น?”อิทธิพลถอนหายใจยาว ครั้งนี้รอยยิ้มของเขาหายไป เขามองแม่ตรง ๆ โดยไม่กะพริบตาเลยแม้แต่น้อย“ไม่จริงครับ” เขาตอบหนักแน่น “ผมไม่ได้แตะต้องอะไรแบบที่แม่คิดทั้งนั้น”ชมพูนุทจ้องใบหน้าลูกชาย พยายามมองหาคำโกหก “แล้วทำไมลูกถึงเปลี่ยนไป? ทั้งท่าทาง นิสัย แม้แต่กับลูก ๆ ของลูกก็ด้วย พวกเขาทำผิดอะไร?”“เพราะผมเหนื่อย” อิทธิพลตัดบทเสียงเรียบ “ไม่ใช่เพราะยา ไม่ใช่เพราะอิทธิพลของอะไรทั้งนั้น”ห้องพลันเงียบลงกว่าเดิมชมพูนุทขมวดคิ้ว “เหนื่อยเพราะอะไร อิทธิพล?”
เสพติดอ้อมกอดพี่เขย บทที่ 97
ป้านิธาถอนหายใจหนัก ๆ พลางเก็บโต๊ะอาหารในครัวหลังบ้าน หลังจากนั้นเธอก็ส่งจานสกปรกให้ป้าไพลินที่กำลังยุ่งอยู่กับการล้างจานตรงอ่างล้าง“เป็นอะไรไป นิธา?” ป้าไพลินถามพลางเหลือบมอง มือก็ยังทำงานต่อ ขัดจานทีละใบ“เธอสังเกตไหม?” ป้านิธาเริ่มพูดเสียงเบา “ช่วงนี้คุณอิทธิพลไม่เคยมากินข้าวที่นี่อีกเลย ไม่ว่าจะมื้อเช้า มื้อกลางวัน ไปจนถึงมื้อเย็น ไม่เคยเลย”“อืม ๆ แล้วไงต่อ?” ป้าไพลินเลิกคิ้ว“เมื่อกี้ฉันเอาอาหารที่คุณเขาสั่งไปส่งที่ห้องทำงาน” ป้านิธาพูดต่อ “ขนมปังปิ้งกับผลไม้หั่น แล้วฉันก็ใจกล้าถามไป กลัวว่าอาหารที่ฉันทำจะมีอะไรผิดพลาด”ป้าไพลินหยุดมือทันที น้ำยังไหลจากก๊อกอยู่ แต่ความสนใจทั้งหมดหันไปที่ป้านิธา “เธอถามตรง ๆ เลยเหรอ? ไม่กลัวโดนดุหรือไง?”ป้านิธายิ้มแห้ง ๆ “ก็เป็นแม่ครัวนี่นา ถ้าเจ้านายไม่กิน ก็ต้องคิดมากสิ”“แล้วไง?” ป้าไพลินขยับเข้าไปใกล้กว่าเดิม “คุณเขาว่าไง?”ป้านิธาลดเสียงลง หันไปมองรอบ ๆ ครู่หนึ่งเพื่อให้แน่ใจว่าครัวเงียบ“คุณเขาบอกว่า ตอนนี้ทนกลิ่นปลาทอด ไก่ทอดไม่ได้ แล้วยิ่งอาหารที่เครื่องเทศกลิ่นแรง ๆ ยิ่งไม่ได้เลย บอกว่าได้กลิ่นแล้วพะอืดพะอมทันที”ป้าไพลินนิ่งไ
เสพติดอ้อมกอดพี่เขย บทที่ 96
“ดีขึ้นแล้วเหรอคะ พี่?” ดารินถามอิทธิพลเสียงเบา ขณะที่ชายคนนั้นกำลังตั้งใจขับรถอยู่ทางขวามือของเธอสายตาของเขามองตรงไปยังถนน มือข้างหนึ่งจับพวงมาลัยอย่างมั่นคง ส่วนอีกข้างกุมมือขวาของดารินไว้อย่างอ่อนโยนนิ้วโป้งของเขาลูบหลังมือของหญิงสาวช้า ๆ จังหวะสงบนิ่ง ราวกับอยากส่งต่อความรู้สึกปลอดภัยให้เธอ“ถ้ามีเธออยู่ข้าง ๆ ฉัน” อิทธิพลพูดโดยไม่หันมามอง เสียงทุ้มต่ำและมั่นคง “ร่างกายฉันก็หายดีขึ้นมาทันที”หัวใจของดารินเต้นแรง เธอกลืนน้ำลาย สายตาเลื่อนไปมองมือที่ประสานกันของทั้งคู่ ใกล้ชิดเกินไป สนิทสนมเกินไป