LOGINShare
23. ล่ามโซ่ (2)
publish date:
2026-07-03 21:45:18
Latest chapter
เหตุใดพ่อตัวร้ายจึงไม่ยอมเล่นตามบทเล่า! 51. เล่นนอกบท ตอนพิเศษ : ทำตามคำแนะนำ (2)
“นี่ท่าน ตายด้านไปแล้วหรือไร” ไม่ว่าเปล่า เล็บคมยังจิกข่วนตั้งแต่กลางอก ลากลงมาบนกล้ามท้องที่เป็นลอนสวย ตาหวานปรายขึ้นมองสวามีอย่างยั่วยวน“ดะ ได้แล้วหรือ ร่างกายเจ้าสบายดีแล้วหรือ”“ของท่านต่างหาก ไม่ได้ใช้การนาน จะไหวหรือ” คำพูดสบประมาทดังขึ้นพร้อมกับเลื่อนมือเล็กลงไปสัมผัสลูบไล้บางอย่างที่นอนนิ่งอยู่ใต้ร่มผ้านับตั้งแต่ตั้งครรภ์ เฉิงจื่อหานก็ไม่แตะต้องตัวนางเลย เพราะฟังคำเตือนของท่านหมอ กลัวว่าจะเป็นอันตรายต่อลูกน้อย แม้จะบอกแล้วบอกอีกว่าทำได้ อีกฝ่ายก็อดทนไม่ยอมให้กระทบบุตรในครรภ์ จึงช่วยปลดปล่อยได้เพียงภายนอกเท่านั้นพอหลังคลอดชิงหรูก็ต้องพักฟื้นร่างกาย ไหนจะต้องเลี้ยงเสี่ยวหยางอีก กลางคืนมาก็อ่อนเพลีย จนไม่ได้ทำหน้าที่ของภรรยา“ดูถูกกันเกินไปกระมัง”“ชู่ว~ ดูถูกหรือผิด ประเดี๋ยวก็ได้รู้” เรียวขาเล็กย่อตัวลงคุกเข่ากับพื้น ใบหน้างามอยู่ในระดับเดียวกับของรักของหวงสวามีพอดิบพอดี สองมือลูบไปตามหน้าขาที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม ทำเอาเจ้าตัวลำคอแห้งผาก“อึก” จื่อหานกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เมื่อกางเกงนอนผืนบางถูกดึงลง สายตาซุกซนของภรรยาสะกิดให้ใจแกร่งคันยุบยิบชิงหรูเห็นใบหูแดงๆ ของสวามีก็นึกชอบใจ
เหตุใดพ่อตัวร้ายจึงไม่ยอมเล่นตามบทเล่า! 50. เล่นนอกบท ตอนพิเศษ : ทำตามคำแนะนำ (1)
สตรีในอาภรณ์ผืนงามปักลวดลายน่าวิจิตร เครื่องประดับบนศีรษะบ่งบอกยศศักดิ์ที่สูงส่งเป็นอย่างดี นางกำลังโยกตัวเบาๆ กล่อมลูกน้อยในอกให้นอนกลางวัน“ขนาดหลับก็ยังดูดได้อีกหรือ หืม” นิ้วเรียวเขี่ยแก้มยุ้ยที่ขยับไปมา เพราะเด็กชายกำลังดูดดื่มน้ำนมจากอกมารดา“องค์ชายน่ารักขึ้นทุกวันเลยนะเพคะ”“อืม แต่ข้ากำลังหนักใจว่าเขาจะโตมาเหมือนพ่อเขาหรือไม่ ดูสิ ยามหลับยังขมวดคิ้ว” เกาชิงหรูเงยหน้าขึ้นตอบท่านน้าผิน ที่บัดนี้เข้ามาเป็นนางกำนัลในวังหลังจากที่ชิงหรูตัดสินใจว่าจะยอมเป็นฮองเฮาให้จื่อหาน