Beranda / โรแมนติก / เส้นทางรักที่(ไม่)มีเธอ / 3 รอยยิ้มที่เคยอบอุ่น

Share

3 รอยยิ้มที่เคยอบอุ่น

Penulis: Duangkwan
last update Tanggal publikasi: 2026-07-26 15:04:27

หลังจากที่ปล่อยให้น้ำตาไหลจนพอใจ มุกก็ใช้มือปาดคราบน้ำตาออกอย่างลวกๆ เธอรู้ดีว่าไม่สามารถอยู่ตรงนี้ได้นานเกินไปโดยไม่ถูกสงสัย เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ฝืนขาสั่นๆของตัวเองเดินกลับเข้าไปในห้องบอลรูมที่เต็มไปด้วยแสงไฟสีทองอร่ามอีกครั้ง

ทันทีที่ก้าวพ้นประตูบานใหญ่ สายตาของเธอก็ปะทะเข้ากับภาพที่ทำร้ายจิตใจยิ่งกว่าคำพูดใดๆของรวิน

กลางฟลอร์เต้นรำที่ผู้คนเริ่มถอยห่างออกไปเพื่อให้พื้นที่แก่คู่รักที่กำลังเต้นรำ รวินกำลังโอบเอวใบบัวไว้อย่างทะนุถนอม มือหนาข้างหนึ่งกุมมือเรียวเล็กของหญิงสาวคนรักไว้แน่น ในขณะที่ใบหน้าหล่อเหลานั้นกำลังก้มลงมองใบบัวด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักและความอ่อนโยน

รอยยิ้มที่เขาเคยมอบให้มุก รอยยิ้มที่เคยอบอุ่นที่สุดในโลก วันนี้มันถูกส่งไปให้ผู้หญิงคนอื่น

“วันนี้ใบบัวดูสวยที่สุดเลยนะครับ” เสียงทุ้มของรวินแว่วมาตามลมเบาๆ แต่มันกลับดังก้องในโสตประสาทของมุก รวินก้มลงกระซิบอะไรบางอย่างที่ข้างหูใบบัวจนอีกฝ่ายหัวเราะออกมาอย่างเขินอายก่อนจะซบหน้าลงกับไหล่กว้างของเขาอย่างไว้เนื้อเชื่อใจ

ภาพนั้นมันสมบูรณ์แบบจนมุกแทบจะหยุดหายใจ

เมื่อเพลงจบลง รวินไม่ได้ผละห่าง แต่เขากลับประคองใบหน้าใบบัวขึ้นมาแล้วจูบที่หน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา เป็นจูบที่เต็มไปด้วยความทะนุถนอมและมั่นคง มืออีกข้างของเขาก็ยังคงกุมมือใบบัวไว้ไม่ปล่อยราวกับกลัวว่าเธอจะหายไปไหน

มุกยืนตัวแข็งทื่ออยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตร ราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน เธอเห็นใบบัวพูดอะไรบางอย่างกับรวิน แล้วรวินก็พยักหน้าพร้อมกับยิ้มตอบ เป็นรอยยิ้มที่เขาไม่เคยหวงแหนที่จะมอบให้ใบบัวเลยแม้แต่นิดเดียว

ในอดีต รวินเคยพยายามทำแบบนี้กับเธอ แต่ตอนนั้นเขายังไม่มีพร้อม เขาไม่มีเงินพาเธอไปกินข้าวหรูๆ เขาไม่มีเวลาพาเธอไปเที่ยวเพราะต้องเอาเวลาไปทำงาน แต่เขาก็พยายามให้สิ่งที่เขามีเท่าที่จะให้ได้

แต่ในวันนี้รวินมีทุกอย่างที่เคยสัญญาว่าจะสร้างมันขึ้นมาเพื่อเธอ ทว่าเขากลับนำสิ่งเหล่านั้นไปมอบให้กับผู้หญิงอีกคน ผู้หญิงที่เดินเคียงข้างเขาในวันที่เขาไม่ได้มีอะไรเลยเหมือนกัน

มุกยืนมองภาพนั้นอยู่พักใหญ่ จนกระทั่งใบบัวเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเธอโดยบังเอิญ ใบบัวยิ้มให้มุกอย่างเป็นมิตร ในขณะที่รวินหันมามองตามสายตาคนรักเพียงเสี้ยววินาทีก่อนที่เขาจะเบือนหน้าหนีราวกับว่ามุกไม่มีตัวตนอยู่ตรงนั้นจริงๆ