สำหรับสิ่งที่ควรจะเป็นเรื่องธรรมดา“พี่ก็พูดไปเรื่อย” เธอพึมพำ พยายามทำให้น้ำเสียงฟังดูสบาย ๆอิทธิพลยิ้มบาง มือที่กุมอยู่บีบแน่นขึ้นชั่วครู่ ก่อนจะผ่อนลงอีกครั้ง “ฉันพูดจริง”รถแล่นไปท่ามกลางความเงียบที่อบอุ่น แสงไฟในเมืองเริ่มสว่างขึ้นทีละดวง สะท้อนบนกระจกหน้ารถดารินเอนพิงไหล่ของชายหนุ่ม ปล่อยให้มือของอิทธิพลยังอยู่ตรงนั้น และเป็นครั้งแรกที่เธอไม่อยากดึงมือออกไป“เหมือนกันค่ะ” ดารินกระซิบเบา ๆ “เวลาอยู่กับพี่อิทธิพล ดารินรู้สึกสงบ มีความสุข แล้วนี่ก็เป็นครั้งแรกที่มีคนดีกับดาริ
เสพติดอ้อมกอดพี่เขย บทที่ 95
“ลุงคะ หลบหน่อย ลลิตาจะเดินผ่าน” เด็กน้อยบ่นใส่ร่างสูงที่ขวางทางเธออยู่ เธอแหงนหน้าขึ้นจนคอเริ่มเมื่อยวสันต์ยิ้มมุมปาก สายตาของเขาหันไปมองอินทิราที่ยังอยู่ในรถ ผู้หญิงคนนั้นส่งสายตาคมกริบและเย็นชาใส่เขาอย่างชัดเจนแต่วสันต์ไม่สนใจเรื่องนั้น เขาหันกลับมามองลลิตา จากนั้นก็นั่งยอง ๆ ลงตรงหน้าเธอ “หนูคือลลิตา ลูกของอินทิราใช่ไหม?”ดวงตาของลลิตาหรี่ลง “ทำไมลุงรู้ชื่อแม่ของลลิตาล่ะ?”ในรถ หัวใจของอินทิราเต้นแรงเมื่อเห็นภาพตรงหน้า เธอปล่อยให้วสันต์พูดออกมาไม่ได้เด็ดขาดว่า เขาเป็นพ่อแท้ ๆ ของลลิตาอินทิรารีบลงจากรถเพื่อเดินเข้าไปหาทั้งสองคน เสียงส้นสูงของเธอกระทบพื้นยางมะตอยในโรงเรียนของลูกสาวดังสะท้อน“ลลิตา เข้าไปข้างใน” อินทิราพูดกับลูกสาวลลิตาหันไปมองอย่างตกใจ เพราะแม่ของเธอถึงกับลงจากรถ นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่ที่เธอเข้าเรียนอนุบาลที่อินทิราลงจากรถมาหรือว่าแม่จะมาส่งเธอเข้าห้องเรียนเหมือนเด็กคนอื่น ๆ ที่แม่มาส่ง? แต่เด็กน้อยไม่ค่อยแน่ใจ และเดาว่าน่าจะเป็นเพราะเพื่อนของแม่ที่อยู่ตรงหน้านี้มากกว่า“ไปสิ ถึงเวลาเข้าเรียนแล้ว เดี๋ยวลูกสายนะ” อินทิราพูดอีกครั้ง คราวนี้น้ำเสียงของเธอฟ
Anda juga akan menyukai
งานแต่งสายฟ้าแลบ：สามีลึกลับเป็นมหาเศษรฐี！
หลั่วหลิ่วหยิง65.3K Dibacaสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา373.3K Dibacaแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI78.5K Dibacaคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี109.3K Dibacaหย่าร้อยรอยทราย
สายลมละเมอ81 Dibacaเงาใจในเพลิงพรหม
ศรีปุรัม มณีปุรัม21 Dibacaฉันตื่นขึ้นมาเป็น แวมไพร์สาว200ปี
จิตจักร์95 Dibacaเพลิงรักวันไร้ใจ
ภัสสพิชชา60 Dibaca