อ๋องหนุ่มก็ให้คนไปทาบทามขอให้ท่านน้าผินมาช่วยดูแลนาง ทั้งยังรับเสี่ยวฉีมาเลี้ยงดู ส่งเสียให้ได้เล่าเรียนในสำนักศึกษาชื่อดังที่มีเพียงบุตรขุนนางได้เข้านับจากนั้นท่านน้าผินจึงติดตามดูแลนางมาโดยตลอด กระทั่งองค์ฮ่องเต้เฉิงจวินหลงสิ้นพระชนม์เพราะตรอมใจตามคนรัก เฉิงจื่อหานจึงนำหลักฐานส่งให้เจ้าหน้าที่ศาลพิจารณาสืบหาผู้ที่อยู่เบื้องหลังโจรป่าเมืองฉินฝู และเรื่องการลอบสังหารตนเองกับชายาแน่นอนว่าหลักฐานที่จื่อหานให้ซ่งเหยียนนำไปยื่น มัดตัวเฉิงเยว่เทียนและจางหลี่กวงแน่น ทั้งเรื่องสนับสนุนให้ก่อตั้งหมู่บ้านโจร เรื่องจ้าง
เหตุใดพ่อตัวร้ายจึงไม่ยอมเล่นตามบทเล่า! 49. สาเหตุของเรื่องราว (จบบริบูรณ์)
หลังจากที่องค์ฮ่องเต้ประทานพิษให้ราชครูจาง แคว้นหลัวเป่ยก็มีเรื่องวุ่นวายตามมานับไม่ถ้วน ฝ่าบาทประชวรหนักมิอาจว่าราชการได้ จนกลายเป็นเฉิงจื่อหานที่มีตำแหน่งเป็นชินอ๋องขึ้นว่าราชการแทน โดยมีองค์ชายรองและองค์ชายห้าคอยช่วยแต่ดูเหมือนเฉิงเยว่เทียนจะไม่พอใจกับการที่พี่ชายได้ขึ้นเป็นผู้ว่าราชการแทน“เฉิงเยว่เทียน น่าตายนัก!”“โมโหอันใดมาอีก หืม” เกาชิงหรูได้ยินเสียงสบถมาแต่ไกล ก็รู้อารมณ์ของสวามีเป็นอย่างดี พระชายาของจวนจึงต้องวางหนังสือลง ขยับตัวให้คนโมโหขึ้นมาบนศาลากับนาง“ก็เจ้าน้องน่าชังนั่น มันขัดข้าไปเสียทุกเรื่อง” คนอารมณ์ไม่ดีดึงภรรยาเข้ามาซุกกอด สูดกลิ่นหอมเข้าเต็มปวดเพื่อลดความโกรธ“ท่านบ่นเรื่องนี้ทุกวัน”“ก็เจ้ารองก่อกวนข้าทุกวัน”“ท่านจะทำอันใดก็รีบทำเถิด มิเช่นนั้นท่านเองที่จะเป็นบ้า” เกาชิงหรูรู้อยู่แก่ใจว่าเรื่องนี้ท่านอ๋องมีทางออกไว้อยู่แล้ว แต่เหตุใดไม่ยอมทำเสียทีเรื่องที่เฉิงเยว่เทียนอยู่เบื้องหลังพวกโจรป่า คิดสังหารพี่ชาย โทษถึงขั้นขับไล่ออกราชวงศ์และเนรเทศไปอยู่แถบชายแดน“แค่รอเวลา และ...อยากรู้ว่าเจ้าคิดอย่างไร”“เกี่ยวอันใดกับข้าเล่า”“...เจ้าอยากเป็นฮองเฮาหรือไม่”
เหตุใดพ่อตัวร้ายจึงไม่ยอมเล่นตามบทเล่า! 48. สาเหตุของเรื่องราว (1)