การถูกมองข้ามจากคนที่เคยรักกันมากที่สุดคือบทลงโทษที่สาหัสที่สุดสำหรับมุกในค่ำคืนนี้

หลังจากรวินและใบบัวเต้นรำจบ ใบบัวก็เดินแยกออกมาเพื่อหยิบเครื่องดื่ม โดยที่รวินยืนคุยกับกลุ่มนักธุรกิจอยู่ไม่ไกล ใบบัวเหลือบมาเห็นมุกที่ยืนหลบมุมอยู่พอดี เธอจึงเดินเข้ามาหาด้วยท่าทางร่าเริง

“อ้าว คุณมุก! บังเอิญจังเลยค่ะ!” ใบบัวทักทายด้วยรอยยิ้มสดใส

มุกสะดุ้งเล็กน้อย พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ

“อ้าวใบบัว สวัสดีค่ะ”

“ใบบัวไม่คิดเลยว่าจะเจอคุณมุกที่นี่ คุณมุกยังทำงานที่เดิมอยู่หรือเปล่าคะ ตั้งแต่จบจากคณะเดียวกันมา เราก็ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ตั้งแต่สมัยตอนคุณมุกอยู่ปี 3 แล้วใบบัวอยู่ปี1 ตอนนั้นคุณมุกยังเคยช่วยแนะนำเรื่องวิชาเลือกให้ใบบัวอยู่เลย จำได้ไหมคะ” ใบบัวเอียงคอถามด้วยความจริงใจ

“จำได้สิ ใบบัวสบายดีนะ” มุกพยักหน้ารับอย่างฝืนๆ หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะเมื่อรู้ว่ารวินที่อยู่เบื้องหลังความสุขของใบบัว

“ใบบัวสบายดีมากค่ะ…” ใบบัวยิ้มกว้างเมื่อพูดถึงรวิน

“โดยเฉพาะช่วงนี้มีความสุขมากเลย พี่รวินเขาดูแลใบบัวดีมากเลยนะคะ คุณมุกรู้ไหมคะว่าพี่รวินเขาเป็นคนน่ารักแค่ไหน เขาชอบมาเล่าให้ใบบัวฟังบ่อยๆว่าเขาอยากสร้างอนาคตให้มั่นคงเพื่อคนที่เขารัก ใบบัวล่ะทึ่งในความพยายามของพี่รวินจริงๆ”

ใบบัวพูดไปโดยไม่รู้เลยว่า ทุกคำพูดของเธอคือมีดที่กรีดลงบนความรู้สึกผิดของมุก เธอเล่าเรื่องความดีของรวินในแบบที่มุกเคยได้รับ แต่ในวันนั้นมุกกลับไม่เห็นค่าของมัน

“ใช่ คุณรวินเขาเป็นคนเก่ง” มุกตอบเสียงสั่น พยายามไม่ให้สายตาเหลือบไปมองร่างสูงที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก

“จริงค่ะ ใบบัวโชคดีมากที่ได้เจอพี่เขา อ๊ะ! พี่รวินเดินมาทางนี้แล้ว คุณมุกคะ เดี๋ยวใบบัวขอตัวไปหาพี่เขาก่อนนะ ดีใจนะคะที่ได้เจอกัน ไว้คุยกันใหม่นะคะ”

ใบบัวโบกมือลาอย่างสดใสก่อนจะวิ่งไปควงแขนรวิน รวินหันมามองตามทิศทางที่ใบบัวชี้ รวินสบตากับมุกเพียงครู่เดียว สายตาของเขาเย็นชาและว่างเปล่าเหมือนมองคนไม่รู้จัก ก่อนที่เขาจะโอบไหล่ใบบัวแล้วหันหลังให้เธอเพื่อเดินไปหาแขกคนอื่น

มุกยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ความทรงจำสมัยที่เธอเรียนมหาวิทยาลัยย้อนกลับเข้ามาในความคิด เธอได้ทำลายโอกาสที่จะมีความสุขแบบที่ใบบัวมีไปแล้ว และใบบัวที่ไร้เดียงสาก็คือคนที่ได้ครอบครองอนาคตที่เธอเคยทิ้งขว้างไปเองกับมือ

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เส้นทางรักที่(ไม่)มีเธอ   34 มีกันและกัน (จบ)

