บทที่ 2 ระเบิดเวลาNC18+

เรียวปากกระจับดื่มด่ำแอลกอฮอล์ขวดแล้วขวดเล่าก็ไม่อาจดับอารมณ์พลุ่งพล่านให้มอดลง หยาดน้ำตาไหลเปรอะสองข้างแก้มจนต้องใช้หลังมือเช็ดลวก ๆ พร้อมกระดกเบียร์แก้วใหญ่

เธอหลับตาพริ้มให้เสียงดนตรีสดเป็นเพื่อนแก้เหงายามทุกข์ โชคดีที่แสงไฟสลัวเลือนรางเสียจนเหมือนไหมไม่ต้องฝืนเข้มแข็ง หญิงสาวจึงสามารถปล่อยอารมณ์ผ่านห้วงราตรี

“ฮึก…ฮึก!” ร่างบอบบางไหวไหล่สะอื้นก่อนยกมุมปากเมื่อเผลอนึกน้อยใจเช่นคนโง่เง่า มีบางครั้งเธอก็นึกอยากรู้เหมือนกันถ้าภควัตรู้ว่าตนอยู่ที่นี่ เวลานี้คนเดียว จะมีวูบหนึ่งบ้างไหมที่เขานึกเป็นห่วงผู้หญิงคนนี้

แชะ!

นิ้วชี้กดถ่ายเครื่องดื่มมึนเมาและโพสต์ลงโซเชียลมีเดียส่วนตัวเพราะปรารถนาเรียกร้องความสนใจ ถ้าใครรู้อาจคิดว่าเธอไร้ค่าบูชาความรักขนาดนี้เพื่ออะไรกัน เพราะสุดท้ายปลายทางที่ฝันอาจไม่มีวันเป็นจริง

แต่เหมือนไหมก็จะเสี่ยง…

เธออยากลองวัดใจดูสักครั้ง แม้เปล่าประโยชน์ก็ตาม นัยน์ตาเพ่งพิศหน้าจอโทรศัพท์ แต่ละวินาทีผ่านไปช่างยาวนานจนใจดวงน้อยใกล้ขาดรอน ๆ เมื่อไรภควัตจะรู้สักทีว่ามีใครคนหนึ่งรออยู่ตรงนี้…

ผู้หญิงที่เขาไม่เคยเห็นอยู่ในสายตา

สุดท้ายรอเกือบครึ่งชั่วโมงเหมือนไหมก็ต้องระบายหัวเราะทั้งน้ำตา เธอกระดกเบียร์อย่างสิ้นหวังแนบหน้าซบโต๊ะอลูมิเนียมปล่อยความเย็นชืดของเหล็กปลุกตนให้เลิกละเมอเพ้อฝันแล้วมองความจริง

“คุณไหม!” แต่เสี้ยวเสียงอันคุ้นเคยทำให้เหมือนไหมเงยหน้ามอง ผู้ชายตรงหน้าไม่ใช่คนที่เธอหวังอยากเจอ…

ภควัตใช้มือขวาคนสนิทราวโล่กำบัง ชายหนุ่มคงเกรงว่าใครอาจแอบถ่ายจนตัวเองตกเป็นข่าว เขาห่วงหน้าตาทางสังคมมากกว่าความรู้สึกผู้หญิงลับ ๆ เช่นเธอ

ยิ่งเห็นณดลยืนอยู่ตรงหน้ายิ่งตอกย้ำเหมือนไหมว่าตนเองไม่เคยสำคัญกับทายาทหมื่นล้านแม้แต่น้อย

“กลับเถอะครับ คุณภาคให้ผมมารับคุณ”

