Share

บทที่ 20

‘องค์ชายสามผู้นี้ช่างเป็นคนพอเพียงนัก อยากกินปลาก็หาจับเอง เสด็จลุงทรงเลี้ยงลูกได้ติดดินจริงๆ’

จ้าว
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 337

    เฉินซานเจ้าพ่อวงการธุรกิจของจีนประสบอุบัติเหตุ ข่าวนี้ช็อกวงการเป็นอย่างมาก หลายคนหวังใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์แก่ตัวเอง บรรดานักข่าวต่างเกาะติดเหตุการณ์ทำข่าวอย่างใกล้ชิดแต่เจ้าพ่อก็คือเจ้าพ่อ ไม่กี่วันต่อมาเขาก็กลับมาปรากฏตัวหน้าสื่ออีกครั้ง ด้วยรูปลักษณ์องอาจดุดันเหมือนไม่ใช่คนที่เคยประสบอุบัติ

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 336

    ดีใจงั้นหรือ เขาจะดีใจจริงๆ หรือเสียใจกันแน่แวบแรกนางก็คิดไม่ต่างกับหมอหลวง ทว่าพอคิดถึงท่าทางอึดอัดของอีกฝ่าย ความยินดีพลันจืดจางลง เหลือเพียงอาการเศร้าสร้อยหมอจางรู้ดีว่าคนท้องอารมณ์แปรปรวน เขาเห็นนางมีสีหน้าขรึมลงท่าทางเป็นกังวลจึงเอ่ยปลอบ“ฮูหยินไม่ต้องกังวล ท่านพักผ่อนก่อน เดี๋ยวข้าจะไปแจ้งสา

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 335

    สุดเขตแคว้นต้าเหลียวขึ้นมาทางเหนือเป็นพื้นที่ของความหนาวเย็น อากาศของที่นี่จะเย็นตลอดปี หิมะที่โปรยปรายวันแล้ววันเล่าทับถมกันจนเกิดทัศนียภาพอันงดงามเพราะเหตุการณ์เปลี่ยนรัชสมัยของต้าเหลียวในครั้งก่อน ทำให้ผู้คนเริ่มลืมตาอ้าปากได้ อีกทั้งฝนฟ้าที่ควรตกก็ตกต้องตามฤดูกาล ราษฎรจึงเชื่อว่าฮ่องเต้หลี่เฟิ่

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 334

    “โอ้โห ต้าสือ เจ้าไปเอาสินค้าดีๆ แบบนี้มาจากไหนกัน” ชายรูปร่างผอมสูงอีกคนร้องทักบุรุษนามต้าสือเพียงแสยะยิ้มตอบ “เอาละ เด็กน้อยเจ้าจงรอเงียบๆ ที่นี่เถอะ ประเดี๋ยวท่านอาจะพาเจ้าไปหาครอบครัวใหม่เอง”กล่าวคำยังไม่ทันจบ ร่างป้อมก็วิ่งเข้าไปใกล้ตะเกียงไฟ ยื่นบางสิ่งในมือไปจ่อเปลวไฟ ก่อนร่างป้อมจะโยนมันออ

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 333

    อวี้เหลียนมีสีหน้าบอกไม่ถูก เขาพลันนึกถึงเหตุการณ์ตอนเช้าขึ้นมา“นะเจ้าคะท่านพ่อ ช่วยขอร้องท่านแม่ให้โยวโยวกับหยาหยาหน่อยนะเจ้าคะ”ซาลาเปาน้อยหน้ากลมตัวป้อมของอวี้เหลียนกำลังยึดแขนเขาคนละข้าง มือก็เขย่าแขนผู้เป็นพ่อไม่หยุด ปากก็เอ่ยขอด้วยถ้อยคำออดอ้อน ดวงตาสุกสกาวมองพุ่งมาที่บิดาอย่างมีความหวังเห็น

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 332

    “เจ้ายังกล้าเอ่ยอีกหรือ...” อวี้เหลียนเหล่มอง “รีบร้อนมาเพราะคิดถึงข้ากับแม่เจ้า หรือว่าก่อเรื่องไว้เลยรีบหลบมา”สิ้นคำพูดรู้เท่าทัน เด็กชายร่างป้อมผู้ติดตามมาพลันสะดุ้งเฮือก จิ้งอ๋องตรงหน้าเขาเฉียบแหลมดั่งที่บิดาเคยบอกไว้จริงด้วย บิดาเคยย้ำนักย้ำหนาว่าเป็นศัตรูกับใครก็ได้ แต่อย่าคิดเป็นศัตรูกับจิ้ง

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 158

    หลังจัดการเรื่องสาวใช้ท่านหญิงโรคจิตเสร็จสิ้น จ้าวเหมยฮวาก็เร่งรุดกลับที่พัก นางเก็บข้าวของบอกลาสองสามีภรรยาเจ้าของบ้าน แล้วจึงรีบร้อนจากมา เพราะตระหนักได้ถึงความจริงเรื่องหนึ่งในเมื่อฝ่ายนั้นส่งคนมากำจัดนางเช่นนี้ ย่อมต้องมุ่งหวังขุดรากถอนโคนชนิดไม่ตายไม่เลิกราเป็นแน่ เช่นนั้นแล้วคนที่ส่งมาย่อมไม่

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 157

    “ทำไมต้องตามสังหารข้า ข้าจำไม่เห็นได้ว่าเคยรู้จักเจ้าด้วยซ้ำ”“ฮึ! เจ้ามันสมควรตายแล้ว” สตรีแปลกหน้ากล่าวด้วยท่าทางเจ็บปวด แต่ในใบหน้ายังคงมีแววโอหังให้เห็นเช่นเดิม“บอกเหตุผลมา แล้วข้าจะปล่อยให้เจ้าตายอย่างสงบ” หญิงสาวบอกอีกฝ่ายด้วยใบหน้าไม่เปลี่ยนสีทว่าสตรีผู้นั้นกลับถ่มน้ำลายใส่ พลางเบือนหน้าไปอ

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 156

    สตรีพวกนั้นพอเห็นใบหน้านาง ก็ไม่คิดเอ่ยวาจาให้มากความ ลงมือหนักหน่วงไร้ปรานี ประหนึ่งว่านางไปฆ่าบิดาอีกฝ่าย จ้าวเหมยฮวาที่ถูกเจียงเหิงวางยาสะกดปราณย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของผู้หญิงเหล่านั้น เกรงว่าหากไม่มีผงพิษช่วยชีวิต คงยากเอาตัวรอดมาถึงยามนี้คิดแล้วเจ้าตัวพลันเหลือบตามองรอยแผลจางๆ ที่หน้าท้อง พลางสบ

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 155

    เสียงอ่อนโยนเป็นเอกลักษณ์ผิดกับวาจาดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงในชุดสีขาวของเจียงเหิงก้าวเข้ามาในห้อง ใบหน้าหมอหนุ่มมีริ้วรอยความหงุดหงิดแผ่กระจาย ก็จะไม่ให้อารมณ์เสียได้อย่างไร เขาเดินทางมารักษาเจ้าบ้านี่จะสามเดือนแล้ว แต่อาการเจ้าตัวยังทรงๆ ทรุดๆ อยู่เลยสั่งให้พักผ่อนกลับแล่นออกไปตามหาสตรี บอกให้สงบจิ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status