    สามเดือนผ่านไป ชีวิตคู่ของรวินและมุกเปลี่ยนไปในทางที่อบอุ่นและสมบูรณ์ยิ่งขึ้นเมื่อสมาชิกใหม่ตัวน้อยได้เข้ามาเติมเต็ม รวินกลายเป็นว่าที่คุณพ่อที่ใส่ใจทุกรายละเอียดมากกว่าเดิมหลายเท่าตัว ภายในห้องครัวที่สะอาดสะอ้าน รวินสวมผ้ากันเปื้อนกำลังขะมักเขม้นกับการจัดเตรียมมื้อเที่ยงที่เน้นสารอาหารครบห้าหมู่ โดยเฉพาะเมนูที่มีแคลเซียมสูงเพื่อบำรุงทั้งคุณแม่และลูกน้อยในครรภ์ เมื่ออาหารเสร็จเรียบร้อย เขาก็ยกมาวางที่โต๊ะพร้อมกับแก้วนมถั่วเหลืองอุ่นๆที่เขาชงอย่างพิถีพิถัน “มุก มาทานข้าวได้แล้วครับ วันนี้พี่จัดเต็มเลย มีทั้งปลาตัวเล็กทอดกรอบ ผักใบเขียว แล้วก็อัลมอนด์อบกรอบด้วยนะ มื้อนี้แคลเซียมเน้นๆเลย” มุกเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มอิ่มเอิบ เธอหย่อนตัวลงนั่งเก้าอี้พลางลูบหน้าท้องที่เริ่มนูนออกมาเล็กน้อยอย่างรักใคร่ “ขยันเอาใจแบบนี้ ลูกต้องออกมาเป็นเด็กเลี้ยงง่ายเหมือนคุณพ่อแน่ๆเลยค่ะ แต่พี่รวินคะ ตั้งแต่มุกท้อง พี่รวินแทบไม่ได้พักเลยนะ งานที่บริษัทก็เยอะ แล้วยังต้องมาทำอาหารให้มุกทุกมื้ออีก” รวินเดินอ้อมมาข้างหลังแล้ววางมือลงบนไหล่เธอเบาๆ ก่อนจะจูบที่ขมับ “เรื่องงานพี่จัดการได้ครับ สิ่งที่สำคัญที

  • เส้นทางรักที่(ไม่)มีเธอ   33 อยากทำทุกที่ NC20+

    วันต่อมา แสงแดดยามสายลอดผ่านผ้าม่านหนาเข้ามาในห้องนอนทอดลงบนร่างของมุกที่ยังคงซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดอุ่นของรวิน เธอค่อยๆลืมตาขึ้นและพบกับสายตาคมเข้มที่จ้องมองมาด้วยความรักอยู่ก่อนแล้ว รวินกระชับวงแขนแน่นขึ้น กดจูบเบาๆบนเรือนผมของเธออย่างหวงแหน “ตื่นแล้วเหรอครับคนเก่ง ปวดตัวบ้างไหม” รวินถามเสียงนุ่มพลางเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้ามุกออกอย่างแผ่วเบา มุกยิ้มเขินก่อนจะซุกหน้าเข้ากับอกแกร่งของเขา “นิดหน่อยค่ะ แต่มีความสุขมากกว่า” รวินหัวเราะเบาๆในลำคอ เขาเชยคางเธอขึ้นมาสบตา “พี่ก็เหมือนกัน เมื่อคืนมันวิเศษมากนะมุก พี่ไม่เคยคิดเลยว่าการได้เป็นของกันและกันแบบนี้มันจะรู้สึกเติมเต็มชีวิตพี่ได้ขนาดนี้” “ขอบคุณนะคะที่ดูแลมุกอย่างดีเสมอมา ต่อไปนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น มุกจะอยู่ข้างๆพี่รวินแบบนี้ตลอดไปเลย” มุกกระซิบตอบด้วยแววตาที่มั่นคง รวินมองคนในอ้อมกอดด้วยความรักที่ล้นปรี่ เขาจูบหน้าผากเธออีกครั้งก่อนจะกระซิบว่า “พี่สัญญาว่าจะทำให้ทุกวันหลังจากนี้ เป็นวันที่ดีที่สุดสำหรับมุก ขอบคุณที่ยอมมาเป็นครอบครัวเดียวกันนะครับ” ทั้งคู่นอนกอดกันแลกเปลี่ยนความรู้สึกหวานซึ้งอยู่พักใหญ่ ก่อนที่รวินจะยิ้มมุมป