ท่ามกลางท้องฟ้าอันมืดมิด ยังมีแสงสว่างจากตะเกียงไฟของเจ้าแผ่นดิน ชุดคลุมลายมังกรบอกยศศักดิ์ของคนสวมใส่ได้เป็นอย่างดี ทว่าสถานที่ที่โอรสสวรรค์กำลังยืนรออยู่นั้น ไม่สมเกียรติเลยสักนิด“เอาศพวางไว้ แล้วไปเสีย”“ฝะ ฝ่าบาท” ทหารสองนายทำหน้าที่หามศพออกไปทิ้งนอกเมือง มักใช้ประตูเล็กหลังวังเป็นประจำ แต่วันนี้กลับต้องตกใจเมื่อเห็นว่าผู้ใดดักรออยู่“ไป! แล้วปิดปากให้สนิท มิเช่นนั้นหัวเจ้าจะหลุดจากบ่า”“พะ พ่ะย่ะค่ะ” เมื่อได้รับคำสั่งจากประมุขของแคว้น มีหรือจะไม่รีบทำตาม ร่างชายที่ปิดด้วยผ้าขาวถูกวางทิ้งไว้บนพื้น ก่อนที่ทั้งคู่จะพากันวิ่งกลับเข้าวังนัยน์ตาดุขยับมองรอบข้าง เมื่อไร้ผู้คนจึงรีบทรุดตัวนั่งลงข้างคนรัก พลันดึงผ้าคลุมออกให้พ้นทาง มือใหญ่ป้อนยาบางอย่างเข้าปากชายคนรักเรื่องนี้องค์ฮ่องเต้วางแผนมาเป็นอย่างดีแล้ว มีเพียงวิธีนี้ที่จะทำให้ชาวบ้านไม่สนใจเรื่องของพระองค์และจิ่งถาน เพราะคิดว่าอีกฝ่ายตายไปแล้ว เพียงเท่านี้พระองค์จะซ่อนเข้าไว้ในตำหนักก็คงมิใช่เรื่องยาก“จิ่งถาน เจ้ารีบตื่นขึ้นมาเสีย ข้าเตรียมชุดขันทีไว้ให้เจ้าแล้ว”“...”“เรื่องเป็นเช่นนี้ก็ดี จากนี้ข้ากับเจ้าจะได้อยู่ด้วยกันทั้
เหตุใดพ่อตัวร้ายจึงไม่ยอมเล่นตามบทเล่า! 47. คาดการณ์ไว้แล้ว (2)
“ข้าไม่เข้าใจ ให้หลักฐานพวกเขาไปหมด หากพวกเขาทำลายทิ้งจะทำอย่างไร” เสียงหวานพูดขึ้น เมื่อเดินออกมาได้สักพัก“เรื่องนั้นเจ้าไม่ต้องห่วง”“...” สาวงามเอียงหูรอฟัง แต่คนตัวสูงก็พูดเพียงเท่านั้นผัวะ! แผ่นหลังถูกฝ่ามือกระแทกเข้าเต็มๆ“มีสิ่งใดก็พูด จะเก็บงำไว้ทำไม” เฉิงจื่อหานได้แต่ยกนิ้วชี้หน้ากวนๆ ของชายาที่นับวันยิ่งแกร่งกล้า ถึงอย่างนั้นก็มิอาจลงโทษคนรักได้ลงคอ จึงตัดสินใจลากภรรยาขึ้นรถม้าไปตลาด เพื่อเปิดหูฟังสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้“นี่ท่านพาข้ามาตลาดด้วยเหตุใด”“ชู่ว! ฟังก่อน” พอชิงหรูเงียบฟัง ก็ได้ยินเสียงคนที่พากันซุบซิบนินทา“แน่หรือ นักเล่านิทานคนนั้นอาจจะใช้จินตนาการ คิดเอาเองก็ได้”“มันก็จริง แต่เจ้ามิสงสัยหรือ เหตุใดฝ่าบาทจึงตกรางวัลให้สกุลจางครั้งแล้วครั้งเล่า ขุนนางในวังเล่าว่า ทุกเรื่องฝ่าบาทจะขอปรึกษากับท่านราชครูก่อนเสมอ”“ใช่ๆ หากเป็นเช่นที่ว่าก็จะประจวบเหมาะกับที่พวกขันทีลือกัน ว่าฝ่าบาทเป็นพวกตัดแขนเสื้อ น่ารังเกียจยิ่งนัก” ไม่ว่าชิงหรูกับจื่อหานจะเดินไปทางใดก็ได้ยินแต่เรื่องนี้“ข่าวพวกนี้มาจากเรื่องเล่าของข้า”“ใช่ ที่ข้าขอให้เจ้าช่วยเล่าเรื่องทั้งหมดเป็นนิทาน ก็เพรา
