روايات بقلم ลายจันทร์

สี่เดือนผ่านไป…ร้านกาแฟแห่งหนึ่งใจกลางมหาวิทยาลัยชื่อดังเต็มไปด้วยผู้คนพลุกพล่าน ร่างบางในชุดมินิเดรสมีโบผูกโชว์แผ่นหลังขาวนวลนั่งจิบกาแฟรอสามีในวันนี้ อนวัฒน์และญาดากลับมาอยู่ด้วยกันกว่าหลายเดือน บัดนี้นักธุรกิจหนุ่มมาดขรึมพ่วงตำแหน่งสามีทั้งยังเป็นคุณพ่อลูกสาม!เพราะมีเจ้าสองแฝดดิ้นดุ๊กดิ๊กอยู่ใน

“ดาไม่ต้องโทษตัวเอง ระหว่างพี่กับแม่เหลือไว้เพียงสถานะ”“พี่เชน…” อนวัฒน์กระชับกอดแน่นเท่าทวี“จากนี้มีเพียงตอบแทนบุญคุณคนที่เลี้ยงมาเท่านั้น” ระหว่างเขากับอรุณประไพไม่มีกฎเกณฑ์หรือการบังคับอะไรดั่งก่อน ในเมื่อท่านไม่ชอบญาดาไม่ถูกใจกล้าข้าวชายหนุ่มก็ชัดเจนว่าต่างคนต่างอยู่ลูกคนนี้พร้อมดูแลตอบแทนที่

อนวัฒน์นำทางญาดามายังห้องเป้าหมายที่ตนเองจัดเตรียมไว้ มีเพียงความเงียบงันตลอดสองข้างทาง ชายเบื้องหน้าตื่นเต้นคล้ายทำอะไรไม่ถูกมือกำจนเปียกชื้นนัยน์ตาสั่นเทาหลุบมองพื้นเพื่อซ่อนพิรุธจนมิดชิด นี่เป็นครั้งที่เท่าไรไม่รู้ซึ่งเขาวางแผนง้ออดีตภรรยา…ทว่าญาดากลับนิ่งเฉยไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร มิหนำซ้ำเธอยั

เจ้าลิงน้อยสาวเท้าหาคุณปู่ซึ่งไม่พบกันมานานแรมปี เพราะส่วนใหญ่บิดาของอนวัฒน์ใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ แม้จะชราภาพลงแต่ยังคงดูดีและแข็งแรงเหมือนเคย จึงไม่แปลกอะไรถ้าจะคุมบังเหียนโรงแรมห้าดาวซึ่งมีสาขาอยู่หลากหลายทั่วทุกมุมโลกห้องอาหารชั้นลอยฟ้าถูกเนรมิตติดไฟระยิบระยับไม่ต่างอะไรกับเพชรเม็ดงาม ญาดาตักทอ

ดวงอาทิตย์สาดส่องทอประกายตัดกับผืนทรายในเวลาใกล้เย็น ณ หาดภูเก็ต เคล้าคลอด้วยเสียงเพลงคลาสสิกจากกองโฆษณาชื่อดัง ร่างอ้อนแอ้นในเสื้อเกาะอกคล้ายเงือกน้อยทั้งยังสวมกระโปรงระบายหางปลาเพิ่มความน่ารักเด็กชายในอ้อมกอดเธอมีผ้าพลิ้วคลุมทับช่วงบน ส่วนกางเกงถูกออกแบบประหนึ่งเกล็ดปลาเดินได้เพื่อให้เข้าธีม ‘mad

“ในยุคที่ความสะอาดของลูกคือสิ่งที่คุณแม่ต้องใส่ใจ วันนี้แม่ดามีสินค้าดี ๆ มานำเสนอทุกคนนะคะ ครีมอาบน้ำเบบี้เคลียร์ค่ะ!” ทันทีที่เริ่มเปิดกล้องญาดาเริ่มจีบปากจีบคอพูดขายของราวรู้จังหวะจะโคนเป็นอย่างดี“ท่ามกลางโรคระบาดแบบนี้แม่ ๆ ทุกคนต้องหันมาใช้ตัวช่วยพิเศษนะคะ ใช้ง่ายห้อมหอม จริงไหมคะกล้าข้าว” เธอ