  • เส้นทางรักที่(ไม่)มีเธอ   32 คนแรกและคนเดียว NC20+

    สองอาทิตย์ต่อมา โรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นเมื่อรวินทำงานหนักติดต่อกันหลายวันจนร่างกายพักผ่อนไม่เพียงพอทำให้รวินวูบหมดสติในออฟฟิศ แพทย์วินิจฉัยว่าภาวะร่างกายอ่อนเพลียขั้นรุนแรงและมีภาวะติดเชื้อในกระแสเลือดเล็กน้อย ทำให้เขาต้องนอนพักรักษาตัวที่โรงพยาบาล ภาพรวินที่เคยเข้มแข็งนอนอยู่บนเตียงคนไข้โดยมีสายน้ำเกลือระโยงระยาง ทำให้ใจของมุกหล่นวูบ แต่นี่คือโอกาสที่เธอจะได้พิสูจน์ความรักของตัวเอง มุกนั่งเฝ้าเขาไม่ห่างจากเก้าอี้ข้างเตียง เธอคอยเช็ดตัวให้เขาอย่างเบามือทุกครั้งที่ไข้ขึ้นสูง พรมน้ำหมาดๆลงบนหน้าผากกว้างของคนที่เธอรักสุดหัวใจ เมื่อรวินค่อยๆลืมตาขึ้นในยามค่ำคืน เห็นมุกที่กำลังนั่งสัปหงกอยู่ข้างเตียง เขาก็รู้สึกปวดใจ เขาพยายามจะขยับตัว แต่ความอ่อนเพลียทำให้ทำได้เพียงขยับนิ้วมือ “มุก...” เสียงแหบพร่าของเขาทำให้มุกสะดุ้งตื่นทันที “พี่รวิน! ฟื้นแล้วเหรอคะ เป็นยังไงบ้าง เจ็บตรงไหนไหม” มุกถามรัวด้วยความร้อนใจ มือบางเอื้อมไปกุมมือเขาไว้แน่น รวินมองคนตรงหน้าที่ขอบตาคล้ำเพราะอดนอนจากการเฝ้าไข้เขา เขาพยายามส่งยิ้มอ่อนๆให้ “พี่ขอโทษนะที่ทำให้มุกต้องลำบาก ต้องมานอ

  • เส้นทางรักที่(ไม่)มีเธอ   31 บทพิสูจน์

    งานเลี้ยงรุ่น ในงานเลี้ยงรุ่นบรรยากาศครึกครื้น รวินโอบเอวพาคนตัวเล็กเข้ามาท่ามกลางสายตาเพื่อนฝูงที่จับจ้องมาเป็นจุดเดียว “เฮ้ย! รวิน นั่นมุกหรือเปล่า กลับมาคบกันตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย!” เพื่อนสนิทคนหนึ่งโพล่งขึ้นทันทีที่ทั้งคู่เดินเข้าไปถึงโต๊ะ รวินคลี่ยิ้มกว้าง กระชับกอดมุกแน่นขึ้นอย่างหวงแหน “ใช่ กลับมาคบกันแล้ว และที่สำคัญคือเรากำลังจะแต่งงานกัน” เพื่อนทุกคนร้องโห่ด้วยความยินดี บรรยากาศรอบโต๊ะอบอุ่นขึ้นทันตาเห็น “ดีใจด้วยเว้ย! ในที่สุดคนคลั่งรักอย่างมึงก็ได้สมหวังเสียที” เพื่อนสนิทคนเดิมยื่นแก้วเครื่องดื่มให้มุก “งั้นแก้วนี้ต้องฉลองให้ความรักของพวกแกหน่อย มา...มุกดื่มเป็นเพื่อนพวกเราหน่อยนะ” มุกยิ้มรับอย่างเป็นกันเอง เธอรับแก้วมาจิบเพียงเล็กน้อยตามมารยาทก่อนจะส่งคืน “เบาๆหน่อยนะมุก เดี๋ยวก็เมาหรอก” รวินกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล พร้อมกับรับแก้วมาถือไว้เองอย่างเป็นห่วง “นิดเดียวเองค่ะพี่รวิน” มุกตอบพลางหัวเราะร่า รวินยิ้มตอบและสบตาเพื่อนทุกคนด้วยสายตาที่เป็นสุขที่สุด “ขอบใจพวกนายทุกคนมากนะ ที่ยินดีกับเราสองคน” ท่ามกลางเสียงหัวเราะและคำอวยพร รวินยังคงไม่ละสายต

