ตอนที่ 4

รู้ว่าคงนานมากแล้วที่นางไม่มีเซ็กส์หลังจากสามีพิการเป็นอัมพาต

“ก็ของท่านใหญ่เหลือเกิน…”

เหมยลี่เหลียวหลังกลับมา ใบหน้าบิดเบ้บ่งบอกถึงความเสียวซ่าน

หวังหย่งได้ใจ…

รีบเอื้อมมือเข้ามาโอบใบหน้าของนาง รั้งเข้ามาบดเคล้าริมฝีปากเข้าหากัน

ทั้งสองจูบปากแลกลิ้นกันอย่างดื่มด่ำขณะหวังหย่งโก่งเอวกระเด้าไปด้วย ลีลาดุดันยิ่งทำให้เหมยลี่เสียวซ่าน

เป็นเพราะว่านานมากแล้วที่ความรู้สึกสุดวิเศษแบบนี้หายไปจากชีวิตของนาง

“อูยยยย… ขมิบสู้ดีเหลือเกิน… ”

หวังหย่งสูดปากเสียว ชักแท่งเนื้อออกมา…

จับหัวเอ็นสีม่วงถอกบานกรีดขึ้นลงแหวกสองกลีบกำลังเยิ้มฉ่ำไปด้วยน้ำหล่อลื่น

“อ๊อย.. .อ๊อย… อ๊อย… ”

เหมยลี่ขมิบสู้…

ร้องครวญครางตามจังหวะขยับเอวของเขา รู้สึกทรมานเหลือเกินเมื่อหวังหย่งจับลำเอ็น กรีดขึ้นๆ ลงๆ ตามแนวยาวของร่องสวาทอย่างเย้าหยอก

แต่ก็ยังไม่ยอมสอดใส่ ราวกับจงใจแกล้งให้นางทรมาน ยิ่งกระสันหาสิ่งที่ขาดหายจากชีวิตไปนาน

“อ๊ายย… กระแทกเถอะ ท่านกำลังทรมานข้า”

เหมยลี่ร้องขอออกมาด้วยความลืมอาย

หวังหย่งชอบใจ…

รู้ว่าเหมยลี่อยากให้สอดใส่ใจจะขาด ยืนยันด้วยบั้นท้ายที่กำลังสั่นเกร็ง น้ำหล่อลื่นหลั่งไหลออกมาอาบชุ่มปากรู ขมิบรอด้วยความทรมาน

“ไม่ไหวแล้ว… ”

หวังหย่งจ้องมองน้ำหล่อลื่นสีใสหลั่งไหลออกมาจากร่องกลีบขมิบตอด

เร่งเร้าให้รีบจับแก่นกายแทงเข้าใส่กลีบสวาทปลิ้นอ้าเป็นร่องทะลักออกมาระหว่างง่ามก้นด้านหลังเสียงดังซ่วบ

“อ๊ะ… อ๊ายยยยย… ”

เหมยลี่กรีดร้องด้วยความเสียวซ่าน ก้นกระดกสั่นแอ่นเชิดขึ้นตามแรงกระเด้า

“ซี้ดด… รูแน่นมาก… ”

หวังหย่งขบกรามแน่น…

ลำเอ็นปวดหนึบเพราะร่องสวาทของเหมยลี่ฟิตแน่นสุดๆ  

ที่เป็นเช่นนี้คงเป็นเพราะว่าตลอดระยะเวลาปีกว่าที่สามีป่วย นางก็ไม่เคยมีเซ็กส์กับใคร

นอกจากลำนิ้วน้อยๆ ของตัวเองที่เหมยลี่ใช้สอดใส่แก้ขัดเท่าที่จะทำได้ สิ่งสงวนของนางก็ไม่เปิดรับใครกระทั่งตอนนี้ หวังหย่งจึงไม่แปลกใจถ้ารูสวาทของนางจะกลับมาฟิตแน่นอย่างที่กำลังรู้สึกได้อยู่ในเวลานี้

“อ๊า… หวังหย่ง… ขะ… ข้า… เสียวเหลือเกิน”

เสียงของเหมยลี่สั่นพร่า หลงใหลไปกับลีลาดุดันถึงอกถึงใจของผู้ชายกระหายสวาท

“อูยยย… หวังหย่งข้าไม่ไหวแล้วแตกเถอะ”

แม้ใจจริงนางอยากให้เขากระเด้าทั้งคืน…

แต่ด้วยความเป็นห่วงลูกน้อยที่นางต้องทิ้งมาพักใหญ่ๆ กลัวว่าจะตื่นขึ้นมาไม่เห็นใครจะร้องไห้งอแง ทำเอาสามีของนางตื่นขึ้นมาสงสัยว่าเมียหายไปไหน

“จะรีบแตกไปไหน… ข้ายังกระแทกไม่สะใจเลยแม่นาง… ”

หวังหย่งยอมรับว่าหื่นจัด…

สองมือรวบก้นกลมกลึง ดึงเข้ามากระเด้าอย่างแรงจนเหมยลี่ต้องเกลือกใบหน้าซบลงบนที่นอน เอาปากกัดหมอนไว้แน่นเพราะรู้สึกอายที่ไม่อาจข่มกลั้นเสียงร้องครางของตัวเอง กลัวว่าสามีที่นอนป่วยอยู่อีกห้องติดกันห่างเพียงผนังกั้น จะได้ยินสิ่งที่หวังหย่งกำลังทำกับนาง

“อีกนิดนะจ๊ะแม่นางคนสวย… ”

หวังหย่งรู้ว่าเหมยลี่ใกล้ถึงสวรรค์ ยืนยันด้วยแรงขมิบรัดของรูสวาท รู้สึกได้ทุกครั้งที่โก่งเอวแทงลำเอ็นไชชอนเข้าสุดออกสุด

หวังหย่งไม่เคยหยุดกระเด้าแม้เพียงเสี้ยวนาทีหลังจากสอดใส่เข้ามาได้ เรี่ยวแรงเขาดีจนเหลือเชื่อ

ทำเอาเหมยลี่เม้มริมฝีปากแน่น แอ่นก้นขึ้นสู้จนง่ามก้นชนกับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้าม ขยับเอวจ้วงแทงลำเอ็นเข้าใส่ไม่ยั้งต่อมาอีกพักใหญ่ๆ

“แตกเถอะหวังหย่งเดี๋ยวลูกข้าตื่น… อูย… เดี๋ยวสามีข้าจะสงสัย… ”

เหมยลี่บอกความกังวลในใจ