Se connecterPartager
บทที่ 154
Date de publication:
2025-07-15 22:12:34
Dernier chapitre
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 337
เฉินซานเจ้าพ่อวงการธุรกิจของจีนประสบอุบัติเหตุ ข่าวนี้ช็อกวงการเป็นอย่างมาก หลายคนหวังใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์แก่ตัวเอง บรรดานักข่าวต่างเกาะติดเหตุการณ์ทำข่าวอย่างใกล้ชิดแต่เจ้าพ่อก็คือเจ้าพ่อ ไม่กี่วันต่อมาเขาก็กลับมาปรากฏตัวหน้าสื่ออีกครั้ง ด้วยรูปลักษณ์องอาจดุดันเหมือนไม่ใช่คนที่เคยประสบอุบัติ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 336
ดีใจงั้นหรือ เขาจะดีใจจริงๆ หรือเสียใจกันแน่แวบแรกนางก็คิดไม่ต่างกับหมอหลวง ทว่าพอคิดถึงท่าทางอึดอัดของอีกฝ่าย ความยินดีพลันจืดจางลง เหลือเพียงอาการเศร้าสร้อยหมอจางรู้ดีว่าคนท้องอารมณ์แปรปรวน เขาเห็นนางมีสีหน้าขรึมลงท่าทางเป็นกังวลจึงเอ่ยปลอบ“ฮูหยินไม่ต้องกังวล ท่านพักผ่อนก่อน เดี๋ยวข้าจะไปแจ้งสา
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 335
สุดเขตแคว้นต้าเหลียวขึ้นมาทางเหนือเป็นพื้นที่ของความหนาวเย็น อากาศของที่นี่จะเย็นตลอดปี หิมะที่โปรยปรายวันแล้ววันเล่าทับถมกันจนเกิดทัศนียภาพอันงดงามเพราะเหตุการณ์เปลี่ยนรัชสมัยของต้าเหลียวในครั้งก่อน ทำให้ผู้คนเริ่มลืมตาอ้าปากได้ อีกทั้งฝนฟ้าที่ควรตกก็ตกต้องตามฤดูกาล ราษฎรจึงเชื่อว่าฮ่องเต้หลี่เฟิ่
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 334
“โอ้โห ต้าสือ เจ้าไปเอาสินค้าดีๆ แบบนี้มาจากไหนกัน” ชายรูปร่างผอมสูงอีกคนร้องทักบุรุษนามต้าสือเพียงแสยะยิ้มตอบ “เอาละ เด็กน้อยเจ้าจงรอเงียบๆ ที่นี่เถอะ ประเดี๋ยวท่านอาจะพาเจ้าไปหาครอบครัวใหม่เอง”กล่าวคำยังไม่ทันจบ ร่างป้อมก็วิ่งเข้าไปใกล้ตะเกียงไฟ ยื่นบางสิ่งในมือไปจ่อเปลวไฟ ก่อนร่างป้อมจะโยนมันออ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 333
อวี้เหลียนมีสีหน้าบอกไม่ถูก เขาพลันนึกถึงเหตุการณ์ตอนเช้าขึ้นมา“นะเจ้าคะท่านพ่อ ช่วยขอร้องท่านแม่ให้โยวโยวกับหยาหยาหน่อยนะเจ้าคะ”ซาลาเปาน้อยหน้ากลมตัวป้อมของอวี้เหลียนกำลังยึดแขนเขาคนละข้าง มือก็เขย่าแขนผู้เป็นพ่อไม่หยุด ปากก็เอ่ยขอด้วยถ้อยคำออดอ้อน ดวงตาสุกสกาวมองพุ่งมาที่บิดาอย่างมีความหวังเห็น
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 332
“เจ้ายังกล้าเอ่ยอีกหรือ...” อวี้เหลียนเหล่มอง “รีบร้อนมาเพราะคิดถึงข้ากับแม่เจ้า หรือว่าก่อเรื่องไว้เลยรีบหลบมา”สิ้นคำพูดรู้เท่าทัน เด็กชายร่างป้อมผู้ติดตามมาพลันสะดุ้งเฮือก จิ้งอ๋องตรงหน้าเขาเฉียบแหลมดั่งที่บิดาเคยบอกไว้จริงด้วย บิดาเคยย้ำนักย้ำหนาว่าเป็นศัตรูกับใครก็ได้ แต่อย่าคิดเป็นศัตรูกับจิ้ง