เหตุใดพ่อตัวร้ายจึงไม่ยอมเล่นตามบทเล่า! 46. คาดการณ์ไว้แล้ว (1)
เกาชิงหรูใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ มาตั้งแต่เมื่อคืน ทันทีกลับมาจื่อหานเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้นางฟัง ชายาอ๋องแทบไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นเรื่องจริง ภายในอกเกิดความรู้สึกหน่วงรุนแรง ส่วนหนึ่งเพราะสงสารสวามีและเสด็จแม่ที่ต้องมาพบเจอเรื่องพวกนี้ทว่าน้ำเสียงของจื่อหานตอนเล่าราวกับไม่ทุกข์ร้อน ถึงกระนั้นในใจของชายหนุ่มคงแหลกสลายไม่เหลือชิ้นดี ตลอดเวลาหนึ่งเดือนที่เดินทางกลับเมืองหลวงด้วยกัน ท่านอ๋องเตรียมใจไว้เพียงว่าอาจารย์เป็นคนสังหารพระมารดาแต่เรื่องของฝ่าบาท...คงทำให้เจ็บปวดน่าดู“เหตุใดทำหน้าอัปลักษณ์เช่นนั้น ข้าบอกแล้วอย่างไรว่ามิได้รู้สึกอะไรทั้งสิ้น”“ท่านนี่นะ! ข้าเป็นเมียท่าน จะดึงเชิงต่อหน้าข้าทำไม” ชิงหรูสะบัดเสื้อตัวนอก ก่อนจะช่วยสวมให้อีกฝ่าย“เมีย หึ! ก็ตรงดี ข้าชอบ”“...ข้าพูดจริงๆ นะ ท่านน่ะ ไม่เห็นจำเป็นต้องเข้มแข็งต่อหน้าข้าเลย ข้าอยากให้ท่านอุ่นใจยามอยู่กับข้า แบบว่า เอ่อ ร่วมทุกข์ร่วมสุขน่ะ” มือนุ่มลูบเบาๆ บนอกแกร่ง พลางเงยหน้าขึ้นสบตาคมอย่างเขินๆ“อืม” อ๋องหนุ่มก้มลงกอดชายา ยอมรับตามตรงว่าเขากลัวชิงหรูจะคิดว่าเขาเป็นคนอ่อนแอ พึ่งพาไม่ได้ “ไม่เป็นไรนะ พ่อเฮงซวยแบบนั้นไม่เห็นจำเ
You May Also Like
เกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม
แคลร์ออสติน39.7K viewsบุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง
หิมะที่ปลิดปลิว82.9K viewsลิขิตกาลบันดาลรัก
ดอกท้อในสายลม37.4K viewsลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ
กุหลาบดิน41.6K viewsสามีข้าคือฮ่องเต้โฉด
บ้านนิยายบายโซ712 viewsทะลุมิติมาเป็นคุณหนูผู้ฉาวโฉ่
Camellia.ma109 viewsคุณหนูรองผู้นี้คือหมอศพอันดับหนึ่ง
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์210 viewsหวนกลับมาครานี้ ข้าจะร้ายกาจยิ่งกว่าเดิม
ดอกไม้หนาม1.1K views