“…แต่ไหมยังสนุกอยู่เลย” เหมือนไหมเว้นลมหายใจครู่หนึ่งก่อนแสร้งยิ้มบอก

“คุณดลดื่มด้วยกันสิคะ ไหมกำลังอยากหาเพื่อนแก้เหงาอยู่พอดี” เธอกวักมือเรียกเด็กเสิร์ฟซึ่งอยู่ไม่ไกลเพื่อนำแก้วมาบริการผู้มาใหม่ ทว่าณดลไม่อาจชักช้ารีบคว้าเอวผู้หญิงของนาย ก้มหน้ากระซิบข้างใบหูเชิงข่มขู่เมื่อไม่สบอารมณ์

“คุณภาครอคุณอยู่บนรถตู้ และผมขอเตือนว่าท่านอาจหงุดหงิดกว่านี้อีกไม่รู้เท่าไร ถ้าคุณไหมทำนอกเหนือคำที่ผมบอก” ถ้อยคำดังกล่าวเล่นเอาเหมือนไหมลำคอแห้งผากฉับพลัน ปกติภควัตเคร่งขรึมเป็นทุนเดิมก็ว่าน่าเกรงขามแล้ว หากยามโกรธยิ่งทวีรุนแรงราวคนละคน

เพราะฉะนั้นไม่มีเหตุผลใด ๆ ที่คนตัวเล็กต้องเสี่ยงทำให้เขาขุ่นมัว เธอจึงพยักหน้ารับคำสั่งอย่างว่าง่าย ปล่อยให้ณดลเช็กบิลค่าเครื่องดื่มและพากันออกไปยังจุดหมายทันที

รถตู้คันหรูจอดกลางลานกว้างเสมือนประกาศความยิ่งใหญ่เต็มศักดา เสี้ยวนาทีที่ประตูเลื่อนออกปรากฏแววตาเคร่งขรึมจ้องเธอนิ่งคล้ายออกคำสั่งกระทั่งต้องรีบก้าวขาขึ้นรถเพื่อรอรับทัณฑ์บน

ที่กั้นระหว่างคนขับรถและผู้โดยสารปิดลงทันทียามบั้นท้ายงามสัมผัสเบาะรถ แขนขาวถูกกระชากด้วยแรงบุรุษจนเธอจมลงบนตักเขาแทน

ไอเยือกเย็นของที่ปรับอากาศตามซอกมุมไม่อาจทำให้เหมือนไหมเหน็บหนาวสักนิด ครั้นลมหายใจร้อนผ่าวราวบดขยี้ลำคอระหงช่างน่าอึดอัดสิ้นดี

“เคยบอกแล้วใช่มั้ยว่าไม่ชอบ” เสียงเข้มว่าพลางโน้มปลายจมูกแตะผิวกายข้างซอกคอ ชั่วขณะเธอหรี่ตาสังเกตก็พบว่าเขากัดฟันกรอดกระทั่งฉายชัดขึ้นสันกราม

“ไม่ชอบกลิ่นนี้” ดวงตาคู่คมคล้ายเปี่ยมล้นด้วยเปลวเพลิงลูกใหญ่

“…” มันสามารถแผดเผาเธอให้มอดไหม้เป็นจุณ ภควัตไม่ต้องลงไม้ลงมือคนบนตักก็เจ็บช้ำเพียงแค่เขาปรายหางตาใส่ หาใช่เพราะเธอง่ายแต่ใจดันรักคนใจร้ายต่างหาก ทุกอณูความรู้สึกถึงแหลกสลายยามใกล้ชิดผู้ชายคนนี้

“ไม่ชอบให้เธอดื่ม” สรรพนามหวานผันเปลี่ยนตามอารมณ์โกรธ การเป็นผู้หญิงในปกครองของภควัตมีหน้าที่อย่างเดียวคือรับคำสั่ง นักธุรกิจหนุ่มไม่ปรารถนาถูกขัดใจ เขาไม่ชอบอะไรที่ตนควบคุมไม่ได้จนต้องมาปวดหัวทีหลัง

“ไหมเหนื่อย ไหมแค่อยากระบายบ้างก็เท่านั้น” ริมฝีปากเจือสีหวานเอ่ย

“คุณภาคช่วยเห็นใจไหมบ้างได้มั้ย”