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 299
ทว่าจวินเทียนเฮ่อกลับมีสีหน้าตรงกันข้าม สายตาเขายามมองไปที่สองนายบ่าวด้านหน้าทั้งเฉยชาและแฝงแววรำคาญอย่างเห็นได้ชัด แววตาของสตรีเช่นนี้เขาเคยเห็นมานักต่อนักที่สำนักมังกรฟ้า พวกนางคงยังไม่รู้ว่าในยามที่ตัวเองยังไม่ถือกำเนิด ตัวเขานั้นก็ถูกเรียกขานด้วยคำว่าอาวุโสแล้วแตกต่างกับชวี่น้อย พอถูกหย่อนลงบนโ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 296
ห่างออกไปจากเมืองหลวงต้าเฉิน ขบวนรถม้าสามคันวิ่งเรียงต่อกันด้วยความเร็วสม่ำเสมอ แม่ลูกสกุลจ้าวนั่งมองหน้ากันก่อนจะส่ายหน้าเล็กน้อยเดิมทีเฟยเซียนไม่อยากยอมรับการเอาแต่ใจของสามี ทว่าเหตุผลอีกฝ่ายชวนให้น่าเห็นใจมิน้อย นางจึงปล่อยให้บุตรสาวเป็นผู้ตัดสินใจเองจ้าวเหมยฮวาหันไปแง้มผ้าม่านข้างกาย ดวงตาดอกท
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 295
ไหนจะด้ายทองที่ใช้ปักทอบนชุดที่จิงหยูใช้ทองคำแท้ๆ มาทำ เขาเห็นก็พร่ำบ่นว่าสิ้นเปลืองเข้าไปใหญ่ เรียกสายตาเย็นชาจากเหล่าคนในจวนแทบทุกคนเลยทีเดียวอะไรคือสิ้นเปลือง กับแค่การเอาต้นไม้มาลงเพิ่ม มิใช่ว่ายามปกตินายท่านก็ทำลายข้าวของหรือสวนดอกไม้เหล่านั้นจนต้องซ่อมแซมอยู่บ่อยๆ มิใช่หรือไรอันใดคือการนำด้า
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 294
ทว่าในความคึกคักนั้น มีเพียงแม่ทัพไร้พ่ายที่รู้สึกแปลกแยก ก็จะไม่ให้เขารู้สึกแปลกๆ ได้อย่างไร เจ้าฮ่องเต้คนน้องที่นั่งข้างบนนั่น ประเดี๋ยวก็เหล่มองมาแล้วยิ้มกว้างเสียจนปากแทบถึงหู ส่วนไอ้เจ้าอ๋องคนพี่ก็เอาแต่มองมาทางนี้แล้วอมยิ้มในงานมีการประกาศพระราชทานยศเลื่อนขั้นแก่ทหารที่มีผลงานไม่ขาด จนเมื่อเส
Vous vous intéresseriez aussi à
แต่งกับขุนนาง
หอมดังเดิม123.9K Vuesท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน63.2K Vuesเสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน115.4K Vuesท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
ดอกท้อในสายลม37.8K Vuesทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ตัวร้ายแห่งจวนโหว
อักษรามณี213 Vuesทาสราคะวิญญาณร้ายทรราช (เรื่องชุด)
บ้านเขมปัณณ์146 Vuesข้านี่ล่ะฮูหยินอันดับหนึ่ง
อักษรปรุงรัก136 Vuesสวมรอยแค้นแทนคุณหนูผู้อาภัพ
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา296 Vues