  • เส้นทางรักที่(ไม่)มีเธอ   30 เติมเต็มหัวใจของกันและกัน

    เมื่อกลับถึงกรุงเทพฯ แทนที่จะตรงไปที่คอนโด รวินกลับพามุกมาที่บ้านใหญ่ของครอบครัวทันที รวินจับมือมุกไว้แน่นขณะเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นที่พ่อแม่ของเขานั่งรออยู่ เมื่อท่านทั้งสองเห็นมุก ใบหน้าก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความเมตตา “มาแล้วเหรอลูก” แม่ของรวินลุกขึ้นเดินเข้ามากอดมุกอย่างอบอุ่น “แม่ดีใจที่สุดที่เห็นรวินพามุกมาแนะนำในฐานะคนรักอย่างเป็นทางการแบบนี้ รวินเล่าให้แม่ฟังหมดแล้วว่ารักมุกคนเดียวมาตลอดและไม่เคยเปลี่ยนใจเลย” ‘แม่ครับ ที่ผ่านมาผมไม่ได้แค่หลอกทุกคน แต่ผมพยายามหลอกตัวเองด้วยการดึงใครสักคนเข้ามาแทนที่ เพื่อพิสูจน์ว่าชีวิตผมไปต่อได้โดยไม่มีมุก แต่นั่นแหละคือความผิดพลาดที่ใหญ่ที่สุด เพราะไม่ว่าคนคนนั้นจะเป็นใคร ก็ไม่มีใครกลายเป็นมุกให้ผมได้เลยแม้แต่นิดเดียว’ เขาสารภาพกับแม่ถึงความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ การคบกับใบบัวไม่ใช่เพราะเขาเปลี่ยนใจ แต่คือการลองเสี่ยงเดิมพันด้วยการหาใครสักคน หวังจะกลบเกลื่อนร่องรอยของเธอที่ยังค้างคาอยู่ในใจหมายจะสร้างชีวิตใหม่โดยไม่มีมุก แต่ยิ่งพยายามใช้ใครมาแทนที่เท่าไหร่ เขากลับยิ่งตระหนักได้ว่าที่ตรงนั้นถูกจองไว้ด้วยชื่อของคนเพียงคนเดียวมาโดยต

  • เส้นทางรักที่(ไม่)มีเธอ   29 ไม่อยากให้เราต้องแยกกันอีกแล้ว

    อพาร์ทเม้นท์ เมื่อรถหรูจอดสนิทลงที่หน้าอพาร์ทเม้นท์ของมุก รวินเอื้อมมือไปปลดสายเข็มขัดนิรภัยให้คนตัวเล็ก แต่ทว่าเขากลับไม่ปล่อยมือ แทนที่จะถอยออกไป รวินกลับรั้งร่างบอบบางสมส่วนเข้ามาในอ้อมกอดแน่น หมับ “ไม่อยากให้ลงเลยครับ อยากกักตัวมุกไว้ตรงนี้มากกว่า” รวินกระซิบข้างหู น้ำเสียงเว้าวอนเหมือนเด็กที่ไม่อยากแยกจากของรัก มุกหัวใจเต้นโครมครามด้วยความประหม่า “พี่รวิน พรุ่งนี้เราก็เจอกันแล้วนะคะ” รวินผละออกเล็กน้อยแล้วเชยคางเธอขึ้นให้สบตา ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาหอมแก้มเธอฟอดใหญ่จนมุกสะดุ้งเล็กน้อย “หนึ่งคืนมันนานไปสำหรับคนที่เพิ่งขอแต่งงานนะมุก” ก่อนที่เธอจะทันได้ทักท้วง รวินก็เคลื่อนใบหน้าลงมาประทับจูบลงบนริมฝีปากของเธออย่างแผ่วเบาและเนิ่นนาน สัมผัสที่นุ่มนวลและสั่นไหวนี้ทำให้ลมหายใจของเธอแทบหยุดชะงัก นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาสัมผัสกันด้วยวิธีนี้ตลอดเวลาที่เป็นแฟนกันมา ความเขินอายแล่นพล่านไปทั่วทั้งร่างจนมุกทำอะไรไม่ถูก ได้แต่กำชายเสื้อเชิ๊ตของเขาไว้แน่น เมื่อรวินผละออกมาเพียงเล็กน้อยโดยที่หน้าผากยังชิดกัน มุกก็ได้แต่หอบหายใจเบาๆ ใบหน้าเห่อร้อนขึ้นสีระเรื่อ “พี่รวิน…มุก...มุกทำตัวไม่

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status