“เธออยากระบายใช่มั้ย” เขากระตุกยิ้มถาม มือสากสบจังหวะดึงเอวคอดกิ่วเบียดชิดแผงอกกำยำ

“ดี…” นัยน์ตาดำสนิทเล่นเอาเนื้อตัวสาววูบไหวตั้งตัวไม่ทันราวเจอคลื่นลูกใหญ่ซัดเข้ากลางกาย เหมือนไหมจำต้องเบี่ยงตามองสองข้างทางขณะรถตู้แล่นเชื่องช้าบนท้องถนน

“งั้นฉันจะยอมเป็นที่ระบายให้เธอเองไหม”

“คุณภาค นี่คุณ…”

“เวลาเมาฉันรู้ดีที่สุดไม่ใช่เหรอว่าเธออยากระบายแบบไหน” ไม่รอคนในอ้อมกอดพูดจบปลายนิ้วยาวก็ถือวิสาสะลูบไล้แขนขาวนอกเนื้อผ้า เสียงแหบพร่ากระซิบข้างหูพร้อมขบเม้มแผ่วเบา

“หรือเธอไม่อยากเอาฉัน” คำพูดห่าม ๆ เล่นเอาเหมือนไหมตัวชา วงแก้มนวลปลั่งแดงระเรื่อขึ้นคล้ายใจง่ายเสียเต็มประดา ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายสั่นไหวรุนแรงเหมือนถูกแผ่นดินไหว มือน้อยจำกอบกุมไหล่สง่าเป็นที่พักพิง

รอยยิ้มประหนึ่งผู้ชนะฉายชัดข้างมุมปากก่อนเลือนหายด้วยรสจูบเผ็ดร้อน วินาทีเดียวเท่านั้นซาตานร้ายก็รู้สึกถึงจังหวะการเต้นของหัวใจดวงน้อย มันยิ่งทำให้เขาเหิมเกริมตวัดเรียวลิ้นสากกวาดชิมทุกส่วนในโพรงปากหวาน

ภควัตอยากหัวเราะเสียเหลือเกิน แม้เหมือนไหมพยศคราแรกแต่พอเจอจุมพิตเขาเข้าหน่อยเป็นต้องอ่อนระทวย ผู้หญิงเพ้อฝันเช่นเธอเขาดูไม่ยากหรอก แค่หยอดนิดใกล้ชิดหน่อยก็ผ่อนตามทันที

มือสากเลื่อนปลดซิปบริเวณแผ่นหลังขาวเนียน ก่อนพลิกให้ร่างบางหันออกนอกหน้าต่าง โชคดีที่รถเขาติดฟิล์มดำ หนำซ้ำคนขับรถคงรู้ดีว่าบัดนี้ผู้เป็นนายปรารถนาอะไร

“อะ…อ๊า” เสียงครางแผ่วเบาขณะจูบร้อนไล่ทั่วแผ่นหลังจนถึงซอกคอขาว ภควัตขบเม้มสุดแรงเพราะกำลังตัดสินคนผิดด้วยบทลงโทษแสนหวาน

มืออีกข้างลากผ่านสะโพกกลมกลึงดึงชั้นในตัวจิ๋วออกจากเรียวขาทั้งสองข้าง แถมยังมิวายฉวยโอกาสเข้าออกเนื้อกายสาวซ้ำ ๆ เร่งเร้าอารมณ์จนคนตัวเล็กแทบคลั่ง

“อะ…อ๊ะ…คุณภาค ไหม…” สติเหมือนไหมกระเจิดกระเจิงสมองขาวโพลนไม่หลงเหลือสติเพื่อคิดไตร่ตรองอะไรอีก

“ไหมเสียว” ใบหน้าหวานร้อนเห่อครั้นเขาเฉลยสิ่งซึ่งเธอปรารถนาเอื้อนเอ่ย ลิ้นสากไล้เลียทั่วซอกคอขาวขณะนิ้วยาวเร่งเร้าเท่าทวี

ภควัตดึงเดรสลงไปกองอยู่บริเวณเอวคอดกิ่ว เขาหมุนร่างบอบบางหันเผชิญหน้าก่อนเปลื้องชั้นในลูกไม้ออกจากทรวงอกอวบอิ่ม เรียวปากหยักโน้มดื่มด่ำเต้างามไม่ต่างกับทารกหิวนม

“อ๊ะ…อ่า” กระทั่งเหมือนไหมกัดริมฝีปากครางสยิวอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อภควัตรู้ดีว่าต้องปรนเปรอเช่นไรหญิงสาวถึงเสียวซ่านและทรมานพร้อม ๆ กัน

สุดท้ายพอเธอใกล้ถึงฝั่งปรารถนาซาตานร้ายกลับดึงนิ้วออก

“คุณภาคทำอะไร ทำไมไม่…”

“สัญญามาก่อนว่าจะไม่ขัดใจฉันอีก” เหมือนไหมหน้าชาครู่หนึ่ง ตระหนักรู้ทันควันว่าที่เขาทำทั้งหมดไม่ใช่เพราะอยากช่วยให้เธอได้ปลดปล่อยแต่กำลังลงโทษกันต่างหาก

คนตัวเล็กก้มมองสภาพตนเองสลับกับเขา ขณะที่ร่ายกายเธอเปลือยเปล่า อาภรณ์ภควัตกลับอยู่ครบทุกชิ้น ท่าทีและรอยยิ้มไม่ต้องบอกว่าเขาสนุกสุดเหวี่ยงแค่ไหน

ภควัตกำลังดีใจที่ตัวเองสามารถเอาชนะเหมือนไหมได้อีกครั้ง!

“เร็วสิไหม หรือเธอไม่อยาก”

“ค่ะ ไหมไม่อยากแล้ว” เหมือนไหมพยายามขืนตัวออกจากการเกาะกุม

“ไหม!!” น้ำเสียงแข็งกร้าว ท่าทางพยศนำพาคลื่นอารมณ์โกรธซัดใส่นักธุรกิจหนุ่มกว่าคราแรก เขาฉุดกระชากรุนแรงจนเธอปลิวปะทะอก

“คุณภาคจะทำอะไร!!” หญิงสาวเบิกตากว้างเมื่อเห็นมือสากกำลังปลดเข็มขัดกางเกง

“ปล่อยไหม ไหมไม่อยากได้คุณแล้วคุณหูหนวกเหรอคะ!” คนตัวเล็กดิ้นหนีพลางหวีดร้องซ้ำ ๆ เมื่อถูกพลิกกายหันหลังแนบบานกระจก

“บอกให้ปล่อยไหมไง!!” ยิ่งเธอขัดขืนมองภควัตประหนึ่งตัวเชื้อโรคยิ่งเป็นน้ำมันปลุกเปลวเพลิงคลั่ง ชายผู้อยากเอาชนะไม่เล้าโลมให้เสียเวลา เขาปลดเปลื้องปราการท่อนล่างออกพร้อมกระแทกกายใส่หญิงสาวไม่ยั้ง

“ฮึก…ฮึก!” แม้ใจหยาบกระด้างแค่ไหนแต่ก็ไม่อาจทนเห็นน้ำตาหรือฟังเสียงร้องไห้จนต้องเชยปลายคางมนบังคับจูบกั้นเสียงสะอื้น หยาดหยดความโศกเคล้าจุมพิตดุดันพร้อมทั้งสะโพกเร่งจังหวะรักรุนแรง

ตัวตนแข็งขึงเคลื่อนเข้าใส่กลีบกุหลาบบวมเป่งกระทั่งเยิ้มหยาดน้ำหวาน ลีลารักเร่าร้อนทำเอาทั้งสองร่างใกล้ระเบิดเป็นเสี่ยง ๆ ขณะที่บั้นท้ายงอนงามเด้งขึ้นลงตามแรงโยกสั่นของรถคันหรู

“…ฮึก…อ๊า” เขาปล่อยให้เธอหอบหายใจแต่มิวายกระซิบถามว่า

“ดีมั้ย…ยังจะปฏิเสธฉันอีกหรือเปล่า” มือสากรั้งเอวบางกระแทกกระทั้นรสสวาทเสียวซ่านจนเหมือนไหมครางตอบในลำคอ

นัยน์ตาดำขลับมองดูคนตรงหน้าบิดเร้าทรมาน เหมือนไหมเย้ายวนเสียจนภควัตอดใจไม่ไหวพรมจูบฝากรอยรักตามกายสาวอีกครั้ง

“อะ…อ๊า…คุณภาค แรงอีกไหมจะเสร็จแล้ว”

“อ่า…พร้อมกันนะ”

เลือดในกายหนุ่มสาวพุ่งสูบฉีดทั่วทุกอณู อากาศบริเวณข้างหลังแผ่ซ่านด้วยไอเร่าร้อน สองร่างครวญครางไม่เป็นภาษาในจังหวะสุดท้ายเมื่อแตะขอบสวรรค์ ภควัตยังไม่หนำใจพลิกเหมือนไหมขึ้นคร่อมตักสานต่อรสรักแม้รถคันหรูจะหยุดลงกว่าสองชั่วโมงแล้ว

พอสมรภูมิรักสิ้นสุดลงเขารีบแต่งกายให้เหมือนไหม ฝ่ายหญิงสาวก็หลับตาพริ้มจมอยู่ในห้วงนิทราเพราะทั้งเมาและเหนื่อย

ท่านประธานหนุ่มอุ้มร่างบอบบางเร่งฝีเท้าก้าวเข้าลิฟต์ส่วนตัว ที่นี่เป็นกรรมสิทธิ์ของเขาจึงไม่ต้องห่วงเรื่องความปลอดภัยใด ๆ ภควัตพาเหมือนไหมมาที่เพนต์เฮาส์ของตนแทนการส่งเธอกลับคอนโดซึ่งปกติใช้เป็นรังรักระหว่างทั้งคู่

ร่างสูงวางคนตัวเล็กบนเตียงนอนก่อนเปิดเครื่องปรับอากาศและห่มผ้าให้กับเธอ ชายหนุ่มพรูลมหายใจออกยืนมองเหมือนไหมครู่หนึ่งก่อนเบี่ยงปลายเท้าเดินไปยังกระจกบานใสข้างนอก หยุดยืนอยู่ตรงนั้นไล่สายตามองดูทิวทัศน์ยามราตรีเบื้องล่างพลางครุ่นคิดบางอย่างซึ่งเกาะกุมหัวใจ

ปลายนิ้วคีบบุหรี่อัดเข้าปอดเพราะปรารถนาดับอาการพลุ่งพล่าน ภควัตกำลังสับสน…

เพราะเมื่อวานเขาเพิ่งตอบตกลงเรื่องแต่งงานกับผู้ใหญ่

ชายหนุ่มกำลังจะลั่นระฆังวิวาห์กับเจ้าสาวในฝันอย่าง ‘อรลดา’ น้องน้อยในวัยเด็กซึ่งเคยเป็นอดีตรักแรกที่ชายอกสามศอกอย่างเขาลืมไม่ลง

“น้องอรพี่ขอโทษ” เรียวปากหยักพร่ำสำนึกผิดผ่านสายลมยามราตรี กับเหมือนไหมคงแค่ความหวั่นไหวเพราะผูกพันทางกาย ทว่าอรลดาต่างหากคือตัวจริงของหัวใจ

ภควัตตามจีบหล่อนเกือบสองปีและเขาจะไม่ยอมให้ทุกอย่างพังลงเพียงเพราะอารมณ์กระสันเช่นผู้ชายเด็ดขาด ท่านประธานหนุ่มตระหนักรู้ว่าควรลงมือทำบางอย่างให้ชัดเจนเสียที!